காதல் நாற்பது (44) உன் ஆத்மவேர் என்னுள்ளே !

This entry is part of 37 in the series 20071025_Issue

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா



எனதினிய நேசனே ! பல்வேறு பூக்களைக்
கொணர்ந்தாய் எனக்காக
வேனிற் காலம் முழுவதிலும்
குளிர் காலத்திலும்
பூங்காவில் பறித்து !
சூரிய ஒளிச் சேர்க்கை இழக்காது
நீரும் தெளிக்காது
மூடிய இந்த அறையில்
முளைத்தவை போல் தோன்றின !
நமது காதலைச் சார்ந்து
கோடையிலும், குளிர் காலத்திலும்
அடித்தள நெஞ்சிலே
மடிந்துபோன அந்த
எண்ணங்களைத் திரும்பிப் பார் !
உண்மையாக
மலர் மொட்டிலும், மரக் கொப்பிலும்
வெறுத்திடும் களைகள்
பசுமை படர்ந்து நீ
களையெடுக்கக் காத்துள்ளன !
ஆயினும்
ஈதோ இனிய காட்டு ரோஜா !
ஈதோ ஐவி இலை !
ஏற்றுக் கொள் !
எனக்குத் தரும் உனது மலர்களைத்
துக்கத்துக்கு இடாது
வைத்திருப்பேன் நான்
பத்திரமாய் !
நின் விழிகளுக்குப் பணித்திடு
நிறங்கள் உண்மையாய்
நிலைத்திருக்க !
உன் ஆத்மாவுக்குச் சொல்லிடு,
அவற்றின் வேர்கள்
என்னுள்ளே விடப்பட்டுள்ளன
வென்று !

********************

Poem -44

Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

Belovழூd, thou hast brought me many flowers
Plucked in the garden, all the summer through
And winter, and it seemed as if they grew
In this close room, nor missed the sun and showers.
So, in the like name of that love of ours,
Take back these thoughts which here unfolded too,
And which on warm and cold days I withdrew
From my heart’s ground. Indeed, those beds and bowers
Be overgrown with bitter weeds and rue,
And wait thy weeding; yet here’s eglantine,
Here’s ivy!–take them, as I used to do
Thy flowers, and keep them where they shall not pine.
Instruct thine eyes to keep their colours true,
And tell thy soul, their roots are left in mine.

*********************

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan October 22, 2007]

Series Navigation

சி. ஜெயபாரதன், கனடா