ஒற்றைத் தீக்குச்சி

This entry is part of 12 in the series 20010108_Issue

லாவண்யா


என்னைச் சுற்றி நிற்கும் காலம்

சுவர்களாய்

இத்தருணம்

விழிகள் இமைகலை

யிழந்ததெபோதென்று

நிர்ணயிக்க முடியவில்லை

சுவாசம் நெருக்குமிரவின் நிசப்தம்

மரவட்டையாய் என்னைச் சுருட்டும்

துயரம் சிகரெட்டின் துணை தேடும்

என்னைப் போல் பெட்டிக்குள்ளிருக்கும்

ஒற்றைத் தீக்குச்சி

எரியும் முகத்தால் சிகரெட்டை முத்தமிடும்

உலைக்கலன் போல் கொதிக்கும்

உயிர்க்கலன்

வாய்வழிபுகை பரத்தும்

சுவற்றில் என் நிழல்

தீய்ந்து போகிற என்னை எனக்குக்

காட்டும்

வேறேதும் செய்யத் தோன்றாமல்

குவளை நீரைக் கொஞ்சம்

கொஞ்சமாயருந்தி

என் நிழல் மீது துப்புகிறேன்

என் மீதும் துப்பிக்கொள்கிறேன்

நட்சத்திரமொன்றிலிருந்து கேட்கிறது

வளையோசை

என் மனைவியின் வளையோசை.

**

சதுக்கப்பூதம், ஏப்ரல் 99

Series Navigation

லாவண்யா