நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்வு – அன்னை ஜைனப்பின் மணம் – இறுதி நபி : சில விளக்கங்கள்

This entry is part of 52 in the series 20041216_Issue

நேச குமார்


கடந்த டிசம்பர் 2 திண்ணையில் வெளியாயிருந்த நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்வு – அன்னை ஜைனப்பின் திருமணம் பற்றிய கட்டுரையைத் தொடர்ந்து , சில கேள்விகளை சிலர் மடல்கள் மூலமாகவும் வலைப்பதிவுகளிலும் கேட்டுள்ளனர். அதில், இதன் நோக்கம் என்ன,இஸ்லாத்தைத் தாக்குவதுதான் உங்கள் நோக்கமா என்றெல்லாம் கேட்டுள்ளனர். இதற்கு விளக்கமளிக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

முதலாவதாக, பர்தா பற்றிய எனது கட்டுரையில்(நவம்பர் 12), இஸ்லாத்தில் பர்தா உருவானதன் பின்னனியை விளக்கும் போது, அது நபிகள் நாயகம் அவர்களின் மனைவியர் விஷயத்தில் ஏற்பட்ட சில சம்பவங்களின் அடிப்படையில் ஏற்பட்டது என்ற எனது கருத்தைத் தெரிவித்திருந்தேன். அப்போது அதில், நபிகள் நாயகம் தனது வளர்ப்பு மகனின் மனைவியான ஜைனப்பை மணந்து கொண்டபோது எழுந்த பிரச்சினைகள், அது தொடர்பாக அல்லாஹ்விடமிருந்து , வஹி எனப்படும் இறை ஆவேசம் மூலம் நபிகள் நாயகத்திற்கு வந்திறங்கிய அல்லாஹ்வின் கட்டளைகள் ஆகியவற்றைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அவ்வாறு குறிப்பிடும் போது மிகவும் கண்ணியத்துடனேயே எழுதியிருந்தேன். அப்பிரச்சினையை ஒரு முஸ்லீமின் பார்வையிலேயே பார்த்து, அதை ‘அவதூறுப் பிரச்சாரம் ‘ என்றே எழுதியும் இருந்தேன்.[ 01 ]

ஆனால், நான் குறிப்பிட்டதே தவறு, கண்ணியக் குறைவு என்றாற்போல் சலாஹுதீன் என்பவர் எழுதியிருந்தார். மேலும் அன்னை ஜைனப் பற்றிய விவரத்தை நீங்கள் எந்த ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் எழுதினீர்கள் என்று தெரிவிக்க முடியுமா என்று என்னிடம் ஒரு கேள்வியையும் அவரது திண்ணைக் கடிதத்தில்(நவம்பர் 18 ) முன்வைத்திருந்தார். அக்கடிதத்தில், நபிகளாரின் மனைவிகள் இஸ்லாமியர்களுக்கு அன்னையர் என்றும் தெரிவித்திருந்தார்[02].

அவர் இம்மாதிரி கேட்டவுடன் தான், நபிகள் நாயகம் அவர்கள் ஜைனப்பை மணந்து கொண்டது குறித்து ஆரம்பக் கால இஸ்லாமிய ஆவணங்களிலேயே குறிப்பிட்டுள்ள விஷயங்களை கவனத்துக்குக் கொண்டு வந்தேன்[03]. நான் குறிப்பிட்டுள்ளவை அனைத்தும் இஸ்லாத்தை மிகவும் சிரத்தையாக பின்பற்றி, இச்சம்பவங்களை ஆய்ந்து, உண்மையென்று தம்நோக்கில் தெளிந்தவர்கள் பதிந்து வைத்துள்ளவைதாம். எதுவும், இஸ்லாத்தின் விரோதிகள் எழுதிவைத்து விட்டுச் சென்றிருப்பவை அல்ல. நபிகள் நாயகம், மானுடத் தன்மையுடன் வாழ்ந்தமைக்கு எடுத்துக் காட்டாகவே, அவர் ஜைனப்பை மணந்து கொண்டபோது அல்லாஹ்வினால் அருளப் பட்ட பர்தா பற்றிய வசனங்கள் இறங்கிய பின்னரும் ஏனைய பெண்கள் அதைக் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்பதை எடுத்துக் காட்டவுமே ஷாஹி முஸ்லீம் ஹதீஸில் காணப் படும் சம்பவமான அவர் வெளியில் சென்றிருந்த போது ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து விட்டு உணர்ச்சி வயப்பட்டு, வீட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த ஜைனப்போடு உறவு வைத்துக் கொண்டார் என்பதை குறிப்பிட்டேன். நான் இதைக் குறிப்பிட்டது கண்ணியமற்ற தன்மை என்றால், அப்படிப் பட்ட ஹதீதுகள் காலம் காலமாக முஸ்லீம்களினால் உலகெங்கும் படிக்கப் பட்டு வருகின்றன என்பதையும், அவற்றை பதிவு செய்த மார்க்க அறிஞரின் மதப் பற்றி எந்த முஸ்லீம் இத்தனை நூற்றாண்டுகளாக சந்தேகிக்க வில்லை என்பதையும் இஸ்லாமிய சகோதரர்களின் கவனத்துக்கு கொண்டு வர விழைகிறேன்.

ஆகவே, இத்தகைய எழுத்துக்களுக்கு எவ்வித உள்நோக்கமும் கற்பிக்காமல், விவாதத்தைத் தொடர்வோம் என்பதே எனது வேண்டுகோள்.

*-*-*

இறுதி நபி

பா.சோதிப்ரகாசம் இறுதி நபி குறித்து நிறைய சொல்லியிருக்கிறார்[04]. அதில் காணப்படும் இறைத் தத்துவ விளக்கங்கள் என் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவையாகவே இருக்கின்றன. நான் புரிந்து கொண்ட வகையில் அதன் சாராம்சம், அவதாரங்கள், நபிகள் ஆகியோரின் டைம் முடிந்து விட்டது, இனிமேல் யாரும் வரமாட்டார்கள், எனவே இஸ்லாமியர்களின் இறுதி நபி நம்பிக்கை சரியே என்பதே என்பது என நினைக்கிறேன்.

எனது எழுத்துக்களை மீண்டும் கவனிக்க வேண்டுகிறேன். எந்த ஒரு நம்பிக்கையையும் தம்முள்ளத்தே கொண்டிருப்பதற்கும், பின்பற்றுவதற்கும், அதை மற்றவர்கள் மீது திணிப்பதற்கும் நிறையவே வித்தியாசம் இருக்கிறது. ஒரு விஷயத்தை நம்புவதற்கு நம் எல்லோர்க்கும் முழு உரிமை உள்ளது. பின்பற்றும் போது யாருக்கும் தொந்தரவு இல்லாமல் நம் நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றுவதற்கும் உரிமை இருக்கிறது. ஆனால், எவ்வித மத நம்பிக்கையையும் மற்றவர்கள் மீது திணிப்பதற்கு யாருக்கும் உரிமை கிடையாது, அதனால் விளைவது வன்முறையும், அழிவுமே. இதைத்தான் நான் அங்கே குறிப்பிட்டிருந்தேன். நான் சொல்லவந்ததை சரியாக விளக்காததாலேயே இதை சோதிப்பிரகாசம் தவறு என்று சொல்லியிருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.

இறுதி நபி நம்பிக்கையை வலுக்கட்டாயமாக திணிப்பதால் ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்புகளை சோதிப்பிரகாசம் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. உதாரணமாக, அகமதி முஸ்லீம்களின் நம்பிக்கை,ஹஜ்ரத் மிர்ஜா குலாம் முகம்மது அவர்கள் ஒரு இறைத் தூதர் என்பது. முகமது நபிகள் தாம் இறுதித் தூதர் என்ற நம்பிக்கையை ஏனைய முஸ்லீம்கள் அவர்கள் மீது திணித்ததன் காரணமாக அச்சமூகம் சொல்லொண்ணா துயரத்தை பாகிஸ்தானில் அனுபவித்து வருகிறது. அவர்கள் மசூதிகளில் நுழைந்து ஏனையோருடன் ஏக இறைவனைத் தொழுவதும் தடை செய்யப் பட்டுள்ளது. அடிப்படைவாதிகளின் தூண்டுதலின் பேரில் அவர்களை முஸ்லீம்களே இல்லையென்று அறிவித்து ஒடுக்கி வருகின்றனர். இப்போது பங்களாதேஷிலும் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் வளர்ந்து வரும் நேரத்தில், அகமதிக்களை அவமதிப்பது அங்கும் தினசரி நிகழ்வாகவே உள்ளது.

பஹாய்கள் ஈரானில் துன்புறுத்தப் பட்டது, பாகிஸ்தானில் சிக்ரிக்களின் நிலைமை இவற்றின் பிண்ணனியில் இந்த இறுதி நபி பற்றிய நம்பிக்கை இருப்பது , அதை வலுக்கட்டாயமாக திணிக்க முயல்வது ஆகியவை இருப்பதை நான் எனது கட்டுரையில் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

இங்கேயும் நான் இஸ்லாத்தை தாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் இறுதி நபி பற்றிக் குறிப்பிடவில்லை. நாகூர் ரூமியின் கருத்துத் திரிப்புக்கு எடுத்துக் காட்டாகவே இதை எடுத்துக் கூறியிருந்தேன்[05]. இதைத் தொடர்ந்து, நாகூர் ரூமி அதை தொடர்ந்து மறுக்கவே, இறுதி நபி பற்றி திருக்குரானில் சொல்லியிருக்கிறது என்பது ஒருவித அர்த்தப் படுத்திக்கொள்ளல் தான், மாற்றுக் கருத்துகளும் உண்டு என்பதை விளக்கி மீண்டும் எனது வாதங்களை எடுத்து வைத்தேன் [06]. அதைத் தொடர்ந்து நாகூர் ரூமியை இந்தப் பக்கம் காணவில்லை. அவரை நியாயப் படுத்தும் விதமாக சிலர், இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறிமுகப் படுத்த வந்த புத்தகத்தில் இதையெல்லாம் விரிவாக விளக்குவார் என்று எதிர்பார்க்கக் கூடாது என்று தெரிவித்துள்ளனர். புத்தகத்தில் சொல்லாமல் விட்டது வேண்டுமானால் சரியாக இருக்கலாம். ஆனால், இதை நான் சுட்டிக் காட்டிய பின்பும் மறுத்துவிட்டு, நான் என் கூற்றுக்கு ஆதாரங்களை முன்வைத்தவுடன் காணாமல் போய்விட்டது எந்த வகையில் நியாயம் என்று தெரியவில்லை.

மேலும், என்னை எதிர்கொண்டதாலேயே அதை முன்வைத்தேனே தவிர, அந்த இறுதி நபி என்ற நம்பிக்கையை மற்றவர்கள் மீது திணிக்காமலிருக்கும் வரை எனக்கு அதில் எவ்வித அபிப்ராயமும் கிடையாது என்பதையே எனது கடந்த கட்டுரையில் சொல்லியிருந்தேன்.

ஆன்மீக இஸ்லாத்தின் அடிநாதமாய் விளங்குவது உருவமிலா-ஓரிறைக்கொள்கை என்றால், அரசியல் இஸ்லாத்தின் அடிநாதமாய் விளங்குவது முஹம்மது அவர்களின் நபித்துவம்தான். இந்த அரசியல் இஸ்லாத்தின் நீட்சியான ஷுன்னி இஸ்லாம், இறுதி நபித்துவத்தையே தனது அடிப்படை நம்பிக்கையாக கொண்டிருக்கிறது.

நபிகளாரின் காலத்திலேயே, ஆன்மீக இஸ்லாம் பின் சென்று அரசியல் இஸ்லாம் முன்னிலைப் படுத்தப் பட்டு, சிலை வழிபாட்டையும் ஏனைய பாகன்களின் பழக்க வழக்கங்களையும் கூட வைத்துக் கொள்ளுங்கள், ஆனால் முஹம்மது அவர்களின் நபித்துவத்தை மட்டும் மறுதளிக்காதீர்கள் என்ற கோரிக்கையே பிரதானப் படுத்தப் பட்டது. அதன் நீட்சியாகவே இன்று தூய இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக தம்மை கருதுபவர்கள் கூட எதோ ஒரு வகையில் அரபி பாகன்களின் பழக்க வழக்கங்களைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகவே இருக்கின்றனர். சிலை வழிபாடு, இணை வைப்பது ஆகியவை வெவ்வேறு ரூபங்களில் இஸ்லாமிய உலகு எங்கும் நிறைந்திருக்கின்றன.

அன்று நபிகள் நாயகம் அனுமதித்த சிலை வழிபாடுக்குக் கூட , அன்று அவர் பின்பற்றிய அரசியல் இஸ்லாத்துக்குக் கூட சில நியாயங்களை சிலர் முன்வைக்கலாம். ஆனால், இன்று நாகூர் ‘ஆண்டவரிடம் ‘ பிள்ளை கேட்டு- செய்வினை நீங்க- தொழில் செழிக்க- பயனம் போன மச்சான் பத்திரமாகத் திரும்பி வர பிரார்த்தனை செய்பவன் முஃமீன் ஏனென்றால் அவன் இறுதி நபிக் கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டவன். அல்லாஹ்வை வணங்கினாலும், குலாம் மிர்ஜா ஒரு தூதரே என்று ஏற்றுக் கொள்பவன் காஃபிர் என்று இஸ்லாமிஸ்ட்டுகள் கருதுவதை எந்த அடிப்படையில் ஏற்பது என்று தெரியவில்லை.

அரசியல் இஸ்லாத்தை முன்வைப்பவர்களாலேயே இஸ்லாத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதல்கள் உலகிற்கு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆன்மீக இஸ்லாத்தை நோக்கி யாரும் கைநீட்டுவதில்லை. ஜலாலுத்தீன் ரூமியின் இஸ்லாத்தை நோக்கி யாரும் குற்றச் சாட்டுகளை குவிப்பதில்லை, நாகூர் ரூமிக்களின் இஸ்லாமே கண்டனத்துக்கு உள்ளாகிறது.

இங்கு ஒன்று கேட்கலாம், நீ யார் இதையெல்லாம் கேட்பதற்கு என்று. அதற்கு நான் குறிப்பிடுவதெல்லாம் இதுதான் – ஒரு சமூகமாக, நாடாக, ஒத்த வாழ்வு முறைகொண்ட கூட்டமாக, எப்படிப் பார்த்தாலும் எம் சமுதாயம் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதத்தாலும், கொள்கைகளாலும் வெகுவாக பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகியுள்ளது(நல்லதோ , கெட்டதோ எப்படிப் பார்த்தாலும்). இங்கு எம் சமுதாயம் என்று குறிப்பிடும் போது அதில், மதச்சார்பின்மை,மதப் பிரிவுகள் கடந்த மனித நேயம் ஆகியவற்றை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிற ஏராளமான இஸ்லாமியச் சகோதர, சகோதரிகளையும் என் சமூகமாகவே காண்கிறேன் என்பதை சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.

இஸ்லாத்தின் பெயரில் தினம் தினம் நிகழும் வன்முறைகள், தொடர்ந்து நிலவிக் கொண்டிருக்கும் போர்ச் சூழல், இதனால் பின்னுக்குப் போகும் டெவலப் மன்ட் ரிலேடட் வேலகள் என்று இச்சூழலில், நிச்சயமாக இஸ்லாத்தை நோக்கி கைநீட்ட அனைத்து இந்தியர்களுக்கும், ஏன் மனித குலம் முழுமைக்குமே உரிமை இருக்கிறது. மனித நாகரீகம் முன்னேறிவருகிற காலத்தில், ஒரு நாடு எவ்வித உரிமைகளைத் தமது குடிமக்களுக்கு தருகிறது என்பது பற்றி கூட உலக நாடுகள் கூட்டாகச் சேர்ந்து நிர்ப்பந்தம் செய்யும் போது, இஸ்லாத்தால் தொடர்ந்து பாதிக்கப் பட்டுவரும் இந்தியர்கள் குரலெழுப்பக் கூடாது , கேள்வி கேட்கக் கூடாது என்ற கோரிக்கைகள் சரியல்ல.

இங்கு ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். இம்மாதிரியான தவறுகள் எங்கும் உண்டு. டிகிரி தான் வித்தியாசம். இஸ்லாம் மட்டுமென்றில்லை. எல்லா மதங்களுக்கும் ஒரு காணச் சகியாத வரலாற்றுக்கோர முகமுண்டு. அடிப்படை வாதத்தை நியாயப் படுத்தும், மத ரீதியான உலகப் பார்வையை முன்வைக்கும் குழுக்கள் எல்லா மதங்களிலும் காலம் காலமாக இருந்து வந்திருக்கின்றன. சதியை நியாயப் படுத்தியவர்கள், காதில் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றவேண்டும் என்ற கூற்றை மதத்தின் அடிப்படையில் முன்மொழிந்தவர்கள், தேவதாசிகள் என்று பெண்களில் ஒரு பிரிவினர் மீது மத அடிப்படையில் பாலியல் வன்முறையைத் திணித்தவர்கள் என்பது போன்ற மதவாதிகள் இங்கும் இருந்திருக்கின்றனர்.

அப்போது , வெளியில் இருந்து பார்த்தவர்களுக்கு இதன் கொடூரம் புரிந்தது. சதி என்ற பெயரில் பெண்களைக் கொல்லும் ‘இந்து ‘ மதப் பழக்கத்தை முகலாயர்கள் தடை செய்ய முற்பட்டனர், ஆங்கிலேயர்கள் தண்டித்தார்கள், எதிர்த்து அத்தவற்றின் அநியாயங்களை இந்துக்களுக்குப் புரிய வைத்தார்கள். தேவதாசி முறையை எதிர்த்த, சதியை எதிர்த்த இந்துக்களுக்கு துணையாக நின்றார்கள்.

அக்பரும், பெண்டிங் பிரபுவும் செய்தது தவறா என்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டுகிறேன். அப்படி என்னை நோக்கி விரல் நீட்டு முன்னர், இப்படிப் பட்ட அநியாயங்கள் நீங்கியது, இந்து சமுதாயத்தை வாழ வைத்ததா, அழித்ததா, ஆரோக்கியமாக ஆக்கியதா என்று சற்றே எண்ணிப் பார்க்க வேண்டுகிறேன்.

இந்து மதத்தில் இப்போது வேதத்தையும், உபநிஷத்களையும், புராணங்களையும், மனு ஸ்மிருதியையும், காட்டிக் காட்டி ஜாதியை நியாயப் படுத்துபவர்களை இழிவாகப் பார்க்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. சதிக்கு துணை போகிறவர்கள் சட்டத்தால் தண்டிக்கப் படுகிறார்கள், விதவை மறுமணம் சட்ட ரீதியாக அனுமதிக்கப் பட்ட ஒன்றாகி ஏராளமான பெண்களை மதத்தின் பெயரால் ஒடுக்கி வைத்ததிலிருந்து விடுவித்துள்ளது, மதத்தால் அனுமதிக்கப் படாத விவாகரத்து முறை, நியாயங்களின் புரிதலுக்குப் பின் ஏற்படுத்தப் பட்டுள்ளது. தேவதாசி முறைக்கு எதிராக சட்டங்கள் பிறப்பிக்கப் பட்டு செயல்படுத்தப் படுகின்றன.

இதிலெல்லாம் ஓட்டைகள் இல்லை என்று நான் சொல்ல வரவில்லை. ஆனால், மத அங்கீகாரம் தரப் படுவது பெருமளவில் கண்டனத்துக்குள்ளாகிறது. இம்மாதிரியான மாற்றங்கள் வந்ததில் பல இந்து அல்லாதவர்களுக்கு பங்குண்டு. இம்மாற்றங்கள், இந்து மதத்தில் ஏற்பட்டது போலவே , இஸ்லாத்த்திலும் ஏற்படும் என்று நம்புகிறேன் நான். அது உலகிற்கும் நன்மை பயக்கும்.

அப்பணியில், எனது சிறு அர்ப்பணமே இந்த முயற்சிகள். இதைப் பார்த்து பலர் விவாதித்தால், சிந்தித்தால், சந்தோஷமே. ஒரே நாளில் எந்த மாற்றமும் வந்து விடாது, நெடுங்காலம் பிடித்தாலும் என்றாவது ஒரு நாள் இஸ்லாத்திலும், ஏனைய மதங்களைப் போலவே அடிப்படைவாதம் பின்னுக்குச் செல்லும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது, இன்ஷா அல்லாஹ்!

– நேச குமார் –

* – * – *

[01] – திண்ணை கட்டுரை

[02] – திண்ணை கட்டுரை

[03] – திண்ணை கட்டுரை டிசம்பர் 2

[04] – திண்ணை கட்டுரை டிசம்பர் 9

[05] – திண்ணை கட்டுரை அக்டோபர் 21

[06] – திண்ணை கட்டுரை நவம்பர் 4

http://islaam.blogdrive.com

http://islaamicinfo.blogspot.com

Series Navigation