இந்தியாவில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பும் மதவாதம் உருவான விதமும்

This entry is part of 21 in the series 20011229_Issue

ஆர். பி. பகத் (தமிழில் : கல்பனா சோழன்)


(எகனாமிக் அண்ட் பொலிடிகல் வீக்லியில் 2001ம் ஆண்டு நவம்பர் 24ம் தேதி வெளியான ஆங்கிலக் கட்டுரை)

இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தின் பிரித்தாளும் கொள்கையால், குறிப்பிட்ட பிரிவினர் என்று எண்ணிக்கை அடிப்படையிலும், அந்தப் பிரிவினர் அதிகம் வாழும் பகுதி என்று புவியியல் ரீதியாகவும் மக்களை பிரித்து வைப்பதில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை ஆற்றிய பங்கை இந்தக் கட்டுரை விவரிக்கிறது. சுதந்திர இந்தியாவிலும் இதே முறை தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்டு வரும் விதம், இதனால் அந்தந்தப் பகுதிகளில் பதட்ட நிலை நிலவுவது, மக்களின் சமூக நீதி புறக்கணிக்கப்பட்டது குறித்தும் இந்தக் கட்டுரை விளக்குகிறது.

முன்னுரை

மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை பலப்பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னால் ஐரோப்பாவில்தான் ஆரம்பிக்கப்பட்டது(1). அந்த கால கட்டத்தில் வறுமை தலை விரித்தாடியது. நிவாரணம் அளவுக்கு அதிகமாகத் தேவைப்பட்டது. மக்கள் தொகை அதிகமாக இருப்பதுதான் வறுமைக்குக் காரணம் என்ற விவாதங்கள் எழுந்தன. இதன் விளைவாக, பிரிட்டிஷ் பாராளுமன்றத்தில் கார்ன்வால் பிரதிநிதியான பாட்டர் 1753ல் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு மசோதா ஒன்றைக் கொண்டு வந்தார். மக்கள் தொகை எவ்வளவு, அவர்களைப் பற்றிய முக்கியமான புள்ளி விவரங்கள், உதவி பெறும் ஏழைகள் மொத்தம் எத்தனை பேர் என்பன போன்ற விவரங்களை சேகரிக்கலாம் என்று அந்த மசோதா முன்மொழிந்தது. இந்த முறை அடக்கு முறைக்குத்தான் பயன்படும் என்று வாதிடப்பட்டு, மசோதா நிறைவேறாமல் தோற்றுப் போனது(2).

மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் வறுமை பற்றிய விவாதம், 1798ம் ஆண்டு தாமஸ் மால்தஸ் என்பவர் மக்கள் தொகை பற்றிய கட்டுரை ஒன்றை எழுதி வெளியிட்டதைத் தொடர்ந்து, புதுவேகத்துடன் மீண்டும் எழுந்தது. இறுதியில், 1800ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 3ம் தேதி, இங்கிலாந்தின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு சட்டம் ஒருவழியாக நிறைவேறியது. இதன் விளைவாக, 1801ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 10ம் தேதி, முதன்முதலில், இங்கிலாந்தில் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு நடந்தது. அதன்பின் பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடந்தது(3). இந்த முதல் கணக்கெடுப்பில் பொருளாதார அம்சங்களே முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன.

ஆனால் காலனிய ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த இந்தியாவில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு, வேறு காரணங்களுக்காக நடந்தது. இந்திய நாட்டைப் பற்றியும், மக்கள் பற்றியும் எவ்வளவு அதிக விவரங்கள் திரட்ட முடியுமோ அந்த அளவுக்கு அவர்களை அடக்கி ஆளலாம் என்ற பிரிட்டிஷ் அரசின் எண்ணமே இங்கே மக்கள் தொகை நடத்துவதன் நோக்கமாக இருந்தது. காலனிய இந்தியாவில் முதல் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு 1872ம் ஆண்டு நடந்தது. அதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மேயோ பிரபுவின் உத்தரவின் பேரில் வர்த்தமானி (Gazetters) தயாரிப்பு வேலையைத் துவங்கினார் டபிள்யூ. டபிள்யூ. ஹண்டர். இதுவே பிற்காலத்தில் இந்தியாவின் காலனிய அரசின் வர்த்தமானியாக, (Imperial Gazetteers) பல தொகுதிகளாக, தொகுத்து வெளியிடப்பட்டது. இந்த வர்த்தமானி மற்றும் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை அந்நிய ஆதிக்க ஆட்சியில் துவங்கப்பட்டதால் பொதுமக்களின் கருத்தையோ, பொதுநல அமைப்புகளின் கருத்தையோ யாரும் கேட்கவில்லை. இதனால் யாரிடம், எங்கே, என்ன கணக்கெடுப்பு, எதற்காக நடக்கிறது என்று கேள்வி கேட்க முடியாமல் போனது(4).

இதனால், பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த இந்தியாவின் சமூக, அரசியல் வாழ்வில் இந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை, பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தது. பிரிட்டனில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு எந்த பாரபட்சமும் இல்லாமல், விவரம் சேகரிக்கவே பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. மத அடிப்படையிலான எந்த விவரங்களிலும் கவனம் செலுத்தவில்லை. கணக்கெடுப்பின் போது எந்த மதத்தைச் சார்ந்தவர் என்ற கேள்வி இல்லை. மதம் தொடர்பான கேள்வி இருந்தாலும் அது மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் அடக்கி வாசிக்கப்பட்டது. அது மட்டுமல்ல, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் முடிவுகள் தனியே வெளிடப்பட்டன(5). எந்த இனத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற கேள்வி, முதன் முதலில், 1991ம் ஆண்டுதான் கேட்கப்பட்டது. 2001ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற விவரத்தையும் சேர்த்து கேட்க வேண்டும் வேண்டுகோள்கள் உரத்து ஒலிக்க ஆரம்பித்தன(6). அமெரிக்காவிலும் மதம் குறித்த விவரங்களைக் கேட்க தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது(7).

மாறாக, பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய ஆட்சியில், இந்தியாவில் 1872ம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போதே, சாதி, மதம், இனம் பற்றிய கேள்விகள் இடம் பெற்றிருந்தன. மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விவர அட்டவணையில், மதம், அடிப்படைப் பிரிவுகளில் ஒன்றாக இடம்பெற்று இருந்தது. எத்தனை பேர் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற விவரமும், எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் வெளியிடப்பட்டது. மற்ற விஷயங்களைப் பற்றி பேசும் போதும், மதம் தொடர்பாகப் பிரித்து அடையாளம் காட்டும் வழக்கம் இருந்தது. உதாரணமாக ஐரோப்பிய வரலாறு பற்றி பேசும் போது, கால அடிப்படையில் இடைக்காலம், நவீன காலம் என்று சொல்வார்கள். அதே இந்திய வரலாற்று காலகட்டங்கள் பற்றி பேசும் போது, இந்துக்கள் ஆட்சிக் காலம், முகலாயர் ஆட்சிக் காலம் என்றுதான் சொல்லப்படுகிறது (8).

இந்தியாவில் காலனிய ஆதிக்கத்தை தொடர, காலனிய சமூகத்தில் இருந்த வேறுபாடுகளை சுட்டிக் காட்டுவது அவசியமாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. மக்களிடையே நிலவும் மத நல்லிணக்கம் பாதிக்கப்பட்டாலும் பரவாயில்லை. தங்கள் ஆட்சி நிலை பெற வேண்டும் என்பதற்காக இந்த வேறுபாடுகளை பல்வேறு விதங்களில் காலனிய ஆட்சி வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது(9). இந்தியாவில் பல்வேறு மதங்களுக்கு இடையிலான உறவிலும், மத அரசியலிலும், காலனிய ஆதிக்கத்து மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை எந்த விதமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தி இருக்கக் கூடும் என்பது பற்றிய எந்த ஆய்வும் இதுவரை செய்யப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. இந்தியாவில் மதவாதம் உருவானதற்கு இந்த மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு முறை எந்த அளவு காரணமாக இருந்தது என்பதை இனி ஆராய முயற்சி செய்வோம்.

II. மதக் குழுக்கள் உருவாதல் :

மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு என்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் சேகரிப்பது மட்டும் அல்ல. மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறையில் உள்ள பிரிவுகள், அளவுகோல்கள் மூலம் உலகத்தை மறு உருவாக்கம் செய்வதும் கூட. என்னென்ன பிரிவுகள், அவற்றின் அளவுகோல்கள் என்ன என்பது தீர்மானிக்கப்பட்ட பின்பே புள்ளி விவர சேகரிப்பு துவங்குகிறது. இன்னின்ன வகையில், இவ்வளவு பேர் இருக்கிறார்கள் என்று எண்ணிக்கையும் இருப்பதால், மக்களை பல்வேறு பிரிவினராகப் பிரிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அதற்கு ஒரு புள்ளி விவர எண்ணிக்கையும் தந்து கனம் சேர்க்கப்படுகிறது. புள்ளி விவரத்தை, அரசாங்கம் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறது, குடிமக்கள் அதை எப்படி எதிர்நோக்குகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் பலனும், தாக்கமும் வேறுபடுகிறது(10). பிரிட்டிஷார், இந்தியாவில் செய்த காலனிய கணக்கெடுப்பு முறையில் அறிமுகப்படுத்திய பிரிவுகளும், அதன் அளவுகோல்களும், அவர்கள் இந்திய சமூகத்தை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் என்ற அடிப்படையிலேயே இருந்தது.

இதே மாதிரியான அனுபவம் தெற்கு ரொடாஷியாவிற்கும் ஏற்பட்டது. காலனிய ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த இந்த ஆப்பிரிக்க சமூகம், வெள்ளையர்களின் அளவுகோல்களின்படியே அளக்கப்பட்டது. அந்த ஆப்பிரிக்க சமூகத்தை அதன் இயல்புகளின்படி ஆராயாமல், முதலாளித்துவ அடிப்படையிலான, தானாக கற்பித்துக் கொண்ட, முரண்பாட்டு சிந்தனைகளின்படி, எதிர்மறையான அணுகுமுறையுடன் அலந்தார்கள்(11). வேறுபாடுகளையும், பிரிவுகளையும் உருவாக்கி, அவற்றை, தாங்கள் உலகத்தைப் பார்க்கும் பார்வையின் அடிப்படையில், அதிகார படிநிலைகளாக வகைப்படுத்தினார்கள்.

‘இவ்விதமாக அறிவுச்சுடர்களான விக்டோரிய வம்சத்தினர், இந்தியாவை தங்களுக்குரிய மேதமையுடன் ஆராய்ந்து, தம்மைச் சுற்றி தாங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றையும், அவர்களுக்குப் புரிந்த விதத்தில் வகைப்படுத்தி, தொகுத்து ஒன்றுடன் ஒன்று பொருத்தி, அறிவுபூர்வமான கொள்கையின் அடிப்படையில், அதிகார படி நிலையாக உருவாக்கினார்கள். இந்த அறிவையும், சமச்சீர் அற்ற அதிகார உறவுகளையும், அவசர அவசரமாக உருவாக்கியதன் மூலம் பல்வேறு பிரிவுகளை உருவாக்கவும் அதன் அடிப்படையில் விவரங்களைப் புரிந்து கொள்ளவும் அவர்களால் முடிந்தது. ‘(12).

இதன் விளைவாக, தேசிய செல்வங்களைத் தொகுப்பதன் அடிப்படையில் தேசியவாதத்தைப் பரவலாக்குவதன் மூலம், ஒரேவிதமான இயல்புகளைக் கொண்ட சமூகக் குழுக்கள் உருவாக்கப்பட்டன. 18ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ஒரே நாடாக ஒன்றிணைக்கப்பட்ட பிரிட்டன், தங்களை இங்கிலாந்து, ஸ்காட்லாந்து, வேல்ஷ் போன்ற பல்வேறு சமூகங்கள் ஒன்றிணைந்த ஒரே தேசமாக பிரிட்டிஷ் தேசமாக தன்னை உருவாக்க ஆரம்பித்தது(13).

இந்தியாவில் பல்வேறு இனக்குழுக்கள் இருந்தன. இவை காலங்காலமாக தங்களுக்குள் சாதி, மதம், இனம், குழு என்று எந்த பேதங்களும் இல்லாமல் தனித்தனியே இயங்கி வந்தன. இவர்களைத் தனித்தனியே வகைப்படுத்தி, இவ்வளவு பேர் இருக்கிறார்கள் என்று எண்ண ஆரம்பித்தது, இவர்களுக்குள் பொதிந்து இடந்த எதிரிடை உணர்வுகளைக் கிளறிவிட போதுமானதாக இருந்தது. இவர்கள் தங்களுக்குள் அடித்துக் கொள்ளாமல் அல்லது அந்த வேறுபாடுகள் அந்த வட்டத்தை விட்டு மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் வாழ்ந்து வந்தார்கள். மற்ற சமூகத்தினருடன் வெளிப்படையான தொடர்பு இல்லாமல் இருந்தது. தாங்கள் எத்தனை பேர் இருக்கிறோம், எந்த அளவு பரவி இருக்கிறோம் என்பது தெரியாமல் இருந்தார்கள். அதனால் தங்கள் குழுவின் வல்லமை பற்றிய சரியான அறிவும், தீவிரமான ஈடுபாடும் இல்லாமல் இருந்தது. இவர்களுக்கு, தங்களுக்குள் வேறுபாடு பாராட்டும் வழக்கமும் எண்ணமும் இல்லாமலே இருந்தது.

இந்த அருமையான வாழ்வு, காலனிய ஆட்சி அறிமுகப்படுத்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறையால் தலைகீழாக மாறிப் போனது. நிர்வாக காரணங்களுக்காக மக்களை பல்வேறு அடிப்படைகளில் பிரித்து, வகைப்படுத்தி, தொகுத்துப் பார்த்தது, சமூக வாழ்வில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. 19ம் நூற்றாண்டு நடந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முயற்சிக்குப் பின்னரே, மத ரீதியாக பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை இனம் என்ற அடிப்படையே வந்தது(17). இந்து மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பதாகவும், அவர்கள் தமக்குள் இருந்த சாதி, வர்க்க வேறுபாடுகளைத் தாண்டி, ஒரு சமூகமாக ஒன்றிணைய வேண்டும் என்றும் சொல்லும் அளவுக்கு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விவரங்கள் ஒரு அரசியல் ஆயுதமாக ஆனது.

புள்ளிவிவரங்கள் ஒரு ஆயுதமாக ஆவதற்கு முன்பு, இந்த நாட்டு மக்கள், தங்களுக்குள் உள்ள ஒற்றுமை, வேற்றுமைகளின் அடிப்படையில் தங்களை அடையாளம் காண முடியாமல் அல்லது அதற்கான தேவை இல்லாமலேயே வாழ்ந்து வந்தார்கள். இந்துக்கள் என்ற ஒரு தனி அடையாளம் இல்லாமல் இருந்தது. சிவபெருமானை வழிபடுபவர்கள் சைவர்கள், ராமர், கிருஷ்ணர் அல்லது விஷ்ணுவை வழிபடுபவர்கள் வைணவர்கள் என்று அவரவர் வழிபடும் கடவுளரின் அடிப்படையில் தம்மை இனம் கண்டு வந்தார்கள்.

மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முறை, இந்த மக்களின் வாழ்க்கை முறையின் அடிப்படைகளைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாதவர்கள் வகுத்த அளவுகோல்களின்படி தொகுத்துப் பிரித்தது(18). காலனிய ஆட்சிக்கு முந்தைய காலகட்டங்களில் மக்களிடையே மதரீதியான கசப்புணர்வு தொடர்ந்து இருந்ததற்கான எந்த வரலாற்று ஆதாரமும் இல்லை(19). அங்கங்கே தத்தமது ராஜ்ஜியங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த சமூகங்களை, ஒன்றிணைந்த சமூகத்தினராக, அரசியல் சமூகங்களாக மாற்றியது காலனிய ஆட்சி.

இந்த பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியைத்தான் 1821 முதல் பிரிட்டிஷார் கடைபிடித்து வந்தார்கள். 1857ம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சிக்குப் பின் இந்திய ராணுவத்தை மறு வடிவமைப்பதிலும் இதே கொள்கையை முதல் முறையாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சி பயன்படுத்தியது. வரலாற்றின் இந்த கால கட்டத்தில்தான் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விவரங்கள் 1872ல் முதல் முறையாக பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை வேறுபாடுகளை பெரிதுபடுத்த பயன்படுத்தப்பட்டது. இதுவே 20ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப கால கட்டத்தில் மத வேறுபாடுகள் உருவாக காரணமாக அமைந்தது.(20).

எந்ததெந்த மதத்தினர் எந்தெந்தப் பகுதிகளில் என்ன எண்ணிக்கையில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் என்ற விவரத்தையும் புள்ளி விவரம் கணக்கெடுக்கிறது. இது தொடர்பான விவரமும் இந்து முஸ்லீம் மக்களிடையே பிரிவினையை வளர்க்க பயன்படுத்தப்பட்டது. இது போலவே இந்திய சமூகத்தில் உள்ள பல்வேறு சாதி, மத, மொழியினரிடையே பிரிவுகளை உருவாக்கி வளர்க்க புள்ளிவிவரங்கள் ப்யன்படுத்தப்பட்டன(21). 1905ல் மத அடிப்படையில் வங்காளம் பிரிக்கப்பட்டது பிரிட்டிஷாரின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிக் கொள்கைக்கு மிகவும் வெளிப்படையான சான்றாக அமைகிறது.

முஸ்லீம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதியாக, கிழக்கு வங்காளத்தையும் அஸ்ஸாமையும் இணைத்து, கிழக்கு வங்காளம் என்ற புதிய மாகாணம் 1905ல் உருவாக்கப்பட்டது. 1904ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் டாக்காவில் பேசிய கர்ஸன், முகலாய மன்னர்கள் மற்றும் வைஸ்ராய்களின் ஆட்சிக் காலத்துக்குப் பிறகு முஸ்லீம்கள் ஒன்று பட்டு வாழ முடியாமல் போன வாய்ப்பை கிழக்கு வங்காள முஸ்லீம்கள் இப்போது பெற்றுள்ளார்கள் என்று கூறினார்(22). எனவே காலனிய ஆதிக்கத்தில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு, பல்வேறு மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தாங்கள் வாழும் நிலப்பரப்பு, தங்கள் எண்ணிக்கை பலம் குறித்த விழிப்புணர்வு உருவாக்கவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தப் புதிய மத விழிப்புணர்வு, அந்தந்த மாகாண சட்ட சபைகளில் சிறுபான்மை மதத்தைச் சார்ந்தவர்களுக்கு எண்ணிக்கை அடிப்படையில் தனி இடம் ஒதுக்குவது என்று அரசியல் ஆயுதம ‘கவும் பின்னாளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. மத போட்டிகளுக்கான வேர், மிண்டோ மார்லி சீர்திருத்தம் வரை நீண்டு இருப்பதாக முஷிருல் ஹசன் கூறுகிறார்.

லாகூர் அரசு மருத்துவக் கல்லூரியில் இட ஒதுக்கீடு விகிதம், பஞ்சாபில் வாழும் இந்துக்கள், முஸ்லீம்கள், சீக்கியர்களுக்கு அவரவர் எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் முறையே 40: 40: 20 என்று உள்ளது. (23). இதன் விளைவாக மதங்களுக்கு இடையே கசப்புணர்வு அதிகமானது. இந்துக்களும் முஸ்லீம்களும் ஒருவரை ஒருவர் விரோதிகளாக நடத்த ஆரம்பித்தார்கள். இந்த இந்து முஸ்லீம் வேறுபாடு இரு மதத்தினரிடையே அரசியல் பிரிவினையையும் கொண்டு வந்தது. இது முள்ஸீம்கள்மீது பெருமளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. தங்கள் எண்ணிக்கை, சமூக அந்தஸ்து, உள்ளூர் செல்வாக்கு, சமூக தேவை அடிப்படையில் சிறப்பு பாதுகாப்பும், சலுகைகளும் கோரிப் பெறுவதால் முஸ்லீம்கள் மீது இதன் தாக்கம் பெருமளவு இருந்தது(24).

இந்த பின்னணியில் பார்த்தால் 1880களுக்கு முந்திய காலகட்டத்தில் மதக் கலவரங்கள் என்பது மிகவும் அரிது என்று அறியலாம். இந்தியாவில் இந்து, முஸ்லீம் மதவாதம் என்பது சமீப காலத்தில் உருவானது என்பதை உணர முடியும்.

***

தொடரும்…..

Series Navigation

அமிதாப் பால் (தமிழில் : கல்பனா சோழன்)