காதல் நாற்பது – 36 காதல் பளிங்கு மாளிகை !

This entry is part of 37 in the series 20070830_Issue

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா



முதன்முறை நானுன்¨னைச்
சந்தித்துக்
காதலித்த போது
அந்தச் சம்பவத்தின் மீது நான்
எழுப்ப வில்லை
பளிங்கு மனக் கோட்டை !
நிலைத்து விடுமா அப்படிக்
கட்டுமோர் காதல்
துயருக்கும் துக்கத்துக்கும் இடையே
ஊசலாடிக் கொண்டு ?
புல்லரித்தது எனக்கு மாறாக
முன் செல்லும் பாதை
நெடுவே
மின்னும் ஒவ்வொன்றும்
குடும்பமாய்த் தெரிவதை நான்
நம்பாத போது !
விரலை ஊன்றிச் சாயவும்
அரண்டேன் !
முரணாக அன்றுமுதல் அமைதியிலே
வலுப் பெற்றாலும்
தலைதூக்கும்
மற்றுமோர் மீளும் அச்சம்
கடவுள் விட்டபடி !
ஓ காதலே !
ஒப்பந்த உறுதி வாசகம்
ஓதாமல்
பிணைத்துக் கொண்ட கரங்கள்
பிடித்திடக் கூடாது !
ஒருவருக் கொருவர் முத்தம்
தருதல் கூடாது,
நம்மிருவருக் கிடையே
உரியதாய் ஆகாத ஓர் உறவில்
உதடுகள்
குளிர்ந்து போனால் !
உறுதி வாக்கொன்றை
நிறைவேற்ற
ஊழ்வினை முன்னறிவித்த
களிப்பினைக்
காதலன் இழக்க நேர்ந்தால்
காதல் பொய்யாகும்
அப்போது !

************
Poem -36

Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

When we met first and loved, I did not build
Upon the event with marble. Could it mean
To last, a love set pendulous between
Sorrow and sorrow? Nay, I rather thrilled,
Distrusting every light that seemed to gild
The onward path, and feared to overlean
A finger even. And, though I have grown serene
And strong since then, I think that God has willed
A still renewable fear . . .O love, O troth
Lest these enclaspழூd hands should never hold,
This mutual kiss drop down between us both
As an unowned thing, once the lips being cold.
And Love, be false! if he, to keep one oath,
Must lose one joy, by his life’s star foretold,

**********
S. Jayabarathan [jayabarat@tnt21.com (August 27, 2007)]

Series Navigation

சி. ஜெயபாரதன், கனடா