- உணவுச் சங்கிலிகள்
- ஓட்டப்பந்தயம்
- அளவுகோல்
- யூசுஃபும் கண்ணாடியும் -கதை — 04
- உயிர்மைக்கு ஒரு கடிதம்
- கடிதம் – ஏப்ரல் 15,2004
- தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியத் தடத்தில் மா அரங்கநாதன் படைப்புகள்
- ஏசுநாதர் வாழ்க்கை : நடன நாடகம் – ஏப்ரல் 18 , 2004
- கடிதம் – ஏப்ரல் 15, 2004
- காலம் சஞ்சிகையின் இலக்கியப் பொழுது
- 2004-ஆம் ஆண்டிற்கான இலக்கியச் சிற்பி விருது
- கடிதங்கள் ஏப்ரல் 15,2004
- கடிதம் – ஏப்ரல் 25 – சுமதி ரூபனின் ‘வடு ‘
- மலர் வசந்தம் – நிழற்படத் தொகுப்பு
- தேவலோகத்தில் ஒரு கடிதப் போக்குவரத்து
- ஆருயிர்கெல்லாம் ‘வம்பு ‘ செய்யல் வேண்டும்!
- எந்த செய்தி – யார் பிரசுரித்தது ? தினகரன் – தினத்தந்தி தினமலர்
- வாழும் வகை
- என்னைப் பொறுத்தவரை
- சத்தியின் கவிக்கட்டு 3
- புத்தாண்டுப் பொன்மகளே புது அழகாய் நீவருவாய்!
- பரம்பொருள்
- ஓவியம்
- துரோகர்(துரோணர்)
- வேர்கள்
- என் பிரிய தோழி
- தமிழவன் கவிதைகள்-ஒன்று
- கவிதைகள்
- உயிர் தொலைத்தல்
- வசந்தத்தின் திரட்சி
- தீர்மானிக்காதவரை.. .. ..
- பகல் மிருகம்
- மன்னித்து விடலாம்….
- அவதாரம்
- அம்மணம்
- சொற்புணர்ச்சி விளக்கச்சொற்கள்
- என்னோடு என் கவிதை
- வா
- ஜங் அவுர் அமான்!
- ஓடும் உலகத்தை உட்கார்ந்து பார்க்கிறேன் – 1
- முரண்பாடுகளின் முழுமை
- இந்துத்துவம் = சர்வ மத சமத்துவ சம்மதத்துவம்
- இது எப்படி இருக்கு…. ?
- நிழல் யுத்தமும், நிஜ யுத்தமும்
- தயானந்த சரஸ்வதி சொல்லும் கடமை என்ன ?
- கல்யாண ரத்து தீர்மானம்
- காடன்விளி
- என்னைப் பெத்த அம்மாாாாஆ…
- விளிம்பு
- நீலக்கடல் – (தொடர்) – அத்தியாயம் -15
- திசை ஒன்பது திசை பத்து (நாவல் தொடர் -20)
- புழுத் துளைகள் (குறுநாவல் – 4)
- அன்புடன் இதயம் – 14 – காற்று
- காயம்
- மலைப்படுகடாம். ஒரு சித்திரம்
- டான் கில்மோர்
- குதிரைவால் மரம்
- நந்திக் கலம்பகம்.
- சரியும் மணல் மடிப்புகள் நடுவே
- கவிதை உருவான கதை-2
- ஜெய மோகனின் ‘பின் தொடரும் நிழலின் குரல் ‘ : ஓர் அலசல்
- குளிர்பானங்கள்
- உலக விந்தைகளில் ஒப்பற்ற பொறியியல் உன்னதமான பனாமா கால்வாய் [Panama Canal (1870-1914) The Greatest Engineering Marvel]
- மைக்ரோசாஃப்ட் – வின்டோஸ் சமாச்சாரங்கள்
- தொழில்நுட்பச் செய்திகள் ஏப்ரல் 15, 2004
- மரபும் புதிதும் : இரு கவிதைகள்
- வெற்றி
- அனுபவம்
- டாலர்க் கனவுகள்
- காசு
- திரேசா
புதுவை ஞானம்
****
இன்றைய காலகட்டத்தில்
சில புத்தகங்கள்
மன்னிக்கப்படக் கூடியவை தான்.
ஓவியச் சீலையில் கருமையும்
வெள்ளித் திரையில் மெளனமும்
வெள்ளைக் காகிதத்தில் வெறுமையும்
சாத்தியமானவை தான்.
சமூக யதார்த்தத்துக்கும், உண்மைக்கும்
சிறியதொரு ஒட்டுதல் இருக்கிறது.
உண்மையெனவும், யதார்த்தமெனவும்
அழகானவை என்றும் கூட
பொய்யான சம்பவங்களைக் காண
பழக்கப்பட்டிருக்கிறோம் — நாம்
பொய்யான உள்ளுணர்வால்.
உள்ளதில் அன்றி
இல்லாததில் உறைகிறது உண்மை – இம்
மனிதர்களின் சமூகத்தில்.
அசிங்கமாக இருக்கிறது நம்
சமூக யதார்த்தம் – துரத்தப்பட்ட
உண்மையின் வெளிச்சத்தில்
பார்க்கும்போது.
அழகு என்பது தென்படுவதே இல்லை
பொய்யாக இருந்தாலன்றி.
ஏற்கனவே….
மறையத் தொடங்கி விட்ட நிகழ்வைத் தான்
காணத் தொடங்குகிறோம் நாம் -விரைவாக
மாற்றங்கள் நிகழுமொரு
சரித்திர காலகட்டத்தில்.
கடந்த காலத்தின் பின்புலத்தில்
நிகழ் காலத்தைத் தரிசிக்க
சிரமமாய் இருக்கிறது
நவீன மனிதனுக்கு.
முழுமையாய் வலுவிழந்து
மெல்லத் துடிக்கும்
கலாச்சாரத்தில்
அரை குறையாய் வாழும்
வெள்ளை மனிதனுக்கு – குறிப்பாக
வட அமெரிக்கனுக்கு
புதுப்பிக்கும் உணர்வு இல்லை
இறுதிக் கட்டத்துக்கு வந்துவிட்டதாகவே
கருதுகிறான் அவன்.
சில நேரங்களில்….
நம்மைச் சுற்றியும்
நமக்குள்ளும் நிகழும்
சிதைவுகளைப் பிரதிபலிப்பதன்றி
வேறெதுவும்
செய்யத் தோன்றவில்லை.
விரக்தியையும்
தோல்விகளையும் பற்றிய
கசப்பான பாடல்களைத் தான்
பாட வேண்டியதாய் இருக்கிறது.
(—HERBERT MARCUSE–ONE DIMENSIONAL MAN – உத்வேகத்தில்)
****
