இந்த வாரம் இப்படி : செப்டம்பர் 11, 2003 (ஆங்கிலம் என்ற விலங்கு, ஏரியல் ஷரோனும் இடதுசாரிகளும்)

This entry is part of 36 in the series 20030911_Issue

மஞ்சுளா நவநீதன்


ஆங்கிலம் கட்டாயம் , அறிவு கட்டாயமல்ல.

எனக்குத் தெரிந்து எத்தனையோ பேர்கள், கணிதப்புலிகள், அறிவியல் வித்தகர்கள், ஆங்கிலத்தில் தேவையான அளவு மதிப்பெண்கள் எடுக்க முடியாததால் மேல்படிப்பு தொடர முடியாமல் போயிருக்கிறது. அறிவைப் பெற ஆங்கிலம் ஒரு அத்தியாவசியமான விஷயம் என்பதாய் தமிழ் நாட்டில் இருப்பது பெரும் வருத்தம் அளிக்கும் ஒன்று. ஆங்கிலம் மூலமாக அறிவு பெறுவது என்பது, ஆங்கிலம் பற்றிய அறிவு பெறுவது என்ற முதல் படியிலேயே தரை தட்டி நின்று விடுகிறது.

இதன் காரணம் அவர்கள் அறிவிலிகள் என்பதல்ல, அவர்களுக்கு சரியாகச் சொல்லித்தர ஆசிரியர்கள் இல்லாததால்தான்.

இதனை இரண்டு விதங்களில் அணுகலாம். முதலாவது சரியான ஆங்கில ஆசிரியர்களை பயிற்றுவிப்பது.

இரண்டாவது ஆங்கிலப்பாடத்தில் தேர்ச்சி என்பது கட்டாயமில்லை என்று ஆக்குவது. உயர்கல்வியில் சேர ஆங்கிலப்பாட மதிப்பெண் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படாது என்று ஆக்குவது.

அதில்லாமல் விஞ்ஞானப் பாடங்களுக்கு பதில் எழுதும்போது தமிழும் ஆங்கிலமும் கலந்து எழுதலாம் என்று விதியை அமல் படுத்துவது, இது போன்ற ஒரு விதி சீனாவிலும், ஜப்பானிலும் இருக்கிறது என்று அறிகிறேன்.

நானும் ஆங்கிலப்பாடத்தில் தட்டுத்தடுமாறித்தான் தேறினேன். ஆனால், கல்லூரியில் சேர்ந்த பின்னரே நான் ஆங்கிலத்தில் கொஞ்சம் போலத் தேர்ச்சி அடைந்தேன். ஆனால், என்னைவிட புத்திசாலியான பலர் ஆங்கிலத்தில் அந்த தட்டுத்தடுமாறிய தேர்ச்சிகூட அடையாதததால் வாழ்வே நசிந்து போயிருக்கிறார்கள். ஒரு முறை பள்ளைப் படிப்பு தவற விட்டால் மீண்டும் இழையைப் பிடிக்குமாறு எந்த முயற்சியும் நடக்கவிடாமல் இந்த ஆங்கில பயமுறுத்தல் கல்வி கற்க விரும்புவோரின் தலையில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆங்கில ஆசிரியர்களை உருவாக்குவது நீண்டகாலத்திட்டமாக இருந்தாலும், உடனடி நிவாரணமாக ஆங்கிலப்பாடத்தை கட்டாயப்பாடம் என்ற அளவிலிருந்து எடுக்க வேண்டும் என்பது என் கோரிக்கை. பள்ளி இறுதி வகுப்பின் தேர்ச்சிக்கும் ஆங்கில மதிப்பெண்கள் எடுத்துக் கொள்ளப் படலாகாது.

தமிழ் நாட்டில் வர்த்தகம் செய்துகொண்டு, ஆங்கிலச் சுற்றறிக்கைகளை வழங்கும் வங்கிகளையும், கம்பெனிகளையும் கண்டிக்க நாம் முன்வரவேண்டும். ஆங்கிலத்திற்கு பொது வாழ்வில் இருக்கும் முக்கியத்துவத்தைக் குறைப்பது ஒன்று தான்நாம் சுயமரியாதை உள்ளவர்கள் என்பதன் நிரூபணம். விளம்பரப் பலகைகளில் ஆங்கிலம் குறைய வேண்டும்.

ஆங்கில நுனிநாக்கு நகரங்கள் மட்டுமே தமிழகம் அல்ல என்று எப்போது உணரப்போகிறோம் ? அவர்களுடைய பிரச்னைகள் மட்டுமே தமிழகத்தின் பிரச்னைகள் என்று கருதுவதை எப்போது நிறுத்தப்போகிறோம் ?

***

ஏரியல் ஷரோன் ஒழிக – முஷரஃப் வாழ்க : இடது சாரிகளின் கோஷம்

ஏரியல் ஷரோன் வருகையை ஒட்டி மணிப்பூரிலிருந்து தமிழ்நாடு வரை இவர்களால் போராட்டம் நடத்தப்படுகிறது. இஸ்ரேல் எங்கே இருக்கிறது என்று உலக வரைபடத்தில் காட்ட இயலாத படிப்பறிவற்ற முஸ்லீம்கள் கூட இன்று இடதுசாரிப் பிரச்சாரத்தினாலும், இவர்களால் உந்தப்பட்ட முஸ்லீம் மத போதகர்களின் பிரச்சாரத்தினாலும் இன்று இந்தியாவின் பெருநகரங்களில் பேரணி நடத்தி ஏரியல் ஷரோனையும் அவரை அழைத்த வாஜ்பாயி அரசாங்கத்தையும் கண்டித்திருக்கிறார்கள். இஸ்ரேல் பாலஸ்தீனப் பிரசினை என்ன ? அதன் உலகு தழுவிய முக்கியத்துவம் என்ன என்று சிந்தனை இல்லாதவர்கள் கூட இஸ்லாமிய எதிர்ப்பாளர் , யூதர் என்று ஷரோனுக்கு கறுப்புக் கொடி தூக்கியிருக்கிறார்கள்.

ஏரியல் ஷரோன் மிக மோசமாக பாலஸ்தீன் மீது ஆக்கிரமிப்புச் செலுத்துகிறார் என்பதையும், பாலஸ்தீனப் பிரசினையை மிகவும் தீவிரப் படுத்தியதில் ஏரியல் ஷரோனின் பங்கு முக்கியமான ஒன்று என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் ஏரியல் ஷரோனால் இந்தியாவிற்கு என்ன பிரசினை ? முஷரஃப் காஷ்மீரிலும் மற்ற இந்திய நகரங்களிலும் பயங்கர வாதத்திற்குக் காரணமானவர் என்பதால் , இஸ்லாமிய நாடுகளின் சம்மேளனத்தில் கலந்து கொள்ளக் கூடாது எந்த பாலஸ்தீனியத் தலைவராவது குரல் கொடுத்திருக்கிறாரகளா ? காஷ்மீரின் பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாதத்தைக் கண்டித்து பாலஸ்தீனத் தலைவர்கள் யாராவது குரல் கொடுத்திருக்கிறார்களா ? அதிக முஸ்லிம்கள் வசிக்கும் இநாடுகளில் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கும் இந்திய முஸ்லீம்களின் குரலுக்கு இஸ்லாமிய நாடுகளின் சம்மேளனம் வரவேற்பு அளித்து, உரிய அந்தஸ்தினை அளித்துள்ளதா ? இந்தியாவில் பயங்கரவாதத்தைப் பரப்பும் முஷரஃபுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்து, அருணாசலப் பிரதேசம் தம்முடைய பகுதி என்று கோரும் சீனாவுடன் நட்புறவு கொள், ஆனால் இந்தியாவுடன் எந்தப் பிரசினையும் அற்ற ஷாரனுடன் சண்டை போடு என்ற கோஷத்தின் தர்க்க நியாயம் எனக்குப் புரியவில்லை.

மாஸ்கோவில் மழை பெய்தால் மயிலாப்பூரில் குடை பிடிப்பார்கள் என்று இந்திய இடதுசாரிகளைப் பற்றி ஒரு விமர்சனம் உண்டு. மாஸ்கோவில் கம்யூனிசம் வீழ்ச்சி பெற்றபின்பு, இப்போது பாலஸ்தீனில் குண்டு விழுந்தால் பம்பாயில் எதிர்ப்பு ஊர்வலம் போவார்கள் என்று கொள்ளலாம்.

தி இந்து இந்தியாவின் ‘தேசியப் பத்திரிக்கை ‘ ஏரியல் ஷரோனை அழைத்ததைக் கண்டித்து ஒரு வழக்கமான தலையங்கம் எழுதியிருக்கிறது. நான் ஒருவருடத்துக்கு முன் எழுதியதில் ஒரு வரிகூட மாற்றதேவையில்லாததை மீண்டும் படிக்கும்போது பார்க்கிறேன். வருத்தமாய் இருக்கிறது.

இஸ்ரேலும் இந்தியாவின் இடதுசாரிகளும் : கோஷங்கள் யாருக்காக ?

***

manjulanavaneedhan@yahoo.com

Series Navigation

மஞ்சுளா நவநீதன்