April 22, 2005 • By
admin
வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் அலைகளின்மீது பனைக்கரம் உயர எப்போதும் இருக்கிற என்னுடைய ஆச்சி காலம் காலமாய் உன்னைப் பிடித்த பிசாசுகள் எல்லாம் தோற்றுப் போயின போத்துக்கீசரின் எலும்புகள் மீதும் தென்னம் தோப்பு நானும் என் தோழரும் செவ்விளநீர்…
நெப்போலியன் விழித்திருக்கும் பொழுதே எரித்து விடுகிறார்கள்.... தூங்கலாமா தம்பி தூங்கலாமா ? பேருந்தில் ! யாத்திரைகளில் நித்திரை நிரந்தரமற்றது பயணங்களில் தூக்கம் தவிர்க்கமுடியாதது நடத்துனரும் - ஓட்டுனரும் தூங்காமலிருத்தலால்தான் சுகமான பிரயாணத்தின் நிம்மதி நிறுத்தங்கள்.…
சாரங்கா தயாநந்தன் புதுவசந்தத்தின் பொன்வண்ண மலராய் அசைந்தாடி நடக்கிறான் குழந்தை அவன் சிந்திய சிரிப்புக்களில் நட்சத்திரத்தோட்டமாய் நம் வீடு இங்குதான் என்வாழ்வின் மகிழ்வு உச்சம் உதித்தது. அந்த அற்புதமான பொழுது, என் மகன் மகாராஜனாக…
ப்ரியன் ---- ஓர் முன்பனி இரவில், அருகில் துயிலும் இல்லாளும் அருமை மகனும் பாம்பு தீண்டி இறந்துப்பட்டதாக கனவு கண்டு உறக்கம் களைந்து பதறி எழுந்து அவர்கள் பத்திரம் உண்ர்ந்து ஆசுவாசப்படுத்தி மேசையில் அமர்ந்தது;…
பவளமணி பிரகாசம் முடியும் முடியாது என்று தெரியாது முடியும் என்று ஒரு துணிவோடு துவங்கிய பயணமிது நடக்கிறது முன் வைத்த காலை பின் வைக்காது புதைமணலில் அமிழ்ந்து போகாது சுவடு பதித்து வைக்க மறக்காது…
முகம்மது றியாஜத் நீ நடந்து செல்வதால் புதியதொரு தெரு உருவாகுமென்றால், நீ நடந்து செல்லும் இருண்ட பாதை உன்னால்தான் ஒளி பெறுமென்றால இருட்டுள்ள இடமெல்லாம் உன் பாதச் சுவடுகள் முத்தமிடட்டும். உன் தோலின் பாதத்துக்குத்தான்…
மோகனா. தி நான் உன்னைப் மடியில் தாங்குவதில்லை மனதில் தாங்குகிறேன். உன் சிரிப்பில், என் கவலைகள் புதைக்கிறேன். என் சந்தோஷம், துக்கம் யாவும் உந்தன் கைக்காட்டும் திசையில். அம்மா என்னும் உன் ஒரு வார்த்தையில்…
வைகைச் செல்வி என் தாயே! நீ மாதவம் செய்திருக்கத் தேவையில்லை. அங்கே மாமரத்தின் கீழே என் வயதுப் பையன்கள் நட்சத்திரங்களுடன் பேசுகையில் இங்கே நானோ, சிம்னி வெளிச்சத்தில் அரிசியிலே கல் பொறுக்குகிறேன் உலை காய்ந்து…
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா நெடுங்காலம் எடுக்கிறது, என் பயணம்! நீண்ட தூரம் போகிறது, என் பாதை! விண்கோள்கள், விண்மீன்களில் என் தடம் பதித்து முதல் ஒளிவீச்சில் தேரிலிருந்து கீழிறங்கிப் பயணம் தொடர்ந்தேன், நாடுகளின்…
பா.சத்திய மோகன் 4. மும்மையால் உலகாண்ட சருக்கம் 21. மூர்த்தி நாயனார் புராணம் 968. உலகில் நிலைத்த தொன்மை புகழ் பூண்டது பாண்டி நாடு நிலைத்த செல்வமுள்ள குடிகள் நிறைந்திருந்த சிறப்பால் உயர்ந்து ஓங்கியது…