இசை பிரியா

பாசாங்கற்ற புன்னைகையில்
உதிர்ந்தது முதல் பிம்பம்
தோழமையான பேச்சில்
உரிந்தது அடுத்த பிம்பம்
நெருக்கமான இடைவெளிகளை
நிரப்பியது மறு பிம்பம்
இப்படியாக பிம்பங்கள்
ஒவ்வொன்றாய் கழன்று விழ
முடிவில் வெளிப்பட்டது
எந்த சாயலுமற்ற பிம்பம்
அதில் பார்க்க முடிந்தது
எனது பிம்பத்தையும்..

– paadini2009@gmail.com

வி பிச்சுமணி

வலசை பறவைகறளாய்
தாயகம் வந்திருக்கிறாயென
எங்க வீட்டு அடுக்களை பேச்சு
உன் கண்களை சந்திக்க
இஷ்டமிலலா
என் கண்கள் தலைகுனிந்து
வாசல் வந்தது.

உன்பிறை முதுகு
என் வீட்டு வாசலை
நோட்டமிட்டு கொண்டிருக்கிறது
சாலை பள்ள நீரில்
பிம்பமாய் பிரதிபலித்து
என்னை பரிதவிக்க வைக்கிறது

மலர்முகம் திரும்புவாயெனும்
ஏக்க பெருமூச்சில்
நீரும் ஆவியாகிவிடக்கூடும்
நீ திரும்பும் பொழுது
பள்ளத்து நீரில் விழுந்த
மிதிவண்டியால்
உன் பிம்பம் அலைஅலையாய்
அலைகழிக்கிறது

அந்த நீரில் என் பிம்பத்தை
நீ பார்த்திருக்கலாம்
பார்க்காதிருந்திருக்கலாம்
அலைஅலையாய் நான்
காணாது போயிருக்கலாம்

முந்தைய நாளில் முதன்முதலாய்
என்னை நீ பார்த்து சிரித்த போது
இதே போல் ஏதோஒரு வாகனம்
வந்து மறைத்திருந்திருக்கலாம்
மறந்திருக்க அவசியமில்லாமல்

v.pitchumani@gmail.com