காதல் நாற்பது – 38 முதலில் தந்த முத்தங்கள் !

This entry is part of 33 in the series 20070913_Issue

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா



முதன்முறை அவர் முத்தமிட்டது
எழுதிச் செல்லும்
இந்தக் கை விரல்களை
மட்டுமே !
அதற்குப் பின் மிக்கத் தூய்மையாகி
வெண்மை ஆனது
அந்தக் கரம் !
மெதுவாய் வரவேற்பேன்
பிறரது வாழ்த்துகளை.
தேவதைகளின் அசரீரி எழும்போது
“ஆரவாரிப்பு நிரலில்”
எழுதி வைப்பேன் உடனே !
முதல் முத்தத்தைக் காட்டிலும்
பளிச்செனத் தெரியும்
மோதிர மொன்றை
இங்கு நான் அணிய முடியாது
பழுப்பு நிறக் கற்களில் !
இரண்டாம் முத்தமிட வந்தது
எனது நெற்றியில்,
தவறிப் போய்
பாதி நெற்றியில் விழாமல்
பாதிக் கூந்தலில் பட்டது !
அத்தகைய பரிசுக்கும் அப்பாற் பட்டது
காதலின் புனிதம் !
அதுவே
காதலுக் குரிய தலைக் கிரீடம் !
புனிதச் சுவையோடு அளித்த
மூன்றாவது முத்தம் என்
மூடிய உதட்டிலே !
முழுமை யாகப் பதிந்தது அது
பழுப்பு நிறத்தில் !
அந்த நாள் முதல் கூறினேன்
பெருமித மோடு
“என் காதல் அது !
எனக்கே உரியது அது !”

************
Poem -38

Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

First time he kissed me, he but only kissed
The fingers of this hand wherewith I write;
And ever since, it grew more clean and white,
Slow to world-greetings, quick with its “Oh, list,”
When the angels speak. A ring of amethyst
I could not wear here, plainer to my sight,
Than that first kiss. The second passed in height
The first, and sought the forehead, and half missed,
Half falling on the hair. O beyond meed!
That was the chrism of love, which love’s own crown,
With sanctifying sweetness, did precede.
The third upon my lips was folded down
In perfect, purple state; since when, indeed,
I have been proud and said, “My love, my own.”

**********
S. Jayabarathan [jayabarat@tnt21.com (September 10, 2007)]

Series Navigation