வீ.அ.மணிமொழிநிசப்தம் உலாவும் நேரம்... வானத்தைப் பெயர்த்து இரண்டு கோபங்கள் தரையிறங்கின.. கோபங்களுக்கிடையே விவாதம் இங்கும் தொடந்தது. கோபங்கள் தங்களை அளந்து பார்க்க ஒரு சிறிய அளவுகோளை கையில்…

வீ.அ.மணிமொழி இருள்... மீண்டும் இருள்... சுற்றிச் சூழ்ந்து கொண்டது தடித்த வேர்களும் முள் படர்ந்த விழுதுகளும் உடலை நெறித்து முறுக்குகின்றன வடுக்கள் பதிக்காமலே... மௌனங்கள் நிரம்பிய நிஜமில்லா…

வீ.அ.மணிமொழி நான் நேற்று...இன்று... சேமித்து வைத்த கால்கள் என்னை அறியாமலே விட்டு விலகிச் சென்றன புன்னகையுடன்... * * * எனக்கான இருப்பிடத்தைத் தேடுகிறேன் கண்களையும் கால்களையும்…