கணினி யுகத்திற்கான இன்றியமையாச் சமூகச் சிந்தனை – 3 (இறுதிப்பகுதி)

This entry is part of 13 in the series 20010519_Issue

சி குமாரபாரதி


ஊர்வலப் பண்பாடு

‘கூரையில் இரு நுாற்றுச் சொச்ச குரங்கள் தீ வெட்டிகளுடன் ஏறி தா திமி திமித்தி என ஆட, தீ அணைக்கிறேன் பேர்வழி என வேறொரு மந்திக் கூட்டம் கீழே தண்ணீர் வாளிகளுடன் குதி குதியெனக் கும்மாளமிட இவற்றையெல்லாம் வேடிக்கை பார்க்க ஆயிரக்கணக்கான மந்திகள் குழுமிய ஒரு கதை இங்கு ஞாபகம் வருகிறது. ‘ சி.கு

கட்சிகளின் உள் அமைப்பு முழுக்க முழுக்க நிலபிரபுதத்வ சமுதாயம் (archaically feudal) சார்ந்தது. ஆண்டான்- அடிமை தலைவன் – தொண்டன் முறை உறவுகள். கட்சிகளின் உட் பூசல்களும், கட்சிகளிடையே போட்டிகளும் ஏற்படுகிறது. இவற்றை பிரதிபலித்து இவற்றிற்கு உருவம் கொடுத்து, தீர்வுகள் காணும் விளையாட்டு மைதானமாக தமிழ் நாடு முழுவதும் மாற்றப் படுகிறது. இந்தப் போர் நடனங்களின் உன்மத்த வெளிப்பாடாக ஊர்வலங்கள், பேரணிகள், மகா நாடுகள், சிலை திறப்பு விழாக்கள் (சிலைகளின் நேர்த்தி ஆயனச் சிற்பி தலைமறைவாகும் படி..) கட்டவுட்கள். ஊர்வலங்கள் ஆர்ப்பாட்டங்களே நாட்டாண்மைகளை நிலை நிறுத்தும் சமூகச் சடங்கு. ஊர்வலம் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடத்தும் தொழில் நுட்பம் (Rent a crowd, Rent a lorry சமாச்சாரம்) தெரிந்தவர்கள்தான் குட்டித் தலைவர்களாக பரிணமிக்கிறார்கள். ‘மாவட்டச் செயலாளர் அண்ணனே வருக வருக இவண்… ‘ போன்ற சுவரொட்டிகளில் பெரும் தலைவர்களுடன் கூழைக் கும்பிடு போடும் குட்டித்தலைவர்களின் தந்திரத் திரு மூஞ்சிகள். மதில்கள், கழிப்பறைச் சுவர்கள், விளக்குக் கம்பங்கள் என பொதுப் பார்வையில் படும் ஒவ்வொரு சதுர அங்குல றியல் எஸ்டேட்டிலும் இவர்கள் படங்கள் எம்மை முறைத்துப் பார்க்கின்றன. இந்தக் கூத்துக்களால் பொது மக்களுக்கு ஏற்படும் நாளாந்த இன்னல்கள். சாலைகள் மூடப் படுதல். கிராமங்களைக் காலியாக்கி நகரத்தை பல்லாயிரம் கால்கள் மிதித்து துவம்சம் செய்யும் அத்து மீறல்களுக்கு- ரெளடித்தனங்களுக்கு அன்று சுதந்திரம் வழங்கப் படுகிறது.

ஊர்வலக் கலாச்சாரம் பல வருடங்களாக நடை பெற்று மகாமக உற்சவமாக நிலைத்துவிட்டது. இந்த கலாச்சாரத்தின் விகாரமான வெளிப்பாடுதான் சென்ற ஆண்டு நடைபெற்ற வேளாண்மை பல்கலைக் கழக பெண்கள் மூவர் ( ஹேமலதா, காயத்திரி, கோகிலவாணி) பஸ்சில் உயிருடன் எரிப்பு. ஒரு முக்கிய அரசியல்வாதிக்கு ஊழலுக்காக நீதி மன்றம் தண்டனை கொடுத்ததை எதிர்த்து நடந்த ஆர்பாட்டத்தில் ஏற்பட்ட கொலைகள் இவை.

ஆனால் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து எழுந்த மக்கள் கோபம் இந்த மாதிரியான கட்சி நிகழ்வுகளுக்கு ஒரு முற்றுப் புள்ளி வைத்ததாகத் தெரியவில்லை. இந்த கொலைச் சம்பவம் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சியின் அதுவும் ஒரு குறிப்பிட்ட வகைத் தொண்டர்களின் செயலாகக் காண்பிக்கப் பட்டு வியாக்கியானம் செய்யப் பட்டது. இது எல்லாக் கட்சிகளினதும் அடிப்படை செயல் முறைகளிலிருந்து விளையக் கூடிய பல விபரீதங்களில் ஒன்றுதான் என்பது தெளிவாகப் பலருக்கு புலப்படவில்லை. தொடர்ந்து வந்த ஊடக செய்திகள் முரண்படும் அறிக்கைகளையும் தியரிகளையும் முக்கியமாக்கி சம்பவத்தை சிறுமைப் படுத்தின. இந்த குழப்பமான பின்புலத்தில் ஒரு சில கட்டுப்பாடுகளைக் கூட நிலைநாட்டும் முன்பே மக்களின் ஆவேசம் இறங்கிவிட்டதாகத் தெரிகிறது.

வாடகைக் கூட்டங்கள் (Rent a Crowd)

ஆயிரக் கணக்கில் மக்களை அங்குமிங்கும் நகர்த்தும் பொதுக் கூட்டங்கள் நிச்சயமாக நடக்க கூடாது என்ற உணர்வு பரவலாக ஏற்படும் பட்சத்தில் அரசியல் கட்சிகள் கொஞ்சம் அடக்கத்துடன் சிறு கூட்டங்களில் ‘ கொள்ளை விளக்கம் ‘ அளிக்க நிர்பந்திக்கப் படுவார்கள் – அது அவர்கள் பிரச்சனை.(மெகா கூட்டங்களில் அப்படியென்ன செயல் திட்டங்களை பரிசீலிக்கிறார்கள் என்பதை விடுவோம்). அலை மோதும் கூட்டம் மைக் பந்தல் இத்தியாதி எந்தக் தலைவர்களுக்கும் சரி பெரும் லாகிரி. இந்தப் போதைக்கு இவர்கள் அடிமை. இதை விட அடக்கமாக பிரச்சாரம் செய்ய அவர்களுக்கு வராது. இப்படியான கட்டுப்பாடுகள் அவர்கள் யாராயிருந்தாலும் அவர்களிடமிருந்து நிச்சயம் வராது. நன்றாகப் பரிசோதிக்கப் பட்ட பிரசார முறையை அரசியல் வாதிகள் நிர்ப்பந்தத்தினால் அன்றிக் கைவிடப் போவதில்லை. அரசியலில் செம்மை ஏற்பட வேண்டும் என்றால் முதலில் இங்குதான் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.

ஆனால் பிடி இங்கு தான் இருக்கிறது. படித்த மக்களுக்கும் இந்த திருவிழாப் பின்புலம் தேவைப் படுகிறது என்றே தோன்றுகிறது. இவற்றால் நாளாந்த வாழ்வில் ஏற்படும் தடங்கல்களைக் கூட, இயந்திரத்தன்மையான வாழ்விலிருந்து தற்காலிக விடுதலையாகவே நினைக்கிறோமா ?. சுதந்திரத்திற்கு முன்னர் தொடக்கம் இப்படியான மெகா நிகழ்வுகளுக்கு பழக்கப் பட்டு விட்டோம் என எண்ணுகிறேன். இறந்த பொற்காலத்துடனான ஒரு குறியீட்டுத் தொடர்பு ? ஆனால் அன்று இவற்றிற்கு ஒரு நடைமுறைப் பயன்பாடு இருந்தது எனலாம். சிறு பான்மை பிரிட்டிஷ் நிர்வாகிகளுக்கு தொடை நடுங்கும் நிகழ்வாக இவை அமைந்தன. இப்பொழுது யாரைப் வெருட்ட இந்த எடுபிடிகள் ? நாங்கள் இவற்றைப் பற்றி யெல்லாம் முணுமுணுத்தாலும் இன்றியமையாத பகைப்புலமாக இந் நிகழ்வுகள் தொடரவே விரும்புகின்றோம். அதிருப்திகளைக் கொட்டிக் கொண்டே சினிமா பார்ப்பது போலவாயிருக்கலாம்.

ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட சமூக நடத்தைகள் (Norms)

இந்த ஒரு நிகழ்வில் என்று மட்டுமல்ல இங்கு கூறப்பட்ட எல்லா விஷயங்களிலுமே ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட சமூக நடத்தைகள் (Norms) இப்படித்தான் நிறுவப் படுகின்றன. கட்டுரையில் இந்த விஷயம் திருத்தமாக விழுந்திருக்கிறதோ தெரியவில்லை. ‘எதிர் ‘ பக்கத்திற்கும் ‘எங்கள் ‘ பக்கத்திற்கும்கூட இவையெல்லாமே தெரிந்திருக்கிறது. இந்தச் சமநிலைகள் எல்லோருக்கும் ஒத்துவரும் புள்ளிகளுக்கு மெதுவாக நகர்த்தப் படுகின்றன – எது செய்யலாம், எது செய்து தப்பிக்கலாம் எவை செய்யத் தகாதன என்ற வரையறைகள் இப்படித்தான் நிறுவப் படுகின்றன. அரசியல் வாதிகளில்மட்டும் பழியைப் போடுவதில் பிரயோசனம் இல்லை. நான் சொல்வது எங்களையும் மாற்றிக் கொண்டு நிர்வாக யந்திரமும் மாறவேண்டும் எனக் கோருவதைப் பற்றியதே.

மகாத்மா காந்தியின் சுதந்திர இயக்கத்தினது வெற்றிக்கு அடிப்படைக் காரணம் ஏற்கனவே பரவலாக, முக்கியமாகப் படித்த மக்களில், ஊடுருவியிருந்த சுதந்திர அடிநாதத்தை மீட்க முடிந்ததேயாகும். ஆக குறிப்பிட்ட விகிதத்தினரின் அடிப்படை உள்ளக்கிடக்கை என்பது முக்கியமான விஷயமாகிறது. இது நிற்க.

தலைவர்களின் ஊடகப் பிம்பங்கள்

வரலாறு எங்களுக்குப் பல பாடங்களை முன்வைத்தாலும் வரலாற்றிலிருந்து நாம் நிகழ்காலத்திற்குரிய பாடங்களைப் படிக்க முடிவதில்லை என்பதும் ஒரு ஆச்சர்யம்தான். இப்படியொரு குணம் நமக்கு வாய்த்திருக்கிறது. காலனிச ஆதிக்கத்தின் நாயகனாக விளங்கிய சர்ச்சில் இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின் அரசியலிலிருந்து மக்களால் விலக்கப் பட்டார். உலகப் போரில் பிரிட்டினை மாபெரும் வெற்றிக்கு ஊக்குவித்தவரை மாறிவரும் புதிய சகாப்த்தத்திற்கு தோதுப் படமாட்டார் என்று தள்ளி வைக்க முடிந்தது பிரித்தானியா மக்களால். அதுவும் போரின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து நடந்த தேர்த்தலிலேயே இது சாத்தியமாயிற்று. ஆட்சி நடத்துவதற்குரிய தகமை என்பது கதாநாயக அந்தஸ்துக்கு சில ஊடகங்களால் உயர்த்தப் பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே உள்ள ஒரு சிறப்புத் தகுதி என்பதை மேற்கத்திய சாமானிய மக்கள் நம்புவதில்லை.

ஆனால் காந்தி-நேரு பிம்பத்தையும் அது தொடர்பான சுதந்திரப் போராட்டத்தையும் வைத்த்தே 50 வருடங்களை ஓட்ட முடிந்தது இந்திய ஊடகங்களினதும் அதை கேள்வி கேட்காமல் நம்பும் மக்கள் கூட்டத்தினதும் சாதனை. பழைய பத்திரிகைகபை¢ பார்க்கும் பொழுது சுதந்திரம் அடைந்து 10 வருடங்கள் கழிந்தும் போராட்ட கால புராணங்கள் ஜதீகங்கள் பின்னப் பட்டு ஊடகங்களுக்கே உரிய அரை குறைத் தேசீய முலாமுடன் துணுக்குச் செய்திகளாக கட்டுரைகளாக வந்து கொண்டிருந்து ஆச்சர்யம் அளித்தது. இந்த புதிய ஜதீகங்களின் இடை நிலைத் தேக்கிகளாக (buffer zone) நடுத்தர மக்கள் இலக்காகி பின்னர் மெதுவாக மக்கள் மட்டத்திற்கு சுவறியது எனலாம்.

கடவுளுக்காகக் காத்திருக்கிறோம் ?

இந்த தமாஷா நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுதே புதிய தொழில் நிறுவனங்களும் பழைய வியாபார நிறுவனங்களும் சந்தடியின்றி பின் கதவு வழியாக நிர்வாக யந்திரங்களுடன் நீண்ட கால உடன் படிக்கைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டன என ஊகிக்க முடிகிறது. சிலர் விழித்துக் கொண்டு கேள்வி கேட்டார்கள்தான். ஊடகங்கள் இதையிட்டு வருடா வருடம் வரும் காந்தி ஜெயந்திக்கு ‘மகாத்மாவே எங்கு போனாய், மீண்டும் பிறந்து உய்விக் வா ‘ என்னும் கருத்தில் கவிதைகளைத் தவறாமல் வெளியிட்டு தமது ஆதங்கத்தையும் பதிவு செய்து கொண்டன. நான் கூறி வருவது காந்தி-நேரு பற்றிய விமர்சனம் அல்ல என்பது தெளிவு. கஷ்டமான வேலைகளைச் செய்வதற்கு ஹீரோவுக்காக காத்திருப்பது அவதாரத்துக்காக காத்திருப்பது என்பன எங்கள் ஆழ் உள்ளக் கிடக்கையின் வெளிப்பாடக் கூடவிருக்கலாம். கீதாசாரியன் உறுதிமொழியாகச் சொன்னது போல் ‘தர்மம் குன்றி அதர்மம் மேலோங்கும் பொழுது நான் மனிதர்கள் ஊடே மனிதனாக மீண்டும் இறங்கி தர்மத்தை தாபிப்பேன் ‘. உண்மை கடவுளால் இதுவுமன்றி இன்னமும் முடிப்பது சாத்தியம் ஆனால் கொஞ்சம் எங்களின் ஒத்தாசையையும் நிச்சயம் வரவேற்பார். தவிரவும் தெயவத்தின் இடையீட்டுக்காவேனும் சமூகக் குழப்பங்களை உச்ச நிலையை அடைய விடுவதும் விவேகமல்ல.

மக்களுக்கு உரிய சமூகக் பொறுப்புகள் அவர்கள் உரிமைகள் ஆகியவை ஆழமாக வலியுறுத்தப் படவில்லை. ஊடகங்கள் இதற்கு முயற்ச்சி செய்ததாகத் தெரியவில்லை. அன்றி சில குறைந்த பட்ச பொது நடத்தைகளை வரையறுக்க அரச நிர்வாகங்களை கரிசனத்துடன் வற்புறுத்தியதாகவோ தெரியவில்லை. வாசகர்களை இலட்சிய நுகர்வோர்களாகவும், தங்கள் தங்கள் பத்திரிகைகளின் நட்சத்திர எழுத்தாளர்களுடைய பணம் செலுத்தும் விசிறியாகவும் பதனிடுவதே ஊடகங்களின் முக்கிய குறியாயிருந்து வருகிறது. போதாக் குறைக்கு கொஞ்சம் அரைவிழிப்புடன் இருக்கும் மக்களையும் தாலாட்டுப் பாடி துாங்க வைக்க தமிழ் படங்கள். தமிழ் சினிமா போலவே உள்ளடக்கம் எதுவும் இன்றியே வெறும் தொழில் நுட்ப பகட்டுடன் தமிழ் பத்திரிகையுலகமும். வியாபாரம் என்றால்கூடப் பரவாயில்லை ஆனால் உருப்படியாக ஒன்றும் செய்யாமலே பங்குதாரர்களின் மனக் கோணல்களை சமூகத்தின் தலையில் கட்டும் யந்திரங்களாகவே மாறிவிட்டன. இவற்றை நம்பினால் ஒரு சமுதாயம் மேலும் கீழ்நிலைக்கத்தான் தள்ளப்படும் என்பதில் எனக்கு ஐயம் இல்லை. நாம் நடைமுறைப்படுத்தும் ஒருவகை ‘நுகர்வோர் ‘ கலாச்சாரத்தினால் ஏற்படும் சுயநலன்களின் சங்கிலித் தொடர் விளைவுகளையே இன்று அனுபவிக்கிறோம் என்பதாவும் ஒரு வகையில் சொல்லலாம். மற்றைய நாடுகளிலும் இதுதான் நடை முறை என்பது ஒரு வாதம். உண்மை ஆனால் பொது நடத்தைகளில் வரையறைக் கோடுகள் உயர் மட்டத்தில் தெளிவாக செதுக்கப் பட்டு தொடர்ந்தும் பராமரிக்கப் படுகின்றன.

சீரழிவுகளுக்கு படித்வர்களே பொறுப்பு

இன்றைய பொருளாதார சமூக சீர்குலைவுகளுக்கு அரசியல்வாதிகளே காரணம் என்பதாக ஒரு வசதியான ஏற்பாட்டை செய்து கொண்டுவிடுகிறோம். பின்னர் அந்நிலையில் நின்று நாம் விரும்பாத அரசியல் வாதிகளை சாட ஆரம்பிக்கிறோம். அரசியல்வாதிகள் நல்லவர்களல்ல என்பதும் அவர்களின் தில்லுமுல்லுகளும் எனக்குத் தெரியாததல்ல. ஆனால் இந்த ரீதியில் போனால் முடிவில்லாத சுழல் வட்டத்திரற்குள் சிக்க வேண்டியிருக்கும். எங்களின் பங்கு இந்தச் சீரழிவில் எவ்வளவு ? என்பதே முதல் கேள்வி. அரசியல்வாதிகள் எங்கிருந்து வந்தார்கள் ? சீரழிவிற்கு முக்கய காரணம் – Primary Cause – சமுதாய நோக்கம்ற்ற படித்தவர்கள்தான். இவர்கள்தான் இன்றைய நிலைக்கு படிப்படியாக காரணமாயிருந்திருக்கிறார்கள். அதாவது நாங்கள். கொஞ்சம் உன்னிப்பாக கவனித்தால் இது தெரியும். அரசியல்வாதிகள் இரண்டாம் சுற்றுக் காரணம்.

விழிப்பான மனப்போக்கு ஒரு 5% விழுக்கடு இருந்தாலே பத்திரிகை-சினிமாத்தரங்கள் இயல்பாகவே உயரும். விழிப்புள்ள சிறு பான்மையினர் சமூக மாற்றங்களில் ஒரு பெரிய ஊக்கியாக செயல் பட்டிருக்கிறார்கள் எனபது வரலாறு. ஒரு குறிப்பிட்ட விழுக்காட்டுக்கு கூடிய எண்ணிக்கை மக்கள் சமுதாய பிரச்சனைகளில் தெளிவு கொண்டிருந்தால், இந்த விழிப்பு எங்கும் சுவறி பல திசைகளிலும் செயல்ப் படும். இதனால் பொது நடத்தைகளில் சில வரையறைகளை நிறுவ முடியும். சமூக இயக்கங்கள் இயற்கை இயக்கங்கள் போலவே (அணுக்கரு விளைவு, படிகமாதல் இத்தியாதி) இயக்கங்களின் பெருக்கத்தை சுண்டிவிட ஒரு குறைந்த பட்ச எண்ணிக்கை (critical mass) தேவைப்படுகிறது. இந்த எல்லையை எண்ணிக்கை தொட்டவுடன் அதன் பின் மிகத் துரிதமாக கேத்திர கணித பெருக்கை நிகழ்கிறது.

படித்தவர்கள் செய்யக் கூடியது என்ன ?

இந்த அறைகூவலுக்கு எப்படி முகம் கொடுக்கலாம் என்ற கேள்விக்கு நேரடியாக பதில் சொல்வது கடினம். எனக்குத் தெரியாது என்பதுதான் நியாயமான பதில். இவை கட்டுரைகள் எழுத்துக்களை மீறிய விஷயம் என்பதையும் சொல்லவேண்டும். ஆனால் எங்கள் பார்வை முறைகளில் முதலில் மாற்றம் ஏற்படுதல் வேண்டும். இந்தப் பார்வை மாற்றங்கள்கூட இப்படியான கட்டுரைகளால் மட்டும் ஏற்படுத்த முடியும் என்று தோன்றவில்லை. இவற்றை சமூக மட்டத்தில் தயங்காமல் விவாதிப்பது முக்கியம். நகர நடுத்தர வர்க்கத்தினரிடையே பொருள் பொதிந்த கருத்துப் பரிமாற்றம் குறைவு. இப்படியான தொடர்புகள் ஏற்படுவது பல நன்மைகளை ஏற்படுத்தும் என்பதுடன் பொது விஷயங்களில் ஒரு விழிப்புணர்வு ஏற்படுவதற்கும் வாய்ப்பு உண்டாகிறது. ‘எல்லா அரசியல் வாதிகளும் ஊழல் பேர் வழிகள் ‘ என்பவை போன்ற சூடான விவாதங்கள் பாதி உண்மையைத்தான் சொல்கிறது. மறு பாதி ‘நாங்களும் அவர்களை போன்றவர்களே ‘ என்பதாகும். இம்மாதிரியான உரையாடல்களில் ஏற்படும் தடங்கல்களை அவதானிக்கும் பொழுது தடங்கல்களுக்குக் காரணமான சில உளப்பாங்குகளைச் mindsets சொல்ல வேண்டும்.

எளிமையான சிந்தனை

வில்லுக்கு விஜயன் வேலுக்கு முருகன்

கல்லுக்குக் கவண் பல்லுக்குப் பற்பசை

மெய்ச்சொல்லுக்கு என் பாட்டனாரின் பழம்(ரண்)பொத்தகம்

– ரமணீதரன் ‘உவமை ‘

நாங்கள் எங்கள் நாட்டுப் பாரம்பரியங்களைப் பற்றி சில அபிமான உளப்பாங்குகள் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இவற்றை நாம் எந்த பொருளுடன் பிரயோகிக்கிறோம் என்பதும் எந்தச் சந்தரப்பங்களில் இவை அவசியமற்ற உறுத்தல்களாகின்றன என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும். அல்லாவிடின் திரும்பத் திரும் அலம்பிக் கொண்டிருப்தாகி விடும், இதனால் சிந்தனைகள் தடித்து விடுகின்றன. இவ்வகையில் இந்தியத் தேசீயம் பற்றிய நமது உளப்பாங்குகள் முக்கியமானவை. வேறு சில உளப்பாங்குகளும் திரும்பத் திரும்ப சுழல்கின்றன.

இந்தியக் கலாச்சாரம் தொன்மையானது என்ற கருத்து கடந்த நுாற்றாண்டில் மிகவும் வலியுறுத்தப் பட்டு வந்திருக்கிறது. ஒரு கால கட்டத்தில் (காலனிச) இதன் நடை முறை பயன் கருதியும் எங்களுக்கு கொஞ்சம் தன்நம்பிக்கை ஏற்படவும் இந்தக் கருத்தை அறிஞர்கள் கைக் கொண்டிருக்கலாம். எங்கள் தொன்மையில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லாவிட்டாலும் ஒரு விஷயம் உதைக்கிறது. எல்லா இனங்களுகளும் இந்த கிரகத்தில் கிட்டத்தட்ட இதேயளவு நீண்ட காலம் குப்பை கொட்டியிருப்பதாக பாத்தியதை கொண்டாட முடியும். மற்ற விஷயம், ஒரளவாவது நீதி நியாயமுள்ள சமூகத்தை உருவாக்க நாங்கள் உரிமை கொண்டாடும் பத்தாயிரமாண்டுக் கணக்கான ஆன்மீகப் பாரம்பரியம் தேவையில்லை என்றே தோன்றுகிறது. ஒரு பைம்பலுக்காக வேண்டுமென்றால் இதைச் சொல்வதில் தப்பில்லை. இந்திய ஞானிகள் உட்பட உலகம் எல்லா மகான்களையும் போற்றி மதிக்கிறது ஆனால் இந்த மதிப்பு ஒரு முழு நாட்டுக்கும் அங்கு நடக்கும் அபத்தங்களுக்கும் விரிவாக்கம் பெற வேண்டும் என இன்றைய திகதியில் எதிர் பார்க்க முடியாது. இன்னொரு உளப்பாங்கு இந்தியா அஹிம்சை அறநெறியில் நின்று போராட்டாம் நடத்தி சுதந்திரம் பெற்றது என்பதில் உள்ள பெருமை. இது உண்மை ஆனால் இதற்கு நாங்கள் எதுவும் செய்யவில்லை என்பதுடன், இந்தியச் சமூகம் மற்றைய சமூகங்கள் போலவே – பாகிஸ்தான் சீனா உட்பட, வன்முறை நிறைந்தது, என்பதுதான் நிகழ்கால உண்மை. இந்தியக் கடவுள்கள் ஆயுதபாணிகளாக, அதுவும் அவர்கள் உபரிக் கைகளில் மேலதிக ஆயுதங்கள் தரித்தவர்களாகவே சித்தரிக்கப் படுகிறார்கள்.

இவற்றை எதிர் மறையாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஒரு மாற்று முனைக் கருத்து (Counter point) நீங்கள் சிந்தித்துச் சொல்லக் கூடிய பலவிதமான தத்துவ விளக்கங்கள் எனக்கும் தெரிந்திருக்கிறது என்றாலும் இக்கட்டுரையைப் பொறுத்த மட்டில், இந்நிலைப் பாடு தேவையின் நிமித்தம் இங்கு முன்வைக்கப் படுகிறது. படித்த தமிழர்களின் சிந்தனைகள் எமது கலாச்சார விழுமங்களைப் பற்றியோ அன்றி விழுமங்கள் என றொமான்ரிக்காக அறிமுகப் படுத்தப் படுவன பற்றியோ சில தெளிவுகள் கொண்டிருத்தல் காலத்தின் தேவை. பல நல்ல மெறுமானங்கள் பாரம்பரியத்தில் உண்டு என்றால் இப்போ இவை எங்கே போயின ? இருப்தாகச் சொல்லப் படும் பாரம்பரியங்கள் எமது கலாச்சாரச் சூழலால் எங்களில் ஏற்றப்பட்ட வெறும் சுமையா ? இந்த விஷயத்தைக் கேள்வி நிலையிலேயே விடுவோம்.

பாரம்பரிய விழுமங்கள் எங்களுக்கு மட்டுமே சம்பவித்த வரப்பிரசாதமோ அன்றி சாபங்களோ அல்ல. பாரம்பரியங்களே எங்களுக்குச் சுமையாகி பல மூட நம்பிக்கைகளை வளர்த்து பின்னோக்கி தள்ளுகின்றன என்பது ஒரு சாராரின் வாதம். பிறிதொரு சாரார் இந்த பாரம்பரியங்கள் மானிடர்களின் அரிய அறிவுப் பொட்டகம், அதன் முழுப் பொருள்களையும் நாம் இன்னமும் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று வாதிடுகிறார்கள். எது எப்படியோ மற்றைய கலாச்சாரங்கள் இந்த சுமைகளை கெட்டித்தனமாக ஒதுக்குவதிலோ அன்றி அவற்றிலிருந்து தேவையான அறிவுகளை (முட்டையில் மயிர் புடுங்காமல்) சுலபமாகவே பெற்று விடுகிறதிலோ வல்லவர்களாயிருக்கிறார்கள் என்று எண்ணவே தோன்றுகிறது. உதாரணமாக கிரேக்க காவியங்கள் கூறும் பல ஒவ்வும் மற்றும் ஒவ்வா நிகழ்வுகளை அறிவியல், உளவியல் சிக்கல்களை சுட்ட பயன்படுத்திக் கொண்டு போய்கொண்டேயி ருக்கிறார்கள். நாம் இன்றும் ராமாயண சம்பவங்களை அவரவர் முறைப்படி மறு ஆக்கம் செய்வதில் மிகுந்த சக்தியை செலவிடுகிறோம்.

இந்தியத் தேசீயத்தின் பல முகங்கள்

‘நீங்கள் அந்த மரத்துடன் ஒரு உறவை உண்டாக்க முடியுமாயின், மானிடத்துடன் செம்மையான உறவை ஏற்படுத்தியதாகிறது. அந்த மரத்திற்கும் உலகிலுள்ள எல்லா மரங்களுக்கும் நீங்களே பொறுப்பாகிறீர்கள். ஆனால் இந்தப் பூமியிலுள்ள உயிரினங்களுடன் உங்களால் தெடர்பு கொள்ளவது சாத்தியமில்லை என்றால், மனிதர்கள், மற்றும் மானிடத்தினுடன் உள்ள ஓரளவு உறவையும் நீங்கள் இழந்து விடுகிறீர்கள். நாங்கள் மரத்தின் தன்மைகளை ஆழமாகப் உன்னிப் பார்ப்பதில்லை, நாங்கள் மரத்தை உணர்வுடன் தொடுவதில்லை, அதன் திண்மையை – அதன் சொர சொரப்பான பட்டையை ஸ்பரிசித்து, மரத்தின் ஓரங்கமான ஒலியை கேட்பதில்லை. இலைகளினுடே காற்றுச் செல்லும் ஓசையல்ல இது, இலைகளைச் சலசலக்கும் காலைத் தென்றலின் ஓசையயுமல்ல, ஆனால் அதன் உள்ளார்ந்த ஒலியை, மரத்தண்டின் ஓசையை, மெளனமான வேர்களின் ஓசையை கேட்பதில்லை, இந்த ஓசையைக் கேட்பதற்கு நீங்கள் மிகுந்த அதி நுண்உணர்வடைதல் வேண்டும். இந்த ஓசை உலகத்தின் சத்தங்களோ, அன்றி மனத்தின் அலமலக்கும் இரைச்சலோ ஆகாது, மானுடச் சச்சரவுகளினதுமோ, அன்றி போர்க்கள ஆபாச இரைச்சலோ அல்ல, ஆனால் இதுதான் பிரபஞ்சத்தின் பகுதியாகி நிற்கும் ஓங்கார ஒலியாகும். ‘ – தனக்குத்தானே கிருஷ்ணமூர்த்தி

( Krishnamurti to Himself; Victor Gollancz 1987)

இந்தியத் தேசீயம் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு. தாகூர் பாரதி ஆகியோர் இந்தியத் தேசீயத்திற்கு ஆதி உருவங்கள் கொடுத்தவர்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். இவர்கள் தீட்டிய தேசீயம் என்ற ஓவியம் மனிதர்களை மட்டும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கவில்லை. மண் மலைகள் ஆறுகள் நீர் நிலைகள் மரங்கள் உயிரினங்கள் என சகலதையும் உள்ளடக்கிய முழுமையான தேசீயம். மக்களிலும் மண்ணிலும் கொண்ட அன்பு இவர்கள் பாடல்களில் அழகான விழுமங்களாக மலைகளிலும் நதிகளிலும் பட்டுத் தெறித்து எதிரொலிக்கின்றன. இவை அழகான உருவகங்கள் மட்டுமே என்று நாங்கள் கருதலாம். ஆனால் இதில் நுட்பமான பெரும் வித்தியாசம் இருக்கிறது என நினைக்கத் தோன்றுகிறது. வாழ்வுடன் அவர்கள் கொண்டிருந்த ஒருமைப்பாடு வெறும் கவித்துவ விழுமங்களல்ல. அதைவிட அவர்களின் ஆன்மீக ஒருமைப்பாட்டு (அனுபூதி) நிலையையே இவை சுட்டுகின்றன. கிருஷ்ணமூர்தியின் மேற்கோள் இதைச் சுட்டுகிறது. இந்த விஷயம் நாங்கள் நினைப்பதை விட அடிப்படையில் வித்தியாசமானது. (இந்தக் கருத்து எனது அனுமானம். இதை ஒத்துக் கொள்ளாவிடினும் கட்டுரையின் பொதுவான போக்கில் பாதிப்பு இராது என்றுதான் நினைக்கிறேன்) இந்த மாதிரியான தேசீயத்தை இந்தியர்கள் மட்டுமல்ல பலரும் தடையின்றி ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடும். நீண்ட இந்தியக் கவிதை மரபில் இந்தியக் கவிகள் பலரும் எல்லா உயிரினங்களின் எதிரொலியாகவே குரல் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் உயிரினங்களின் மனச்சாட்சியாகவே செயல் பட்டிருக்கிறார்கள், உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் கூறும் பொழுது உண்மையின் வெண்கல நாதம் ஒலிக்கிறது. ஆனால் இவற்றிற்கு வாழ்வில் ஒரு அர்த்த்தை ஏற்றாமல் நாம் திரும்பத் திரும்ப மேற்கோள் காட்டும் பொழுது இவை உடைந்த குரலாக பிசிறு தட்டுகின்றன. உண்மையில் நடைமுறை வாழ்வில் இவற்றிற்கு நாம் ஏற்படுத்திவரும் அர்த்தம்தான் என்ன என்று பார்ப்போம். பொது இடங்களில் குவியும் குப்பைகள், ஆறுகள் நீர் நிலைகளில் சேரும் மாசு, காடுகளை அழித்தல், வதிவிடங்களுக்கூடாக தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் பெருகுதல், உச்சமாக போபால் விஷ வாயு மரணங்கள், என நீளும் பட்டியலில் நாம் கொடுக்கும் அர்த்தங்கள் தாராளமாகவே வெளிப் படுகின்றன.

மக்கள் ஒரு வகையான அரசியல் தேசீயத்தில் முக்கி யெடுக்கப் படுகிறார்கள். இந்தத் தேசீயம் அரசியல் தேவைகள் அவசரங்களாலும், சினிமாப் பிரதிபலிப்புக்களாலும், ராணுவ முன்னெடுப்புக்களாலும் உருவம் பெறும் மலினமான உணர்வை எழுப்பக் கூடிய தேசீயம். நரம்புகளில் புத்துணர்வு ஏற்ற மாதமொரு பொக்றான் வெடிப்பு நடாத்துவது சாத்தியமல்ல. இத்தகைய அட்ரெலீன் பாய்ச்சல் மிகவிரைவில் இறங்கி பழையபடி உணர்வுகள் கடினமாகி விடுகின்றன.

தேசீயத்தின் மென் முகம்

இந்தியத் தேசீயத்தின் மென்மையான மக்கள் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய தேசீய முகம் மகாத்தமாவுடையது. இந்த பிரதிபலிப்பு ஏற்படுத்தும் நம்பகத்தன்மையை உணர்ந்த அரசாங்கம் இவரது படத்தை கலக்டர் அலுவலகம், நீதிமன்றங்கள், காவல் நிலையங்கள் தோறும் முன்னிடத்தில் மாட்டியிருக்கிறது. இந்த புன்னகை பூத்த தேசீய முகத்தின் கீழ் பொது மக்கள் என்ன முறையில் இங்கெல்லாம் நடாத்தப் படுகிறார்கள் என்பது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. மக்கள் இந்த முகத்திற்கும் அது குறிப்படும் தேசீயத்திற்கும் காலப் போக்கில் என்ன பெறுமானம் கொடுக்கப் போகிறார்கள் என்பது அவர்களுக்கு இங்கு ஏற்படும் அனுபவங்களைப் பொறுத்தே அமையும். ஒரு அறிவுகூர் முகத்துடனும் அரிவாள் சம்மட்டியுடனும் எல்லா முரண்பாடுகளையும் போர்த்து, மிக ஆணித்தரமான அறிவியல் அத்திவாரத்தில் எழுப்பப்பட்டதாக உலகம் நம்பிய சோவியத் ஒன்றியம் திடாரெனச் சட்னியானதை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

தேசீயத்தின் மற்ற முகம்

‘இந்த நாடும் அதன் நிறுவனங்களும் இங்கு உறையும் மக்களுக்கே சொந்தம். அவர்களுக்கு ஆண்டு கொண்டிருக்கும் அரசாங்கத்துடன் அதிருப்தி ஏற்பட்டால், தங்கள் குடியுரிமையை பிரயோகித்து அதை மாற்றவோ, அன்றி தங்கள் புரட்சி செய்யும் உரிமையைப் பிரயோகித்து அதை கண்ட துண்டமாகச் சிதைக்கவோ அல்லது துாக்கி வீசவோ உரிமை உண்டு ‘ ஏபிரகாம் லிங்கன்

காவல் துறை ராணுவம் ஆகியவை தேசீயத்தின் மற்ற முகம். பொருளாதார வசதி குறைந்த மக்களால் நாளாந்த வாழ்கையில் மாமூலாக அவர்கள் எதிர் கொள்ளும் மறு முகம். 98 மார்கழியில் தமிழ் நாட்டிலிருந்த சமயம், தடுப்புக் காவலில் இருக்கையில் சித்திரவதைகள், மரணங்கள் ஏற்பட்டதாக தொடர்ந்து ஒன்று மாறி ஒன்றாகக் குற்றச்சாட்டுக்கள் பல பத்திரிகைகளில் வந்து வண்ணமிருந்தன. இதில் மோசமானது சென்னை வாசியான அண்மையில் மணமாகிய ஒரு இளம் பெண்ணின் (சித்திரா) தற்கொலை பற்றியது. இது சென்னை சிந்தாரிப்பேட்டையில் நடந்ததாயிருக்கலாம். இவர் நடுநிசியில் விசாரணைக்காக காவல் நிலையம் அழைத்துச் செல்லப் பட்டு அதிகைலையில் விடுவிக்கப் பட்டார். நிலையத்தில் விசாரிக்கப் படும் பொழுது தான் மான பங்கப் படுத்தப் பட்டதாக குறிப்பை விட்டுவிட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டார். எளிய தமிழில் எழுதப்பட்ட குறிப்பு (எழுதியதைவிட எழுதாமல் விட்டது உரத்துப் பேசியது) அவரின் சோகத்தைப் பிரதிபலித்தது. கணவன் ஏற்கனவே தடுப்புக்காவலில் அதே நிலையத்தில். விஷயம் வேலையிடத்தில் கணவன் சில ஆயிரம் ரூபாய்கள் திருடிவிட்டார் என்னும் புகார். இந்த விஷயம் ஒரேயடியாக மறக்கப் பட்டிருக்கும் ஆனால் உடன் வதியும் மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்து நிலையத்தை தரைமட்டமாக்கும் அளவுக்கு கொதிப்படைந்த பின்னர் உயர் மட்டம் விழித் தெழுந்தது. தொடராக வந்து கொண்டிருக்கும் காவல்நிலைய சம்பவங்களை யடுத்து ஏற்கனவே காவல்த் துறையின் பிம்பம் சிதைவுற்றிருந்ததால் பெரும் எடுப்பில் மக்கள் தெடர்பு நிகழ்ச்சி தடல்புடலாகப் பாய் விரிக்கப் பட்டது. இந்த விஷயத்தில் முதன் மந்திரிகூட அமைதியேற்படுத்த தலையிட நேர்ந்தது என நினைக்கிறேன். இதெல்லாம் நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது, வைத்தியசாலைக் கட்டிலுடன் பிணைக்கப் பட்ட கணவனின் படம் பிரசுரமாயிற்று என்றால் குரூரமான முட்டாள்தனத்தின் எல்லை இதுதான் என்று பட்டது. NGO களின் வற்புறுத்தலும் மக்கள் அழுத்தமும் சேர்ந்தபின் விசாரணைக் கமிஷன் நிறுவப்பட்டது. அதன் பிறகு என்ன நடந்தது எனத் தெரியாது ஆனால் ஒரு ஊகத்தில் கமிஷன், காவல் துறையின் விளக்கத்துடன் ஓத்துப் போகக்கூடிய பரிந்துரை வழங்கியிருக்கும் என நம்பலாம். எது எப்படியாயினும் இதில் நாற்றமடிக்கும் விஷயம் தலைநகரில் ஒரு பெண், அற்ப குற்றச்சாட்டின் பேரில் அதுவும் நேரடியாக ஈடுபடாத ஒரு விஷயத்திற்காக, நள்ளிரவு காவல் நிலையத்துக்கு இழுத்து வரப்பட்டதுதான். இது விதிவிலக்கான சம்பவமாகத் தெரியவில்லை.

புனிதமானது எனக் கூச்சலிடுவதால் மட்டும் ஒரு விஷயம் புனிதமாகிவிடாது. தேசீயமும் இதற்கு விலக்கல்ல. இவற்றிற்கு நடை முறைகளினால் அர்த்தம் தீட்டப் பட வேண்டும்.

முகமற்றவர்களின் அடையாளத் தேவை

நிர்வாக யந்திரங்களுடனான இவ்வகையான சந்திப்புக்களின் பொழுது, பாதிக்கப் பட்டவர்களின் அபயக் குரலுக்கு முதலில் பதிலளிப்பது சம்பந்தப் பட்டவர்களின் சாதி அமைப்புக்கள், நகரத்திலாயின் குடியிருப்பிலுள்ள ஏதாவது ரசிகர் மன்றங்களாயிருக்கும். சாதியின் சமுதாய முக்கியத்துவங்கள் கடமைகள் எனபன, தேர்த்தல் முறைகளால் மட்டுமின்றி இப்படியான சம்பவங்களாலும் மறுசெய்கைக்கு (re defined) ஆளாகின்றன. தங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு எவ் வகையான பரிவான (responsive) முடிவுகளையும் அரச யந்திரங்களிடம் எளிமையான முறைகளால் பெற முடியாமை கவனிக்கப் பட வேண்டிய விஷயம். இந்த விஷயமே அடிமட்ட குழுக்களை உருவாக்கி பராமரித்து வருவதற்கு ஊட்டமளிக்கும் உந்து சக்தியாகும். சுலபமாக நேருக்கு நேர் அணுகக்கூடிய குழுக்கள், – இவை சாதி அமைப்பாகவோ அன்றி ரசிகர் மன்றங்களாகவோ எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம் – தேவைப் படுகின்றன. இவை எங்கள் பார்வையில் எப்படி அபபத்தமாகப் படுகின்றன என்பது முக்கியமல்ல. இந்த குழு அடையாளம் ஒரு அந்நியமான, நட்ப்பற்ற உலகை சந்திப்பதற்கும் அதனுடன் காரியங்கள் ஆற்றுவதற்கும் தேவையான அசட்டுத் தைரியத்தையாவது அளிப்பதாக அவர்கள் நினைக்கலாம். முகமற்ற மனிதர்களுக்கு இது தேவைப் படுகிறது. கவனித்துப் பார்த்தால் எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும்கூட இப்படியான ஏதோ முகமூடிகள் தேவைப் பட்டுக் கொண்டு தானிருக்கிறது. எங்கள் முகமூடிகள் மிகவும் ஒயிலேற்றம் பெற்று சமூக ஒப்புதல், மற்றும் (திரைப்) பாடல் பெற்றவை அவ்வளவுதான்.

தங்கள் அபிமானத்துக்குரிய தலைவர்களுக்கு ஏற்படும் இன்னல்களுக்காக தீக்குளித்தல் போன்ற தீவிர நடவடிக்கைகளை அவதானித்தால் இந்த பிம்பங்களில் இவர்கள் ஏற்றி வைத்திருக்கும் ஏராளமான முதலீடுகள் நம்பிக்கைகள் புலப்படுகின்றன.

முடிவுரை

நாம் உருப்படமாட்டோம் என நிறுவ நீண்ட கட்டுரை தேவையில்லை.

புதிய சைபர் ஊடகங்கள் – கொஞ்சம் சமூக உணர்வு கொண்ட பலரின் கைகளுக்கு எட்டும் துாரத்தில்தான். எங்களுடைய அழுத்தங்களுக்கு தேவைகளுக்கு ஈடுகொடுக்கும் தன்மை இவற்றிற்கு உண்டு. இக் கட்டுரை இதற்கு ஒரு சிறிய உதாரணம். சைபர் ஊடகங்கள் இல்லாத காலத்தில் இப்படியான கட்டுரையை நானோ என்னைப் போன்றவர்களோ எழுதியிருக்க வாய்ப்புக் குறைவு. எழுதியபின் இவற்றை வெளியிட காவித்திரிதல் வேண்டும். மேலும் உண்மை, IndiaMediareview போன்ற குழுக்கள் ஊடகங்களின் திரித்துக்கூறும் போக்குகளை எடுத்துக் காட்ட ஏற்பட்டிருக்கின்றன. இது போன்று தன்னார்வக் குழுக்கள் பல நிலை பெற்று இயங்குகின்றன.

இந்தச் சாதனங்களை எப்படிப் பயன் படுத்தப் போகின்றோம் என்பதே கேள்வி. ஒரு இசைவான இணக்கமான ஆனால் ஆணித்தரமான விவாதம் எப்படி அமையவேண்டும் ? ஏனெனில் இப்படியான அமைப்பு ஒன்றே உருப்படியாக எதையும் வெளியேற்ற முடியும்.

இங்கு குறிப்பிடப் பட்ட சமுதாய உளப்பாங்குகள் மற்றும் உதாரணங்கள் புற நடையானவைகள் (Exceptions) என்று நான் கருதவில்லை. சமூகவியலைப் பற்றிக் கூறும் பொழுது சராசரி நிலையைப் பிரதிபலிப்பதாக கருதப் படுபவையே கூறுதல் வேண்டும் என்பது வரையறை. ஆனால் எல்லாவற்றிற்குமே புறநடைகள் உண்டு. இந்த வரையறைகளை மீறி கட்டுரையில் தவறான புரிதல்கள் எளிமைப் படுத்தல்கள் இருக்கலாம். ஆனால் இவற்றை அடையாளங் காண்பதற்கு ஒரு கட்டுரை போதாது என்பதுடன் அத் தகைய முயற்ச்சி பலரின் கருத்துக்கள் பெற வேண்டிய ஒரு ஆராய்ச்சியாகிவிடுகிறது. இந்த வகையில் கட்டுரைக்கு ஒரு பயன்பாடு இருக்கலாம்.

‘உங்கள் கருத்துப் ‘ பகுதியில் கட்டுரை பற்றி அதிகம் உடன்பாடோ அன்றி எதிர் வினைகளோ இல்லை. ஒரு நாவல் விமர்சனம் ஏற்படுத்தும் பரபரப்பு மற்றைய விஷயங்களுக்கு பொதுவாகவே இல்லை என்ற யாரையும் (என்னையும்தான்) பாதிக்காத விளக்கத்தை நம்பிக்கொண்டு, இந்த இடத்தில் ஓங்கி ஆணியடித்துக் கட்டுரையை நிற்பாட்டுகிறேன்.

நன்றிக் கடன்

1. முதற்கண் இந்த கட்டுரையை விவாதித்து கட்டாயம் எழுத வேண்டும் என அருட்டியவர்கள் இருவர் கு.ஞானபாரதி அவரின் நண்பர் India Together (NGO) http://www.indiatogether.org/ அமைப்பாளர் (சுப்பு) வின்சென்ட் சுப்பரமணியம் ஆகியேருக்கு.

2. கருத்துப் பரிமாறல்களுக்கு வலை வசதி ஏற்படுத்திய http://www.tamil.net/ பாலாப்பிள்ளைக்கும், கானல் ஆசிரியர் சாத்தான் குளம் ஆசிப் மீரானுக்கும் (அமீரகம்).

(முற்றும்)

Series Navigation

சி குமாரபாரதி