காதல் நாற்பது (7) தனித்த வாழ்வு வேண்டாம் !

This entry is part of 29 in the series 20070201_Issue

மூலம் : எலிஸபெத் பிரௌனிங் தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா


என்னை விட்டுத் தள்ளிப் போ !
என்றாலும்
உணர்வு வரும் எனக்கு
உன் நிழலில் தான்
நிற்க வேண்டும் என்று !
என் முன்வாசலில் தனித்து நின்று
ஏகாந்தியாய்
இருக்க விருப்ப மில்லை!
ஆணை இடுவேன்,
ஆத்மா நற்பயன் அடைய !
பரிதி வெளிச்சத்தில் பிறர்க்குக்
கை அசைக்கப் போவதில்லை
மௌனமாய் !
என் உள்ளங்கை தன்னை
உன்கரம் தொடுவதால் உண்டாகும்
இன்ப உணர்வை
இழந்திட மன மில்லை !
உன் நெஞ்சு என்னிதய முடன்
பின்னிக் கொண்டு
இரட்டைத் துடிப்பு எழும் போது
பரந்த புவித் துயர்கள்
பிரிக்க முனையும்
இருவரையும் !
திராட்சையின் சுவைதனை ஒயின்
பானமும் தருவது போல்
காணும் என் கனவிலும்,
புரியும் என் பணியிலும்
உருவாய் இருப்பது நீயேதான் !
கடவுள் மீது முறையிட்டுத்
தொடரும் வழக்கில் அவர்
காதில் விழுவது உன் பெயரே !
கடவுள் எனை நோக்கின்
காண்பது,
கண்ணுக் குள்ளிருக்கும்,
இருவரின்
கண்ணீர்த் துளிகள் !

********************
Poem -6
Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

http://members.aol.com/ericblomqu/brownine.htm

Go from me. Yet I feel that I shall stand
Henceforward in thy shadow. Nevermore
Alone upon the threshold of my door
Of individual life, I shall command
The uses of my soul, nor lift my hand
Serenely in the sunshine as before,
Without the sense of that which I forbore–
Thy touch upon the palm. The widest land
Doom takes to part us, leaves thy heart in mine
With pulses that beat double. What I do
And what I dream include thee, as the wine
Must taste of its own grapes. And when I sue
God for myself, He hears that name of thine,
And sees within my eyes the tears of two.

**********

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan January 28, 2007]

Series Navigation