• Home »
  • கதைகள் »
  • நரபலி நர்த்தகி ஸாலமி (ஓரங்க நாடகம்: காட்சி-1, பாகம்-5) (Based on Oscar Wilde ‘s Play Salome)

நரபலி நர்த்தகி ஸாலமி (ஓரங்க நாடகம்: காட்சி-1, பாகம்-5) (Based on Oscar Wilde ‘s Play Salome)

This entry is part of 34 in the series 20060113_Issue

சி. ஜெயபாரதன், கனடா


‘நிலவின் மீது எட்டி என்னால் கையை வைக்க முடிந்தது! பூதள மட்டத்திற்குச் சற்று மேலே சிறிதளவு உயரம் ஏற முயல்வதில் என்ன பயன் உண்டு ? ‘

ஆஸ்கர் வைல்டு [1854-1900]

‘எப்போதெல்லாம் நான் கூறுவதை மாந்தர் ஒப்புக்கொள்கிறாரோ, அப்போதெல்லாம் நான் ஏதோ தவறாகச் சொல்லி விட்டதாக உணர்கிறேன்! ‘

ஆஸ்கர் வைல்டு

‘அவள் அளப்பரிய மன இச்சை கொண்ட ஓரு மாது! ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும் அவள் இன்பத்தைத் தேடிச் செல்லும் முறை, காய்ந்த பாலை வனத்தில் நீர் கண்டுபிடிப்பதைப் போல் புரிந்து கொள்ள முடியாது! மேலும் விசித்திரமானது! ‘

‘என் அன்னையின் கடந்த கால வஞ்சக வாழ்க்கையைப் பற்றி எனக்குச் சிறிதேனும் கவலை யில்லை! அது எத்தனை கோரச் செயலாகக் கருதப் பட்டாலும், என் எதிர்கால நல்வாழ்வுக்கு அவள் புரிந்ததாக எண்ணிக் கொள்வேன். ‘

டேவிட் பார்க்கின்ஸ் [1934].

நாடக நபர்கள்:

ஏரோத் ஆன்டிபஸ் (Herod Antipas) : ஜுடேயா (Judea) நாட்டில் காலிலீயின் ஆளுநர் [Governor of Galilee

ஏரோதியாஸ் (Herodias): ஏரோத் மன்னின் மனைவி

ஸாலமி இளவரசி: ஏரோதியாஸின் முதல் கணவன் ஃபிளிப்புக்குப் (Philip) பிறந்த புதல்வி.

(ஃபிளிப்: ஏரோத் ஆன்டிபாஸுக்கு மாற்றாந்தாய் சகோதரன்)

ஜொஹானன் (Johanan): ஜான், புனித நீராட்டி

ஏரோதியாஸின் சேடியர், காவலர்

ஸிரியா வாலிபன் : நாராபாத், ஸாலமி மீது தீராக் காதல் கொண்டவன்

சேனைக் காவலர்.

கப்பதோசியன் : (Cappadocian) ஓரினத்தைச் சேர்ந்தவன்.

நியூபியன் : (Nubian) வேறோர் இனத்தைச் சேர்ந்தவன்.

நேரம்:

அந்தி மயங்கிக் காரிருள் சூழும் வேளை. முழுச் சந்திரன் வானில் பொன்னொளி வீசிக் கொண்டிருக்கிறது.

காட்சி அமைப்பு:

ஏரோத் மன்னன் ஜுடேயா நாட்டு அரண்மனையின் மாடிப்புறம். கீழே விருந்தனர் உபசரிப்பு மாளிகை. வலது புறம் பெரிய படிக்கட்டு அழகாகக் கட்டப் பட்டிருக்கிறது. ஏரொத் மன்னன் பிறந்த நாளைக் கொண்டாட, ரோமாபுரி அதிபதிகள், சிற்றரசர், அரண்மனை அதிகாரிகள் மாளிகையில் மகிழ்ச்சியுடன் விருந்துண்டு, மதுவருந்தி ஆரவாரமோடு உள்ளனர். ஏரோத் மன்னன் பூரித்துப் போய், மதுக் கிண்ணத்தைக் கையில் ஏந்தி அருகில் பிறரோடு பேசி வண்ணம் அமர்ந்திருக்கிறான். ராணி ஏரோதியாஸ் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறாள். அவளது புதல்வி பேரழகி, ஸாலமி ஒப்பனையுடன் தனியாகத் தன்னழகை மற்ற விருந்தினர் கண்டு ரசிக்கும்படி ஓரத்தில் கம்பீரமாக நிற்கிறாள். ஏரோத் மன்னனின் காம விழிகள் ஸாலமியை வட்ட மிடுகின்றன! மேல் மாடித் தளத்திலிருந்து சில சேனா வீரர்கள் கீழே விருந்தினரை நோக்கிய வண்ணம் நிற்கிறார்கள். ஸிரியா வாலிபன் ஒருவன் தனியாக நின்று ஸாலமியின் அழகில் மயங்கிக் கீழே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். இடது புறத்தின் அடித்தளச் சிறைக் கிடங்கில் ஜொஹானன் [ஜான் புனித நீராட்டி] விலங்கிடப் பட்டுத் தனியே கிடக்கிறார். இடை இடையே சிறையில் கிடக்கும் ஜொஹானன் உரக்கக் குரல் கேட்கிறது. ஸாலமி அருவருப்படைந்து மேல்மாடிக்கு வருகிறாள். அப்போது ஸாலமி ஜொஹானனைக் காண வேண்டுமென விரும்புகிறாள்!

****

ஜொஹானன்: [பரிவோடு ஸாலமியைப் பார்த்து] அன்பைப் பொழியும் மங்கையே! எனக்கு தற்போது வேண்டியது, உண்டி யில்லை! நான் வேண்டுவது விடுதலை! செய்ய வேண்டிய அருட் பணிகள் அநேகம் உள்ளன! உன் தந்தை என்னைப் பிடித்து ஏனோ சிறையில் தள்ளி யிருக்கிறார்! தூய நீரருந்தி நீண்ட நாட்கள் ஆகின்றன! ஒரு குடம் நீரைக் கொண்டு வா! குடித்தது போக எஞ்சியதை என் தலையில் ஊற்றி நானே புனித நீராட வேண்டும்! குளத்தில் நான் குளித்துப் பல நாட்கள் ஆகி விட்டன! யாரும் மாளிகையில் என்னுடன் இப்படிப் பரிவுடன் பேசியதில்லை! கருங்குகையில் அடைபட்ட இந்த மனிதனை ஏனம்மா வெளியில் அழைத்து வந்தாய் ? உன் தந்தையின் பகைவனை ஏனம்மா இப்படி வரவேற்கிறாய் ? உன் அருமைத் தாய் வெறுக்கும் ஒரு வழிப்போக்கன் மீது ஏனம்மா உனக்குப் பரிவும், பாசமும் உண்டாகிறது ?

நீ யார் ? எதற்காக இங்கு என்னை அழைத்து வந்தாய் ?

ஸாலமி: சொல்ல மாட்டேன்! யாரென்று சொன்னால் உங்களுக்குப் பிடிக்காது! நான் யாரென்று தெரியாமல் நடமாடுவதே நல்லது! நான் யாராய் இருந்தால் என்ன ? உங்களுடன் எனக்குப் பேச விருப்பம்! ஆனால் உங்களுக்கு விடுதலை அளிக்க முடியாது, என்னால்!

ஜொஹானன்: [சற்று கோபத்துடன்] யாரென்று சொல்ல நீயேன் தயங்குகிறாய் ? யாரென்று சொல்ல

நீயேன் வெட்கப் படுகிறாய் ? உன்னைப் போல் வெட்கப் பட்டு ஒளிபவர் சிலர் இங்கே உலவி வருகிறார்! நீ அந்தப் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவளா ? அருவருக்கத் தக்க கிண்ணத்தில் துரோக ஒயினை நிரப்பிக் குடித்து வருபவன் எங்கே உள்ளான் ? கொண்டு வந்து நிறுத்துவீர் அவனை! ஒருநாள் குடிமக்கள் முன்பாக விழுந்து சாகப் போகும், வெள்ளி அங்கி அணிந்தவ மனிதன் எங்கே இருக்கிறான் ? வெளியே இழுத்து வாருவீர் அவனை! எனக்கும் பெரியவர், இந்த நாட்டுக்கு அறிவூட்டப் பிறந்தவர் வருகிறார்! அரச மாளிகை முன்பாகவும், தெரு வீடுகள் முன்பாகவும் அறநெறி முழக்கி வருபவர், அவனுக்கும் தீர்ப்பளிக்கப் போகிறார்!

ஸாலமி: யாரைப் பற்றிக் கூறுகிறார் ? புரிய வில்லை எனக்கு! யார் தீர்ப்பளிக்க வந்து கொண்டிருக்கிறார் ?

ஸிரியா வாலிபன்: எனக்குத் தெரிய வில்லை இளவரசி.

இரண்டாம் காவலன்: ஜொஹானன் முன்பு புனித நீராட்டிய ஏசுக் கிறிஸ்து இங்கு வருவதைக் கூறுகிறார்.

ஜொஹானன்: கொலை செய்தாள் ராஜ மாது ஒருத்தி! கணவன் கழுத்தை நெரிக்க வழி வகுத்த அந்த ராணியை எங்கே ? இழுத்து வருவீர் இங்கே! காம இச்சையில் கண்களை யிழந்து, காதலன் மடி மீது கண் துயிலும் அந்த காரிகையை எங்கே ? கொண்டு வருவீர் அந்த மாதை! புதிய போதகர் அவளுக்குப் பாபத் தீர்ப்பு அளிப்பார்!

ஸாலமி: அரசாங்க ராணியா ? ஐயமின்றி என்னருமைத் தாயைத்தான் தூற்றுகிறார்! அவமானப் படுத்துகிறார்! அது எனக்கும்தான் அவதூறு! அன்னையைத் திட்டினால் என்ன ? அவள் பெற்ற என்னைத் திட்டினால் என்ன ? இரண்டும் ஒன்றுதான்!

ஸிரியா வாலிபன்: இல்லை! இல்லை இளவரசி! உங்களை அவர் திட்ட வில்லை! எந்தப் பாபமும் செய்யாதவர் நீங்கள்! எந்தப் பழியும் இல்லாதவர் நீங்கள்! அப்பழுக்கற்ற மங்கை நீங்கள்! தப்பாக உங்களை அவருடன் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டாம்!

ஸாலமி: வாலிப நண்பனே! அவர் பழி சுமத்துவது என் அன்னையை! அதை என்னால் தாங்க முடியாது! அவருக்கு என் அன்னை மீது ஏனிந்த வெறுப்பு ?

ஜொஹானன்: எங்கே அந்த இழிவுற்ற மாது ? உன்னத ஆடம்பர உடையில், வெள்ளி உலோகக் காப்பி [Helmet] வைத்துப் பொன்னங்கி அணிந்து வல்லமை கொண்ட, வாலிப எகிப்தியனுக்குத் தன்னை ஒப்படைத்த அந்த பெண்ணை எங்கே ? மாற்றான் மாளிகைப் பூமெத்தையில் துயில் கொள்ளும் அந்த மமதை பிடித்த மாதைக் கொண்டு வருவீர்! பாபத்தீர்ப்பளிக்க போதகர் வருகிறார். அவரிடம் அந்த மாது பாப மன்னிப்புக் கேட்டு மன்றாட வேண்டும்! அவள் மன்னிப்புக் கேட்க மறுத்தாலும் ஏசுப் போதகர் பேசும் நெறி மொழிகள் அவள் செவிப்பறையில் ஆலயமணி போல் அடித்துக் கொண்டிருக்கும். இழுத்து வாருங்கள் அந்த அழுக்கு மாதை!

ஸாலமி: [மனம் வருந்தி காதுகளை மூடி] ஐயோ! தாங்க முடியாத வார்த்தைகள்! பயங்கர மனிதர்!

ஸிரியா வாலிபன்: இங்கே நிற்காதீர் இளவரசியாரே! உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்! ஜொஹானன் வார்த்தைகள் கூரிய வாளைப் போன்றவை! மனிதரைப் பாவிகளாக்கிக் கொல்லும் பண்பைக் கொண்டவை!

ஸாலமி: அவரது கண்கள்தான் கூரிய ஊசிகளாகத் தோன்றுகின்றன எனக்கு! முகத்தில் இரண்டு குழிகளைத் தோண்டி அவற்றில் அக்கினிக் குஞ்சுகள் உள்ளன போல் தெரிகிறது! கருங்குகையில் கனல் பற்றிய இரண்டு விபரீதமான எரி நட்சத்திரம் உள்ளது போல் தெரிகிறது! மறுபடியும் அன்னையைத் திட்டுவாரா ? அதைப் பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய் ?

ஸிரியா வாலிபன்: அவரது வாயை யாராலும் மூட முடியாது! அவர் உங்கள் தாயைப் பற்றி அடுத்தும் அலற மாட்டார் என்பது கடவுளுக்குத்தான் தெரியும்! ஆனால் அதைக் கேட்டு நீங்கள் அதிர்ச்சி அடைவதைப் பார்த்து, என்னிதயம் பற்றி எரிகிறது! ஆகவே நீங்கள் இங்கு நிற்பது தகாது! இந்த இடத்தை விட்டு நீங்குவதுதான் சாலச் சிறந்தது!

ஸாலமி: காலத்தையும், வாலிபத்தையும் எப்படி வீணாகக் கழிக்கிறார், இந்த போதகர்! தகதக வென்று தந்தச் சிங்கம் போல், மனிதர் கம்பீரமாக நடக்கிறார்! மலைபோல் எழுந்த தோள்கள்! படர்ந்த மார்பு! உயர்ந்த வடிவம்! காடுபோல் வளர்ந்த தலைமயிர்! தங்க நாணயம் போல் மனிதர் மினுக்கிறார்! அவரைப் பார்த்தால் பிரமச்சாரி போல் தெரிகிறது! கறுத்த முகத்திலும் எப்படி ஒளி வீசுகிறது ? நான் அருகில் சென்று அவரைக் காண வேண்டும்! என் கண்களால் அவரது கண்களைக் கவ்வ வேண்டும்! என் காந்த சக்தி அவரைக் கட்டி யிழுக்க வேண்டும்! வலையில் அவரை மீனாய்ப் பிடித்துக் கைப் பொம்மையாய் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்!

ஸிரியா வாலிபன்: இளவரசி! இளவரசி! வேண்டாம், அவரை அண்டிச் செல்ல வேண்டாம்! என்னுடல் நடுங்குகிறது! சிங்கத்தின் வாயிக்கு முன் முயல் குட்டி போனால், முயலுக்குத்தான் ஆபத்து!

ஜொஹானன்: மறுபடியும் கேட்கிறேன்! யாரிந்த மங்கை ? என்னை ஏன் அப்படி உற்று நோக்குகிறாள் ? என்னை அவள் பார்க்கக் கூடாது! அவளது பார்வையில் பரிவு மாறி, பகட்டு தெரிகிறது! கண்களில் கனிவு மாறிக் கவர்ச்சி தெரிகிறது! எதற்காக அவளது வெள்ளி விழிகள் என்னை விரட்டுகின்றன ? அவள் யாரென்று அறிய நான் விழைய வில்லை! அவளைப் போகச் சொல்வீர்! அவளிடம் பேசவோ, அவள் அருகில் நிற்கவோ விரும்ப மில்லை எனக்கு! யாரென்று கேட்டாலும் சொல்லத் தயங்குகிறாள் அந்த மங்கை!

ஸாலமி: [பணிவுடன்] போதக மகானே! நான் யாரென்று சொன்னால், என்னை வெறுக்கக் கூடாது நீங்கள்! தெரிந்தால் திட்டக் கூடாது நீங்கள்! என்னை வெறுப்ப தில்லை என்றால் நான் யாரென்று சொல்லுவேன்!

ஜொஹானன்: நான் யாரையும் வெறுப்பவன் அல்லன்! ஆனால் பாபங்கள், பாவங்களைச் செய்த பாபிகளைச்

சபிக்கிறேன்! எதற்காக ? வரப் போகும் போதகர் முன் வந்து பாபத் தீர்ப்பு பெற்றுக் கொள்ளாமல், பயந்து ஒளிந்து கொள்ளும் பாபிகளை வெளியே வர அழைக்கிறேன்! பெண்ணே! ஏன் அஞ்சுகிறாய் ? பாபம் ஏதேனும் நீ செய்திருக்காயா ?

ஸாலமி: அருமைப் போதகரே! நான் எந்தப் பாபமும் புரியாதவள். நான் யாருக்குப் பிறந்தவள் என்று தெரிந்தால் உங்கள் ஆங்காரம் பெருகும் என்று அஞ்சுகிறேன்!

ஜொஹானன்: பாபம் ஏதும் புரியாத பாவையே! நீ யாரென்று சொல் முதலில்!

ஸாலமி: நான் ஸாலமி! ஏரோதியாஸின் ஏக புதல்வி! ஜுடேயாவின் இளவரசி!

ஜொஹானன்: ஓ! நீ பாப மாதின் புதல்வியா ? அப்படியானால் அருகில் வராதே! அப்புறம் செல்! பாபிலோன் புதல்வியே! கடவுள் தேர்ந்தெடுத்த மாந்தர் முன் நீ நிற்காதே! உன் அன்னை அநியாய ஒயினைப் பூமியெங்கும் சிந்தி விட்டவள்! அவள் புரிந்த பாபத்தின் அழுகுரல் மேலே போய் கடவுளின் காதிலும் பட்டு விட்டது! ஆனால் உன் மீது எனக்குச் சினமில்லை! என் கோபம் பாபியான உன் அன்னை மீதுதான்! ஆனாலும் நீ தள்ளி நில்! உன் நிழல் என் மீது விழக் கூடாது! உன் கண்ணால் என்னைத் தீண்டாதே!

ஸாலமி: என் மீது பரிவு காட்டுங்கள்! என் அன்னையின் பாபத்துக்கு நான் பொறுப்பாளி யில்லை! என் கண்ணால் உங்களைக் காணக் கூடாது என்று தண்டிக்க வேண்டாம் என்னை! என் நிழல் உங்கள் மீது படா விட்டாலும், உங்கள் நிழல் என் மீது படட்டும்! என் கால்களைக் கட்டி நிறுத்திக் கொண்டாலும்,

நீங்கள் எனக்குப் புனித நீராட்டுங்கள்! உங்கள் கனிவு பொழிகள் என் நெஞ்சை நிரப்பட்டும்! என் செவிகளில் தேனாக இனிக்கட்டும்!

ஸிரியா வாலிபன்: இளவரசி! இளவரசி! அவரை நினைக்காதீர்! ஏதோ அபாயம் நிகழ்வதற்கு அடித்தளம் அமைவது போல் தெரிகிறது! வேண்டாம் எழிலரசி!

ஸாலமி: போதகத் தூதரே! ஓதுவீர் உங்கள் புனித மொழிகளை! கேட்டு என் காதுகள் குளிரட்டும்! நான் என்ன செய்ய வேண்டு மென்று சொல்லுவீர்! உங்கள் ஆணைப்படி செய்வேன்!

ஜொஹானன்: ஸோடோம் நகரப் பெண்ணே! தள்ளி நில்! என்னருகே வராதே! முகத் திரையால் உன் முகத்தை மூடிக் கொள்! உன் முகத்தை நான் காண மாட்டேன்! தலையில் சாம்பலைக் கொட்டிக் கொண்டு, நீ பாலை வனத்துக்குச் சென்று கடவுளின் புதல்வரைத் தேடு! போ! தாமதிக்காதே!

ஸாலமி: யாரவர் அந்த கடவுளின் புதல்வர் ? அவர் உங்களைப் போன்ற ஆண் அழகரா ?

ஜொஹானன்: அழகைத் தேடும் மங்கையே! அது அறியாமை! அழகு ஒரு வானவில்! அது நிலை யற்றது! அழகை விட்டு நிலையான அறிவைத் தேடு! என்னைப் பின்பற்றி வா! அரண்மனை ஆடல் அரங்கில் மரண தேவனை எழுப்பும் முரசு தட்டப் படுகிறது! மங்கையே! மரண தேவனின் நிழல்பட்ட அந்த மாளிகையை விட்டு வெளியேறு!

ஸிரியா வாலிபன்: வேண்டாம், இளவரசி! வேண்டாம்! மரண தேவன் நிழல் கீழே யில்லை! அவனது நிழல் மாடிக்கு வந்து விட்டது! போதகர் பின்னே போக வேண்டாம்! அவர் பின்னே மயங்கிப் போவதுதான் ஆபத்தானது! நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்!

(தொடரும்)

[காட்சி-1, பாகம்-6 அடுத்த வாரத் திண்ணையில்]

****

தகவல்:

1. Salome from The Plays of Oscar Wilde, The Modern Library, New York

2. The Greatest Man Who Ever Lived By: Watch Tower Bible (1991)

3. The Desire of Ages By: Ellen G. White

4. The Story of Jesus By: Reader ‘s Digest (1993)

5. Who is Who in the Bible, An Illustrated Biographical Dictionary By Reader ‘s Digest (1994)

6. The New Testament & Psalms, Placed By the Gideons.

7. The Original New Testament By Hugh J. Schonfield (1998)

8. Encyclopaedia of Britannica [1978]

9. Student Bible, The New International Version (2002)

10 The Artist ‘s Way (A Spiritual Path to Higher Creativity) By: Julia Cameron (1992)

****

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan January, 11 2006]

Series Navigation

சி. ஜெயபாரதன், கனடா