திண்ணை

தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிக்கை

Current Issue: 20110529_Issue

Browsing Category

கவிதைகள்

கவிதைகள்

வலை

நெப்போலியன் சிலந்திக்கு வீடு மீன்களுக்குச் சிறை. வேடனின் முதல் வேட்டையின் பரமபதம். பிடிப்பதால் பொறி தடுப்பதால் மறி. வலையினைத் தொழிலாய் வீசுபவன் உழைப்பாளி. வலைகளைத் துரோகமாய் விரிப்பவன் கொலையாளி. வலைதனைப் பின்னுபவர்களும் வலைக்குத் தப்புவதில்லை...…

நூல் வெளீயிடு

வீரமணி இளங்கோவன் நீங்கள் வெளியிட்ட நூல்களில் விலைபோகிறீர்கள் உங்கள் வெளியீடு காணாத நூல்களே விலைமதிப்பற்றவை துரதிஷ்டவசமாய்... உங்கள் நூல்களை எடைபோடும் தராசுகள் உங்களையும் அமரவைத்தே அவற்றை எடைபோடுகின்றன நீங்கள் இலகுவானவராய் இருக்கிறபட்சத்தில் உங்கள் கனமான…

கவிக்கட்டு 23

சத்தி சக்திதாசன் நீ நிஜமா ? நிழலே ! நான் நடந்தபோது நீயும் நடந்தாய் நான் நின்றபோது நீயும் நின்றாய் நிழலே நீ நிஜமா ? நான் சிரித்தேன் உன் முகம் சிரிக்கவில்லை நான்…

என்ன நடந்தது ?

புஷ்பா கிறிஸ்ரி என்ன நடந்தது எங்கள் ரொரோன்றோ நகரத்து ஆடி மாதத்து அடிக்கும் வெய்யிலுக்கு.. ஓடித் தேடி உடைந்து நடந்து கடிக்கும் மழைக்குக் கால்கள் மரத்து விட குடை தேடி குட்டிச் சுவராகி பஸ்ஸை…

அயல் பிரிதிபலிப்புகள்

ஸ்ரீமங்கை இந்நடைபாதையில் கூவிக்க்கூவி கண்ணாடிகள் விற்பவனே! சிரிக்காதே.. நாங்கள் இப்படித்தான். ரசம் தேய்ந்த மூலைகளில் இறந்தகால பிம்பங்களைத் தேடும் எம்கண்கள். கண்ணாடியில் புழுதிபடிந்திருக்க சட்டங்களைத் துடைத்து வைப்போம் தன்முகம் கண்டதாக உண்மை எவரும் இதுவரை…

இருக்கச் சொல்கிறீர்கள்

மாலதி தோழியாக அன்னையாக மகளாக மரபுள்ள மனைவியாக இருக்கச் சொல்கிறீர்கள். நாங்கள் பேய்கள் கிறுக்குகள்,இருப்பதில்லை சொன்னபடி. அன்னையை மகள் போல அடங்கச் சொல்லும்போது மகளைத் தனக்கே தாய் போல முடங்கச் சொல்லும்போது தோழியை மனைவியாகத்…

ஏய் குருவி – கவிக்கட்டு 21

சத்தி சக்திதாசன் ஏய் குருவி விடியும் போதெல்லாம் ஏன் என் வீட்டுத் தோட்டத்தில் ராகம் இசைக்கின்றாய் ? உன் ஜோடியைத் தேடி நீ இசைப்பது சோக ராகமா ? இல்லை ஜோடியைக் கண்ட ஆனந்தமா…

எப்போதாவது…

புதியமாதவி உன் சொற்கள் கரடு முடனானவை உன்னைப் போலவே. உன் கைகள் வணங்கியதுமில்லை உன் கண்கள் வாழ்த்தியதுமில்லை. கனவுகளைக்கூட முத்தமிட மறுக்கின்றன உன் இதழ்கள் என் எழுத்துகளின் இடையிடையே ஒற்றுப்பிழையாய் உன் நினைவுகள். எப்போதாவது…

அநாதை

தீபம்கோபி உணர்வுத் தீண்டலில் உயிர்த்த மொட்டுக்கள், பொதுமை பெயரொடு பூத்தப் பூக்கள். மாலையில் சேராமல் மண்ணில் வீழ்ந்தன- இந்த மணம்வீசும் மலர்கள். விதைத்தவனும் தெரியவில்லை சுமந்தவளும் சொந்தமில்லை படைத்தவன் இடம்தேடி பசியோடு அலையும் பரிதாப…

அப்பா

பாஷா நிஜத்தில் நின்னை நிறுத்தி நிழலாய் என்னை தள்ளினாய் என் பேச்சில்,சிரிப்பில் அறிவில்,யாவுமாய் நீ மட்டுமே தெரிகிறாய்! பத்துவயதில் வாங்கிய அறையும் இருபத்தொரு வயதில் நிகழ்ந்த இருபெரும் சண்டையும் உன்னை என்னிடமிருந்து எடுத்து எங்கோ…