மானுடம்

This entry is part of 36 in the series 20030223_Issue

பவளமணி பிரகாசம்


அன்றொரு நாள் வெடித்துச் சிதறிய
அக்னி பந்தொன்றின் அணுவிலே
உதித்த உலக உயிரினத்திலே
நீரும், நிலமும், ஆகாயமும்
நிறைந்து நிற்குது துடிப்புடன்.
மீனும், சங்கும் நீந்துது,
பாம்பும், பல்லியும் ஊருது,
பருந்தும், கிளியும் பறக்குது,
புலியும், சிங்கமும் பாயுது,
புவியில் மானிடம் சிறக்குது.

பரந்து கிடக்குது பிரபஞ்சம்,
பறந்து களிக்குது நெஞ்சம்.
கை வீசி நடக்க ககன வெளி,
கதை பேசி மகிழ நிலவின் ஒளி.

உயிரினங்களின் உச்சியிலே
அமர்ந்திட்ட மானிடத்துள்ளே
சுடாத சுகமான தீத்துளி,
அணையாதெரியும் சுடரொளி,
இருளை விரட்டும் அக ஒளி,
அகலில் அடங்கா பேரொளி,
பகையை பனியாய் எரிக்குது,
புவியில் மானுடம் சிரிக்குது.
இதயத்துடிப்பாய் அன்பின் ஒலி,
எங்கும் ஒலிக்குது எதிரொலி.

pavalamani_pragasam@yahoo.com

Series Navigation

பவளமணி பிரகாசம்