• Home »
  • அரசியலும் சமூகமும் »
  • பெரியாரியம் — தத்துவத்தை அடையாளப் படுத்துதலும், நடைபெற வேண்டிய விவாதமும் — ஆய்விற்கான முன்வரைவுகள் -2

பெரியாரியம் — தத்துவத்தை அடையாளப் படுத்துதலும், நடைபெற வேண்டிய விவாதமும் — ஆய்விற்கான முன்வரைவுகள் -2

This entry is part of 20 in the series 20011111_Issue

ராஜன்குறை


(நிறப்பிரிகை 1993 ஏப்ரல்)

2. பார்ப்பன, புராண எதிர்ப்பு :

பார்ப்பன எதிர்ப்பையே அவர் சாதி எதிர்ப்பின் முதற்கட்டமாக வைத்தார் என்பது சரிதான். ஆனால் அவர் சாதி எதிர்ப்பை பார்ப்பன எதிர்ப்பாக குறுக்கினார் என்று சொல்வது மிகத் தவறான கணிப்பாகும். அவர் பேச்சுக்களைப் படிப்பவர்கள் ‘பறையன் என்பது இருக்கலாமா ? தீண்டத்தகாதவன் என்பது இருக்கலாமா, என்ற கேள்விகளை அவர் ஓயாமல் ஒலித்திருப்பதை சுலபமாகக் காண முடியும். அவர் செட்டியார், முதலியார், வேளாள சாதிகளைப் பெயர் சொல்லித் தாக்கவில்லையே என்பது அவரது செயல் தந்திரத்தை (Tatics) புரிந்துகொள்ளாத கேள்வியாகும். பெரியார் அரசியலில் ஈடுபடத் தொடங்கிய காலத்தை 100-3-97 காலமென அழைக்கலாம். நூற்றுக்கு மூன்று பேரான பார்ப்பனர்கள், நூற்றுக்கு 97பேரை கருத்தியல் ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாக்கி கல்வித்தகுதிகளையும், அனைத்துப் பதவிகளையும், அரசியலதிகாரத்தையும் ஆக்ரமித்தகாலம். அக்காலத்தைப் பேசும் எவரும் 100-3-97 யிலிருந்து தொடங்குவதைப் பார்க்க முடிகிறது. இதன் மற்றொரு புறரீதியான அடையாளம் இரயில் நிலைய உணவு விடுதிகளில் பார்ப்பனருக்கான இடம், மற்றவருக்கான இடம் எனப் பிரிந்திருந்தது பார்ப்பனரை எதிர்க்க வசதி படைத்த பிற மேல் சாதியினர் திரண்டிருந்தனர். நீதிக்கட்சி இருந்தது. பார்ப்பன மதத்தை எதிர்க்க சைவமதம் இருந்தது. ‘இந்துமத ஆபாசதர்சினி ‘ இருந்தது. ‘திராவிடன் ‘ என்று சொல் இருந்தது. சுயமரியாதை சங்கம் கூட இருந்தது. இந்த நிலையில் சாதி ஒழிப்பை செயல்படுத்த நினைத்த பெரியார் யாருடன் கூட்டுச் சேர்ந்து எந்த சொல்லாடலை பயன்படுத்திச் செயல்படுவது பயனுள்ளதாக இருந்திருக்கும் என்பதை பாரபட்சமின்றி சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். அவரது போர் முறையோ கடுமையான, மிகப் பரவலான நேரடிப் பிரசாரம் என்பதாகும். தக்க ஆதரவின்றி இது ஒரு நாளும் செய்ய முடியாதது. ‘பார்ப்பன மதம் ஒழிந்தால் சைவ மதம் மட்டும் இருக்க முடியுமா ? ‘ என்றும் ‘1000 முத்தையாச் செட்டியார்களுக்கு ஒரு சங்கராச்சாரி சமம் ‘ என்றும் சொல்வதிலிருந்து பார்ப்பனரின் கருத்தியல் மற்றும் குறியீட்டு முக்கியத்துவத்தை அவர் தெளிவாக உணர்ந்திருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது. சாதீய ஏற்றத் தாழ்வுகளையும், தீண்டாமையையும், சாதீயத்தையும் முற்றாக ஒழிக்க வேண்டுமென்றும், முழுமையான சமத்துவம் நிலவவேண்டும் என்றும் கடும் பிரசாரம் மேற்கொண்ட அவரை ‘சாதி எதிர்ப்பை, பார்ப்பன எதிர்ப்பாகக் குறுக்கியவர் ‘ என்பது வரலாற்றுக்குச் செய்யும் துரோகமாகும்.

புராண, கடவுளர் எதிர்ப்பு:

புராணங்களை அவர் அணுகிய விதம் மலினமானது என்றும் அவற்றை இலக்கியங்களாகவும், மானுடவியல் பிரதிகளாகவும் பார்க்கவில்லை என்றெல்லாம் கூறப்படுகிறது. அன்று சமூகத்தில் செயல்படும் பிரதிகளாயிருந்த கதாகால்ட்சேபம், தெருக்கூத்து வில்லுப்பாட்டு, நாடகம், சினிமா என்று அனைத்திலும் ஆக்ரமித்திருந்த புராணங்களைக் கவிழ்த்துப் போட்டு கேலி செய்த அவருடைய செயல் முற்றிலும் கலகபூர்வமானது மட்டுமின்றி, பிரசார ரீதியாக மிகச் சிறந்த யுக்தியுமாகும். அவரது செயல் கரடு முரடானது என்றால், பக்குவமற்ற–கரடுமுரடான மதத்தை, பக்குவமற்ற கரடுமுரடான சமுதாயத்தில் எப்படி எதிர்கொள்வது ? இன்றுவரை தமிழில் பல அறிவு ஜீவிகளுக்குப் பெரியாரைக் கண்டால் இதனால் தான் அருவெறுப்பாக இருக்கிறது. இவர்களால் Cruditலை சகித்துக் கொள்ளவே முடியாது. ரொம்பவும் Sophisticated ஆனவர்கள். ஆனால் தீண்டாமையை சகித்துக்கொள்ள முடியும். உண்மையில் புராணங்களை நவீனப் படுத்தி, சமக்காலத்துக்கு ஏற்ற வகையில் தயார் படுத்தி வந்த முயற்சியை எதிர்த்து அவற்றின் மூல வடிவங்களின் (Rawness ஐ) கச்சாத் தன்மையை மீட்டவர் என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம். சாதீயமான ஜனநாயகமற்ற இறந்த காலத்திலிருந்து துண்டித்துக் கொள்வதற்கு இறந்த காலத்தின் அடையாளங்களாக, தொடர்ச்சிகளாக உள்ளவற்றை சகட்டுமேனிக்கும், வசதிப்பட்ட படியும் தாக்குவதென்பது மரபுகுறித்த விசாரணையை சமூகப்பரப்பில் தூண்ட முடியும் என்பதை பாரபட்சமின்றி சிந்திப்பவர்கள் புரிந்துக் கொள்வார்கள். அதே சமயம் பார்ப்பன ஒழுக்கவியல் கோட்பாடுகளுக்கும், பார்ப்பன புராணிகங்களுக்கும் உள்ள முரண்களில் அக்கோட்பாடுகளை முன்வைத்து புராணிகங்களை கேலி செய்து நிராகரிப்பதன் தேவை குறியீடுகள், புனைவுகள், மதிப்பீடுகள் இவற்றிற்கு இடையேயான சிக்கலான இணைப்பில் உருவாகிறது.


10. கொஞ்ச காலமாக சைவ சமயத்தின் பேரால் சிலர் போடும் கூச்சல் அளவுக்குமேல் போகின்றது.

சுயமரியாதை இயக்கத்தை ஒழித்தாகவேண்டும் என்று அவர்கள் கட்சி சேர்க்கிறார்களாம். அரசியல் பிழைப்புக்காரர்கள் சிலர் அப்படித்தான்–அதாவது ‘சுயமரியாதை இயக்கத்தை ஒழித்தாக வேண்டும்; அதை ஒழிக்காவிட்டால் சுயராஜ்யம் தடைப்பட்டுப் போகும் ‘ என்று கூச்சல் போட்டார்கள்; கூலிகொடுத்தும் கூச்சல் போடச் சொன்னார்கள். அவ்வளவு கூச்சலையும் அடக்கிக் கொண்டு இப்போதும் நமது இயக்கம் தலை நிமிர்ந்து நிற்கின்றதையும் அரசியல்காரர்களில் பெரும்பாலோரும் இதை ஆதரிப்பதையும் பார்த்து ஒருவாறு அடங்கி விட்டார்கள். இப்போது சைவ சமயத்தார்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்களில் சிலர் கிளம்பி சுயமரியாதை இயக்கத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றார்கள். இந்தச் சைவ சமயத்தார்கள் என்பவர்கள்-சுயமரியாதை இயக்கம் பார்ப்பனீயத்தையும், பார்ப்பனர்களையும் கண்டிக்கும் பொழுதும் வைணவ சமயத்தையும் வைணவர்களையும் கண்டிக்கும் பொழுதும் ஆனந்தக் கூத்தாடிக் கொண்டு, நம்மீதும் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மீதும் புகழ் புராணமும், கவியும் பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அதாவது, பார்ப்பன ஆதிக்கத்தைக் கண்டித்து சங்கராச்சாரியாரைத் தாக்கி வரும்போது நமக்கு உதவியும் செய்தார்கள். பிறகு வைணவப் புராணங்களின் வண்டவாளங்களை வெளியாக்கும் போதும் நமக்கு உதவி செய்து வந்தார்கள். இது மாத்திரமல்லாமல், இந்துமதம் என்பதாக ஒரு மதம் இல்லையென்றும், இந்துமதம் என்று சொல்லப்படுவது பார்ப்பன ஆதிக்கக் கொள்கைகள் கொண்டது என்றும் சொல்லும்பொழுது அதை ஆதரித்து அதற்கு வேண்டிய ஆதாரங்கள் உதவி வந்தார்கள்.

கடைசியாக, சைவ மதப் புராணங்கள் என்பவைகளின் முறையில் அவற்றின் யோக்கியதைகளை வெளியாக்க நேரிட்ட போது மாத்திரம், ‘சுயமரியாதை இயக்கம் சமயங்களுக்கு ஆபத்து விளைவிக்கின்றது, மோட்சத்திற்கு தடையாய் நிற்கிறது ‘ என்று சொல்ல வந்துவிட்டார்கள். எனவே, சைவ மதம் என்றால் என்ன ? அது பார்ப்பன மதம் அல்லாது வேறு தனி மதம் என்றோ, அல்லது தமிழ் மக்கள் மதம் என்றோ யாராவது சொல்ல முடியுமா என்பதை முதலில் கவனிக்க விரும்புகின்றோம்.

( ‘குடி அரசு ‘ – தலையங்கம் — 7-10-1928)

11. சமரச சன்மார்க்கம் என்பது வாயால் சொல்லக்கூடியதே தவிர காரியத்தில் நடக்க முடியாததாகும். ஏனெனில் எதுஎது சமரச சன்மார்க்கம் என்கிறோமோ அவற்றிற்கு நேர் விரோதமாகவே மனித வாழ்க்கை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது நம் நாட்டில் மட்டுமல்ல; உலகம் முழுவதிலுமே இவ்வாறே அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

முதலாவது கடவுள், மதம், விதி, சாதி, பணம், தொழில் முதலியவைகள் இயற்கைக்கு மாத்திரமான சமரச சன்மார்க்கமல்லாமல் — நியாய பூர்வமான சமரச சன்மார்க்கத்துக்கும் விரோதமாய் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த நிலையில் ஒருவன் சமரச சன்மார்க்கத்தைப் பற்றி பேச வேண்டுமானால் மேற்கண்ட கட்டுப்பாடுகளை வைத்துக் கொண்டு சமரச சன்மார்க்கம் ஏற்பட வேண்டும் என்கிற முறையில் யோக்கியர்களாலோ, அறிவாளிகளாலோ பேச முடியாது. ஏனெனில், அவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட தத்துவத்தில் அமைக்கப்பட்டிருப்பவைகளாகும்; அதோடு மாத்திரமல்லாமல், சமரசமும் சன்மார்க்கமும் கூடாது என்னும் தத்துவத்தின் மீதே அமைக்கப்பட்டுள்ளவைகளாகும்.

மேற்கண்டவை சம்பந்தமான கட்டுப்பாடுகளையெல்லாம் அடியோடு அழிப்பது தான் சமரச சன்மார்க்கம் என்று சொல்வேன். இது உங்களில் பலருக்கும் உங்கள் பாதிரிமார்கள், எஜமானர்கள், அக்கம்பக்கச் சாமியார்கள், சாமிகள், மதக்காரர்கள் ஆகியவர்களுக்கு வருத்தமாயும் விரோதமானவைகளாகவும் இருக்கும். நான் உண்மையான சமரச சன்மார்க்கம் அடைந்த தேசத்தார்– அடைந்த சமூகத்தார் அடைந்த தனிமனிதர்கள் யார் யாரைக் கருதுகின்றேனோ அவர்கள் எல்லாம் மேற்கண்ட இடையூறானவைகளைத் தகர்த்தெறிந்து தான் சமரச சன்மார்க்கம் அடைந்தார்கள்; இவைகளில் சிறிது தாட்சண்யப்பட்டவர்கள் கூட தோல்வியடைந்துவிட்டார்கள்.

(பெருந்துறை சமீபம் கிரே நகரில், 26-01-1931-ல் சொற்பொழிவு- ‘குடி அரசு ‘ 19-2-1931)


பெரியாரின் அரசியல் இயக்கம் — தகவல்கள்:

இக்கட்டுரையை படிப்பவர்கள் பெரியாரின் அரசியல் வாழ்க்கை குறித்த தகவல்களை நினைவு படுத்திக் கொள்ளவும், இளைஞர்கள் அறிந்துக் கொள்ளவும், தெளிவு படுத்திக் கொள்ளவும் இப்பகுதி. மேலோட்டமானதாகவும், துல்லியமின்றியும் அமையும் இப்பகுதி, அடுத்து வரும் விவாதப் பகுதியினைப் படிக்க உதவும்பொருட்டுதான்.


17-9-1879 : ஈரோட்டில் பிறந்தார்.

1919 — 1925 : காங்கிரஸ் கட்சியில் பணி புரிந்தார். கள்ளுக்கடை மறியல், ஒத்துழையாமை இயக்கம், கதர் பிரசாரம், நிர்மாணத்திட்டம் முதலியவற்றில் தீவிர பங்கேற்பு. வகுப்புரிமைத் தீர்மானம் கொண்டுவர தொடர்ந்து முயற்சி. 1924 — வைக்கம் போராட்டம். 1925ல் வகுப்புரிமைத் தீர்மானத்தை ஏற்காததால் காங்கிரஸில் இருந்து வெளியேற்றம்.

(25-11-1925)

1926–1930 : சுயமரியாதை இயக்கம் உருவாக்கம். குடி அரசு, திராவிடன், REVOLT பத்திரிக்கைகள் வாயிலாகவும், நேரடியாகவும், பரவலான கடும் பிரச்சாரம், சாதி ஒழிப்பே உடனடி இலட்சியமெனத் தெளிவு.

1931-1937: சமதர்மப் பிரச்சாரம். பொதுவுடைமைக் கொள்கையின்பால் ஈர்ப்பு 1932 ஆம் ஆண்டு 11 மாதங்கள் உலகச் சுற்றுப்பயணம் (13-2-32 முதல் (19-5-32 ) வரை மூன்று மாதங்கள் ரஷ்யாவில் ) 1933-34 தீவிர சமதர்மப் பிரச்சாரம். 30-12-33 யில் கைது செய்யப்பட்டார். 34யில் அரசின் ஒடுக்குமுறை அதிகரிக்க சமதர்மப் பிரச்சாரம் தீவிரம் குறைக்கப்படுகிறது ‘1936யில் ஜீவா முதலானோர் இதைக் கண்டித்து வெளியேறுகிறார்கள். 1935 முதல் நீதிக் கட்சியைக் அதிகம் ஆதரிக்கத் தொடங்குகிறார். 1937 தேர்தலில் நீதிக் கட்சி படுதோல்வி அடைகிறது.

1938-1954 : 1938யில் இராஜாஜி தலைமையில் நடந்த காங்கிரசு அரசு இந்தியைக் கட்டாயப் பாடமாக்க அதை எதிர்த்து பெரியதொரு கிளர்ச்சியினை நடத்துகிறார். கிளர்ச்சியினிறுதியில் தனி நாடு கோரிக்கையுமெழுகிறது. இரண்டாண்டு சிறை தண்டனை பெறுகிறார். (டிசம்பர் ’39 விடுதலை) நீதிக் கட்சியின் தலைவராகிறார், தொடர்ந்து திராவிட நாடு கோரிக்கையை வலியுறுத்துகிறார் 1944யில் நீதிக் கட்சி திராவிட கழகமாக பெயர் மாற்றம் பெறுகிறது. அரசியல் நிர்ணய சபை அமைக்கப்பட்ட விதத்தைக் கண்டிக்கிறார். 1947–சுதந்திர தினத்தைக் துக்க நாளாக அனுசரிக்கும்படி கோருகிறார். இதில் அண்ணா கருத்து மாறுபாடு கொள்கிறார். 1949யில் தி.மு.க பிரிகிறது. பெரியார்– மணியம்மை திருமணத்தைத் தொடர்ந்து (17-9-49) 1950யில் வகுப்புரிமையை வலியுறுத்தி இயக்கம். 1952-காங்கிரசு சிறுபான்மை மந்திரி சபை அமைத்தது. மீண்டும் இராஜாஜி முதல்வர். அவர் அறிமுகப்படுத்திய குலக்கல்வி திட்டத்தை எதிர்த்து கடுமையான கிளர்ச்சி நடத்துகிறார்– 1954யில் இராஜாஜி பதவி விலகுகிறார்.

1954-1967 : 1954ல் காமராசர் முதல்வராகிறார். பெரியார் காமராசருக்கும், காங்கிரசுக்கும் ஆதரவு தருகிறார். 1956– மொழிவாரி மாநிலம் உருவாக்கம் தமிழ்நாடே திராவிட நாடு என்கிறார். 1957– அரசியல் நிர்ணய சட்டத்தை எரிக்கும் போராட்டம் நடத்தி சிறை செல்கிறார். 1960 — ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே ‘ — அறிவிப்பு. இந்திய தேசப்படம் எரிக்கும் கிளர்ச்சி நடத்தி கைதாகிறார். இடையே 56யில் இராமர் பட எரிப்பை நிகழ்த்துகிறார். 66யில் இராமாயண எரிப்பு. 1967யில் காங்கிரஸ் தோல்வி. தி.மு.க பெரும்பான்மை இடங்களை கைப்பற்றுகிறது.

1968 – 1973 : தி.மு.க ஆதரவு — கர்பக்கிரகக் கிளர்ச்சி — அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் கோரிக்கை.

24-12-73 : வேலூரில் C.M.C. மருத்துவமனையில் மரணமடைகிறார்.


அவருடைய அரசியல் வாழ்க்கையில் அரசுப் பதவியேற்பது அவருக்குப் பிடிக்காத செயலாகவேயிருந்திருக்கிறது. இத்துணைக்கும் மக்கள் போராட முழுவதும் தயாராகாதபோது, அரசுச் சட்டங்களால் மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவது எளிது என்று நம்புகின்றவர். ஆனால் அரசியலதிகாரத்தைத் தான் கைப்பற்றுவதை விரும்பாமல், எப்படியாவது ஏதோவொரு அரசாங்கத்தை மிரட்டி சட்டங்களைப் போட வைக்கலாம் என்றே கருதுகிறார். அதே சமயம் தலைமறைவு இயக்கம் வன்முறை போன்றவற்றையும் அவர் வெறுப்பவராகவே இருக்கிறார். தொடர்ந்த பிரசாரம் என்பதே அவர் தேர்ந்தெடுத்த அரசியல் பணி.


12. நான் அடிக்கடி கொள்கையில் மாற்றமடைபவன் என்று சொல்லப்படுகிறது. உண்மையாக இருக்கலாம். நீங்கள் அதை ஏன் கவனிக்கிறீர்கள் ? ஒரு மனிதன், அவன் பிறந்தது முதல் இன்று வரை திருடிக்க்கொண்டே இருக்கிற ஒரே நிலைக்காரன் என்று சொல்லப்பட்டால், அவன் மகா யோக்கியனா ? எந்த மனிதனும் ஒரே நிலையில் இருக்கவேண்டும் ‘ என்று நீங்கள் ஏன் ஆசைப்படுகிறீர்கள் ? அதனால் உங்களுக்கு என்ன இலாபம் ? மாறுதல் முற்போக்குள்ளதா, பிற்போக்குள்ளதா ? அதனால் மக்களுக்கு நன்மையா ? தீமையா ? என்பன போன்றவற்றைக் கவனிக்க வேண்டியதுதான் அறிவாளிகளின் கடமையாகும்.

மற்றும், பொது நன்மையை உத்தேசித்து– கஷ்டப்படுகிற மக்கள் நன்மையை உத்தேசித்து மாறினானா ? அல்லது சுயநலத்திற்கு — அக்கிரமமான இலாபமடைவதற்கு மாறினானா ? என்று பார்க்க வேண்டும். யோக்கியன், அறிவாளி, ஆராய்ச்சியாளி, பொறுப்பாளி, கவலையாளி ஆகியவர் மாறவேண்டியது அவசியமாகலாம். அதைப் பற்றிய கவலைஏன் ? யார் எப்படி மாறினாலும் பார்க்கின்றவர்களுக்கு புத்தியும் கண்ணும் சரியாய் இருந்தால், மாற்றத்தைப் பற்றி ஒன்றும் ஆபத்து வந்துவிடாது.

நான் பலதடவை மாறியிருக்கலாம்; பல குட்டிக்கரணங்கள் போட்டிருக்கலாம்; சுயநலத்திற்காகவும் போட்டிருக்கலாம்; பச்சோந்தியாகவும் இருக்கலாம். அதனால் உங்களுக்கு என்ன கெடுதி ? நாடகக் கொட்டகையில் நாடகம் பார்க்கின்ற போது ஒரு மனிதன் எத்தனை வேடம் மாறி மாறிப் போட்டு நடிப்பதை நீங்கள் காசு கொடுத்துப் பார்த்துவிட்டு, நடித்தவனையும் புகழ்ந்துக்கொண்டு போகின்றீர்களா, இல்லையா ?

கோயில் கட்டிய மக்கள், கோயிலை இடிக்க வேண்டியவர்களாகி விடுவார்கள். அகிம்சை பேசுபவர்கள் பலாத்காரத்தைப் பேச வேண்டியவர்களாகி விடுவார்கள். இராஜ விசுவாசிகள் இராஜத் துரோகிகள் ஆகிவிடுவார்கள். திருடக்கூடாது என்பவர்கள் கொள்ளையடிக்கச் சொல்வார்கள். இப்படியாக, அபிப்பிராயங்கள் மாறிக்கொண்டு போகலாம். இவற்றையெல்லாம், அபிப்ராயங்கள் மாறியதாலேயே குற்றம் என்று சொல்லிவிட முடியாது. தங்களை ‘நல்ல சூத்திரர்கள் ‘ என்று சொல்லிக்கொண்டு பார்ப்பனர் கால்களைக் கழுவிய தண்ணீருக்கு பவுன் கொடுத்துச் சாப்பிட்டவர்கள் இன்று ‘சூத்திரன் என்றால் ஆத்திரம் கொண்டு அடி, என்றும் ‘பார்ப்பனர்கள் ஜாக்கிரதை ‘ என்றும் ஏன் சொல்லுகிறார்கள் ? இந்த மாற்றத்தால் இப்படிச் சொன்னவர்கள் அயோக்கியர்கள் ஆக முடியுமா ? தவிர, ‘சூத்திரன் பணம் வைத்திருந்தால், பிராமணர்கள் பலாத்காரத்தால் அதைப் பறித்துக் கொள்ளலாம், என்று மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் இருந்தது மாறி இப்போது வெள்ளையர் தர்மத்தில் ‘தந்திரங்களாலும் சூழ்ச்சிகளாலும் மாத்திரந்தான் பறித்துக் கொள்ளலாம் ‘ என்கிறதான மாறுதல் ஏற்பட்டுவிட்டது நாளை ஒரு சமயம் சமதர்ம காலத்தில், ‘பிராணர்கள் (சரீரத்தால் பாடுபடாதவன்) சொத்து வைத்திருந்தால், மற்றவர்கள் பலாத்காரத்தில் பிடுங்கிக் கொள்ளலாம் ‘ என்று ஏற்பட்டாலும், ஏற்படலாம். இம்மாதிரி மாறுதல்கள் காலத்திற்கும் பகுத்தறிவிற்கும், நாட்டின் முற்போற்கிற்கும் ஏற்றாற்போல நடந்துதான் தீரும். எனவே, நான் மாறுதல் அடைந்துவிட்டேன் என்று சொல்லப்படுவதில் வெட்கப்படுவதில்லை. நாளை நான் எப்படி மாறப்போகிறேன் என்பது எனக்கே தெரியாது. ஆகையால் நான் சொல்வதைக் கண்மூடித்தனமாய் நம்பாதீர்கள்.

(நாகயில், 3-10-1931-ல் சொற்பொழிவு– ‘குடி அரசு ‘ … 11-10-1931)

13. ஆம்; பரிகாசம் செய்வார்கள்; நமக்கும் அது கொஞ்சம் மானக்கேடாகத்தான் தோன்றும். உண்மையாகவே அது மானக்கேடாகவும் இருக்கலாம். அந்த மானக்கேடு நடத்தை நானோ, நீங்களோ நமது தனிப்பட்ட சுயநலத்துக்காக அல்ல; சமூதாயப் பொதுநலத்துக்காகவே அடைகிறோம். நாம் நமது சமூதாய நலத்துக்காக உயிரைத் தியாகம் செய்வது என்பது எப்படியோ, அப்படித்தான் உயிரிலும் சிறந்தது என்று சொல்லும்படியான மானத்தைத் தியாகம் செய்வது ஆகும்.

( ‘விடுதலை ‘ -அறிக்கை -20-11-1966)


பெரியார்-அரசியல் இயக்கத்தின் மீதான் விமர்சனங்கள் :

1. பொது உடைமை இயக்கப் பாதயை அரசுக்குப் பயந்து கைவிட்டவர் :

சுயமரியாதை இயக்கத்திற்கும்- சமதர்மத்திற்கும் நிகழ்ந்த ‘மணமுறிவு ‘ ஏற்படுத்திய கசப்பு இன்றுவரை நீங்காததை கவனிக்க முடிகிறது. பெரியாரின் சிந்தனைகளை ஊன்றிப் பார்த்தால் இதில் பிரச்சினை எதுவுமில்லையென்பது எளிதில் விளங்கும். பெரியார் ஒரு ஜனநாயகப் புரட்சியாளர். இந்திய சமூகங்கள் போன்றவற்றில் ஜனநாயகப் புரட்சி நடைபெறுமுன்பே, சமதர்மப் புரட்சியும் பொதுவுடமையும் சாத்தியம் என நினைப்பதோ, அல்லது முதலில் எவ்வகையான இயக்கத்தை உருவாக்க வேண்டுமென்பதில் குழம்புவதோ அரசியல் தெளிவின்மையாகும். பாராளுமன்ற ஜனநாயகம் வந்ததை உண்மையான ஜனநாயகம் என்றோ ஜனநாயகப் புரட்சி என்றோ சொல்ல முடியாது என்பது பரவலாக ஒப்புக்கொள்ளப்படுவதே. அப்படியென்றால் உண்மையான ஜனநாயகப் புரட்சி என்றால் என்ன ? என்று மார்க்சீய—லெனினீய பரிசோதனைக் கூடங்களில் இன்றும் தீவிரமான ஆய்வுகள் நடக்கின்றன. டாக்டர் அம்பேத்கரும், பெரியாரும் தெளிவாக அசலான ஜனநாயகப் புரட்சி களங்களில் நின்றவர்கள். பல்வேறு பாதைகளில் இன்று பலரும் அவர்களிடம் வந்து சேர்வதை பார்க்க முடிகிறது. வராமலே போவதற்கு, காலதாமதமாக வந்து சேர்வது நல்லதுதான். அடையாளப் பிரச்சனைகளை விட்டுவிட்டால்.

பெரியார் சமதர்மப் பிரசாரத்தை மட்டுப்படுத்திக் கொள்வதையும், அதற்கான காரணங்களையும் பகிரங்கமாக அறிவிக்கிறார். அரசின் நிர்பந்தத்தின் பேரில்தான் இதைச் செய்வதைச் சொல்கிறார். எந்தவித தயக்கமும், ஒளிவு மறைவுமின்றி அப்படி அறிவிக்க முடிந்தத்தற்குக் காரணம் அவருக்கிருந்த தெளிவு தான். வகுப்புரிமையை ஏற்காத காங்கிரஸ்தான் பிரதான எதிரி கடும் பிரச்சாரத்தின் மூலமாகவே அதை எதிர்க்க முடியும். அரசை பகைத்துக் கொண்டால் அது சாத்தியமில்லை. பெரியார் அரசியல் வாழ்வின் தொடக்கமுதலே அவரது உடனடி குறிக்கோள்கள் வகுப்புவாரி உரிமைகள்— இட ஒதுக்கீடு போன்றவைதான். இடையில் பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகளால் கவரப்பட்டு அவற்றையும் பிரச்சாரம் செய்ய முடிவு செய்கிறார். ஆனால் அவை மிகத் தொலதூர இலட்சியங்கள் என்பது அவருக்குத் தெரியும். பிரச்சினை வந்ததும் அதைக் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டுத் தன்னுடைய பிரதான, உடனடி இலட்சியமான வகுப்புவாரி உரிமைகளுக்கு வருகிறார். ஆனால் வாழ்நாளின் இறுதிவரை பொதுவுடமை சிந்தனைகளுக்கு எதிராகவோ, முதலாளீயம் காந்தீயம் போன்றவற்றை ஆதரித்தோ அவர் பேசியதில்லை. அவரைப் பிடிக்காதவர்கள் அவர் 1934-36ல் எடுத்த நிலைகளை சந்தர்ப்பவாதம், பிழைப்பு வாதம் எனலாம்; பிடித்தவர்கள் அதை யுத்த தந்திரம், செயல் தந்திரம் என்று புகழலாம் என்பது தவிர இந்த விவாதத்தில் எந்த ஒரு சத்துமில்லை என்று பெரியார் பாணியிலேயே கூறிவிட்டு மேலே நகர வேண்டியதுதான்.


Series Navigation

ராஜன் குறை