திண்ணை

தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிக்கை

Current Issue: 20110529_Issue

Browsing Category

கவிதைகள்

கவிதைகள்

கவிக்கட்டு 35 – வசந்தகாலங்கள்

சத்தி சக்திதாசன் வசந்த காலங்கள் வாழ்க்கைப் பூந்தோட்டத்தில் வாலிபப் பூக்கள் வந்ததை எல்லாம் செலவிட்டு வறுமையிலும் வாடாது நிற்கின்ற இயற்கையின் இறவாக் காலங்களவை வசந்த காலங்கள் இல்லாதோருக்கும் இருக்கும் இன்பம் இல்லையென்றாலும் இனிக்கும் பருவங்கள்…

ஞானப் பெண்ணே

ஜெயந்தன் என்னென்ன நடக்குது ஞானப் பெண்ணே கொஞ்சம் நின்னுபாரடி ஞானப் பெண்ணே சிரிப்பா சிரிச்சவ கைகளிலே செங்கோல் சிரிக்குது ஞானப் பெண்ணே செருப்பாய்க் கிடந்தவன் கால்களுக்கு செங்கழல் ஆச்சே அதிகாரம் குடிச்சாலும் தமிழனாம் ஞானப்…

பெரியபுராணம் – 17 (இறைவன் சுந்தரரைத் தடுத்து ஆட்கொண்ட புராணம் )

பா. சத்தியமோகன் 321. ?மணம் கமழும் மென் கூந்தல் பெண்களே! இது என்ன ! அமிர்தக்கலையுடைய சந்திரன் எனைச் சுடலானான் பனிநீரைச் சந்தனம் கலந்து பூசுகின்ற கொடி போன்ற பெண்களே இச்செயலை தவிர்த்திடுக தவிர்த்திடுக.…

வெண்ணிலாப்ரியன் கவிதைகள் 2.அது மலரும் நேரமிது!

வெண்ணிலாப்ரியன். என் காலுக்கடியில் சாம்பல் நிறத்தில் ஒரு ஒளிவட்டம் தாய்மடி தேடும் ஆர்வத்தோடு வரும்--போகும். எச்சில் பட்ட புறங்கை எப்போதும் இனிக்கும் அதற்கு. ஒற்றைக்காலில் வன வாசம் போகும் நேரம் என்னைச்சிறிது புணரும். வயதாகிப்போனதாய்…

கவிதைகள்

விசிதா உறை பனி வார்த்தைகள் சொன்ன சொற்களில் சில உறைபனிக்குள் சிக்கி உறங்குகின்றன வேறு சில இலையுதிர்கால இலைகள் போல் உதிர்ந்து எங்கோ போயின மக்கின இன்னும் சில என் மனதிற்குள் நுழையவே இல்லை…

உயிரை குடிக்கும் காதல்

நளாயினி தாமரைச்செல்வன் ____ மூட்டை,மூட்டையாய்-என் மனக்குகையுள் -உன் நினைவுப் பொதிகள். நான் உன்னை வெறுத்ததாய் எப்படி நம்ப முடிந்தது ? உன் நினைவுகளை கொஞ்சம்,கொஞ்சமாய் களவாய் மீட்கிறேன். கண்சிமிட்டி அருகில் வரும் போதெல்லாம் உனை…

லட்சியமானவன்

ஜெயந்தன் கனமானவன். காதவழி வரும் போதே கை வீச்சில் ஆள் தெரியும். மேனி முறுக்கானவன்-மனசு வெல்லப் பாகானவன். கல்லாடம் கற்ற புலவன்-என்றாலுமது சொல்லாடிக் காதை அறுக்க அல்ல. தண்ணீரைப் போல எளிதானவன் - அப்படியே…

பெரியாத்தா (மூலம் : அருண் கொலட்கர்)

மொழியாக்கம் இரா.முருகன் ---- அவங்க ஒரு பக்க முகம் (வலது பக்கம்) எல்லாரையும் போலத்தான். ஆனா இன்னொரு பக்கத்துலே தசையெல்லாம் சேர்ந்து வீங்கி இறுகிக் தழும்பு பிடிச்சு கொத்துக் கறி கணக்காக் கிடக்கு. எரிஞ்சு…

புகைவண்டி நிலையக் கவிதைகள் (மூலம் : அருண் கொலட்கர் )

தமிழில் இரா.முருகன் கைகாட்டி வர்ணம் உதிர்ந்துபோன மரக்கட்டை ஞானியாக தனக்குத் தெரிந்த புகைவண்டி நிலையங்களின் பெயரை எல்லாம் விழுங்கிவிட்டு பத்துத் தடவைக்குமேல் உள்நோக்கி சுட்டிக் கொண்டது கைகாட்டி. அடுத்த ரயில் எப்போ வருமென்று தெரிந்தாலும்…

ஏன்

பவளமணி பிரகாசம் தீயாய் கண்கள் எரிய தாரையாய் நீர் வடிய ஏன் என்னை அழ வைத்தாய் ? ஏன் தந்தாய் வேதனையை ? ஏது பிழை புரிந்தேன் ? கடுஞ்சொல் கூறினேனா ? வெறுப்பை…