நீலக்கடல் – (தொடர்) – அத்தியாயம் – 43

This entry is part of 39 in the series 20041028_Issue

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா


The wheel of the good Law moves swiftly on.

It grinds by night and day. The worthless husks it drives

from out the golden grain, the refuse from the flour.

The hand of Karma guides the wheel ;

the revolutions mark the beating of the Karmic heart.

-H. P. Blavatsky

—-

நண்பனே! உன்னை நல்வினை செய்யவொட்டாது தடுக்கும் தடைகளான, பாசத்திலொன்றுதான் ஆணவம். ஆணவம் என்பது அசுத்தம், சிறுமை, அஞ்ஞானம் எனப் பொருள்படும். ஆணவம் அநேக சக்திகளுடையது. உயிர்கள்தோறும் செம்பில் களிம்புபோல் சேர்ந்திருப்பது. உயிர்களின் அறிவை மறைத்து, அஞ்ஞானத்தைப் புகட்டுவது. இறைவனை உணரவொட்டாமல் தடுப்பது. ஆக நான் விடுதலைப்பெற ஆணவமலத்தை உதறுதல் அவசியம்.

எப்போதாவது அலுத்திருக்கும்போது, என்னிடம் வருகிறாய். நீ இளைப்பாறி எழுந்திருக்கின்றபோது, நான் உனக்கென்றே பிரத்தியேகமாகத் தயாரித்த உள்மனப்பிரசங்கங்களுக்கு புலன்களை அடைத்துவிடுகிறாய். எப்போது கதவுகள் திறக்கப்படுமோ அப்போதுதான் எனக்கும் விடுதலைப்யென்பதை உணர்ந்து என்னிடம் இரக்கம் காட்டுவாயா ? என் வீடுபேறுக்கு உன் ஒத்துழைப்பு வேண்டுமடா.. செய்வாயா ?

—-

இருபதாம் நூற்றாண்டு….

வேலுவும் பெர்னாரும் வரவேற்பறையில், ஓலைவாசிப்பில் மூழ்கியிருக்கிறார்கள். பெர்னாரின் பிரான்சுநாட்டு நண்பன் ரிஷார் வெகுதூரம் பிரயாணம் செய்து வந்திருந்தவன் களைப்பில் உள்ளே உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் விடுகின்ற குறட்டையொலி சாத்தியிருந்த கதவினையும் கடந்து கேட்கிறது.

வரவேற்பறை, குடியிருக்கும் மனிதர்களின் மரபு சார்ந்த பண்பாட்டினைக் கட்டியப்படுத்தும் களம். அவர்களின் மனம், மொழிகளில் உள்ள வண்ணங்களை அறிய உதவும் குறியீடு. பெர்னார் ஃபோந்த்தெனுடைய வரவேற்பறையில் நமது கவனம்படிய இன்றைக்கு, ஒருசந்தர்ப்பம், ஏற்பட்டிருக்கிறது. இதுவரை, அவனது அவசரக் காரியங்களோடு, அல்லது பிரச்சினைகளோடு தொடர்ந்து பயணிக்கவேண்டிய கட்டாயம் நமக்கிருந்திருக்கிறது.

மாசுமறுவற்று வெள்ளைவெளேர் என்றிருந்த சுவர்களிற் பட்டுத் தெறித்த, மின்சார விளக்கின் மென்மையான ஒளி அறைமுழுக்கப் பரவியிருக்கிறது. வலப்புறச் சுவற்றின் மத்தியில் ஓவியர் வான்காக்கின் ‘இளநங்கை ‘ ஓவியத்தின் நகல், மத்தியிலிருந்த சுவற்றில், அவரது மற்றொரு ஓவியமான ‘மழை ‘யின் நகல். இடப்புறமிருந்த சுவரொட்டி இருந்த புத்தக அலமாரியில், பெர்னாரோடு பணிபுரியும் இந்தியவியல் நண்பர்களின் சிபாரிசில் வாங்கியிருந்த தமிழிலக்கிய நூல்கள், இவனுக்குப் படித்த பிரெஞ்சு எழுத்தாளர்களான கியோம் அப்போலினெர், லூயி அரகோன், பல்ஸாக், மொரீஸ் ப்ளான்ஷோ. புத்தக அலமாரியை ஒட்டியிருந்த காற்றுவாரியின் கதவுகள் திறந்திருந்தும், ஒதுக்கப்படாத பிரெஞ்சுத் திரைசீலைகள் ஒளியை வடிகட்டி அனுப்பிக்கொண்டிருக்கின்றன. வரவேற்பறையின் மத்தியில் பிரம்பு இருக்கைகள். இடையிலிருந்த சிறிய மேசையில், கடந்த வாரத்திய லிபரேஷன் இதழ்.

‘சார் டா.. ‘ – பணியாள் மணி ஆவிபறக்க மூன்று கோப்பைகளில் டா கொண்டுவந்திருந்தான்.

‘சரி வைத்துவிட்டுப்போ. ‘ என்ற பெர்னார், மூன்றவதாக இருந்த கோப்பையைப் பார்த்து, இது யாருக்கென்றான். ‘ரிஷாருக்கென்றால் வேண்டாம். அவனைத் தூங்கவிடு. இப்போதைக்கு எழுப்பாதே ‘யென்றான்.

வேலுவோடு பழக ஆரம்பித்ததும், அதிகமாகப் புதுச்சேரி நகரில் வலம் வர ஆரம்பித்ததும், பெர்னாருக்குப் பால் கலந்த டா மீது பிரியத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. பால் கலந்து குடித்தாலும், தனது குடியிருப்பிலிருக்கும்போது சீனாவிற் கிடைக்கும் பச்சைத் தேயிலைத்தூளான ‘ச்சே ‘(Tche) தவிர வேறொன்றை உபயோகிப்பதில்லை. நண்பர்களிருவரும் சூடாக இருந்த டாயை ருசித்துக் குடித்து முடித்தார்கள்.

‘வேலு இந்தக்கட்டில் இதுவரை பதினோரு படிகள் படிச்சிருக்கிற. இன்னும் எத்தனை இருக்கிறது ? ‘

‘இந்தக் கட்டில் உள்லதென்னவோ பன்னிரண்டு ஓலைநறுக்குகள். இதுவரை பதினொன்று படித்திருக்கிறோம். இன்னமொன்று பாக்கியிருக்கிறது. படித்தவரையில் உனக்குப் புரிகின்றதா ? ‘

‘மணிப்பிரவாள நடைபோல இருப்பதால், புரிந்துகொள்வதில் சிரமமிருக்கின்றது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஆனந்தரங்கம்பிள்ளை நாட்குறிப்பில் நாம் காண்கின்ற தமிழ் நடை. புரியாதச் சொற்களைக் குறித்துவைத்திருக்கிறேன். இரண்டொருமுறை மறுபடியும் படித்துப் பார்க்கணும். சரி சரி பன்னிரண்டாவது ஓலைப்படியை படித்து முடிச்சுடு. ‘

அருகிலிருந்த மண்குடுவையிலிருந்து தண்ணீரை ஊற்றிக்குடித்துவிட்டு வேலு, முதற்கட்டில் எஞ்சியிருந்த ஓலைநறுக்கை வாசிக்க ஆரம்பித்தான்.

ஓலை -12

‘வாணியின் வார்த்தைப் பாட்டைவைத்துப் பார்க்கிறபோது, இவர்கள் மூவருமே மதுரை நாயக்கர் வம்சத்தின் அரசுரிமைக்கு நடக்கும் சதியில் சிக்கியிருக்கிறார்களென அறியலாச்சுது. வாணியின் தாயாரான குமுதவல்லிக்குத் தன் அருமைப் புத்ரியை மதுரைக்கு ராணியாக ஆக்கிப்பார்க்கவேணுமென்கிற அபிலாஷையிருக்கிறது. நான் வாணியண்டை, அதுவெல்லாம் நடவாத காரியம் என்பதாகச் சொல்லிப்போட்டேன். உண்மையில் அந்தக் கூட்டத்திற்கு நல்லெண்ணம் இருக்குமெனில், கைலாசத்திற்கு முடி சூட்டிப்பார்ப்பார்களா ? என்றும் கேட்டுப்போட்டேன். நானும் வாணியும் அவர்கள் வீட்டுத் தோட்ட வெளியில் பேசியதைத் தேவராசன் ஒட்டுக்கேட்டிருக்கிறான். அவனைத் துரத்திச் சென்றதில் பிரயோசனமில்லை. வாணிமேற்கூட எனக்குச் சந்தேகம் இருக்கிறது, ஒருவேளை அவனது நிர்பந்தத்தாற்றான், அவர்கள்வீட்டு கிணறுவரைக் கூட்டிச் சென்று என்னிடம் பேசியதோ ? இருக்காது. அவ்வாறெனில், வாணி என்னிடம் இயல்பாக வார்த்தையாடியிருக்கமுடியாது. ‘

பன்னிரண்டாவது படியைப்ப் படித்து நிமிர்ந்த வேலு, பெர்னார் பதிலுக்காகக் காத்திருந்தான். பெர்னாரும் அவனை புரிந்துகொண்டு வாய்திறந்தான்:

‘இவ்வோலைக்கும், மற்ற ஓலைகளுக்கும் தொடர்பில்லாமலிருக்கின்றது. பதினோறாவது ஓலையை நீ படித்தபோது, வாணியைச் சந்திக்காமற் புறப்படுவதால் ஏற்பட்ட மாறனின் வருத்தத்தைத் தெரிந்துகொண்டோம். ஆனால் இந்த ஒலை நறுக்கின்படி, வைத்தியர் வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டவன், பிறகு வாணியைச் சந்திருக்க வேண்டும். ஆக இதற்கிடையிலுள்ள ஓலைகள் தவறியிருக்கின்றன. அதனாலென்ன, வாணி மாறனிடம் என்ன சொல்லியிருப்பாள் என்பதையும் நம்மால் ஓரளவு யூகிக்க முடியும். ‘

‘உண்மை. இவ்வோலை, நூல்கயிற்றோடு இல்லாமல் தனியாக இருந்ததென்பதால் சில ஓலைப்படிகள் தவறியிருக்கத்தான் வேண்டும். படித்தவரை, ஓலைச்சுவடிகளைப் புரிந்துகொள்வதில் நமக்கு அதிகக் குழப்பமேதுமில்லை. நீ என்ன நினைக்கிற ? ‘

‘ஏற்கனவே சொன்னதுபோல வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்வதில் சிரமங்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. இருந்தபோதிலும் அதிலிருக்கும் பொதுவான செய்தியை ஓரளவு விளங்கிக்கொள்கிறேன். மதிய உணவிற்கு முன்பாக இரண்டாவது கட்டிலிருக்கும் ஓலைசுவடிகளையும் படித்து விடலாமே ? ஏற்கனவே ஒருமுறை படித்தவன் என்பதால், திரும்பப்படிப்பதற்கு உனக்கு அயற்சியாக இல்லையா ? ‘

‘அப்படியெல்லாம் இல்லை. சொல்லப்போனால் ஒவ்வொரு ஓலைநறுக்கையும் வாசிக்கின்றபோதும், இப்போதுதான் முதன்முறையாகப் வாசிக்கின்ற உணர்வு. படிக்கட்டுமா ?. ‘

இரண்டாவது கட்டிலிருந்த ஓலைசுவடிகளைப் பிரித்து முதல் நறுக்கை வாசித்தான்:

ஓலை -1

பிரத்தியேகமான மாறன் தினப்படி சேதிகுறிப்பு: ருத்ரோத்காரி(1743ம்) வருடம் ஆனி(சூன்)மாதம் 27ந்தேதி வியாழக்கிழமை:

இன்றைக்குக் காலமே பெர்னார்குளோதனை சந்திப்பதென்றும், வைத்தியர் வளவிற்குப் போய்வந்த சங்கதிகளை மேலெழுந்தவாரியாகத் தெரிவிக்கவேணுமென்றும் தீர்மானித்துப் புறப்பட்டுப் போனேன். தமிழர் குடியிருப்பின் எல்லையிலிருந்த வேதபுரீஸ்வரர் கோவிலைத் தாண்டி கிழக்கிலிருக்கும் வெள்ளைக்காரர் குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்தபோது, நேற்றுப் பெய்திருந்த கோடைமழையினால் பெரியவாய்க்காலில் தண்ணீர் நிரம்பி ஓடுகிறது. குவர்னர் துரை அவர்களின் குமாரத்தி இரண்டுபேருக்கு ஆடிமாதத்தில் கலியாணமென்று பேச்சென்பதால், கோட்டைக்கு வெளியே புதுச்சேரி பட்டணத்தின் பெரிய மனிதர்களின் பல்லக்குகள் தெரிகின்றன. கிறித்துவர்களுக்கு ஆடிமாதத்தில் கலியாணஞ்செய்யலாம் போலிருக்கிறது. பிறகு எப்போதும்போல சிப்பாய்கள், தளவாய் நடமாட்டம். சென்னைபட்டணம் திசையிலிருந்து வந்த தபால்காரன், கோட்டைவாயிலில் நுழைகிறச்சே, அதென்ன பிரான்சுவா ரெமியானவன், சொல்தாக்களுடன் வாயில்மட்டாய்வந்து இவனைக் கட்டிக்கொண்டு சம்பாஷிக்கிறான். காவலர்களும் அவனை சோதனைபோடாமல் உள்ளே அனுப்புகிறார்கள்.

ஓலை -2

பெர்னார்குளோதன் வீட்டிலே, – வீதியை ஒட்டியிருந்த கதவுக்குப் பின்புறம், வெளியில் வேப்பமரத்து அடியிலே நாற்காலில் அமர்ந்திருந்தான், எதிரே பாங்குபேரிலே துபாஷி பலராம்பிள்ளையும், சன்னாசியும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். பெர்னார் குளோதன் கொஞ்சநாட்களாக சுகவீனமாய் இருப்பதாக அறிகிறேன். எவரோ, பெர்னார்மீது ஏவலிட்டிருக்கிறார்களென்றும், அதனை எடுப்பதற்கென்று ஒரு மந்திரவாதியை ஏற்பாடு செய்திருப்பதாகவும் தூபாஷ் சொல்லச்சே, துரை கலகலவென்று சிரிக்கிறான். அவனுக்கதில் நம்பிக்கையில்லையென தெரிகிறது. கும்பெனி தொக்தரிடம் வைத்தியம் பார்த்துக்கொள்வதாகச் சொல்லுகிறான். சித்தெநாழி இஷ்டலாபங்கள் பேசியிருந்த பிற்பாடு, பெர்னார் என்னிடம், கள்ளிப்பெட்டி ஓலை நறுக்கினைத் துபாஷ் பலராம்பிள்ளைத் தமிழ்ப்படுத்தின விபரமென்று ஓலைப்படியொன்றினைக் என்னைப் படிக்கச் சொல்லுகிறான். அதைப்படித்துப் பார்க்குமிடத்தில் அதிலே எழுதியிருந்த வயணம் என்னவென்றால்

ஓலை – 3

ஸ்ரீ ராமஜெயம் வைத்தீஸ்வரன்கோவில் நாடிஜோதிடரும், ஜோதிடவல்லவராகிய ஆ.பா.ரா. ஜலகண்டேசுவர குருக்களின் அபிமான புத்திரர் சிதம்பரக் குருக்களால் எழுதப்பட்ட திருச்சினாப்பள்ளி ஸ்ரீ தேவயானி ஜன்ம பத்ரிகா..

ஜனனீ ஜன்ம செளக்யானாம்…. லிக்யதே ஜன்ம பத்ரிகா..ஸ்வஸ்த்தி ஸ்ரீ நிகழும் கலியுகாதி சகாப்தம், தமிழ் பிலவங்க வருஷம் வைகாசி மாதம் எட்டாந்தேதி வியாழக்கிழமை பூர்வபட்ஷம்….இத்யாதிகூடிய சுபயோக சுபதினத்தில், ஜெனனகாலம் காலை 9மணிக்கு. சூரிய உதயாதி நாழிகை 7வினாடி 5க்கு ஸ்ரீ காலத்தில்….கடக லக்கினத்தில் மகாராஜஸ்ரீ விஜயரங்க சொக்கநாதர் நாயக்கர் அவர்கள் பார்யாள் செளபாக்கியவதி காமாட்சி அம்மாளுக்கு, புத்திரி சுபஜெனனம்.

ஓலை -4

வாசித்த மாத்திரம், இவ்வோலை தெய்வானையின் சாதகக் குறிப்பென்று உணரமுடிந்தது. நான் ஏற்கனவே வைத்தியர் மூலம் அறிந்திருந்த கபுறு. பெர்னார் குளோதைனையும், துபாஷ் பலராம்பிள்ளையையும் இந்தச் சேதி அறிந்து தடுமாறிப்போயிருந்தார்கள். குளோதன் என்னிடம், ‘துபாஷ் பலராமப்பிள்ளை இவ்வோலை தெய்வானையின் சாதகக்குறிப்பின் முதற் படியென்று சொல்லுகிறார்,. இதனை எழுதிய ஜோதிடரைச் சந்திப்போமென்றால் தெய்வானைப் பற்றிய விபரங்கள் பூரணமாய்த் தெரியவருமென்கிறார் ‘, என்றான். அதுவன்றி, தெய்வானையின் பிறப்புப்பற்றி அறிய, இவனுக்குச் சிந்தையில் ஒருபக்கம் வியாக்கூலமும், மறுபக்கம் சந்தோஷமும் உள்ளதென்கிறான். அதுவிபரம் தெளிவாய்ச் சொல்லுபடி கேட்கவும், அரசகுடும்பத்தைச் சேர்ந்த தேவயானியை, அன்னியர் மணமுடிப்பதென்பது இந்து தேசத்தில் சுலபத்தில் நடக்கிற காரியமல்லவென்பதால் வியாக்கூலமென்றும், அவள் அரசகுலத்தவள் என்று ஊர்ஜிதமானபடியாலே, வெள்ளைக்கார சனங்கள் தெய்வானையைக் கல்யாணம் செய்ய தடைசொல்லமாட்டார்களென்பதால் சந்தோஷமும் உள்ளதென்றான். சொன்னவன், ‘ வாணியண்டை, சென்றவன் என்ன சங்கதிகள் கொண்டுவந்தாயென்று என்றென்னைக் கேட்டமாத்திரத்தில்,

ஓலை -5

அவனுக்கான சந்தோஷமும், வியாகூலமும் எனக்கும் உண்டென சொல்லவந்தவன், சொல்லவில்லை. வாணியின் தகப்பனும், தேவயானியின் தகப்பனும் ஒருவன் என்கிற சங்கதியை அந்தரங்கமாக மறைத்துப்போட்டு, தொண்டமாநத்தப்பெண்மணி உண்மையில் வாணியின் தாயார் என்பதைமாத்திரம் சொல்லவேண்டியதாகிவிட்டது. வாணிக்கும், தெய்வானை எனவழைக்கப்படும் தேவயானிக்குமுள்ள உருவவொற்றுமைக்கு பதிலை எதிர்பார்த்த பெர்னார் குளோதனுக்கு என்னுடைய தகவல் ஏமாற்றத்தைத் தந்திருக்கவேணும். பிறகவன் விருப்பபடி, குவர்னர் துரையின் குமாரத்திகள் கலியாணம் முடிந்தமாத்திரத்தில், துபாஷுடன் இருவருமாக வைத்தீஸ்வரன்கோவில் ஊருக்குச் சென்று ஜோதிடர் சிதம்பரக்குருக்களை சந்திப்பதென முடிவுபண்ணிணோம்.

ஓலை -6

அதற்கப்புறம், துபாஷ் பலராம்பிள்ளை ஒற்றனான சன்னாசி சொன்ன சேதி, ஆற்காடு துலுக்கருக்கு எதிராகவும், பிராஞ்சு கும்பெனி அரசாங்கத்திற்கு எதிராகவும் அரியாங்குப்பம் ஆறுவளவில் ஏற்பாடு செய்திருந்த கூட்டத்தில் அண்டைக்கிராமத்து நாட்டாமைகளோடு, வேலாயுதமுதலியார், சபாபதிப்படையாட்சி, பிரான்சுவாரெமியின் ஆள் தேவராசன் ஆகியோரைக்கண்டதாகவும், அவர்கள் பேச்சு மதுரை நாயக்கர் வம்சம், திருச்சினாப்பாள்ளி அரசியல் என்பதாகவும். அவ்வாறு சொன்னவன், இந்தக் கூட்டத்தின் சகல காரியங்களுக்கும் காரணமானவன் சொக்கேசன் என்கிற துறவிச் சாமியும், அவனது உள்மனதாக இருக்கிற முருகப்பிள்ளையும் என்கிறான். இந்தவிடத்தில், வைத்தியர் தெரிவித்த சேதிகளுக்கும், சன்னாசி சொல்கிற மனிதர்களுக்கும் சம்பந்தமிருக்கவேணுமென்று தெரிவித்து, இவர்களால் தெய்வானையின் உயிருக்கு ஏதேனும் ஆபத்துவரலாமென்கிறேன். என்னத்தைத்தொட்டு ? என்று பெர்னார்குளோதன் கேட்கிறான். அது சமாச்சாரம் பிற்பாடு சொல்லுவேன். நாம் சொக்கேசனைக் கண்கானித்தால் நிறையச் சங்கதிகள் தெரியவரும் என்பதாய்ச் சொல்லிப்போட்டேன்….

.

ஓலை -7

….அதனாலென்ன துறவி சொக்கேசனைத் ஆரென்று உளவுசொல்ல சன்னாசியை அனுப்பிவைப்போமென துபாஷ் சொல்லிப்போட, அவனும் சம்மதிசொன்னான். இந்த நேரத்தில் காலமே கோட்டையில் வழுதாவூர் வாசலில் வைத்து பிரான்சுவா ரெமியைக் கண்ட வயணத்தையும், கும்பெனியில் அவனுக்குள்ள கீர்த்தியையும் பிரஸ்தாபித்தேன். பலராமபிள்ளைக் குறுக்கிட்டு, பிரான்சுவா ரெமி கும்பெனி தளாவாயாக இருக்கின்றானோ இல்லையோ தினப்படி குவர்னரைச் சுற்றி நடக்கிற வயணங்களைத் தெரிவிப்பது, ரங்கப்பிள்ளை மதிரியான மனுஷர்கள் மீது கோள்மூட்டுவதான காரியங்களைக் குவர்னர் பாரியாளிடம் பிசகாமல் செய்கிறான். அதெதனாலெனில்

ஓலை -8

குவர்னரது பாரியாள் ழான், போர்த்துகீசிய -இந்தியப்பெற்றோர்களுக்குப் பிறந்தவள். பிரான்சுவாரெமியும் இவளைப்போலவே இந்தியப் பெண்மணிக்கும் போர்த்துகீசியனுக்கும் பிறந்த தெவடியாள் மகன். இதனாலன்றோ அவர்களுக்குள் அதிகப் பட்ஷமிருக்கின்றது, பெத்ரோ கனகராயமுதலியாரிடம் அவள் காட்டுகின்ற பட்ஷத்துக்கும் அதுவேதான் காரணமென்கிறார் இவரது வார்த்தைகளைக்கேட்டு பெர்னார் குளோதன் தான் அறியாதது எதுவுமில்லை என்பதுபோல இருக்கிறான். அந்த சமயத்திலே குவர்னர் வீட்டிலிருந்து வந்திருந்த சிப்பாயொருவன் பெர்னார் குளோதனைக் குவர்னர் தனது கபினேக்கு உடனே வரவேணுமென்று சொன்னதாகத் தெரிவித்துபோட்டுச் சென்றான். அரைமணித் தியாலத்தில் வந்துவிடுவேன் என்று சொல்லிச் குவர்னர் அனுப்பியிருந்த பல்லக்கில் புறப்பட்டுப்போன பெர்னார் குளோதன் சாயங்காலம் ஆறுமணிவரை, திரும்பவில்லை. என் உடன் பிறந்தாள் கல்யாண செலவுக்கென்று இருநூறு வராகன் பெர்னார் குளோதனைக் கேட்கவேணுமென்று நினைத்து ஏமாற்றத்துடன் வீடு திரும்பலாச்சுது.

/தொடரும்/

Na.Krishna@wanadoo.fr

Series Navigation