மோனிகா போரென்றும் பசியென்றும் பாழாய்போன உலகத்திலே நீயும் நானும்தான் நல்லவற்றின் எச்சமாய் இம்மாஞ்சோடு உலகத்துல இத்துனூண்டு மக்களாய் எழுதியும் பேசியும் எவ்வளவோ வித்தை செய்து உலகத்தை மாத்தலாம்னு…

மோனிகா இனி சிட்டுக்குருவிகளிிடமிருந்து கற்பதற்கு ஒன்றும் இல்லை என் முன்னே .. சன்னலின் வழியே சின்னக்குருவிதட்ட சுக்குநூராய் போன கண்ணாடியூடே நான் என்று உணர்ந்த நான் நானாகிப்போன…