மழை.

This entry is part of 27 in the series 20021027_Issue

எஸ். வைதேஹி.


குடை விரிந்து
குடை மடங்கி
இடிபாடுகள்
முகம் சுளிக்கும்.

இருள் மூடிய
தரை தழுவிய
மழை சேறு.

ரயில் தடங்களின்
கருங்கள் ஜல்லி
மனம் பேசும்
ஈரத்தோடு
அவ்வப்போது.

பாதை நம்பி
உருவங்கள்
ஒதுங்கி மறையும்
வெளிச்சக் கம்பிகளில்.

நடுக்கமான கணங்களில்
பாம்பு நெளியும் மரங்களுக்கிடையில்
அழுத்தமான மனம்
உரைத்திடும் ‘அம்மா ‘வெனும் சொல்லை.

***
svaidehi@hotmail.com

Series Navigation