காதல் நாற்பது (11) காதலுணர்வு எழிலானது !

This entry is part of 35 in the series 20070301_Issue

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா



எனது காதல் உணர்வு மட்டும்
எழிலானது மெய்யாக !
ஏற்றுக் கொள்ளத் தகுதி பெறுவது !
எரியும் கனல் வெளிச்சம் தரும் !
ஆலயம் எரியட்டும் ! நாராய்ப் பிரியட்டும் !
ஆலமரக் கட்டையோ,
காய்ந்த இலைகளோ
கனலில் பற்றின்
ஒப்பான ஒளி தாவிடும் !
அதுபோல் என் காதலும் தீக்கனலே !
நேசிப்பது உன்னைத் தான்,
குறித்துக் கொள்,
நேசிப்பது உன்னைத் தான்,
உன் கண்ணொளி பட்டால்
உன்னதம் பொங்கி மாறிடும்
என் மேனியில் !
முகத்தில்
ஒளிக் கதிர்கள் பூத்து
உன்னை நோக்கிப் பாயும் !
பணிவுடன் புரியும் காதலில்
தாழ்ச்சி, இகழ்ச்சி என்றில்லை !
ஏழ்மை நிலையினர்
இறைவனை நாடி நேசித்தால்
ஏற்றுக் கொள்வார்!
அசட்டுத் தோற்றங்களில்
நான் நானே என்னும் உணர்வு
தானாய் வெளிப்படும் !
காதலின் உன்னதக் கைத்திறம்
காட்டி விடும்,
இயற்கையின் மகத்துவம்
எத்தகைய தென !

********************

Poem -10
Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

Yet, love, mere love, is beautiful indeed
And worthy of acceptation. Fire is bright,
Let temple burn, or flax; an equal light
Leaps in the flame from cedar-plank or weed:
And love is fire. And when I say at need
I love thee . . . mark! . . . I love thee–in thy sight
I stand transfigured, glorified aright,
With conscience of the new rays that proceed
Out of my face toward thine. There’s nothing low
In love, when love the lowest: meanest creatures
Who love God, God accepts while loving so.
And what I led, across the inferior features
Of what I am, doth flash itself, and show
How that great work of Love enhances Nature’s.

**********

S. Jayabarathan [jayabarat@tnt21.com (February 26, 2007)]

Series Navigation

சி. ஜெயபாரதன், கனடா