இலங்கு நூல் செய்த எழுத்தாளர்கள்: பாமரனுக்கு…சிந்தனைகள் – பிலேஸ் பஸ்க்கால்

This entry is part of 46 in the series 20090108_Issue

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா


பதினேழாம் நூற்றாண்டு என்கிறபோது, பிரெஞ்சு அறிவு ஜீவிகளில் சட்டென்று நமது நினைவில் கொர்னெய், மோலியேர், ராசின், தெக்கார்த், பஸ்கால் ஆகியோர் உயிர்த்தெழுகின்றனர். அவர்களுள் பிளேஸ் பஸ்க்காலுக்கான இடம் மிகமுக்கியமானது, கவனத்திற்குரியது. அறிவியல், தத்துவம், ஆன்மீகமென மூன்றிலும் ஆழமான அறிவுடன், இளம் வயதிலேயே சாதனைப் படைத்த பிலேஸ் பஸ்க்கால் ஓர் அபூர்வ மனிதர், துரதிஷ்டவசமாக அச்சாதனைகள் மரணத்தை வெல்லும் வகையறியாது ஒதுங்கிப்போனதால், மானுடத்திற்கான இழப்புகள் அதிகம். தன்முனைப்பினை ஒதுக்கி, கடுமையாக அதை விமர்சித்து வாழப்பழகிய பஸ்க்கால் முரண்பாடுகள் கொண்ட ஓர் இளைஞர். உள்ளத்தைச் சமயச்சிந்தனைகளுக்கு அர்ப்பணித்தபோதிலும், உலகவாழ்வைத் துறப்பது அவருக்கு இயலாமற்போனது. விரக்தியின் விளிம்பில் உயிர்வாழ்ந்த நேரங்களிலும், அறிவியல் ஆன்மீகமென்ற இரட்டைக்குதிரையில் சவாரி செய்தவர். அநாமதேயப்பெயர்களில் எழுதவேண்டிய நெருக்கடிகள் அவருக்கிருந்தன என்பதும் உண்மை, அவ்வாறான நெருக்கடிகளை விரும்பியே உருவாக்கிக்கொண்டார் என்பதும் உண்மை, ஆகக் கொஞ்சம் புதிரான ஆசாமி.

இளம் அறிவியலறிஞராக கணிதத் துறையில்: வீழ்ப்பு வடிவியல் (Projective geometry) மற்றும் நிகழ்தகவு கணிப்புமுறைகளை (Probability theory) அறிமுகப்படுத்தினார், இயற்பியல் துறையில்: காற்றழுத்தம் (Pressure) மற்றும் வெற்றிடம் (Vacuum) தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, கோட்பாடுகளை உருவாக்கினார். வரி வசூலிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த தந்தை ஒவ்வொரு நாளும் கணக்கெழுதுவதற்குப் படும் வேதனைகளைக் கண்ணுற்று, எண்கணித எந்திரத்தை (Arithmetic Machine) – முதல் கணிப்பானை (calculator)வடிவமைத்தபோது அவருக்கு வயது பத்தொன்பது, அது இன்றைய கணிப்பொறியின் முன்னோடியென்று சொல்லப்படுகிறது, இருபது வருடங்கள் கழித்து பொதுமக்களுக்கான உலகின் முதல் போக்குவரத்து வாகனத்தை பாரீஸில் அறிமுகப்படுத்தினார் – ஐந்து சோல் (Sols)-தம்பிடி- கொடுத்தால் பாரீஸ் மக்கள், சாரட் வண்டியில் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோரிடத்திற்குப் பயணிக்கலாமெனச்சொல்லப்பட்டது. உழைப்பாளி, சேசுசபை குருமார்களை எதிர்க்கவும், ஜான்செனியூஸ்களை ஆதரிக்கவும் செய்தவர், அனைத்துக்கும் மேலாக மிகப்பெரிய சிந்தனாவதி, படைப்பாளி. உடல் நலம் மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டு, உடலூனமுற்றநிலையிலும் நிறைய எழுதினார், மரணம் இவர் சரீரத்தை முடக்கியபொழுது வயது முப்பத்தொன்பது.

பிளேஸ் பஸ்கால் 1623ம் ஆண்டு கிளெர்மோன் (Clermont) என்ற இடத்தில் பிறந்தார். தந்தை எத்தியென் பஸ்கால்; தாய் அந்த்வானெத் பெகொன்; ழில்பெர்த், ஜாக்கிலின் இருவரும் சகோதரிகள். தாயைப் பறிகொடுத்தபோது குழந்தை பஸ்க்காலுக்கு மூன்று வயது. இரண்டு வயதிலேயே, பஸ்க்காலின் நாட்கள் எண்ணப்படுகின்றன என்பதைப்போல சில அறிகுறிகள் தெரிந்தன, அவருடைய சகோதரி ழில்பெர்ட் வார்த்தைகளை நம்புவதென்றால், இரண்டு வயதில் குழந்தைப் பஸ்க்கால் பெற்றவர்களையும் உற்றவர்களையும் அச்சுறுத்துவதுபோல நடந்துகொண்டிருக்கிறார்: அவர் வயது பிள்ளைகள் கண்ணிற்படக்கூடாது, தண்ணீரையோ, வேறுதிரவப்பொருட்களைக் கண்டால் ஆகாது, பெற்றோர் இருவரும் சேர்ந்தார்ப்போல எதிரே வந்துவிடக்கூடாது, மேற்கண்டவற்றுள் ஏதாவது ஒன்றுபோதும் அலறி ஊரைக்கூட்ட. இப்படியொரு குழந்தை வீட்டிலிருந்தால் என்ன நடக்கும்? அழைத்துவா சாமியாடியை, விடைக்கோழியை காவு கொடென்று ஆத்தாளும், அப்பனும் அலைய மாட்டார்களா என்ன? எத்தியென் பஸ்காலும் அந்த்துவானெத்தும் அதைத்தான் செய்தார்கள். அவர்களுக்குச் சந்தேகம் வீடுதேடிவந்து பிச்சைக்கேட்ட ஒரு பெண்மணிமீது, அவள்தான் ஏதாவது ஏவல், பில்லி சூன்யமென்று வைத்திருப்பாளோ? கூப்பிட்டனுப்பினார்கள், வந்தாள். ஆண்பூனையொன்றை பலிகொடுத்தால், குழந்தைக்கு விடுதலைகிடைக்குமென்றாள், இலையும் தழையும் சேர்த்து கேக்கொன்று செய்து குழந்தையின் தொப்புளில் வைத்து எடுத்தாள். பஸ்க்காலை பிடித்திருந்த சாத்தான் போய்த் தொலைந்தததாவென்று தெரியவில்லை, ஆனால் முப்பத்தொன்பது வயதில் அவர் சாகும்வரை, நோயென்ற பெயரில் பல சாத்தான்கள் அவர் உடலில் வாசம் செய்தனவென்பது உண்மை.

பஸ்க்காலுடைய தந்தையும் இயல்பிலேயே புத்திசாலியான ஆசாமி, அறிவியலில் கூடுதலாக அவருக்கிருந்த ஆர்வம், 1631ம் ஆண்டு பாரீஸ் நகரத்திற்குக் குடிபெயரத் தூண்டுகிறது. அங்கே எத்தியன் பஸ்க்காலுக்கு அதாவது பிலேஸ் பஸ்க்கால் தந்தைக்கு மர்செண் என்ற பங்குத்தந்தையின் அறிமுகம் கிடைக்கிறது. மர்செண் கணிதத்தில் மிகுந்த ஞானமுடையவர், அவரது வீடு, புகழ் பெற்ற பல வரலாற்றாசிரியர்களும், அறிவியலறிஞர்களும் புழங்குமிடம், அது தவிர ஐரோப்பாவின் இதரப்பகுதியிலிருந்தும் பேரறிஞர்கள் வந்துபோனார்கள். அப்பெருமக்கள், தங்கள் ஆய்வுகள் முடிவுகளை நண்பர்களிடயே பகிர்ந்து கொள்ளவும், கலந்துரையாடவும் மர்செண் வீட்டை பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள் தந்தை ஏற்படுத்திக்கொடுத்த இப்புதிய சூழல் சிறுவன் பஸ்க்காலுடைய வாழ்க்கையை பெரிதும் மாற்றி அமைத்தது எனலாம். பதினோரு வயதிலேயே பிளேஸ் பஸ்க்கால் ஒலிசம்பந்தமான ஆய்வில் ஈடுபட்டபோதிலும், கணக்கியல் துறையில் தனது ஆர்வத்தை வளர்த்துக்கொள்ள,பதினாறுவயதுவரை தந்தையின் அனுமதிக்காகக் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. கூம்புகள் தொடர்பான தனது முதற் கட்டுரையை 1640ல் அச்சில் கொண்டுவந்திருக்கிறார். 1642ல் உலகின் முதற் கணிப்பானை(Calculator) வடிவமைத்தபோதிலும், அதைச் சந்தைப்படுத்தும் அவரது முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிகின்றன. 1646ம் ஆண்டு இயற்பியல்துறை அவரது கவனத்தைப் பெற்றது, இத்தாலி நாட்டைச் சேர்ந்த டோரிசெல்லி ‘வெற்றிடம்’ குறித்த ஆய்வில் தொடர்ந்து ஈடுபடுகின்ற காலத்தில், அகஸ்ட்டினென்கிற கிறிஸ்துவ மதப்பிரிவினை அந்நேரத்தில் பலரும் தழுவியதைப்போலவே பஸ்க்கால் குடும்பத்தினரும் ஏற்கின்றனர். தந்தை, சகோதரிகள், பஸ்க்கால் உட்பட நால்வரும் அகஸ்ட்டின் சமய அனுதாபிகளாக மாறியபோதும், பஸ்க்கால் தனது அறிவியல்துறையில் ஆராய்ச்சிகளிலிருந்து விடுபடாதவராகவே இருந்துவந்தார்.

அறிவியல் ஆன்மீகமென்று தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொண்ட பஸ்க்கால், மிகப்பெரிய சிந்தனையாளராக, நம்மை பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாக அவதாரமெடுத்த அதிசயம் எப்படி நிகழ்ந்தது? அவர் ஆர்வம் கொண்டிருந்த கணிதத்தையும் பௌதிகத்தையும்விட, ஏற்றுக்கொண்ட அகஸ்ட்டின் கிறிஸ்துவ சமயப்பிரிவும், ஒத்த சிந்தனைகொண்ட நட்பு வட்டாரமும், அக்காலத்தில் மிகவும் செல்வாக்குடனிருந்த சேசு சபையினருக்கு எதிராகப் பஸ்க்கால் கலகக்குரலெழுப்ப காரணமாயின. 1654 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 23ந்தேதி இரவு அவருக்கு ஏற்பட்ட வியப்புக்குரிய அனுபவத்தால் இயேசுவின் தீவிர விசுவாசியாக மாறினாரென்று அவரே பின்னர் தெரிவித்திருக்கிறார், அந்த அனுபங்கூட அவரை எழுதத் தூண்டியிருக்கலாம். அவரது எழுத்தில் அவரைவிட, அவர் சரீரத்தில் சாகாவரம் பெற்றிருந்த நோய்கள் பேசின. 1652ல் போர்-ரொயால்(Port-Royal) கிறிஸ்துவ மதப்பிரிவினருக்குச் சொந்தமான மடத்தில் அவரது சகோதரி ஜாக்லின் சேர்ந்தபோதும், அவரது வற்புறுத்தலுக்கு மாறாக வெளியிலிருந்தே அகஸ்ட்டின் சமயப்பிரிவினரின் கோட்பாட்டை ஆதாரிப்பதென்கிற மன நிலையிலேயே பிலேஸ் பஸ்க்கால் இருந்தாரென்பதையும் இங்கே நினைவு கொள்ளவேண்டும்.

ரோவான்னெஸ் பிரபு கூ•பெரும், அவரது சகோதரி ஷர்லோத்தும் பஸ்க்காலுக்கு மிக நெருக்கமான நண்பர்கள். பஸ்க்காலுடன நெருக்கமாகவிருந்த ரொவான்னெஸ், தனது நண்பரின் ஆலோசனைப்படி அகஸ்ட்டீன் பிரிவினரோடு தன்னை இணைத்துக்கொள்கிறார். அவரது சகோதரியும் திருமணத்தை மறுத்து, மேற்கண்ட பிரிவில் சேர்வதற்கு விரும்புகிறார். பஸ்க்காலுடைய கருத்தினைக் கேட்கிறார். அப்பெண்மணிக்கு 1656ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தில் ஒருநாள் பஸ்க்கால் ” நேரமின்மைக்கிடையிலும், நீ எழுதிய பல விடயங்களுக்குத் விளக்கமாகவும் தெளிவாகவும் பதில் சொல்லவேண்டுமென்று எழுதுகிறேன்”, என்று கூறினார். ஆக எதற்காக பஸ்க்கால் எழுதினாரென்பதை ஓரளவு நம்மால் ஊகிக்க முடிகிறதென்றாலும், திட்டவட்டமான பதிலென்று நமது ஊகத்தை முன்வைக்க இயலாது, இந்நிலையில். அப்பதிலுக்கான வேறு சாத்தியகூறுகளையும், கிடைக்கின்ற தரவுகளின் அடிப்படையில் பரிசீலிக்க வேண்டியுள்ளது. அல்லும் பகலும் அறிவியல் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, தனது நோயுற்ற உடலை மேலும் மேலும் வருத்திக்கொள்வதைக் காண்கிற மருத்துவர்கள், அவருக்கு ஓய்வுதேவையென்றும், அதிகம் உடலைக்கெடுத்துக்கொள்ளாத பொழுதுபோக்கு அம்சங்களில் அவர் கவனம் செலுத்தவேண்டுமென்றும் அந்நேரத்தில் வற்புறுத்தியிருந்ததால் பஸ்க்கால் ஒருவேளை எழுத்தைப் பொழுதுபோக்கு அம்சங்களிலொன்றாகக் கருதியிருக்கக் கூடுமொ என்கிற ஐய்யமும் எழாமலில்லை. பிறருக்குப் ‘பதில் சொல்வதற்காக’ ஒருவர் எழுதக்கூடுமா? எழுதுகிறவனுக்கென்று சுய அருட்சிகள்( Personal Inspiration) இருக்காதா? என்கிற ஐயங்களும் நமக்கு எழுகின்றன. ஆனால் பஸ்க்கால் படைப்புகளைப் பார்க்கிறபோது, அவற்றுள் தமது சிந்தனைகளைப் பிறருக்குச் சொல்கிற எண்ணமுமில்லை, நோக்கமுமில்லை. மாறாக பிறர் சிந்தனைக்காக அவர் எழுதியவரென்பது நிதர்சனம். தவிர அவற்றுள் அவதானிக்கப்படவேண்டிய மற்றொரு முக்கிய உன்னதம், எழுவதற்கான நேரம் அரிதாகவே அவருக்குக் கிடைத்தது, (கணிதம் மற்றும் இயற்பியல் ஆய்வுகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு, பல ஆய்வுகட்டுரைகளை அவ்வப்போது பிரசுரித்து வந்தார் என்பதை நினைவிற் கொள்ளுதல் அவசியம்) உடல் நிலை வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோதும், பிறருக்காக மன்றாடும் வகையிலேயே அவரது எழுத்துக்களிருந்தன.

இன்றைக்கு பஸ்க்கால் என்றவுடன் இரண்டு மிகப்பெரிய படைப்புகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன 1.Provinciales (பாமரனுக்கு..) 2. Pensளூes (சிந்தனைகள்). அறிவியல் துறையையில் அவர் பிரசுத்திருக்கும் ஆய்வுகட்டுரைகளை இங்கே நான் கணக்கில் கொள்ளவில்லை. சொல்லும்வகையில் சொல்லாவிட்டால், உண்மையைக்கூட பிறர் நம்பமாட்டார்கள் என்பதைப். பஸ்க்கால் உணர்ந்திருக்க வேண்டும்.. தவிர பஸ்க்கால் தன் நண்பர் பிரபு கூ•பெரின் சகோதரியான ஷர்லோத்துடைய சந்தேகங்களைத் தெளிவுபடுத்தவோ அல்லது அவருக்குச் சமயச் சிந்தனைகளில் வழிகாட்டவோ எழுதத் தொடங்கினாரென்பதை மைக்கேல் ஷ்னைடெர் என்ற எழுத்தாளர் நம்பமறுக்கிறார்(3). ஆக ஒவ்வொரு படைப்பிற்கும் காரணங்களுண்டு, அவை சம்பந்தப்பட்ட எழுத்தாளரன்றி பிறர் அறிய முடியாத தேவரகசியம். பஸ்க்காலுடையை எழுத்தில் நாம் வியப்புகொள்கிற மற்றொரு அம்சம், அவரது எழுத்து ஜெயிக்கிற எழுத்தாக இருப்பது, வாசக நீதிபதியும் தனது நடுநிலைமை பிறழ்ந்து, இவருக்கு ஆதரவாக வாதிடும் அதிசயத்தைப் பார்க்கிறோம். எதிராளி பலத்தைத் தனதாக்கிக்கொள்ளும் வாலிக்கான வரத்தை எங்கிருந்து பெற்றார்? பிறர் கருத்தாக்கங்களை நீர்க்கச்செய்யும் வல்லமையை எவரிடம் கற்றார்? அவர் எழுத்தை ஒருவிதமான சூதாட்டமெனக்கொண்டால் எதிராளி உடமையைப் பறிக்கும் சாதுர்யத்தைக் காட்டிலும், தன்னைப் பணயம் வைத்து மனக்கிளர்ச்சிகொள்கிற படைப்பாளியாகத் தோன்றுகிறார்.

பிரெஞ்சு இலக்கியவாதிகள் ‘பஸ்காலுடைய எழுத்துக்களில் ‘சிந்தனைகள் (Pensளூes) என்ற நூலுக்கே இதுவரை முதலிடம் கொடுத்துவந்தார்கள், கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாகத்தான் ப்ரோவேன்சியால் (Provinciales- கிராமியம்) என்ற நூலைக் கொண்டாடத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். ப்ரொவேன்சியால் என்ற பெயரில் பின்னர் தொகுக்கபட்டபோதும், இந்நூல் 1656 ஜனவரி 23 தொடங்கி 1657ம் ஆண்டு மார்ச் 24 வரை எழுதப்பட்ட பதினெட்டு கடிதங்களின் தொகுப்பு, ஒவ்வொரு கடிதமும் பாமரன் ஒருவனுக்கு அவன் நண்பன் ஒருவன் எழுதிய கடிதமென்ற பெயரில் வெளிவந்தது. அதற்கான காரணம் சுவாரஸ்யமானது. வெகுகாலமாகவே, கிறித்துவ சமய அறிஞர்களிடையே கருத்துமோதல்கள் இருந்துவந்தன, குறிப்பாக முன்நியமம் (Predestination), நற்கருணை (grace) போன்ற கோட்பாடுகளில் சேசு சபையிபருக்கும், அகஸ்ட்டீன் பிரிவினருக்குமிடையே கருத்துவேறுபாடுகளிருந்தன. 1655ம் ஆண்டு பிக்கோத்தே என்கிற பங்குத் தந்தையானவர், அகஸ்ட்டீன் கோட்பாட்டில் நம்பிக்கைக்கொண்ட போர்-ரொயால் மடத்தைச் சார்ந்தவர்களோடு தொடர்பிருப்பதாகக் கருதி பிரபு ஒருவருக்கு பாவச்சங்கீர்த்தனம் செய்ய மறுக்க, பிரச்சினை வெடிக்கிறது. போர்-ரொயால் மடத்தைச்சேர்ந்தவரும் பஸ்க்கால் நண்பருமான அர்னோல்டு என்பவர் பங்குத் தந்தையின் போக்கைக் கண்டித்து எழுதுகிறார், சேசுசபையின், நற்கருணை கோட்பாடு விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகிறது, சேசு சபையினர் சொர்போனில் கூடி அர்னோல்டை கண்டிக்க நினைக்க நிலைமையின் விபரீதத்தை உணர்ந்த அர்னோல்டு தலைமறைவாகிறார். தலைமறைவு வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளும் அர்னோல்டையும் வேறு சில நண்பர்க¨ளையும் பஸ்க்கால் சந்திக்கிறார். சொர்போனில் தங்களுக்கு இழைக்கபட்ட அநீதியை பொதுமக்களுக்கு விவரமாக எடுத்துரைப்பது அவசியமென தீர்மானிக்கிறார்கள். அதுவரை எழுத்தென்றால் கிலோ என்ன விலையென்று கேட்கக்கூடிய நிலையிலிருந்த பஸ்க்கால் தானே அக்காரியத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதாக நண்பர்களுக்கு வாக்குறுதியும் அளிக்கிறார். ப்ரொவேன்சியால் என்ற பெயரில் பின்னர் தொகுத்து வெளியிடப்பட்ட நூலின் முதல் இதழ், “சொர்போன் பிரச்சினைகள் குறித்து பாமரன் ஒருவனுக்கு அவன் நண்பன் எழுதிய கடிதம் (1) என்றபெயரில், ரகசியமாக அச்சிடப்பட்டு பொதுமக்களுக்கு விநியோகிக்கப் படுகிறது, முதலாவது இதழ் 1656ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 23ந்தேதி வெளிவந்தபோது மிகபெரிய வரவேற்பினை பெற்றது. தொடர்ந்து வெளிவந்த இதழ்களில் சேசுசபையினர் நடவடிக்கைகள் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகின்றன. தொடக்க காலத்தில் முதல் மூன்று ப்ரொவேன்சியால் இதழ்களில் EAABPAFDEP (2)என்ற புனை பெயரிலும், பின்னர் லூயிஸ் தெ மோந்தால்த் என்கிற புனைபெயரிலும் பஸ்க்கால் எழுதினார். 1659வரை ப்ரொவேன்சியல் இதழ்களின் ஆசிரியர் யாரென்ற உண்மைத் தெரியாமலேயே இருந்தது. பஸ்க்காலைத் தவிர, அவரது போர்-ரொயால் நண்பர்கள் அனைவரும் சந்தேகிக்கப்பட்டனர். ஆளும் மன்னரிடம் செல்வாக்குப்பெற்றிருந்த சேசுசபையினர், நடவடிக்கைகளில் இறங்கினர். காவல் துறையினர் போர்-ரொயால் மடத்தைச் சோதனையிட்டனர், அச்சகப் பொறுப்பாளரென்று சொல்லப்பட்டவரும் அவரது குடும்பத்தினரும் சட்டத்திற்கு மாறாகச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர், பஸ்க்காலும் தலைமறைவானார். போர்- ரொயால் மடத்தைச்சேர்ந்த ஒருசிலர், ப்ரொவேன்சியால் மடல்களால் தங்களிருப்பே நெருக்கடிக்குள்ளாகுமோ என்றஞ்சியபோதும், அர்னோல்டு போன்ற பஸ்க்காலின் நெருங்கிய நண்பர்கள் கிறிஸ்துவமதத்தை சேசு சபையினரின் பிடியிலிருந்து மீட்கவும், கிறிஸ்துவ சமயத்தின் நெறிகளைப் பேணவும் ப்ரொவேன்சியால் இதழ்கள் தொடர்ந்து வெளிவரவேண்டுமென வற்புறுத்துகின்றனர். பதினோறாவது ப்ரொவேன்சியால் இதழில் சேசுசபையினர் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தவர்கள் நேரிடையாகக் கண்டிக்கப்பட்டார்கள். மன்னருக்கு பாவசங்கீர்த்த்னம் செய்பவராகவிருந்த தந்தை அன்னா குற்றம்சாட்டபட்டார். சேசு சபையினரும் குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பதில்சொல்லவேண்டிய கட்டாயத்திலிருக்க, அவர்கள் தரப்பிலிருந்து Imposture(பாசாங்கு)என்ற இதழ் வெளிவருகிறது, பதினோறாவது ப்ரொவேன்சியால் இதழிலிருந்த குற்றச் சாட்டுக்களை மறுத்ததோடு, அகஸ்ட்டீன் பிரிவினர் வீண்பழியை சுமத்துவதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள். பஸ்க்கால் எழுத்துக்களால் மக்கள் ஆதரவை இழந்திருந்த சேசுசபையினரின் செல்வாக்கு, போர்-ரொயால் மடத்தில் தங்கியிருந்த பஸ்க்கால் உறவினர் பெண்ணொருத்தியின் கண் நோய் அதிசயத்தக்கவகையில் குணமானதால் மேலும் சரிந்தது. மக்கள் அச்சம்பவத்தினை, கடவுள், அகஸ்ட்டீன் பிரிவினருக்கு ஆதரவாக இருப்பதால் நேர்ந்த அதிசயமென்று நம்பினார்கள். ஆக பஸ்கால் எதிர்பார்த்த பலன் கிடைக்கத்தான் செய்தது, சேசு சபையைச் சேர்ந்த பிரோ என்ற மதகுருவானவர், ‘நியாய விளக்கம்’ (Apologie) என்ற நூலில், அறநெறியாளர்களுக்கு (Casuistes) ஆதரவாக முதன்முதலாக, ப்ரொவேன்சியால் மடல்களில் எழுப்பட்டக் கேள்விகளுக்குத் பதிலிறுத்தார், ஆனால் அகஸ்ட்டீன் பிரிவினரை ஒரு பொருட்டாக மதித்து பதிற்சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை என்று கருதிய பெரும்பான்மையான சேசுசபையினர் நூலின் ஆசிரியரைக் கண்டித்ததோடு, நூலும் வாசிப்புக்குரியதல்லவென தடை செய்யப்படுகிறது. எதிரிகளிடையே சலசலப்பை உண்டாக்கிய இந்நிகழ்ச்சியை ப்ரோவேன்சியாலுக்குக் கிடைத்த வெற்றியாகக் கருதலாம். ப்ரோவேன்சியால் மடல்களை அர்த்தமற்ற நம்முடைய பட்டிமன்றக் கருத்தாடல்களாகப் பார்க்கக்கூடாது. முதன்முதலாக இருபிரிவினரும் தங்கள் சமயக் கோட்பாடுகளை பொதுபுத்திக்குக் கொண்டு சென்றார்கள், தங்கள் தரப்பு நியாயங்களுக்கு வெகுசன ஆதரவை கோரிநின்றார்கள், விளிப்பு நிலை மக்களுக்கு, சமயக்கோட்பாடுகளின் மையங்கள் உணர்த்தப்பட்டன. ப்ரோவேன்சியால் மடலில் பஸ்க்கால் கையாண்டமொழியும், அங்கதமும் கடை நிலை மக்களையும், மேட்டுக்குடிமக்களையும் வாசிப்பு தளத்தில் ஒன்றிணைத்தது மாபெரும் சாதனை.

சேசுசபை தனது கிறித்துவமதத்திற்கேயுரிய பிரதான நெறிமுறைகளையும், நற்கருணை முதலான கோட்பாடுகளையும் மறந்து செயல்படுகின்றது என்பதை உணர்த்தும் விதத்திலேயே ப்ரோவேன்சியால் மடல்களிருந்தன. மூன்றாவது எண்ணிட்ட ப்ரோவேன்சியால் புனித பீட்டரின் பிரச்சினையை பரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொண்டது. புனித பீட்டருக்கு நற்கருணை வழங்கப்படாதது குறித்து அப்போது இருவிதமான கருத்துகள் நிலவின: முதலாவது, கடவுள் பீட்டருக்கு நற்கருணை வழங்குவதைத் தவிர்த்திருக்கவேண்டும், காரணம் அவர் பாவம் செய்திருக்கவேண்டும்; இரண்டாவது கருத்தின்படி, விரும்பியே பீட்டர் தமக்கான நற்கருணையை மறுத்திருக்கலாம். முதற்கருத்துக்குச் சொந்தக்காரர்கள், போர்-ரொயால் மடத்தினரான அகஸ்ட்டீன் பிரிவினர், அவர்களைப் பொறுத்தவரை கடவுளின் நற்கருணை அல்லது அனுக்கிரகமென்பது, நமது குறுகியகால நன்நடத்தை சார்ந்தது அல்ல, மனிதனுடைய கடந்தகால மற்றும் நிகழ்கால நடவடிக்கைகளை வைத்து இன்னின்னாருக்கு நற்கருணையை வழங்கலாம் வழங்கக்கூடதென்று கடவுள் தீர்மானிக்கிறான்; இரண்டாவது கருத்தியலுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் சேசு சபையினரைச் சார்ந்த மோலினா என்பவரைப் பின்பற்றியவர்கள். அவர்களுக்கு கடவுளின் நற்கருணை சூரியனின் கதிர்களைப்போல எங்கும் பிரகாசிக்கிறது, அதைப்பெறவேண்டிய நேரத்தில் விழிகளை மூடிக்கொள்ளாமலிருந்தால் எல்லா மனிதர்களுக்குமே அது கிட்டும், என்றார்கள். மனிதர்களை நல்வழிப்படுத்த வேண்டுமென்பதற்காக, ஒழுக்கங்களின் அடிப்படையிலேயே தமது அனுக்கிரகத்தினை கடவுள் வழங்குகின்றாரென்றும், அதைக் கணக்கில்கொள்ளாதவர்கள் (மோலினாக்கள்) கடவுளின் தெய்வீகத் தன்மையை சந்தேகிக்கிறவர்களென்றும் பஸ்க்கால் நினைத்தார்.

நற்கருணைக்கு அடுத்து சேசுசபையினரும், போர்-ரோயாலிஸ்த்துகளுக்கிடையிலும் கருத்து மோதல்களுக்கான பிரச்சினை ஒழுக்க நெறி சம்பந்தமானது. ப்ரோவென்சியால் மடல்கள் அறநெறிகொள்கைக்கு (casuistry) எதிரானதாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டது. அறநெறிக்கொள்கையானது மனசாட்சியோடு சம்பந்தப்பட்டது, அதன்படி. மனிதன் தன்னை சுற்றியுள்ள சமூகத்திற்கான கடப்பாடுகளை சூழ்நிலைக்கேற்ப மனசாட்சியின் அடிப்படையில் உண்மைக்கு ஆதரவாக தீர்மானிக்க்கிறான். பஸ்க்கால் இக்கருத்திற்கு முழுவதுமாக உடன்படுகிறார், மாற்று கருத்தென்பது அவருக்கில்லை. ஆனால் சூழ்நிலைக்கானத் தேர்வில் – குறிப்பாக உண்மைக்கான சாத்தியமானது எதுவென்கிற தேர்வில் – சேசுசபையினரிடம் அவர் உடன்பட மறுக்கிறார். கடமையைத் தீர்மானிக்கிறபோது, நேர்மையானது, நேர்மையற்றது என்ற இரண்டு சாத்தியங்கள் நம்முன்னே உள்ளன, பஸ்க்காலை பொறுத்தவரை நேர்மைசார்ந்த கடமைகளைச் தேர்வுசெய்யும் சாத்தியங்கள் குறைவு. எது உத்தமமான காரியம் என மனசாட்சியிடம் கேட்டு அதன்படி நடப்பதென்பது பெரும்பாலும் மனிதரைத் தடம் விலகச்செய்யும், கடமை தவறுவார்கள், ஏனெனில் மனிதனின் கடமை தேர்வென்பது உண்மை சார்ந்தது அல்ல, அவனது அகவயமான விருப்பத்தை பூர்த்திசெய்யும் தன்மை சார்ந்தது, விளைவு கடவுள் மீதான அன்பு என்பதை வலியுறுத்தும் கிறிஸ்த்துவமத நெறிமுறைக்கு எதிராக, சுயகாதல் தன்மைமிக்கதாய் மனிதரின் கடமைகள் அமைந்துவிடுகின்றன என்கிறார்.

ப்ரோவேன்சியாலைப் பொறுத்தவரை, இன்றுவரை ஆதரித்தும் எதிர்த்தும் குரல்கள் எழுகின்றன, பல ஆரோக்கியமான விவாதங்கள் முற்றுபெறாமல் நீடிக்கின்றன. குரலைவிட, குரலெழுப்பியவன் கவனிக்கப்படுகிறானென்றால், அவன் எழுப்பிய குரல் அர்த்தமற்ற குரல் அல்லது வெற்றுக் கூச்சலென்றாகிறது. இன்றுவரை விவாதத்திற்குள்ளாவது ப்ரோவேன்சியாலே தவிர பஸ்க்கால் அல்ல. தனது நம்பிக்கைக்குரிய வாழ்வு ஆதாரத்திற்கு சங்கடங்கள் என்கிறபோது, உணர்ச்சியுள்ள எந்த மனிதனும் மௌனம் சாதிப்பதில்லை, சமூக பிரக்ஞையுள்ளவர்கள், அவர் தம் வழியில் கூடுதலாவே உழைக்கிறார்கள். பஸ்க்கால் மிக சிறப்பாகவே அப்பணியை நிறைவேற்றியிருக்கிறார். சேசு சபையினரைச் சங்கடத்துக்கு உள்ளாக்கிய அவரது எழுத்துகள், அவரால் விரும்பி எழுதப்பட்டதல்ல, அவற்றை பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சேசுசபையினருக்கு எதிராக மறைமுகமாக நடத்தபட்ட யுத்தங்களோடு ஒப்பிடுவதற்கில்லை என்பதுபோன்ற சமாதானக்குரல்களும் அவ்வப்போது ஒலிக்கின்றன, ஏனேனில் சேசு சபயினர் தவறான பாதையிற் சென்றவர்களேயன்றி, இயல்பில் கெட்டவர்களல்லவென்பதில் பஸ்க்கால் உறுதியாக இருந்தார்.” மதவிஷயத்தில் நீங்கள் இழைக்கும் தவறுகள் மரியாதைக்குரியதல்ல என்பதும் உண்மை, அவற்றைச் சுட்டிக்காட்டுவதால் நான் மரியாதைக்குரியவனல்ல என்பதும் உண்மை.” (சிந்தனைகள்- எண்-796), கட்டுரை வடிவில் எழுதப்பட்ட ப்ரோவேன்சியால் கடிதங்கள்: எழுதபட்டக் காலத்திலும், இன்றைக்கும்; அவற்றுள் விவாதங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றவகைப்பாட்டால்; கையாண்டுள்ள மொழியால், சொல்லிய உத்தியால், கொண்டாடப்படுகின்றன.

கி.பி. 1662ம் ஆண்டு பிலேஸ் பஸ்க்கால் இறந்தபோது, அவ்வப்போது அவர் எழுதியிருந்த சுமார் 800 குறிப்புகளை வைத்துவிட்டுபோயிருந்தார். எண்பது விழுக்காடு எழுத்துகள், கத்தோலிக்க மதமும் உலகும் என்ற தன்மையில் இருந்தன. அவற்றை பிரசுரிக்க நினைத்தபோது, வரிசைப் படுத்துவதில் குழப்பம் நிலவியது. அவரது குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்கள், அவரது நண்பர்கள் சிலரைக்கொண்டு பல்வேறு தலைப்புகளின் கீழ் முடிந்தவரை ஒழுங்குபடுத்தினர். ‘பஸ்க்கால் சிந்தனைகள் -மதமும், பிறவும்’ ( PENSEES de M. Pascal sur la Rளூligion et sur Quelques Autres sujets) என்ற பெயரில் 1670 ஆண்டு அதனை நூல்வடிவமாக்கினர். பஸ்கால் சிந்தனைகளை, வெகுதொலைவிலிருந்து காற்றில் மிதந்து வருகிற, துயரகீதமாக கேட்கிறவழக்கமே அன்றி அவற்றைப் பார்ப்பதாகவோ, வாசிப்பதாகவோ தான் உணர்வதில்லை என்கிறார், மிஷெல் ஷ்னெய்தர். அறிவியல் துறையில் ஆர்வம்கொண்டிருந்த ஒருவர், அறிவியற்துறை வளர்ச்சிகளே, அளவற்ற எண்ணிக்கையிலான எதிர்கால மனிதரின தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்யக்கூடியவை என்று நம்பிய ஒருவர், அதற்கு முரணான ஆன்மீகத்தீல் தோய்ந்து, ரஷ்ய பொம்மைகள்போன்று, ஒன்றில் மற்றொன்றென தத்துவங்களை உள்ளடக்கி, அந்தரங்கத்தை பகிர்ந்துகொள்வதுமாதிரியான எழுத்தாற்றலுடன் எழுதி, எழுதி முடித்ததும் கிழித்துப் பல துண்டுகளாக பரப்பி முடித்து, முடிந்தால் புரிந்துகொள்ளுங்கள் என்பதைப்போல அவரது சிந்தனைகள் இருக்கக் காண்கிறோம். சொற்கள் அனைத்துமே, ஆழ்மனதிற்குச் சொந்தமானவை: நிரந்தரமானதொரு அமைதி, நம்மை(வாசிப்பவரை) கவனத்திற்கொள்ள மறுக்கும் புனைவியல் நோக்கு. அணையப்போவற்கு முன் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிற, மலைச்சரிவில் கீழ்நோக்கி ஓடுகிற, திக்கற்ற மனிதராக, கதியற்ற யோகியாகப் பஸ்க்காலை உணருகிறோம். மாறாக இந்த அடைமொழிகளுக்கெல்லாம் பஸ்க்கால் உரியவரேயன்றி அவரது எழுத்தல்ல, அவரது சொற்களில் இருமைப் பண்புகளைப் (Duality) பார்க்கிறோம், அவற்றின் புறவயத்தன்மையென்ற மாயையில், சில நேரங்களில் தடம் புரண்ட இரயில்போல, பாதை கிடைக்காத அவலத்தில் சிக்குண்டு அலைக்கழிக்கப்படுகிறோம், எனினும் இறுதியில் எங்கே இருக்கவேண்டுமோ அங்கே இருக்கிறோம். அவரது சிந்தனைகளை அதற்காகக் கையாளும் சொற்களை அவதானிக்கிறபோது அவை குணம், பொருண்மை, எனவரிசைப்படுத்த முடிகிற நியாய தர்சனமாக இருப்பது கண்கூடு. ஒரு சொல்லின் அல்லது அச்சொல் பதித்த வரியின் மேம்போக்கான புரிதலை தவிர்க்கும் எண்ணம் அவருக்கு இருக்கிறது, அடுத்த வாக்கியத்தை, முதல் வாக்கியத்தோடு முடிச்சுபோடுவதில்லை, இரண்டும் எதிரெதிர் நிலையில் இயங்கியபோதிலும் அவற்றுக்கான ‘கர்மம்’ ஒன்றுதானென முடிக்கிறார். “எனது சிந்தனைகளை வரிசைப்படுத்தி எழுதவேண்டுமென்று நினைப்பதில்லை, அப்படிச் சொல்வதால் ஒழுங்கின்றி எதையாவது சொல்ல நினைக்கிறேன் என்றும் பொருளல்ல, அதாவது ஒழுங்கற்ற வரிசையில் எனது சிந்தனைகளை நிறுத்துவதேகூட, ஒருவித ஒழுங்கின் அடிப்படையிலேயே ஆகும். ஒருபொருளைப் பற்றிய எனது கருத்தியலை முன்வைக்கிறேனென்றால், அப்பொருளின்மீதான எனது மதிப்பீடு உயர்ந்ததென்றாகிறது, தன்னை நெறிபடுத்திக்கொள்ள இயலாத அப்பொருளை, உரியவகையில் ஒழுங்குபடுத்துகிறேன்”(3). எனப் பஸ்கால் கூறுகிறார்.தொடக்கத்தில் கூறியதைப்போல பிற்காலத்தில் பஸ்க்கால் சிந்தனைகளை தொகுத்து வெளியிட நினைத்தவர்கள்: நாத்திகம், தெக்கார்த் மற்றும் மோந்தேஜ்ன், மகிழ்வூட்டும் செயல்பாடுகள், நியாய விளக்கம், கடவுளற்ற மனிதவாழ்க்கையின் இன்னல்கள் எனப் பல்வேறு தலைப்புகளின் கீழ் அவற்றை கொண்டுவந்தார்கள். எதைசொல்வதென்பதைவிட எப்படிச் சொல்வதென்பதே ஓர் எழுத்தை உயர்த்திப்பிடிக்க முடியும், அதற்கு நல்ல உதாரணம் பஸ்க்காலுடைய சிந்தனைகள்: “(இடை)வெளிகளை நான் பொருட்படுத்தாததைப்போலவே, அவை என்னைப் பொருட்படுத்துவதில்லை”. “இதயத்தை வழி நடத்த நியாயங்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன, ஆனால் அதனை நியாயம் அறிவதில்லை”, “உணர்ச்சியின் வழிகாட்டுதலில் தீர்மானிக்கப் பழகியவர்கள், நியாயத்தின் நடைமுறையைப் புரிந்துகொள்வதில்லை, தோற்றத்தைக் கண்டு மயங்குபவர்கள், அவர்கள் விதிமுறைகளுக்கு வாழப்பழகியதில்லை. மாறாக வேறு சிலர் இருக்கின்றனர், விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் நியாயத்தைத் தீர்மானிக்கப் பழகியவர்கள், அவர்களுக்குப் பார்த்த மாத்திரத்தில் சட்டென்று தீர்மானிக்கப் போதாது. பிரச்சினையிலுள்ள உணர்வுகளை மட்டுமல்ல, விதிமுறைகளை பரீசீலிக்கவும் ஆகாது”.

“வேகமாக வாசிக்கிறபோதும் சரி, நிதானமாக வாசிக்கிறபோதும் சரி, எதையும் உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வழக்கம் நமக்கில்லை” என்பது பஸ்கால் தெரிவிக்கிற கருத்து. வேகமாக வாசிக்கிறபோது வாசகன் உள்வாங்கிக் கொள்வதில்லை என்ற உண்மையை ஒருவரும் சந்தேகிக்கப்போவதில்லை, ஆனால் நிதானமாக வாசிக்கிற உனக்கும் அதுதான் நிலைமை என்று சொல்கிறபோது, குழம்பிப் போகிறோம். உண்மைதான், அதைப் புரிந்துகொள்ள ழாக் தெரிதாவின் அடியொட்டி நடந்தாகவேண்டும். படைப்பாளி-படைப்பு- படைப்பிலுள்ள சொற்களின் தொனியென அவற்றை நேர்படுத்தமுடியும், பெரும்பாலான வாசிப்பு நேரங்களில் சொற்களுக்குத் தேவையின்றி அர்ப்பணிக்கும் கால அவகாசங்களுங்கூட தவறானவகையில் வாசகனைத் திசை திருப்பக்கூடுமென்றாகிறது, ஆக தொனிக்கும் (Tempo) உரிய மரியாதையைக் பஸ்கால் கொடுக்கவேண்டுமென்பதில் எனக்கு உடன்பாடுண்டு.

“ஓர் ஓவியத்தை அருகிற்சென்றும் பார்க்கலாம் தள்ளி நின்றும் பார்க்கலாம்; ஒவ்வொரு ஓவியத்திற்கும் இனிப் பிளவுக்குச் சாத்தியமில்லை என்பதுபோல மையப் புள்ளியொன்றுண்டு, அப்புள்ளியே ஓவியத்தின் உண்மையான இருப்பிடம். நமக்குக் கிடைக்கும் காட்சிகள், அப்புள்ளிக்கு வெகு அருகிலோ, வெகுதூரத்திலோ, மேலாகவோ, கீழாகவோ இருக்கின்றன. ஓவியத்தின் மையப் புள்ளியைச் சுட்டுவதற்குக் காட்சிகள் இருக்கின்றன, சத்தியத்தையும், தர்மத்தையும் சுட்டுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? பஸ்க்கால் கேட்கிறார், பதிலிருக்கிறதா?

– நன்றி – வார்த்தை

———————————————————————————————————
1. Lettre ளூcrite தூ un provincial par un de ses amis sur le sujet des disputes prளூsentes de la Sorbonne
2. ” Et Ancien Ami, Blaise Pascal Auvergnat, Fils D’Etuenne Pascal
3. La mளூlancolie d’ளூcrire – Michel Schinider

Series Navigation

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா