யாழன் ஆதி கவிதைகள்

This entry is part of 57 in the series 20060317_Issue

யாழன் ஆதி


இதைத்தான் சொல வேண்டுமா
நீ நிறைத்த குடத்தின்
கனவுகளையும் சேர்த்து

எந்த வழிதலிலும் நீயற்ற
மர்மம் தொடர்கிறது

ஒரு வழக்கமான இசைத்தெரித்தலாய்
இருந்தால்கூட
நீ காய்ச்சிய பாலின் ஆடைகளிலிருந்தே
ஆரம்பம் ஆகிறது

மரவமர்வின் முடிவில்
பறந்தோடும் பறவையின்
எச்சத்தில் மிச்சமிருப்பதென்ன
என்னைத் தவிர.


கானல் வரிகள்

வறண்ட காற்றில்
உதிர்ந்து கொண்டிருந்தன சருகுகள்

தகிப்பின் சூடு தாங்காமல்
பொரிந்தன முட்டைகள்
இலைகளற்ற
மரக்கிளைக் கூடுகளில்

அளவுகடந்த துன்பத்தின் அலைகள்
சூழ்ந்து படர்ந்துத் திரண்ட
வெறுமையெங்கும் விளைந்திருந்தது
அனாதியின் ஓங்காரம்

சுருண்டு விழுந்த புறாவின்
இறக்கைகளில்
சூழ்ந்து இருந்தது வாழ்வு பற்றிய விவரணம்.
***

ஓர் ஏகாந்தமாய் தவிக்கும்
எப்பொழுதிலும்
பசப்புத லில்லா வருகையாய்
இருந்திருக்கிறது தனிமை

உன் நினைவுகள் சுழற்றியடிக்கும்
காற்றில்
கேசமாய் கலைவேன்
கடிகாரத்தின் முட்களாகி
நகர்ந்துக் கொண்டிருக்கும் அவை.
***

திடாரென கேட்கும் பறவையின் ஒலியிலோ
கிணற்றடி குட சப்தத்திலோ
கரைந்து மீள்வாய் நீ

yazhanaathi@gmail.com

Series Navigation