அப்பா

This entry is part of 53 in the series 20040827_Issue

பாஷா


நிஜத்தில் நின்னை நிறுத்தி
நிழலாய் என்னை தள்ளினாய்
என் பேச்சில்,சிரிப்பில்
அறிவில்,யாவுமாய்
நீ மட்டுமே தெரிகிறாய்!
பத்துவயதில் வாங்கிய அறையும்
இருபத்தொரு வயதில் நிகழ்ந்த
இருபெரும் சண்டையும்
உன்னை என்னிடமிருந்து எடுத்து
எங்கோ சென்றுவிட்டிருந்தது
உன்னை விரோதியாக்கி பார்த்த நாளில் கூட
உன்னிடமிருந்து என் சாயலை
எடுக்க முடிந்ததில்லை.

ஆயிரம்ரூபாய் போனசையும் என்
ஆயுளுக்காய் அடைகாத்தாய்
இலட்சங்கள் புரண்டபோதுமுன்னை
இரட்சிக்க துணிந்ததில்லை நான்!

மனித இயல்புகள் உனக்கும் உண்டென்பதை
மறுத்தே வாழ்ந்தேன் நான்
தந்தையாகி பார்த்தபிறகுதான் நீ
தியாகியென்றே தெரிந்துகொண்டேன்

தியாகிகள் வாழுப்போதுமட்டுமல்ல
மரணத்திலும் மதிக்கப்படுவதில்லை
‘உயிர் போயிடுச்சா…. ‘
உனது இறுதி நாளில் உன்னை
காட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டு
அடுத்தவேலை பார்க்கும் அவசரத்தில்
அனைவரும் இருக்க
இதழ்விரிந்த ரோஜாவாய்
இறுதி நொடியிலும் உன்னால்
சிரிக்க முடிந்ததெப்படி ?

உலக வாழ்க்கையோடு என்
உடன்படிக்கை முறிந்துவிட்டது
உன்னிடமே வருகிறேன்
என் செல்ல அப்பா
முதியோர் இல்லத்தில் கைவிடப்பட்ட
அனாதை அப்பனாக!

sikkandarbasha@hotmail.com

Series Navigation