பாக்கி

This entry is part of 34 in the series 20060113_Issue

எஸ்ஸார்சி


இந்தப்பெண்மணியை எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறோம் நாம். ஆமாம். எப்போது பார்த்தோம். அது .மண்டைக்குள்ளாக குடைந்துகொண்டிருந்தது. பார்த்தமாதிரி தானே தோன்றுகிறது. . பிரமன் படைப்பில் ஒருவர்போல் எழுவர் உண்டு என்பார்கள். அந்தக்கதையாக இருக்குமோ. இது.

என் பையனுக்குத்தான் பெண் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். வீட்டில் சாமி படத்துக்குக்கீழாய், டா வீ மேசைக்கு மேலாய் மஞ்சள் தூளை மூலைக்கு மூலை தடவிக்கொண்டு என்னைப்பார் உன்னைப்பார் என்று பெண்வீட்டார் எனக்கு எழுதிய கடிதங்கள் கிடந்தன ‘ாதகங்கள்,சின்ன அளவில். பெரிய தினுசில், இப்போதெல்லாம் கணினி நுழையாத இடம் இல்லை. சர்வம் வி ‘ணு மயம் ‘கது என்பார்களே அப்படி.த்தான் கணினியும் ஆகியிருக்கிறது. கணினி வந்தபின் ‘ாதகங்கள் எத்தனை விதவிதமாய் உருக்கொள்கின்றன. ஆனாலும் ஒன்பது கிரகங்களோடும் பன்னிரெண்டு கட்டங்ளோடும் அவை என்பதில் எந்த மாற்றமுமில்லை நோகியா செல் போனும், ஐ பி எம் லாப் டாபும் இல்லாத ே ‘ாசியக்காரர்கள் ஏது. பச்சைக் கிளி ச்சிறை யைக் கைத்தாங்கலாய்ச் சுமந்து .,நெற்றியில் சந்தனப்பொட்டு கக்கத்தில் பிள்ளைப்பாய் சகிதம் தெருத்தெருவாய் அலைந்து சோசியம் < SPAN style= 'mso-spacerun: yes '> பார்ப்பது நி ன்றுவிடவும் இல்லை.

நானும் என் மனைவியுமே வீட் டில் இருந்தோம். இன்று மாப்பிள்ளை வீடு பார்க்க பெண் வீட்டாரின் வருகை. சாதகம் சரியாக இருந்து பெண்ணும் பிடித்திருந்துதான் இந்தக்கட்டத்திற்கு வந்திருக்கிறது மண வி ‘யம். மஞ்சள் பையில் பழம் பூ மட்டுமே வாங்கிக்கொண்டு யார் வீட்டுக்கு வந்தாலும் உறவு நெருக்கம் இன்னும் கெட்டிபபடவில்லை என்பதாகவே பொருள்படும். அதே மஞ்சள் பையோடுதான் இவர்களின் வருகையும்.

‘வணக்கம் வணக்கம் வரணும் உள்ள வாங்க ‘

நான்தான் சந்தனம் கரைத்துப் பாதியாய் ரொப்பிய வெள்ளி கிண்ணத்தை க்காண்பித்தேன்.

என் மனைவி குங்குமச்சிமிழைக்காண்பித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

வாங்கம்மா வரணும்

இருவரும் உள்ளே வந்து சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டனர்

மஞ்சள் பை காலியாகி உள்ளிருந்தவை டா பாயில் ஆசனம் கண்டன.

சம்பந்தி ஆகப்போகும் அந்தப்பெண்மணி என்னைப்பார்ப்பதும் பின் யோசிப்பதும் எனத்தொடர்ந்து கொன்டிருந்தாள். ஏன் அப்படி.. எனக்கும் அந்தப்பெண்மணியைப்பார்த்தல் தேவலை என்றுதான் தோன்கிறது. இது ஏது விபரீதம்.. வம்பாகிவி டப்போகிறது. நான் ஒரு முறை அந்த சம்பந்தி அய்யாவை கூர்ந்து நோக்கினேன். ஒன்றும் புது வி ‘யமாய்ப் புலப்படவில்லை. எனக்கு.

என் பையனும் பார்த்து நிச்சயித்து இருக்கிற பெண்ணும் மும்பையில் ஒரே நிறுவனத்தில்தான் வேலை பார்க்கிறார்கள். படிப்பும் சம்பள இத்யாதி எல்லாமும் சமம்.. ஒருவருக்கு ஒருவரைப்பிடித்தும் விட்டது. சம்பிரதாயத்திற்குத்தான் மற்ற எல்லாமும். எதிரே அமர்ந்திருக்கிற தம்பதிகளின் வி ‘யத்தையும் சேர்த்துத்தான்

என் மனைவி சம்பந்தி அம்மாளோடு வீட்டைஎல்லாம் சுற்றிக்காண்பித்தாள். அவர்கள் இதுகளை எல்லாம்பார்த்து இனி ஒன்றும் செய்து விடப்போவதில்லை. .பரண் மீதேறி அவளால் சிலதுகளைக்காட்டமுடியாமல் போயிற்று. அந்தக்கவலை அவளுக்கு இருக்கலாம்.

அதற்குள்ளாய் நானும் சிலப்பேசிப்பார்த்தேன். அவரும் சிலதுகளைப்பேசினார். தவறுக்கு வழி அ.த்தனை எளி தாக கிட்டிவிடுமா. சர்வ ‘ாக்கிரதையாகப்பேசினோம். பொக்கையால் போச்சாம் பொரிமாவு என்று வந்து விடாமல் இருக்கவேண்டுமே என்ற கவலை.

வந்த பெண்மணி வீட்டை எதோ முன்னமேயேபார்த்த்மாதிரி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். எனக்கென்று ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிற அறையைக்கூட விட்டுவைக்கவில்லை. அதையும் நோட்டம் விட்டபடியேதான் கவனமாய்ப் பார்த்து வந்தாள்.

நீங்க வீடு பாக்கலிங்களா அய்யா

நானு பாத்து என்னா பண்னப்போறன்

பெண்கள் இதில் எந்த க்குறையையும் வைப்பதில்ல

அது உண்மைதான் சம்பந்தி

வீட்டை ஒரு முறை சுத்தி வந்தாங்கன்னா பொம்பளைங்கமனசுல எல்லாத்தையும் எழுதி முடிச்சுடுவாங்கல்ல

நால்வரும் அமர்ந்து சிற்றுண்டி முடித்தோம். நான் சாப்பிடுவதயே அந்த பெண்மணி கண்கொட்டமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள், மனம் குறு குறுத்துக்கொண்டே இருந்தது. மனத்துக்குள் ஏதோ முளைத்து வளர ஆரம்பிப்பதை உணர முடிந்தது. இது அசிங்கமப்பா என்று எச்சரித்தது அறிவு.

ஆனால் அறிவு எப்போதும் நொண்டிதான்.

சாருக்கு சுவீட்டுன்னா பிரியம் போல

கொஞ்சம் கூட சாப்பிடுவேன் அசடு வழிந்தேன்

ஒண்ணும் தப்பில்ல சாரு நம்ம வயித்துக்கு நாம சாப்பிட றம்

என் மனைவி என்னையும் அவளையுமே கண்காணித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

எங்க சாரு கொழந்த மாதிரிதான். என்றாள்

பார்த்தாலே தெரியுதுல்ல

உங்க பொண்ணுக்கு ஒரு கவலையும் இல்ல. என் மனவி இவ்வளவு வழிவது தேவை இல்லைதான்.

அவள் முகத்தில் அரை டிக்கட் கூட வாங்காமல் பேருந்துக் கண்டக்டரை ஏமாற்றிக் குழந்தயை இடுப்பில் தூக்கி வைத்து க்கொள்ளும் தாயின் அசட்டுத்தனம் அப்படியே தெரிந்தது.

நானும் என் மனைவியும் திருமண நாளன்று எடுத்துக்கொண்ட நிழற்படம் இன்றும் நடுக்கூடத்தில் தொங்கிகொண்டுதானிருந்தது.

உங்க கல்யாணப் படம்களா

ஆமாம்

எனக்குத்தலை சுற்றக்கூட ஆரம்பித்தது. இந்த அம்மாளுக்கு இது எல்லாம் கொஞ்சம் அதிகப்பிரசங்கித்தனம் தானே என்றது மனம். அதுவும் ஒரு வரப்போகின்ற மருமகளின் தாயார்.

மிக மிக மரியாதை காட்ட ப்படவேண்டிய உறவின் உச்சங்கள். எப்படி இது.

என் மனவி சும்மா இருந்திருக்கலாம். சாத்தியமில்லையே. என் கல்யாண ஆல்பத்தை தூக்கிகொண்டு வந்து பாருங்களேன்.

என்றாள். சம்பந்தி அம்மாவுக்கு வாயெல்லாம் பல்.

அப்டிப்போடுங்க சம்பந்தியம்மா

அவரும் கூட தான் ஆல்பத்தை சிரத்தையாய்ப் பார் ப்பதுபோல் பாவனை செய்தார். என்னப்பார்த்து,

உங்க புள்ள உங்க அய்யாவை அப்பிடியே உறிச்சி வச்சிருக்காரு ‘ என்றார்

‘அவன் தாத்தா வளப்புத்தான் ‘

சொல்லி வைத்தேன். எப்படி சும்மாவா இருப்பது.

சம்பந்தி அம்மா ஆல்பத்தை ஒன்று விடாமல் பார்த்து விட்டு.

சாரு அப்பிடேத்தான் இருக்குறாரு. நீங்கத்தான் வயசானமாதிரி தெரிய்யிறிங்க

‘ில் லென்று தலையில் வைப்பது உணர்ந்தேன் இத்தனை மகிழ்ச்சியாய் நான் என்று இருந்தேன். எண்ணிப்பார்க்கி றேன்.

ஆல்பத்தை மூடி வைத்து விட்டு என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் அவள்.

நானும் குழம்பிப்போய் அவளையே பார்த்துகொண்டிருந்தேன்.

பாத் ரூம் தேடி அவர் சென்றுகொண்டிருக்க என் மனைவியோ காபி தயாரிப்புக்கு அடுப்படி சென்றாள்

நானும் சம்பந்தி அம் மாளும் மட்டுமே தனித்து ஆளுக்கு ஒரு சோபாவி அமர்ந்து இருந்தோம்.

என்ன தெரியுதுங்களா

யாரு

தருமங்குடி கோபால்பிள்ளை யாபகம் வருதா

ஆமாம் நீங்க; ‘ பிரகதா ‘ தானே பட்டென்று ஞானோதயம் வந்தது.

.ஆமாம்

சாரிங்க

என்ன சாரி.. அன்னைக்கி என் தலயில முடி கம்மின்னு சொல்லி என்ன வுட் டுட்ட்டு வேணாம்னு போனீங்க.ளே. தெரியாமலா பூடும். உங்க குடி சாமி சகுனம் கொடுக்கலே அது இதுன்னு உங்க அப்பா புளுகி கடுதாசி எழு துல. எந்த ஊரு நியாமுங்க. இண்ணக்கு முப்பது வரு ‘ம் ஆச்சின்னாலும் எனக்கு சங்கடம் அடி மனசுல இல்லாமலா .சாரு

நான் அதிர்ந்து போனேன். இந்த சம்பந்திஅம்மா குமரியாய் இருந்த போது பெண்பார்க்க நானும் அம்மாவும் சென்றதும் இந்த இவர்கள்வீட்டு ஆரிப்போன ப ‘ ‘ி தின்றதும் கூட நினைவுக்கு வந்தது.

சாரி ‘ என்றேன் கண்களை ஏனோ மூடித்திறந்தேன்.

‘நான் உனக்கு புள்ள பெத்து தரமாட்டென்னு நெனச்சிட்டய்யா நீ. ‘ ஒருமையில் பேசி முடித்தாள்

அவ்வளவுதா ன். அவ்வளவேதான். திருடனைத் தேள் கொட்டியது மாதிரி உணர்ந் தேன். நான் திருடன் தானோ. என்னவோ.

பாத்ரூம் போன சம்பந்தி திரும்பி க்கொண்டிருந்தார். என் மனைவி காபி குவளைகள் நிறைத்த தட்டினை தூக்கி க்கொண்டு கூடம் நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தாள்.

.ரொம்ப சிரமம் உங்களுக்கு

அதெல்லாம் ஒண்னுமில்ல சம்பந்தி

அந்தப்பெண்மணி காபியை வாங்கிக்கொண்டாள்.

‘அய்யா காபி சாப்பிடட்டும் மொதல்ல ‘ எனக்கு காபியை எடுத்து வைத்து

நான் மொகம் கழுவிட்டு வந்துபுடறேன் அதுதான் கொஞ்சம் பாக்கி ‘ < /SPAN> ‘ தோ தோ ‘வந்துபுடுறேன் ‘ என்றாள்

‘ சம்பந்தியம்மா நானும் கூட வர்றேன். இடம் புதுசுல்லங்க ‘

ஒண்ணும் புதுசுல்ல சம்பந்தியம்மா நான் பாத்துக்கறேன் ‘ சொல்லிக்கிளம்பினாள்.

அவ இல்லன்னா எனக்கு ஒரு காரியமும் ஆவாது. தெய்வமா பாத்து அவள எனக்கு அனுப்பி இருக்காரு. ‘ அவர் சொல்ல

‘ ஒவ்வொருத்தர் கொடுப்பனைங்க அதெல்லாம்; என்றாள் என் மனைவி

காபியைக்காலி செய்து விட்ட நான் ரொம்பவே சாமர்த்தியமாக நடந்து கொள்வதாய் நினைத்துஅமைதி காத்தேன்.

‘சாரு; எப்பவும் இப்பிடிதான் ‘ என் மனவிதான் சம்பந்தியிடம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாள்..

—-

essarci@yahoo.com

Series Navigation