- பாப்லோ நெருடாவின் கவிதைகள் -35 << கோதுமைப் பதார்த்தம் நீ >>
- பிரபஞ்சத்தின் மகத்தான அறுபது புதிர்கள் ! பூமியும் நிலவும் பூர்வீகத்தில் ஒன்றே என்னும் புதிய நியதி !
- நடிகர் நீலுவுக்கு பஹ்ரைனில் பாராட்டு விழா
- இவான் டெனிசோவிச்சின் வாழ்விலே ஒரு நாள் – இரண்டாம் அத்தியாயம்
- சந்திப்பின்வதம்
- பாவேந்தர் இன்றிருந்தால்.
- பாரினைக் காக்கும் பசுமை
- வேத வனம் விருட்சம் – 33
- இரு கவிதைகள்
- சங்கச் சுரங்கம் – 13: கொங்கு தேர் வாழ்க்கை
- கவிஞர் வைகைச் செல்வியின் (DVD) ஆவணப் பட வெளியீட்டு விழா
- பங்கருக்குள் இருந்து ஒரு மூச்சுக்காற்று
- இன்றைய சிறுவர் நாளை உலகம்
- கத்தியின்றி இரத்தமின்றி வன்முறை
- இயன்றதின் பொருட்டு…
- ‘ நான் அவனில்லை’..
- சாக்ரடிஸின் மரணம் (கி. மு. 469–399) மூவங்க நாடகம் காட்சி -1 பாகம் -1
- நீயும் பொம்மை நானும் பொம்மை
- விஸ்வரூபம் – அத்தியாயம் முப்பத்திநாலு
- “சாமியாடிகளின் கறை படிந்த பிரதேசமும் அலைந்துகொண்டிருக்கும் எண்களும்”
- விலை மகள்
- மணமகள்
- நாகூர் ஹனீஃபா பற்றி அப்துல் கையூம் மற்றும் மலர்மன்னனின் கட்டுரைகள்
- நான் அறிந்த மணி
- சிவம்; மானுடத்தின் மீது காதல் கொண்ட மகத்தான மனிதர்;;;;
- ஒலிகள் ஓய்வதில்லை
- கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் (1883-1931) << ஆத்மாவின் கீதம் >> கவிதை -7
ஆ,முத்துராமலிங்கம்
மனச்சிறை
அந்த தெருவில்
எல்லோரும் அவசரமாக
சென்றுக் கொண்டிருந்தனர்
கால்களின் சப்தத்தில் அச்சம்
கொண்டிருந்த தெரு நாய்
ஒடிச் சென்று வளைவில்
மறைந்து காணாமல் போனது.
பாதியில் திரும்பிய ஒருத்தன்
எல்லோர் முகத்தையும் உற்றவாறு
வீடு வந்தான்.
பூட்டியிருந்த கதவை திறந்ததும்
சிறகை அடித்துக் கொண்டபடி
சிட்டுக் குருவியொன்று
பறந்து வெளியில் சென்றது.
சூன்யப்பிறவி
நீண்ட சிந்தனைக்குப் பின்னும்
ஒற்றை வார்த்தையும்
உருப்பெறாமல் உடைந்து
சிதறிக்கிடந்தது வார்த்தைகளனைத்தும்.
அறைமுழுதும் வியாபித்திருந்த
உன் பிம்பங்கள் நிலைகொள்ளாத
என்னங்களை காரணமற்ற திசையில்
குவித்துக் கலைத்துப் போட்டது.
நடுப்பகல் வெயிலில் புலுதிமண்ணில்
உருண்டு புரளும் கழுதையென மனம்
வெறுப்புற்று வெறுமையின் வனாந்திரதில்
தனித்துக் கிடந்தது.
பொறுமை இழந்த மின் விசிறி
விரித்து வைத்திருந்த வெற்றுக்
காகிதத்தை திரும்ப திரும்ப
கீழெறிந்தது.
பேனாவின் கூர் முனை
சொற்களை கொலை செய்து
குப்பையில் போட்டிருந்தது.
இருக்கை, விரல்கள், பார்வை
சுவாசம் எதுவும் என் வசம் தவறி
மண்டைகூடுடைத்து சில கொம்புகளும்
முதுகுத்தண்டின் கிளைந்தெழுந்த ஒற்றை
சிறகுமாய் என் இருப்பை சூன்யத்தின்
கோரக்கனங்கள் மாற்றியிருந்தது.
பற்கள் நீண்ட உன் நினைவுகள்
என் சுவாசத்தை நெறிக்கையில் அம்
மாய கனத்தின் விளங்குடைத்து
வெளிப்பட்ட நான் விரல்களை
என்னிபார்த்து விட்டு
சன்னல் அறுகில் வந்து வெளிபார்த்தேன்
சூடு குறைந்த அம்மாலை வெயில்
என் மெய்புலன்களை மீட்டுதந்தது
அருகில் நின்றிருந்த தென்னையில்
யாரையும் கவனிக்காமல்
கட்டுகளற்ற சுதந்திரத்துடன்
துள்ளி விளையாடிக்கொண்டிருந்ததன
இரு அனில்கள்.
1.செந்நிற கூந்தல்காரி
