ரசிகவ் ஞானியார்நான் பாவப்பட்டவனா? புனிதப்பட்டவனா? புனிதங்களின் பாவத்தோற்றம் உன் உணர்வுப்பிழையே உனக்குப் பாவம் எனக்குப் புனிதம் பாவத்தின் சம்பளம் என்ன வேண்டுமானாலும் இருக்கட்டும் ஒவ்வொரு குளியலும் என்னை புனிதமாக்கிவிடும் மெல்ல ஊடுருவும் பேய்களோடும் சிலநேரம்…
தீபச்செல்வன்கவிதை: ____________________________________ உனது அப்பாவை தின்ற அதேகொடி இன்று உனது நகர் தேங்காய்களை தின்று அசைகிறது. கொடூரத்தின் வெற்றிச் செய்தியில் முறிகண்டிப்பிள்ளையாரின் தும்பிக்கை அடிமைப்பட்டுக் கிடக்கிறது. தேங்காய் உடைப்பதற்கு யாருமில்லை எந்த தேங்காய்களுமில்லை. கற்கள்…
எஸ்ஸார்சி மறைந்திருக்கும் ஆசைகள் மாய்த்தல் பயிலுக மனம் மீது வென்றெழு மெய்யறிவு வசமாகட்டும் தன்னை அறிதல் கை வரும் தொடர்ந்து. பிரம்மத்தை அறிதல் தன்னை அறிதல் எண்ணங்கள் கற்பனைகள் தளைகள் அவை விலகட்டும் ஐம்புலன்…
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா என் வாழ்க்கைப் பயணம் முடிந்து போவது தடைப்பட்டு ஊடுருவ முடியா இரவினிலே இழந்து போய் விட்டது ! "அஞ்சாதே" என்று மௌனமாய் விரல்களை அசைத்து விண்மீன்கள் அமைதியாய்…
January 8, 2009 • By
ரஜித்
ரஜித் தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா பதித்துவிடு பேச்சுக்களில் நச்சு சலித்துவிடு கழிவுகளும் மழையாகும் கவலைவிடு எல்லாநாளும் வெயிலல்ல சலிப்புவிடு குறைகாணல் உலகம் சலனம்விடு புழுவாழ்வும் புனிதம் வாழ்ந்துவிடு மண்ணுக்கடியில்தான் பொன் தோண்டிவிடு கதைவசனஇயக்கம்…
January 8, 2009 • By
கணேஷ்
கணேஷ்சருகுகள் மழை நாட்களில் எத்தனை காகிதக் கப்பல்கள் அந்த முற்றத்தில் மண் பிள்ளையார்களும் தொப்பை நாணயங்களும் எத்தனை கிடக்கும் அணில் போல் கிறீச்சிடும் அந்த ராட்டினக் கிணற்றில் அந்த ரேழியில் எத்தனை கதைகள் என்…
எம்.ரிஷான் ஷெரீப் காதல் வானத்திலேறி இதய வானவில்லில் குதித்து அதன் நிறமிழந்த பகுதிகளுக்கு நீ சாயமடித்த பொழுதில்தான் என்னறைக்கு உதிர்ந்திருக்கவேண்டும் சூழ விழுந்தவற்றை எனதிருப்பிடம் வந்த பாதங்கள் வஞ்சகமாய்க் கொண்டுவந்து சேர்த்தன அந்தரத்தில் நின்றவற்றை…
கோகுலன் தனிமையின் சலிப்பில் வாசல் வந்தமரும் இந்நடுநிசியில் சிதறிக்கிடக்கும் எதிர் முற்றத்துப் பன்னீர்ப்பூக்கள் சிநேகமாய்ப் புன்னகைக்கின்றன பனிபொழிய ஆரம்பித்திருக்கும் இவ்வேளை மணந்துகொண்டிருக்கும் மலர்களுக்கு என் வலிகள் பரிட்சயமில்லை எனினும் இந் நீள் இரவைக் கடப்பதற்கு…
ஹெச்.ஜி.ரசூல் எரியும் செஞ்சுடரின் கடைசி ஒளித் துளியில் உன் முகம் மாறுபட்டு பிரதிபலித்தது. ஒரு சாட்சியாய் சயனித்திருந்த இரவின் காற்றை தொட்டுப்பேசி மெளனம் மிதந்து செல்ல பதுங்குகுழி சாம்பல் மேட்டில் தன்னந்தனியாய் சுடரும் பூனைக்…
செல்வராஜ் ஜெகதீசன் அநேகமாய் முடிவதில்லை. அழகைப் பற்றிய அவதானிப்பை அப்படியே கைமாற்றி விட. அதிகபட்சம் முடிவதெல்லாம் அதைப்போல இது என்பதாய் இன்னொன்றை இணையாய்ச் சொல்லி இப்படித்தான் இருக்கிறது. இன்னபிறவும் இவ்வாழ்வில்.