கண்ணில் தெரியுதொரு தோற்றம் – 3 : மஹாநகரத்தில் வர்தா பாய்கள், ஸ்ரீதேவிகள்

This entry is part of 37 in the series 20071011_Issue

வாஸந்தி


” நீ நல்லவனா கெட்டவனா?”
மழலைத் தமிழில் அந்தச் சிறுவன் கேட்பான். தனது ஆன்மாவே அந்தக் கேள்வியைக்கேட்டதுபோல்
கள்ளக் கடத்தல், கொலை என்று கண் சொடுக்காமல் செய்து வாழ்ந்திருந்த அந்த மனிதன் தடுமாறுவான்.
நெக்குருகிப் போன முகபாவத்துடன், ” தெரியல்லேப்பா, தெரியல்லே” என்பான். மணி ரத்னத்தின் நாயகன் படத்தின், மிக வலுவான காட்சி அது. சட்டத்தை மதிக்காமல் வாழ்ந்த ஒருத்தனின் செய்கையை கிட்டத்தட்ட மன்னிக்கும்,கதாபாத்திரத்திடம் அனுதாபத்தை ஏற்படுத்தும் காட்சி . துப்பாக்கி எடுத்தவன் துப்பாக்கியால் சாவான் என்பதற்கேற்ப அவன் பிறகு செத்தாலும் அந்தப் படம் சட்டத்தை மதிக்காதவனை ஹீரோ ஆக்கியது என்னவோ உண்மை. அப்படிப்பட்ட எண்ணத்தை உருவாக்கியதற்கு உணர்ச்சிமிகுந்த பாத்திரப்படைப்பும், வாழ்வில் திசைமாறிப் போகிறவர்கள் சந்தர்ப்பங்களின் கைதிகள் என்கிற செய்தியும்,பொதுவாழ்வில் அவன் போட்ட இரட்டை வேடமும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகக் கமலஹாசனின் அற்புத நடிப்பும் ஒரு நிழல் உலக தாதாவை, சட்டத்தின் பிடியில் அகப்பட்ட ஒரு குற்றவாளியை, மன்னிக்கப் படவேண்டிய நபராக்கியது.அப்படிப்பட்டவர்களை அப்படிச் சித்தரிப்பது தார்மீகத்திற்கு எதிரானதில்லையா, சினிமாவின் தாக்கம் மிகத் தீவிரமானது என்பதால் இது பொறுப்பற்ற செயல் அல்லவா என்கிற கேள்வி கேட்கத் தோன்றாத வகையில் சிந்தையில் மயக்கமேற்படுத்திற்று.
அப்போது நான் தில்லியில் வசித்து வந்தேன். நாயகனைப் பார்த்தபோது படம் என்னை முழுவதுமாக ஆட்கொண்டது. அதுவரை அதுபோன்ற எல்லாவகையிலும் நேர்த்தியான தமிழ் படத்தை நான் பார்த்திருக்கவில்லை. இயக்கம், ஒளிப்பதிவு, இசை, நடிப்பு, கதை நகர்ந்த பாணி அனைத்திலும் அது தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல்லாகப் பட்டது. அதற்கு அடுத்த ஆண்டு தில்லியில் நடந்த சர்வ தேச திரைப்படவிழாவில் அனைத்து வட இந்திய பட இயக்குனர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் விமர்சகர்களால் நாயகன் பாராட்டப்பட்டது. கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் வெளியான மிகச் சிறந்த பத்து படங்களுள் ஒன்றாகக் கணிக்கப்பட்டது. மணி ரத்தினம் அவரது டெக்னீக்கின் ஸ்டைலுக்காக நாடு போற்றும் இயக்குனரானார். அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற தி டைம்ஸ் பத்திரிக்கை, சென்ற நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த நூறு படங்களுள் நாயகனும் ஒன்று என்று சொன்னது.
பம்பாய் நிழல் உலகத்தின் தாதாக்களுள் ஒருவராகப் ‘புகழ்’பெற்றிருந்த, வர்தா பாய் என்று அழைக்கப்பட்ட தமிழர் வரதராஜ முதலியாரைப்பற்றின கதை அது [ முடிவு கற்பனையானது என்றாலும்]என்று சொல்லப்பட்டது. அன்றைய மும்பையில் கள்ளக்கடத்தல் மூலம் சாம்ராஜ்யம் எழுப்பியிருந்த ஹாஜி மஸ்தானும் தமிழர்தான். கடலூரைச் சேர்ந்தவர். மும்பையில் இருந்த எனது அண்ணனை சந்திக்க தில்லியிலிருந்து செல்லவிருந்தேன். அப்போது நான் இந்தியா டுடே தமிழ் இதழுக்கு அவ்வப்போது கட்டுரைகள் எழுதிவந்தேன். நான் மும்பைக்குச் செல்வதாக அலுவலகத்தில் சொன்ன போது சும்மா பொழுதைக்கழிக்காமல் ஏதாவது உருப்படியாக மும்பையைச் சார்ந்த கட்டுரைகள் எழுதேன் என்றார்கள். பத்திரிக்கையாளராக இருந்தால் இது சங்கடம் அல்ல, எங்கு சென்றாலும் கூடவே வரும் அரிப்பு.விடுமுறையைக் கழிக்கச் சென்றாலும் எழுத என்ன கிடைக்கும் என்று மனசு அலையும். யாரும் செய்யாததை நாம் செய்ய வேண்டும் என்று ஆவல் பிறக்கும். காஷ்மீருக்குச் சென்றபோது நான் இயற்கை அழகைப் பற்றி எழுதாமல் ·பாரூக் அப்துல்லாவை பேட்டி கண்டு எழுதினேன். மும்பை பயணம் என்றதும் எனக்கு மணிரத்னத்தின் நாயகன் படம் தான் நினைவுக்கு வந்தது. அப்போது வர்தா பாய் சென்னையில் நோய் வாய்ப்பட்டு இறந்துவிட்டிருந்தார். ஹாஜி மஸ்தான் உயிருடன் இருந்தார். வரதராஜ முதலியாரின் வாரிசுகளையும் ஹாஜி மஸ்தானையும் பார்த்து விட்டு இன்றைய அவர்களது நிலையைப்பற்றி எழுதுகிறேன் என்றேன். தில்லி அலுவலகம் உற்சாகத்துடன் சரி என்றது. அத்துடன் ஸ்ரீதேவியையோ
ரேகாவையோ, அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் [!] இருவரையுமோ பேட்டி காணலாம் என்று முடிவாயிற்று.
விடுமுறையைக் கழிக்க அண்ணன் வீட்டிற்குப் போகும் நினைவு முற்றிலும் விலகி பத்திரிக்கை பணிக்குச் செல்வதுபோல அன்றிலிருந்து
அதற்கான ஆயத்தங்களில் இறங்கினேன். நிழல் உலக தாதாக்களைப் பற்றி அதற்கு முன் பத்திரிக்கைகளில் வந்த கட்டுரைகளைப் படித்து அதை எழுதிய மும்பை பத்திரிக்கையாளர்களின் பெயர்களைக்குறித்துக்கொண்டேன்.மும்பைக்குச் சென்றதும் தான் என்னுடைய பணி அவ்வளவு சுலபமாக இருக்கப் போவதில்லை என்று உணர்ந்தேன். தாதாக்களைப்பற்றி விவரமறிந்த பத்திரிக்கையாளர்களை முதலில் சந்தித்தேன். சட்டப்படி நிழல் உலகக் குற்றவாளிகள் என்று இனம் காணப்பட்டாலும் அவர்கள் மக்களின் எதிரில் கௌரவப்போர்வை அணிந்து வருவதால் பத்திரிக்கையாளர்களைக் காண விரும்புவதில்லை என்றார்கள். இந்தியாவின் அன்றைய தங்கக் கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கையினால் போதை பொருள் கடத்தலோடு,தங்கம் கடத்திவரும் வேலையில் நிழல் உலகம் அதிக லாபம் கண்டது. ரியல் எஸ்டேட்டிலும் பயங்கரமாக நுழைய ஆரம்பித்திருந்தது. ஹாஜி மஸ்தான் பொது மக்கள் முன் வேறு முகம் வைத்திருந்தார். சமூக சேவகராகக் கார்பொரேஷன் கௌன்ஸிலராக பொதுப் பணிகளில் தம்மை ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருந்தார். வரதராஜ முதலியார் உயிருடன் இருந்த போது அவருக்கும் இரண்டு முகங்கள். மாதுங்கா மற்றும் தாராவி வாழ் தமிழர்களுக்கு அவர்தான் ரட்சகர். யாருக்கு எந்த குண்டர் குழுவிலிருந்து அச்சுறுத்தல் வந்தாலும், வாடகை அதிகம் கேட்டு வீட்டுச் சொந்தக்காரன் தொந்திரவு செய்தாலும் தமது குண்டர்களைவைத்து அவர்களை அப்புறப்படுத்தி பாதிக்கப்பட்டவரின் விசுவாசத்தை சம்பாதித்துக் கொள்வார். அது தவிர திருமணச் செலவுக்கு, மேல் படிப்பிற்கு என்று பல ஏழைத் தமிழர்களுக்கு உதவியிருக்கிறார். அந்த வட்டாரத்து மக்கள்
போலீஸைவிட வரத்பாயைத்தான் அதிகம் நம்பினார்கள். நிழல் உலகத்தில்[தங்கத்திலிருந்து போதைபொருள்வரை] கள்ளக் கடத்தலிலும் , அதிரடி ரியல் எஸ்டேட் விவகாரத்திலும் மற்ற தாதாக்களின் குண்டாயிசத்துக்குச் சற்றும் சளைக்காதவர்.ஒரு காலகட்டத்தில்,பம்பாயின் மிக சக்திவாய்ந்த நிழல் உலக தாதா முதலியார்தான். ஆனால் அவர் அதிகம் ஆசைப்பட்டார். அரசியல் தலைவனாக, மக்கள் தலைவனாகத் தன்னை உருவாக்கிகொள்ளும் பணியில் இறங்கினார். சிவ சேனை வளரும் சமயத்தில் அவர் அரசியல் செய்ய நினைத்ததுதான் அவரது செல்வாக்கு சரியக் காரணமாயிற்று. அவர் தமிழர் என்ற காரணத்தைச் சொல்லி விரோதம் வளர்க்கப்பட்டது. வாழவைத்த மண்ணை ஆளநினைக்கும் புல்லுருவி என்று ஓரங்கட்டப்பட்டார். அவரது உயிருக்கே அச்சுறுத்தல் வந்த நிலையில் சென்னைக்குக் குடிபெயர்ந்து தலைமறைவானர். முதலியாரின் மகன்கள் அவரது பாதையிலிருந்து முற்றிலும் விலகி ஏதோ பிசினெஸ் செய்வதாக அறிந்தேன். அவர்களது டெலிபோன் எண்ணை எப்படியோ கண்டுபிடித்து ஒரு வழியாகத் தொடர்பு கொண்டு வரதராஜ முதலியாரின் குடும்பத்தைப் பார்க்க விறும்புகிறேன் என்ற போது அவர்களது சம்மதத்தில் சந்தேகம் தொனித்தது. ஹாஜி மஸ்தானின் ·போன் கிடைக்கவே இல்லை. பழுது போல் தோன்றிற்று. முதலில் முதலியார் குடும்பத்தைப் பார்த்துவிடலாம் என்று அவர்கள் இருந்த மாதுங்காவுக்குச் சென்றேன். ஒரு சக்திவாய்ந்த முன்னாள் தாதாவின் வீடாக இருக்கவில்லை அது. எளிய ·ப்ளாட்டாக இருந்தது. அவருடைய மகன்கள் வாசலுக்கு வந்து என்னை வரவேற்றார்கள். மளிகைக்கடையோ புடவை வியாபாரமோ நடத்துபவர்கள்போல் இருந்தார்கள்.வீட்டில் நுழைந்ததும் கண்ணில் தென்பட்ட சுவர்களில் இருந்து முதலியார் வட்டக்குங்குமப் பொட்டும் மலர்ந்த சிரிப்புமாக என்னைப் பார்த்தார். அவரது பூஜை அறை என்று ஒரு அறையைக் காண்பித்தார்கள். இந்துக்கடவுள்கள் ஒருத்தர் பாக்கி இல்லாமல் மலர் மாலையும் சந்தன குங்குமமும் தரித்து சட்டங்களுள் வீற்றிருந்தன. ‘அப்பா ரொம்ப பூஜை செய்வாங்க’ என்றார் ஒரு மகன்.
‘மாதுங்கா விநாயக சதுர்த்தின்னா அப்பாதான் வட்டாரத்துக்கே செலவு செய்வாங்க.’ அவங்க உயிரோடு இருந்தப்ப, இந்த ரோடு அடைச்சு தினமும் அவங்களைப்பாக்க ஜனம் நிக்கும். வீட்டுக்குள்ளெ நுழையறதே கஷ்டம். யார் கஷ்டம்னு வந்து நின்னாலும் அவங்க கண் அசைச்சா போதும் தீர்ந்துடும்.’ அவங்களுடைய அசாத்ய செல்வாக்கைக் கண்டு பொறுக்காமெதான் கண்டமேனிக்கு அவரைப் பத்தி கதை திரிச்சிவிட்டாங்க. கள்ளக் கடத்தலா? சேச்சே, அதெல்லாம் கிடையவே கிடையாது. ரியல் எஸ்டேட் பிசினெஸ்தான். குண்டர்கள் படை வெச்சிருந்தாங்கன்னெல்லாம் சும்மாவானும் சொல்வானுக. நம்பாதீங்க. இப்படியெல்லாம் பேச்சுகிளம்பினதும்தான் அப்பா மனசொடிஞ்சு போனாங்க. அதுவே வியாதியாபோச்சு. தமிழ் நாட்டிலே சாகணும்னு விரும்பினாங்க. மெட் ராஸிலேதான் கடைசியிலே…”
தந்தை மேல் அசாத்திய பாசமுள்ள சாதுப் பையன்களாகத் தோன்றினார்கள். எங்கேயோ ஜனித்து மராட்டியத்தில் கால் பதித்து கிளைபரப்பி கிலியும் ஏற்படுத்திய அந்த மனிதன் ‘நல்லவனா கெட்டவனா’ என்கிற சந்தேகம் இவர்களுக்கும் தோன்றாமல் இருக்காது என்று நான் நினைத்துக் கொண்டேன்.
ஹாஜி மஸ்தானை பார்க்காவிட்டால் எனது கட்டுரை முழுமை பெறாது என்று எனக்கு இருந்தது.மஸ்தானைப் பார்க்கவேமுடியாது என்றார்கள் பத்திரிக்கை நண்பர்கள். மஸ்தானின் வீடு எங்கே என்று எனக்குத் தெரியும் why don’t you gate crash?’ என்றான் என்னைப் பார்க்க வந்திருந்த என் உறவுப்பையன் ஹரி. ‘இப்போது என்னோடு கிளம்புகிறாயா?’ என்றான்.
அப்போது மாலை 7 மணி. இருட்டிவிட்டது. ஆனால் அவனுடைய உற்சாகம் என்னைத் தொற்றிக்கொள்ள, கிளம்பினேன். ஹரி காரை மஸ்தானின் வீட்டிற்குச் சற்று எட்டி நிறுத்தினான். ‘ஒரு smugglerரின் வீட்டுக்கு முன்னாலெ யாராவது என் வண்டியைப் பார்த்தாங்கன்னா என் வேலை போயிடும்’ என்றான். நான் இறங்கி மஸ்தானின் வீட்டை நோக்கி நடந்தேன். அது ஒரு பெரிய பங்களா. ஷெஹ்னாய் வாத்தியமும் மக்கள் நடமாட்டமுமாக ஏதோ விசேஷம்போல் இருந்தது. வாசலில் இருந்த செக்யூரிட்டியிடம் நான் தில்லியிலிருந்து வந்திருக்கும் பத்திரிக்கையாளர், மஸ்தானைப் பார்க்கவேண்டும் என்றேன். மஸ்தான் இல்லை இங்கு என்றார் செக்யூரிட்டி. எனக்கு மிக ஏமாற்றமாக இருந்தது. எப்போது வருவார், அவரது மானேஜர் யாரையாவது பார்க்கலாமா என்ற கேள்விக்கெல்லாம் தெரியாது இல்லை என்று சொன்னபடி இருந்தார். கடைசியில் இந்தியா டுடே விசிட்டிங் கார்டை அவரிடம் கொடுத்து, இதை உள்ளே சென்று யாரிடமாவது காட்டுங்கள். எப்போது வரலாம் என்று சொல்லச் சொல்லுங்கள், எந்த நேரத்திலும் நான் வரத்தயார் என்று நைச்சியமாகப் பேசி அனுப்பினேன்.
சற்று பொறுத்து செக்யூரிட்டி வெளியில் வந்து, என்னுடன் உள்ளே வாருங்கள் என்றார். நான் அவரைப் பின் தொடர்ந்தேன்.
சலவைக்கல் பதித்த தரை பளபளத்தது. ஷெஹ்னாய் இசை பின்னணியில் மென்மையாக ஒலிக்க பெண்களும் குழந்தைகளும் பட்டுடையும் மல்லிகைப் பூவுமான அலங்காரத்தில் வளைய வந்துகொண்டிருந்தார்கள். சினிமா செட்டுக்குள் நுழைந்தது போல் இருந்தது எனக்கு. ரேழிகளும் நடைகளும் மிகுந்த ஒரு மர்ம் பங்களாபோல இருந்த அந்த மாளிகையின் பல வாசல்களைத் தாண்டி தனியாகப் பின்னால் கட்டப்பட்டு இருந்த ஒரு கட்டிடத்து கதவை லேசாகத் தட்டி உள்ளே செல்லும்படி சைகை காண்பித்தார் செக்யூரிட்டி. மஸ்தானின் உதவியாளரைப் பார்க்கவே இத்தனை ஜபர்தஸ்தா என்று வியந்துகொண்டே நான் உள்ளே நுழைந்தேன். ” நமஸ்தே!” என்று குரல் வந்த திசையில் பார்த்தேன். என் கண்களை நம்பமுடியவில்லை. ஹாஜி மஸ்தான் ஒரு கட்டிலில் சயனித்த நிலையில் அமர்ந்திருந்தார். இத்தனை சுலபமாக ஒரு காலத்தில் மிகப் பிரபலமான நிழல் உலக தாதாவாக இருந்த ஆளை என்னால் பார்க்கமுடியும் என்று நான் நினைத்திருக்கவில்லை.
” மன்னியுங்கள், என்னால் எழுந்து உங்களை வரவேற்க முடியவில்லை. இரண்டு நாட்களாக எனக்குக் காய்ச்சல்” என்றார் மஸ்தான் ஹிந்தியில்.
அவரது பேச்சும் பார்வையும் மிக சினேகிதமாகப் பாசாங்கு அற்றதாக இருந்தது எனக்கு அதிக வியப்பை அளித்தது.அவரைக் கதாப்பாத்திரமாகச் சித்தரித்து பல ஹிந்தி சினிமாக்கள் வந்திருக்கின்றன. அவற்றிற்கு சற்றும் சம்பந்தமில்லாதவராக நிஜ மஸ்தான் தெரிந்தார்.
நான் தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்தவள் என்றதும் கண்களில் மென்மை கூடியதாகத் தோன்றிற்று. தமிழில் பேசுவீர்களா என்றேன். தமிழ் மறந்து போச்சு என்றார் மெல்லிய புன்னகையுடன். ‘அம்மா உயிருடன் இருக்கிற வரையில் அவளுடன் பேசுவேன் .அவள் இறந்தபிறகு எனது மொழியும் போயிற்று.’
‘அம்மா எங்கே இருந்தார்?’
‘கடலூரில்’.
‘கடைசியாக எப்போது கடலூர் போனீர்கள்?’
‘ரொம்ப வருஷமாச்சு. இப்போ கனவு மாதிரி இருக்கு’.
‘இங்கே எப்படி வந்தீர்கள்?’
‘வேலை தேடிதான்.’
‘என்ன வேலை செய்தீர்கள்?’
‘கப்பல் துறையில் வேலை கிடைத்தது’.
கண்சொடுக்காமல் புன்னகை மாறாமல் அவர் பேசினார். நான் மெல்லக் கேட்டேன்.
‘கள்ளக்கடத்தல்தான் உங்களது முக்கிய தொழில் என்று சொல்கிறார்கள் !’
புன்னகையுடனே பதில் வந்தது. ‘ அதெல்லாம் சுத்த பக்வாஸ்[புரளி]. என்னுடைய விரோதிகள் சொல்வது. நான் ஏற்றுமதி இறக்குமதி பிசினெஸ் செய்து பணக்காரனானேன்.’
‘வர்தராஜ முதலியாரிடம் முதலில் சேர்ந்ததாகச் சொன்னார்கள்”
மஸ்தானின் முகபாவம் மாறவே இல்லை. ‘வரத் பாயை தெரியும். என் பிசினெஸ் வேற.’
‘இப்ப என்ன செய்கிறீர்கள்?’
‘இப்ப வெறும் சமூக சேவைதான்.சமூகம் நமக்குக் கொடுத்தை நாம திருப்பிக் கொடுக்கவேண்டாமா?’
மஸ்தான் தான் செய்யும் சேவைகளைப் பட்டியலிட்டுச் சொன்னார். கட்டில் காலில் பொறுத்தப்பட்டிருந்த பெல்லை அமுக்கி
ஆளைக்கூப்பிட்டு சில ஏடுகளைக் கொண்டு வரச் சொன்னார். ‘அப்படியே சகோதரிக்கு தேநீரும் கொண்டு வா. சகோதரி, தேநீர் அருந்துவீர்கள் தானே?’ என்றார் என்னைப் பார்த்து.
நான் அந்த நேரத்தில் தேநீர் அருந்தாது போனாலும் மஸ்தான் வீட்டு டீயை சாப்பிட்ட அனுபவம் இருக்கட்டுமே என்று சரி என்றேன்.
அப்போதுதான் அவர் அமர்ந்திருந்த தேக்கு மரக் கட்டிலுக்கு வெள்ளிக்கால்கள் என்பதை கவனித்தேன். அதன் உள்ளே தங்கக் கால்கள்
மறைந்திருந்தால் வியப்பதற்கில்லை. கள்ளக்கடத்தலில் அவர் கைதேர்ந்த கில்லாடி என்பதும் தொழிலில் எதிர்கொண்ட போட்டிகளை கொலை மிரட்டல் என்று சமாளித்தவர் என்பதும் எல்லாரும் அறிந்த உண்மையாக இருந்தாலும் தான் ஒரு பொறுப்புள்ள சட்டத்தை மதித்து வாழ்ந்துவரும் பிரஜையாக என்னிடம் காண்பித்துக்கொண்டு அதை அவரே ரசிப்பதாகவும் எனக்குப் பட்டது. பல பயங்கர ரௌடிகளை சந்தித்து அவர்களை பதம் பார்த்தவருக்கு நான் ஒரு சிறு கொசுவாகத் தோற்றமளித்திருக்கவேண்டும். உடனடியாக மிக அருமையான தேநீர் வந்தது.
நான் அவருக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டுக் கிளம்பி மீண்டும் அந்த மாளிகையின் முன்கட்டைத்தாண்டும்போது இரண்டு பகுதிகளுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்றாலும் முரண்பாடும் இல்லை என்று தோன்றிற்று. மும்பை நகரம் போல. பல முரண்களுடன் இசைந்து இயங்கும்
விசித்திர நகரம். அதன் முரண்களும் அவைப் பின்னிபிணைந்த வரலாறுமே சுவாரஸ்யம் மிகுந்த கதை.நிழல் உலகத்தைப் பற்றியும் சினிமா உலகத்தைப் பற்றியும் பேசும்போது அந்த வரலாற்றை அசைபோடாமல் இருக்கமுடியாது. தாதாக்களைவிட அதிக ஹோதாவில் இருக்கும் நடிக நடிகைகள். ரேகாவின் செகரட்டிரியைப் பலமுறை தொடர்புகொண்டபின் அவர் கடைசியில் வெடித்தார். ‘அது ஒரு பைத்தியம். லேசில் பேட்டி கொடுத்துடாது.!டைம் கொடுத்தாலும் அதை நம்பமுடியாது!’
எப்படியோ அன்றைய இன்னொரு முக்கிய தாரகை ஸ்ரீதேவியை மறு நாள் பார்க்க நேரம் கிடைத்தது. அவர் எப்படியோ என்று யோசனையாக இருந்தது.


Series Navigation