திண்ணை

தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிக்கை

Current Issue: 20110529_Issue

Browsing Category

கவிதைகள்

கவிதைகள்

பெரிய புராணம்

பா சத்தியமோகன் சிவமயம் ஒரு அவசர அறிவிப்பு . உடல் நடுங்குகிறது. தகுதியற்ற ஒரு நாய் , வானில் பறக்கப்பார்க்கிறது. எப்படித்தொடங்குவது, என்று தொடங்குவது என்று தள்ளித் தள்ளிப் போட்டேன். இதோ... 8.7.04 இரவில்…

கொட்டு

மாலதி ---- வன்மத்தில் வலை விரித்து நன்றியில்லா முந்தானை நீட்டி அருள் வேண்டினோம். பேரருளாளனை வேண்டினோம். பக்கச்சுவர்களில் ஏறி உயரங்களில் மிதந்து வேதாளம் போல் தொங்கி அலைக்கழிந்து அழிந்து வேண்டினோம். இறந்த பிள்ளைகளைக் கொட்டாதா…

வேடத்தைக் கிழிப்போம்-3 (தொடர் கவிதை)

பனசை நடராஜன் 'தாய்மொழியில் பேசு ' என்று வாய்கிழிய உபதேசம்- வீட்டில் நாய்கூட மதிக்காது- இவர்கள் 'வா ' என்று அழைத்தால்! அதனால்தான் 'வாழ்க ' கோஷம் போட்டுவிட்டு வாரிசுகளை மட்டும் வேறுமொழி பயில…

எப்போதும் சூாியனாய்

நளாயினி தாமரைச்செல்வன் ++ ++ ++ ++ ++ ++ ++ ++ அந்த மாலைப்பொழுதின் மதுரமாக நீ. சூாிய கதிர்கள் போல் உன் விழிகள். உன் பார்வையில் ஓர் குளிர்மை. உன் தேசிப்பழ…

காலம் கடந்த காதல் கவிதைகள்

ஜீவன் 6. உன்னை அறியாமல் என்னுள் உனை விதைத்;து செல்கிறாய் நீ உன்னை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன் நான் உன்னுடனான எல்லாமே என் விருப்பத்துக்கானதாக தேர்ந்தெடுத்த ஓரு மந்திரவாதியின் மந்திரக்கோலை வைத்திருக்கிறாய் நீ உன் நினைவின்…

நிஜங்களாக்கு….

தீபம்கோபி வண்ண வண்ண கனவுகளில் வாழ்க்கையை தொலைத்துவிட்டு எண்ணங்கள் ஈடேறவில்லையென எதிர்மறையாய் நீ நினைத்து சின்னச் சின்ன சரிவுகளில் சிதைந்திட்டால்.... வெற்றி உன்னை விட்டுப்போகும். கடந்துவந்த பாதைகள் கரடுமுரடு ஆனாலும் உச்சிஏறி நின்றால்தான் உலகம்…

சமாதானமே!

பனசை நடராஜன் மனிதன் தோன்றிய போதுதான் - நீ மடிந்திருக்க வேண்டும்! போர்கள் எங்களுக்குப் பொழுது போக்கானதால் நீ மறுபிறப்பு எடுத்தாலும் மண்ணுக்குள் புதைக்கிறோம்! சமாதானமே! கானல் நீராகாமல் - நீ சாகாவரம் பெறுவது…

எங்கள் தாயே

பவளமணி பிரகாசம் கண்ணீர் சொரியும் வானமே! கனம் குறைந்த கவலையா ? கருமை கொண்டாய் முகத்திலே அருமை தெரியா பேதையே! ஆதவன் பிரிவில் ஏக்கமா ? அதுதான் உனது துக்கமா ? வருவான் விரைவில்…

உணர்வு

அனந்த் உணர்வெனக் கூறுவ(து) உலகில் ஒவ்வொரு கணமும் காணும் காட்சியின் விளைவாய் நினைவிற் கிளர்ந்திடும் நுகர்வாம் அஃதே வனையும் கவிதையின் வழியே நுகர்வோர் உளத்தில் உவகையும் கவல்வும் அழுகையும் களிப்பும் தோற்றிக் கவிதையின் பயனை…

கழுகுக்குத்தெரியுமா கற்பூர வாசனை ?

பிச்சினிக்காடு இளங்கோ எங்கள் சிறகை விரிக்க கொஞ்சம் வானம் வேண்டும் நாங்கள் காலகள் பதிக்க கொஞ்சம் நிலம் வேண்டும் சுவாசிப்பதற்காகக் காற்றும் அப்படியே... பின் வயிற்றுக்காகவும்தான் கழிக்கிறோம் ஆயுளை இவற்றுக்கான எங்கள் காலம் பிச்சைப்பொருளாய்..!.…