என்ன சொல்லி விட்டார் போப் பெனடிக்ட்?- 2

This entry is part of 43 in the series 20061019_Issue

அருணகிரி



இத்தலைப்பில் சில வாரங்களுக்கு முன் எழுதிய கட்டுரையில், காரண அறிவையும், இஸ்லாத்தையும் குறித்த போப்பின் கருத்தின் சாரமாக இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தேன்: “ஒருபுறம் விவிலிய கிறித்துவத்தை கிரேக்க காரண அறிவுடன் மணமுடித்து, ஐரோப்பிய காரண அறிவியலாளர்களுடன் சமரசம் காணல்; மறுபுறம், ஜிஹாத் (மற்றும் அதனை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக) இஸ்லாத்தினைக் காரண அறிவுக்கு முரணாகக் காட்டி அது கடவுளுக்கும் முரணானது எனப் புறம் தள்ளல்; இவற்றின் மூலம் உலக அளவிலும் குறிப்பாக மேற்குலகிலும் காரண அறிவியலாளர்களை கிறித்துவ நம்பிக்கையாளர்களுடன் ஓரணியில் திரட்டி, அதன்மூலம் இஸ்லாத்திடமிருந்து மேற்கினை மீட்பது. இந்த தொலைநோக்குத்திட்டத்தின் ஒரு அங்கமாகவே போப்பின் தற்போதைய பேச்சு விளங்குகிறது”.

போப்பின் உரையிலுள்ள முக்கிய அம்சம் இதுதான் என்றாலும், அவரது ஆழமான விருப்பம் ஒன்றும் இவ்வுரையில் வெளிப்படுகிறது. வட்டிகனின் தொலைநோக்குத்திட்டத்தின் அடித்தளத்தில் இருந்து கொண்டு இயக்குவிக்கும் ஆதார விருப்பம் இது என்பதனால் இதனைக் குறித்து ஆராய்வதும் அவசியமாகின்றது. கிரேக்கத்தாக்க நீக்கம் என்பதை மூன்று நிலைகளாக போப் காண்கிறார். இம்மூன்று நிலைகளை கிறித்துவ சர்ச்சின் வரலாற்றுப்பார்வையின் அடிப்படையில் மூன்று காலங்களாக போப் பிரிக்கிறார். அவை: சீர்திருத்த காலம் (Reformation) , தாராள இறையியல் காலம் (liberalism), தற்காலம்.

1. முதல் நிலை விமர்சனம்- சீர்திருத்த காலம்: 16-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் வட்டிகனின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து உண்டான இந்த இயக்கம் ப்ராட்டஸ்டண்டுகள் சர்ச்சிலிருந்து பிரியக் காரணமானது. அரசாதிக்கத்திலும், அரசியலிலும், மேற்கு ஐரோப்பிய சமூகத்தின்மேல் வட்டிகன் கொண்டிருந்த தனிப்பெரும் ஆதிக்கத்திற்கு விழுந்த முதற்பெரும் அடி இது. சர்ச் ஒப்புதல் இல்லாமல்கூட சமூக அரசியல் இயக்கங்கள் சாத்தியமாகும் என்ற நம்பிக்கையை இது ஏற்படுத்தியது; அதன் விளைவாக காரண அறிவியலாளர்களிடையில் வட்டிகனின் பழிவாங்குதல் குறித்த பயம் ஓரளவு குறைந்து செயல்படக்கூடிய சூழலை ஏற்படுத்தித்தந்தது. 17-18ஆம் நூற்றாண்டுகளில் காரண அறிவை முதன்மைப்படுத்தி வலுப்பெற்ற விழிப்புணர்வு இயக்கத்திற்கும் பின்னாளில் இம்மானுவல் கான்ட் காரண அறிவையும், இறை நம்பிக்கையையும் தனித்தனியாக வெட்டி விலக்கி வெவ்வேறு தளங்களில் பிரித்ததற்கும், கலிலியோவின்மீதான வட்டிகனின் பழிவாங்குதல்கள் ஆரம்பப்புள்ளியாக இருந்தன. காரண அறிவை அடிப்படையாக்கிய விழிப்புணர்வு இயக்கத்தால், அறிவுலக சாதனங்களிலும், அறிவுப்பரவலிலும் அமைப்புரீதியாக சர்ச் கொண்டிருந்த ஆதிக்கம் ஆட்டம் கண்டது. இதன் விளைவாக அறிவுலக ஆர்வலர்களும் கிறித்துவ மதவாதிகளும் எதிரணியில் பிரியத்தொடங்கினர். சர்ச் மேலாண்மையிலிருந்து விடுதலை பெற்றதால் ப்ராட்டஸ்டண்ட் இயக்கத்திற்குப்பல அரசர்களின் ஆதரவும் கிடைத்தது என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

2. இரண்டாம் நிலை விமர்சனம்: 19,20-ஆம் நூற்றாண்டுகள் ப்ராட்டஸ்டண்டுகள் படிப்படியாக வலுப்பெற்ற காலம். இதற்கு, சிவில் யுத்தத்திற்குப்பின் அமெரிக்கா (மற்றும் அந்நாட்டில் மேற்கு ஐரோப்பாவிலிருந்து வந்து புகுந்த ப்ராட்டஸ்டண்டுகள்) கண்ட அதிவேக பொருளாதார வளர்ச்சி உத்வேகம் தந்தது. லிபரல் ப்ராட்டஸ்டண்ட்டான அடால்ஃப் வான் ஹர்னக், கிறித்துவத்தை ஏசு வழிபாடு என்ற அளவில் நடைமுறை (ப்ராக்டிகல்) மதமாக மட்டும் குறுக்கி, அதற்கு விரிந்ததொரு இறையியல் கோட்பாடு என்ற இடத்தைத்தர மறுத்தார். அவர் ‘இறைமகன் என்று தன்னை ஏசு அறிவித்தது தெய்வ அனுபவத்தை நெருக்கமாக உணர்ந்ததால் சொன்ன குறியீட்டுச்சொல் மட்டுமே’ என்று கூறி, ‘இறைவனின் ஒரே மகன்’ என்ற தெய்வீகத்தன்மையைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, வரலாற்றுப்பாத்திரமாக மட்டுமே ஏசுவை முன்வைத்தார்.19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டுத்துவக்கத்திலும் பிரபலமடைந்த இந்தப்போக்கினால், ஏசு ‘வரலாற்று பாத்திரம்’ என்ற அளவில் மட்டுமே முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டு சர்ச் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டதன் காரணமாக, அமைப்பு ரீதியாக வட்டிகன் மேலும் வலுவிழந்தது.

3. மூன்றாம் நிலை விமர்சனம் தற்காலத்தின் மீது: இன்றுகாணும் நிலை. புதிய நிலங்களில் அறுவடை நிகழ்த்தப் புறப்படும் பொழுது, அந்த நாட்டுக்கலாசாரப்படியே கிறித்துவம் மாறலாம் என்ற கருத்தானது, போப்பின் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், “பொய்யானது என்பது மட்டுமல்ல, முரட்டுத்தனமானதும் தெளிவற்றதும் ஆகும்”. ஏனெனில், கிரேக்கத்தாக்கம் கொண்ட கிறித்துவத்தால் உண்டானதாக , தான் உருவகிக்கும் ஐரோப்பாவை போப் தனது ஆதர்சமாக்குகிறார்; அந்த வகை ஐரோப்பியத் தாக்கம் கிறித்துவம் பரவும் நாடுகளின் கலாசாரங்களில் – அது அந்நாட்டுக் கலாசாரத்திற்கு மாறுபட்டதாய் இருந்தாலும்- புகுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார். வட்டிகன் ஆளுமைக்குட்பட்ட கிறித்துவத்தில் முக்கியெடுக்கப்பட்ட அக்கால ஐரோப்பிய கலாசாரமே அவரது ஆதர்ச கலாசாரம். அதுவே கிறித்துவம் பரவும் எல்லா நாடுகளிலும் பொது கலாசாரமாகப் பரவி அதன் மூலம் பிற கலாசாரங்களும், அவற்றைப் பின்பற்றுவோரும் தம் முன்னோரின் பண்பாட்டிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டு, அவர்களின் வழிபாட்டு வரலாற்றை மறந்தால் மட்டுமே, அந்தப் புதிய ஆடுகளை வல்லாண்மை செய்வது வட்டிகனுக்கு எளிதாகும். வட்டிகனுக்கு இந்தத் தெளிவு எதனால் வந்தது என்று யூகிக்க முடிகிறது.

இக்கருதுகோளுக்கு வலு சேர்க்கும் இரண்டு அப்பட்ட உதாரணங்கள் தேசியம் தாண்டிய இஸங்களான, இஸ்லாமும், கம்யூனிஸமும். இந்தியாவின் இரு பெரும் கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளும் தங்களை Communist Party of India/ CPI(M) என்று- அதாவது உலகளாவிய ஓர் அமைப்பின் இந்தியக் கிளை என்ற வகையிலேயே தம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொள்கின்றன என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். வேர் மறந்த அராபிய, மற்றும் அராபியமயமாகும் தீவிர இஸ்லாமிய கலாசாரங்களின் தேசியம் தாண்டிய மதப்பிடிப்பும் இதற்கு மற்றொரு உதாரணமாகத் திகழ்கின்றது. இந்த இரண்டு எதிரிகளையுமே ஐரோப்பாவில் எதிர்கொண்டது வட்டிகன். எனவே அதன் கவனத்தை, இந்தப் பொது அம்சம் கவர்ந்ததிலோ, அவர்களை வீழ்த்த அவர்களது ஆயுதத்தையே போப் நாடுவதிலோ வியப்பொன்றுமில்லைதான்.

போப்பின் ஆதர்ச கிறித்துவ சமுதாயம் அமைய செய்ய வேண்டியது என்ன என்ற வரைபடம் இப்போது கிடைத்து விட்டது: முதல் வேலையாக சீர்திருத்தம் மற்றும் விழிப்புணர்வு காலங்களை கிறித்துவ வரலாற்றிலிருந்து நீக்கவேண்டும்; பின் சொந்த மண்ணின் கலாசாரங்களை விலக்கி, கிறித்துவ ஐரோப்பிய கலாசாரத்தைப் புகுத்த வேண்டும். இதனைச்செய்து, ஏசுவை ஒரே இறைவனின் ஒரே மகன் என்று ஆக்கி விட்டால் விட்டால் போதும்- போப்பின் ஆதர்ச கிறித்துவ சமுதாயம் அங்கு மலர்ந்து விடும். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், போப் சொல்லும் இம்மூன்று நிலைகளையும் கிறித்துவ வரலாற்றிலிருந்து நீக்கி விட்டால் அது மிகச்சரியாக நம்மை, வட்டிகன் அறிவுலகைத் தன் நுகத்தடியில் வைத்திருந்து மேற்கினை ஆண்ட 16-ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முந்தைய காலத்தில் கொண்டு போய் விட்டு விடும் என்பதுதான். இந்த உண்மையை அனைவரும் கண்டுகொண்டு விடலாம் என்பதையும் போப் அறிந்தே உள்ளார். அதனால்தான்- எங்கப்பன் குதிருக்குள் இல்லையென்பது போல்- அவசரமாய் ஒரு டிஸ்க்ளெய்மரும் கொடுக்கிறார் : “இந்த விமர்சன முயற்சியானது, விழிப்புணர்வு காலத்திற்கு முந்தைய காலத்திற்குத்திரும்புவதாகவோ நவீன கால அறிவுப்பார்வைகளை உதறித்தள்ளுவதாகவோ ஆகாது” என்று. ஆனால் இருண்ட காலத்திலிருந்து தட்டுத்தடுமாறி ஐரோப்பா வெளியேறவும் இன்று மேற்குலகம் பல அறிவியல், பொருளாதார வெற்றிகள் கண்டதன் முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக இருப்பதும், சர்ச்சின் இறுக்கத்திலிருந்து மேற்கின் அறிவுப்பார்வை படிப்படியாக அடைந்த விலகலும் விடுதலையும்தான். போப்பினைப் பொறுத்தவரையிலோ அமைப்புரீதியாக அறிவியலும் கல்விக்கூடங்களும் வட்டிகனின் ஆளுமையின் கீழ் மண்டியிட்டுக்கிடந்த காலம் வட்டிகனின் பொற்காலம். அதற்கு மீள அவர் விழைவதில் வியப்பொன்றும் இல்லை.

இப்படியாக, இச்சொற்பொழிவில் போப் இஸ்லாம் குறித்த கருத்தைத் தவிர பலவற்றையும் வட்டிகனின் vision plan என்று சொல்லும் அளவுக்குக் கோடி காட்டிவிட்டுச் சென்றிருக்கிறார். திருவிழா நேர சாவு போல உலகமெங்கும் நடந்த இஸ்லாமிய ஆர்ப்பாட்டங்கள் மற்றும் வன்முறைகளுக்கு மத்தியில் ப்ராட்டஸ்டண்டுகளைக் குட்டியதையோ, பாகன்களின் உருவ வழிபாட்டை குறைத்துப்பேசியதையோ, கலாசாரமயமாக்கல் என்று சொல்லி மறைமுகமாக கிறித்துவ ஐரோப்பியத்தை உயர்த்தும் இனவெறிச்சார்பை முன்னிறுத்தியதையோ அதிகமாக யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை. ஆனால் ஆபிரஹாமிய மதங்களின் அடுத்தடுத்த ஆக்கிரமிப்பின் விளைவுகளாலும், கலாசார அவமதிப்பாலும், காலனீய சுரண்டல்களாலும், இன்றும் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்ற, பாகன் நம்பிக்கைகளின் ஒரே வாழ்நிலமாக விளங்கும் இந்தியாவிற்கோ இந்த சொற்பொழிவு ஒரு முக்கிய செய்தியைத் தாங்கி வருகிறது: “பழைய வரலாற்றை மறப்பவர் அதனை மீண்டும் அனுபவிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவர்” என்பதே அது.

Series Navigation

அருணகிரி