இரா. நாகேஸ்வரன் ---- ஓடிய வலி நின்கால் தன்னில், ஓலங்களிட்டு ஓடிய பாதைதனிற் கண்டப் பாலைக் கள்ளியும் பால்வற்றிப் பற்றி எரியும், நின் நிலை அதற்காயின்: பழகிய நிலம்விட்டு-குழந்தைகளின் பாலுக்கும், கவளச் சோற்றுக்குமாய்- பஞ்சம்…
பிச்சுனிக்காடு இளங்கோ விநாயகனே வாழ்க நீ உன் வழி தனி வழி பலரின் வழி பொது வழி பாவம் முருகன்கள் அவர்கள் பாலமுருகன்கள் பாவமுருகன்கள் ----
பிச்சினிக்காடு இளங்கோ கத்தி அரிவாள் வாள் கத்தரிக்கோல் துப்பாக்கி எல்லாம் ஒருவகையில் ஒன்றுதான் பரிசும்கூட.... ஆம் எடுப்பார்கைப்பிள்ளைகள். கத்தியென்ன கதறியென்ன தோழா-இது நடக்குது இங்கே ரொம்ப நாளா ----
றகுமான் ஏ. ஜெமில் ஏன் சுயம் ஒடிக்கும்படியான ஏந்த அழுத்தங்களும் அடக்கு முறைகளுமின்றி மிகவும் செம்மையாக நகர்ந்தது நேற்றுவரைக்குமானதென் வாழ்வு ஒரு பூ வாடியுதிரும் கணம் எல்லோரும் கூடிநின்றழ என்விதியை சொதப்பியெழுதி காாியமாற்றிச் சென்றது…
நளாயினி தாமரைச்செல்வன். என் மார்பின் பால் வாசனையில் கண்வளர்ந்தவளே! இன்று நீ அகதியாய் அன்னிய தேசத்தில். தொப்பிள் கொடி இன்னமும் பச்சையாய். உன்னை நினைக்கும் போதெல்லாம் -என் கருப்பைச் சுவர் கூட விம்மி எழுகிறது.…
பா. சத்தியமோகன் 1452. பெரிய பெருமாட்டி உமாதேவியுடன் தோணி மீது உயிர்களைப் பேணி வீற்றிருந்து அருளும் பிரான் முன் நின்றார் பாவுறு செந்தமிழ்மாலையாக பக்தியோடும் “பார் கொண்டு மூடி” எனும் பதிகம் போற்றிப் பாடினார்…
பட்டுக்கோட்டை தமிழ்மதி தாவரங்கள் வேர்களை நினைத்து வெட்கப்பட்டன. துள்ளி எழும் துளிர்களின் மறுபக்கம் விலங்கிட்டுக்கொண்ட வேதனையில் தாவரங்கள். தாவரங்கள் தம்மை தாமே ஆணி வேரால் அறைந்துக் கொண்டதற்கு ஆத்திரப்பட்டன. அதை அடிமைத்தனமாய் நினைத்தன. சின்னக்காம்பில்…
சுப்ரபாரதி மணியன் வரிசையிலிருந்து தள்ளி நிற்பதுதான் சுவாரஸ்யமாயிருக்கிறது தாறுமாறாய் நிற்பதில் இன்னும் மகிழ்ச்சி. வரிசை அடையாளத்திற்கான அங்கீகாரத்தை வேண்டிக் கொண்டே நிற்கிறேன் . உறுமி அதிகார வார்த்தைகளைத் துப்பும் எவனும் பக்கமில்லை இப்படி இருப்பது…
கவிநயா அப்பப்பா - பட்டுப் புடவைகளில்தான் எத்தனை ரகம் ? கண்ணைக் கவரும் வண்ணங்கள் கருத்தைக் கவரும் வேலைப்பாடுகள் பல்லாயிரம் பெயர்களின் உழைப்பு பல வேறு பெயர்களின் கலைத்திறன் மேனியில் வழுக்கும் மென்மை எத்தனை…
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா நெஞ்சம் நாடுவது உன்னை என்றும், நின்னை மட்டுமே, என்றும் வேண்டிக் கொண்டிருக்கும், என்னிதயம், நிற்காமல், முடிவில்லாமல் மீண்டும், மீண்டும்! இராப் பகலாய், என் மனதைத் திசைமாற்றும் உலக இச்சைகள்…