திலகபாமா

வாசலிலே வாழைத்தோரணம் கட்டி

மாரியாத்தா கோவிலிலே

மங்களத் தாலி முடிஞ்சு

சீர் செனத்தி நகை செஞ்சு

ஊர் உறவு வாழ்த்து சொல்லி

பிணக்கும் மணக்கும்

போலிச் சண்டைகளூடே

எங்களது திருமணமும்

மூவேழு வருடமாயென்னிலிருந்த

நெற்றிவான் திலகம்

ஒரேழு திங்களாய்

ஓருடலாகி கலந்தவன்

நெருப்பில் வெந்து புகையாக

என் வானம் அமாவாசையானது

வீழ்ந்த கொழுகொம்பு என்னுள்

விரிந்த மலரையுமா

உதிர்க்கச் சொன்னது

மின்னும் விடி வெள்ளி யென்

மேனிக்குள்

உடலில் கலந்தவனால்

உயிர் பெற்ற உதிரம்

விடியலுக்காசைப்பட்டு

விடிவெள்ளி அழிக்க போதனை

புது

உறவுக்கசைப்பட்டு என்

உதிரம் கலந்த உயிர்

உருக்குலைக்க யோசனை

புதுப்பூசாரிக்காய் என்

கர்ப்பகிரகத்துளவதரித்த

குலதெய்வத்தை விரட்டவா ?

தொலைந்த விக்கிரகங்களுக்காக

என்னுள் ஒளிவீசும் ஜோதியை

ஊதி அணைத்திடவா ?

தொப்பூழ் கொடி உயிரழித்து

நான் படர கொடி தேடவா ?

நிலம் கை மாற்றும் கதையாய்

கழுத்தின் உரிமை

தந்தையால் தரப்பெற்று

தாலி கட்டியவனால் பெறப்பட்டது

கர்ப்பப்பையின் உரிமையை

குந்தியைப்பொல்

அடுத்தவர் தீர்மானிக்கவும்

ஆற்றில் விடவும்

அநுமதிக்கப்போவதில்லை

விடிவெள்ளியோடுஎன் வானம்

விடியச் செய்யும் கதிரவனுக்கென

காத்திருப்பு……..