திலகபாமா

நாவுகளால் பின்னப் படும்

வார்த்தை வலைகள்

வலைகளின் கூறுக்கே நான்

நடப்பது பற்றி கவலை கொள்ளும் நீ

சிரிப்பின் நினியில்

விரல் மடித்து

முஷ்டி உயர்த்தும் வன்மம்

கூராய் பூசியிருப்பதை

எனை தீண்டும் கண்களுக்கு

பார்க்கக் கிடைக்கும் நொடியில்

வழியும் இரத்தம்

உதடு நனைத்து கழுத்து கீறும்

கட்டிய கைகளின் பின்

உயர்த்தும்

ஆயுத கைகள்

வயிற்றை கிழிக்காது

எனை தின்ன நினைத்த

குடல் உருவிப் போடும்

பயம் கொண்டொதுங்காது

பாசம் கொண்டு நெருங்க

சாத்தியமாகையில்

செத்துப் போகிறான் என்முன்

ஒவ்வொரு ஆணும்

—-
mathibama@yahoo.com