தமிழ்நாட்டின் கோவில் காடுகள் -1

This entry is part of 27 in the series 20030413_Issue

எம். அமிர்தலிங்கம்


தமிழ்நாட்டு கிராமிய இலக்கியத்திலும், ஆன்மீகத்திலும் ஒரு முக்கிய அங்கமாக விளங்குவது கோவில்காடுகள் என்பது. ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் இப்படிப்பட்ட பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு இடம் கிராம தெய்வங்கள் வசிக்கவென்று அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் கிராமத்தில் இது கிராமத்தில் கட்டாயம் இருக்கவேண்டிய ஒரு விஷயமாக இருக்கிறது. கிராமத்தில் ஒரு ஏக்கரா நிலமாவது இந்த கோவில்காடுக்காக ஒதுக்கப்பட்டு அதில் அம்மன் சிலைகளும் அய்யனார் சிலைகளும் வைக்கப்பட்டு அங்கு மண்ணால் செய்யப்பட்ட குதிரை மற்றும் மற்ற விலங்குகள் சிலைகள் நிறுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அம்மன், அய்யனார், மண்ணால் செய்யப்பட்ட குதிரை இல்லாத ஒரு கோவில்காட்டைப் பார்ப்பது அரிது.

கோவில்காடுகள் அந்தந்த கிராமத்தில் கிராம தெய்வங்கள் வசிக்கவென்று மனிதர் தொடாமல் விடப்பட்டிருக்கும் பகுதி. இப்படிப்பட்ட புனித காடுகள் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் இருக்கின்றன. இந்த காடுகள் காடுவளத்தை பாதுகாக்கவும், தொடர்ந்து எடுத்துச்செல்லவும் உதவும் மிகவும் முக்கியமான பங்கை வகிக்கின்றன. ஒவ்வொரு பகுதியிலும் இருக்கும் இயற்கை வளத்தின் இறுதி எச்சம் இந்த கோவில் காடுகள். இவை பெரும்பாலும் அந்தந்த பகுதி சமூகங்கள் தங்களது இயற்கை காட்டு வளத்தை விவசாயத்துக்கும், குடியிருப்புக்கும் இறையாகிக்கொண்டுக்கும் போது, அவற்றை ஓரளவுக்கேனும் காப்பாற்றவும் தக்கவைத்துக்கொள்ளவுமென்று எடுத்திருக்கின்ற விடாமுயற்சியின் விளைவே.

தெய்வங்கள்

பெரும்பாலான தெய்வங்கள் சிறியவையாகவும் உயர்ந்த மரங்களும் செடிகளும் அடர்ந்திருக்கும் இடத்தில் தனியாகவும் காணப்படுகின்றன. இந்த இடம் பெரும்பாலும் மரநிழல் கொண்டதாகவும், வளைந்து தரையைத்தொடும் கிளைகள் கொண்டதாகவும் இருக்கிறது. இந்த காடுகளில் சிலவேளைகளில் ஒரு ஊன்றப்பட்ட கல்லே வீடாக இருக்கும். இந்த கற்களிலிருந்து வரும் ஒலிகள் சுற்றுப்புரங்களை அச்சுருத்தக்கூடியதாக இருக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. மண்ணால் செய்யப்பட்ட பெரிய சிறிய குதிரைகளும், யானைகளும், நாய்களும், இன்னும் சில விலங்குகளும், இந்த மரங்களைச் சுற்றி மரநிழலில் அமைந்திருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் தனிப்பட்ட சில தெய்வங்கள் இருக்கின்றன. கோவில்காடுகளில் இருக்கும் தெய்வங்கள் பெரும்பாலும் அம்மன் – பல சேவகர்களுடன், அய்யனார் – தன் குதிரைகளுடன், யானை இன்னும் மாடுகள் ஆகியவை இருக்கின்றன். இதனருகில் பெரும்பாலும் செயற்கையாகவோ இயற்கையாகவோ அமைந்த சிறு குளமும் காணப்படும்.

கிராமத்தின் மக்கள் அய்யனாரின் இந்த மண்ணால் ஆன குதிரைகளுக்கும், மாடுகளுக்கும், யானைகளுக்கும் படையல் செய்கிறார்கள். அய்யனாரே கிராமத்தின் காவலாள். நல்ல விளைச்சலுக்கும், நல்ல ஆரோக்கியத்துக்கும் வரம் கொடுப்பவர். கிராமத்து கோவிலின் பூசாரி அந்த கிராமத்தின் குயவனார். (பூமியின் சுழன்று செல்லும் பருவகாலங்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்பவரான குயவனாரே பூசாரி)

இந்த கோவில்காடுகள் அம்மன் கொடுக்கும் வளமைக்கும், நல்ல ஆரோக்கியத்துக்கும் படைக்கப்பட்டது. மாரியம்மனுக்கு அடுத்தபடியாக அதிகமாக பூசிக்கப்படும் தெய்வம் அய்யனார். அய்யனார் இரவுப்பொழுதுகளில் பேய்த்தனமான குதிரையில் ஏறி தீய சக்திகளை விரட்டி கிராமத்தை வலம் வருகிறார் என்று நம்பப்படுகிறது. அவருக்கு பொதுவாக தனியான கோவில் இருக்கிறது. பக்தர்களால் அவருக்கு மண் குதிரைகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. அய்யனார் நல்லவராகவும் கிராம மக்களை காப்பவராகவும் கருதப்படுகிறார்.

தாய் தெய்வம் பல பெயர்களில் அழைக்கப்படுகிறது.

காளி – கோபமான தெய்வம் மக்களை பேய் பூதங்களிலிருந்தும் தீய சக்திகளிலிருந்தும் காப்பாற்றுகிறது.

மாரி – இவளது கெட்டகோபத்தின் காரணமாகவே நோய்களும், தீய விளைவுகளும் (முக்கியமாக அம்மை) நடப்பதாக நம்பப்படுகிறது. தீய விளைவுகள் நடக்கக்கூடாதென்றே இவள் வணங்கப்படுகிறாள்.

எல்லை – கிராமத்தின் எல்லையைக் காப்பவள். இவள் சிலவேளைகளில் தலையில்லாத ரேணுகாவுடன் தொடர்பு செய்யப்படுகிறாள். இவள் ஜமதக்னியின் மனைவியாக இருந்து பரசுராமனால் தலை கொய்யப்பட்டவள்.

பிடாரி – தீய சக்திகளுக்கும், தீய நோய்களுக்கும் எதிரான பாதுகாப்பு (முக்கியமாக காலரா). இவளது பின்னே பெரும் பேய் பூதங்கள் வருகின்றன. இந்த பூதங்கள் இயற்கை மரணமெய்தாத (கொலை, தற்கொலை, மூழ்கி இறத்தல் தூக்கு) உயிர்கள்.

அங்காளம்மன் – அங்காரம்மன் – கோபமும் அழிவுச்சக்தியும் நிறைந்த நெருப்பு தெய்வம் (அங்காரம் என்றால் எரிக்கும் கரி- சமஸ்கிருதத்தில்) இவள் நெருப்பை கொளுத்தி வணங்கும் பெண்களுக்கு அருளுவாள் என்ற நம்பிக்கை. இவளது பலியாக ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக பூசிக்கப்படும் தெய்வம்.

கன்னியம்மன் – கன்னி தெய்வம். சப்த மத்ரிகா என்ற ஏழு கன்னிப்பெண் தெய்வங்களில் ஒருத்தி. இரக்க குணமும், தாராள குணமும் கொண்ட தெய்வம்.

துரபதிஅம்மன் – கற்பின் கடவுள். ஐந்து பாண்டவர்களின் மனைவி. இசக்கி அம்மன் (யக்ஷி என்பதன் மருஉ) ரத்த ஆசை கொண்ட ஜைன பெண்தெய்வம், மீனாட்சி அம்மன், மீனவர்களின் பெண் தெய்வம்.

பெண் தெய்வங்களுக்கு ஆண் தெய்வங்களும் உண்டு. இவர்கள் வீரர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். எரியும் கண்களுடனும், பெரும் மீசைகளுடனும், நீண்ட வாட்களுடனும், சில வேளைகளில் கையில் கபாலத்துடனும் காட்சி அளிக்கிறார்கள்.

சில முக்கிய ஆண் தெய்வங்கள்

மதுரை வீரன் – பெரிய விரிந்த கண்களுடனும், இருக்கும் இவர் நாயக்க தலைவரின் மகளை கடத்தி திருமணம் செய்தவர்.

முனீஸ்வரன் – முனியாண்டி – ரத்த பலியுடனும், சாராயத்துடனும் வணங்க வேண்டிய தெய்வம். (மதுரை வீரனைப் போல)

கருப்பண்ணன் – கருப்பையா – பெண் தெய்வங்களுடன் செல்லும் துணை தெய்வம்

கூத்தாண்டவர் – உடலற்ற தெய்வம்

http://cpreec.org/sacgrove.htm

Series Navigation

எம். அமிர்தலிங்கம்