சுகந்தி சுப்ரமணியன் ஒவ்வொரு நிமிடமும் அழுது கொண்டிருந்தேன் ஜன்னல்களும் கதவுகளும் மூடிக் கிடந்தன. அறைகள் இருட்டியிருந்தது. எல்லாம் மெளனமாய். கதவு மெல்ல அழைத்தது. அழாதே சாபிடு என்றது.…