கோவின் - கோச்சா கடலலைத் தாலாட்டில் எம் சோகம் தீர்ந்ததுண்டு. கட்டுமரமேயானாலும் நீ காத்திடுவாய் என்றே அகண்ட ஆழ்கடல் சென்று வாழ்தலின் விடை கண்டோம்... எமக்கு அனைத்துமாய் இருந்த உன்னை, அன்னையாய் அது தாண்டி,…
திருமாவளவன் பேரிருளில் மூடுண்டு கிடக்கிறேன் காற்றின் திசையெல்லாம் ஒப்பாரி தொண்டைக்குள் சிக்குண்டு போயிற்று வார்த்தைகள் அச்சத்தில் உறைந்து இறுகிப் போயிற்று விழிகள் பெரு மலையை என் நெஞ்சுக் குழிக்குள் திணித்த துயரை எப்படிச் சொல்வேன்…
December 30, 2004 • By
ரஜித்
ரஜித் சாது மிரண்டது கொலைக் கரங்களாகின அலைக் கரங்கள் காக்கை குருவிகள் கூடு கட்டிய நெடிய மரங்களெல்லாம் நெடுஞ்சாண் கிடையாக கும்மியாடிய குப்பங்க ளெல்லாம குப்பைக் கழிவாக கரை கண்ட இட மெல்லாம் மனிதக்…
அன்பாதவன் தவிக்கிறாய் உன்னுள்- எனினும் தவிர்க்கிறாய் என்னை உரையாடல்களில் உடைபடுமென்று மவுனங்களை பொத்தி காக்கிறாய் ரகசியங்களின் இருட்குகையில் இருப்பதறியாது தவிக்கிறேன், இருட்டில் வெய்யிலில் வீடு நுழைந்தவன் போல அடித்து சாத்தியக் கதவின் விளிம்பில் சிக்கிய…
அன்பாதவன் 1. மறந்து போனதுதான் உடல்வாசம் மவுன கிறுக்கத்தில் மூடிக் கொண்டிருக்கும் புலன்களின் கதவுகளை நுகரத் திறந்துவிடு முழுமையாய் புரண்டெழுந்து மணக்கட்டும் என் மீதும். 2. சிறிய பிளவுகளில் என்னை அனுமதிக்க தேவையாயிருக்கிறது பெரிய…
தமிழில் : சுகுமாரன் பத்து @ கல்லுக்குள் கல், மனிதன், எங்கிருந்தான் அவன் ? காற்றுக்குள் காற்று, மனிதன், எங்கிருந்தான் அவன் ? காலத்துக்குள் காலம், மனிதன், எங்கிருந்தான் அவன் ? நீயும் நிச்சயமின்மையின்…
ஸ்ரீமங்கை ---- முன்பெல்லாம் குழல்விளக்கு இத்தெருவில். இறந்த பூச்சிகள் கரியாக அடைத்துக்கிடக்க பாதிக் குழல் காட்டியபடி மழை முடிந்ததென யாரும் கேட்காமலே மங்கிய ஒளியில் மெளனமாய் அறிவித்துக்கிடக்கும். மின்சாரம் பாய்ந்தும் மூன்று மணிநேரமாய் மினுமினுக்கி,…
வெண்ணிலாப்ரியன். எருமை மாட்டின் தோல் போல இருக்கிறது இரவு தலை சாய்த்து படுத்திருக்கும் எருமையின் மேற்பரப்புகளில் நிலா வெளிச்சம் மிச்சம் வைக்காமல் உறிஞ்சிக்கொள்ளும் வேட்கையில் கொசுக்கள் எருமை மாடு தவணைமுறையில் விரட்டிக்கொள்கிறது நிலா வெளிச்சம்…
பா. சத்தியமோகன் 12 . விறன்மிண்டநாயனார் புராணம் 491. மணங்கமழ் கொன்றை மாலையும் சடையும் உடைய சிவபெருமானின் திருவடிகள் வணங்கித் பெரும் தவம் செய்த பரசுராமன் எனும் முனிவனைப் பெற்ற நாடு அலை கடலில்…
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா சிறிய இப்பூவைப் பறித்து மாலை தொடுக்க எடுத்துக்கொள், தாமதப் படுத்தாமல்! இல்லாவிடில் இம்மலர் வளைந்துபோய் கீழே வீழ்ந்து புழுதி மண்ணில் துவளும் என்று அஞ்சும் என் மனம்! இப்போது…