கவிதைகள்

This entry is part of 47 in the series 20050120_Issue

இளைய அப்துல்லாஹ்


அவன்

அந்தி கரையாப்பொழுதுகளில்
அவளோடுறைந்திருந்து விட்டு
அப்படி ஆகுமென்றென நான் நினைத்திருக்கவில்லை

அழகிய வானத்தையும் இளம் தெனறலை விடவும்
அவள் அணைப்பும் அவள் அருகும்
அழகாகவே இருந்தன் இருந்தாள்.
வெறிகொண்ட முத்தத்தால்
இருவரும் நனைந்தழுதோம்.
இந்நிலை வருமெண்றெண்ணா
கனவுகளில் புதைந்து..

அவள்

என்னுரிமைகளில் அவன்
பங்கெடுத்தவனாகி விட்டான்
அவனணைப்பினதும் அரையாடையின்றிய கட்டிலருகும்
என்னை வெகுவாகவும் கவர்ந்ததில் வியப்பில்லை
அவன் ஆண்மை அற்புதமானதுதான்.
என்னுடையவனாய் வரித்துக்கொண்டதனால்
அவனுக்கு என்னைக் கொடுக்க முடிந்தது.

அவனை இப்பொழுதெல்லாம் இழந்து விட்டேன்.
இந்நிலை வருமென்றெண்ணா கனவுகளில் புதைந்து..
எனது எதனை அவன் கேட்கிறான் ?

அவனிழப்பறியாததும் நான் நானாகவும் இருப்பேன்.
என்னைப்புரிந்துகொள் ஒரு பெண்ணாக மட்டுமல்ல என்பதனையும்ஸ..

அவன்

சோராமல் நீண்டு கரையும் அவள் நினைவுகளும்
அவளும் வேண்டுமெனக்கு..
அவள் யாரென்றறியா முன்னரை விடவும்
எனக்கு பிடித்தமாகி விட்டாள்.

(18.01.2005)


நான் வந்த பொழுது ..

மானுடனே!
உன்னை நான் அங்கீகரித்த
பொழுதுகளிளெல்லாம்
எனே;னாடு அளவளாவினாய்
என் மடியில் படுத்துறங்க
உன்னை ஆண்டாண்டு
அனுமதித்தேன்.

உன் லீலைகளையெல்லாம்
என் மீது அரங்கேற்றினாய்.

மானுடனே!
நான் உன்னிடம்
வந்த பொழுது
ஏன் என்னைஸ.

செல்வங்கள் கொடுத்து
சீராட்டி வளர்த்தேனே
உன் வாழ்வுக்காய்
உன் விடியலுக்காய்

என்னைக்கிழித்து
எத்தனை கோலங்கள் செய்தாய்

எல்லாக்களஞ்சியங்களையும்
உனக்காய்த்திறந்தேனே
முத்தென்றும் மீனென்றும்
அள்ளிப்பேபாகையிலே
ஆர்ப்பரித்தேனா இல்லையே

ஒரே ஒருமுறை தானே உன்னிடம் வந்தேன்
ஊழிக்காலம் என்று ஏசி வைகின்றாயே

மானுடனே நான் உன்னிடம் கோபப் பட்டு
நீ பார்க்கவில்லையல்லவா இன்றைத்தவிர இப்படி

குளித்து குதுாகலித்து
குடும்பத்தோடு மகிழ்ந்திருந்து
கொஞ்சி விளையாடிய
நாட்களெல்லாம் மறந்து போய்
ஒரே ஒரு முறை உன் வீட்டுக்கு
வந்த என்னை வைது வாங்குகின்றாய்.

செல்வத்தை கொடுத்தவன் வந்தானே
வீட்டுக்கு என்றா வரவேற்றாய் ?
ஊழியே போ! என்றே விரட்டுகிறாய்.

போகிறேன் என்னோடு கோபப்பட்டு
என்ன முடியும் உன்னால் ?
ஆனால் உனக்கு கோபம்; போகிறேன்.
நீ மீண்டும் என்னிடம்
வருவாய் என்பது எனக்குத்தெரியும்.

உன் காலடி மண்ணைத்தொட்டுக்கும்பிடவே வந்தேன்.
இறந்து போய் விட்டாய்.

கோபக்கார மானுடனே!
உன் கோபம் தணியும.;

மீண்டும் உன்னை வரவேற்கிறேன்
உன் வருகை எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்.

வாழ்வின் வனப்புகளையெல்லாம்
என்னுள் வைத்திருக்கிறேன்.

வா என்னிடம் வருவாய்
மீண்டும் ஒரு முறை
நான் வரலாம் எத்தனை ஆண்டுகளாகுமோ!

அப்பொழுது என்னை வரவேற்பாயா
என் ஆதங்கங்களோடு
இப்படிக்கு கடல்.
30.12.2004


பிடுங்கப்பட்ட மண்ணும் ஒரு கிழவியின் வேதனையும்

உம்மா
உன் பார்வையின் ஏக்கம்
எனக்குப் புரிகிறது!
எழுத்தறியா உன் வேதனையை
என் விளக்கங்களால்
விளங்கிக் கொள்ள முடிகிறது.
உன் பூநிலம் பிடுங்கப்பட்ட தரிசுபோல
நீ சுருக்கமிழந்து அழுவது எனக்குக்
கேட்கிறது!
எந்த மண்ணும் ஒத்து வராது
என்கிற உன் அஞ்சுதலை
என்னால் ஆதரிக்க முடிகிறது..

அந்த வேப்பங்காற்றும்
பனையோலைத் தென்றலும்
நிழல் கிழுவையின் மணமும்
கத்தாழை பரந்த வீதியும்
உன் கிடுகு வீடும்
என்றுமே நீ யாசித்தவை என்பது
எனக்குத் தெரியும் தாயே!

உம்மா!
நீ சிறு வயதோடு
பிரயாசப்பட்ட மண்
பலவந்தமாகப் பிடுங்கப்பட்டது
உன்னைப் போல எனக்கும்
அதிா;ச்சிதான் தாயே ?
யாாிடம இதனைக் கேட்க
செவிகளை மூடிவிட்ட
தேவர்களோடு என்ன பேசி
என்ன விளங்க ?

கரைந்தொழுகும் காலங்களில்
உனக்கும் நம்பிக்கையில்லைத்தான்
மூப்பும் நரையும்
உன்னை இறப்புக்கு அழைக்க முன்னம்
இந்தக் காதகச் சுமைகளால்
அரசியல் பட்டவர்த்தனமற்ற
ஒரு சுபீட்சத்தை நீ தேடுவது
தெரிகிறது தாயே.


காதல் பற்றிய ஒரு விவாதம்

மானுட எல்லைகளைக் கடக்க முடியாது
என்றா நினைக்கின்றாய் ?
எல்லாமே உதிரிகளல்ல
உன் சிந்தனை எனக்கு விளங்காமலா ?
உறவுகளின் வீரியம் பற்றிய சிந்தனைகளில்
நான் இன்னும் ஏமாறவுமில்லை
தோற்றுப் போகவுமில்லை…
எத்தனை காலங்கள்…
இது ஒரு வித்தியாசமாகத்தான் இருக்கிறது
அவளின் கடிதங்களை நானும்
என் கடிதங்களை அவளும்
சேகரிக்கத் தொடங்கிய காலம்
அது இன்னும்
அன்னியமாகிவிடப்போய்விடவில்லைதான்..
அவளுடைய கவிதைகளில்
வீாியம் உண்டென்று சொல்லுவேன்
என் கவிதைகளை அவள்.

கவிதைகள் அவளால் வீரியம் பெறுகிறதா
என்றெல்லாம்
தனிய சிந்திக்கவேண்டும் போலிருக்கிறது.
ஒரு பொழுது ஆகி விடப்போவதில்லை
அவளின் சிரி;ப்பொலி என் காதில் கேட்காமல்…
அவளுக்கும் எனக்கும் ஒற்றுமை இருப்பதாய்
அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வாள்.
சிலவேளைகளில்
பேய்த்தனமாகவும் உரையாடுவாள்.

ஆனால் எல்லாவற்றையும்
ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் படியாய்
நான் ஆக்கபப்பட்டிருக்கிறேன்.
ஆண்கள் அழுது காணவில்லையென்றும்
அதைக் காண்பதற்கு ஆசையென்றும் சொன்னாள்.
இப்பொழுதெல்லாம் அடிக்கடி
அவளுக்கு அழுதுகாட்டுகிறேன்.
ஒருமுறை தொலைபேசி செக்ஸ்பற்றி
இருவரும் கதைத்தோம்.
காதல் பற்றி இப்பொழுதெல்லாம்
ஒரு விவாதம் வருகிறது மனதில்…


இளைய அப்துல்லாஹ்
இலங்கை
anasnawas@yahoo.com

Series Navigation