• Home »
  • கதைகள் »
  • சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்) (ஏழாம் காட்சி பாகம்-5)

சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்) (ஏழாம் காட்சி பாகம்-5)

This entry is part of 33 in the series 20051125_Issue

சி. ஜெயபாரதன், கனடா


‘நான் மதமாற்றம் செய்ய விரும்பினால், காத்திலிக் மதம் ஒன்றைத்தான் தேர்ந்தெடுக்க விரும்புகிறேன். ஏனெனில் அந்த ஒரு மதத்தில்தான் புனித தேவதைகளும், கன்னி மேரி மாதாவும் தெய்வ அணங்குகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டிருக்கிறார்கள். ‘

நாவல் எழுத்தாளி: மார்கரெட் ஆட்வுட் [Margaret Atwood, Canada ‘s Poet, Novelist]

கதைச் சுருக்கம்: பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை வேட்கை கொண்டு நூறாண்டுப் போரில் பிரிட்டனுடன் போரிட்டு, அடிமை நாடாக இருந்த பிரான்ஸை விடுவித்த 19 வயது ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் வீராங்கனையை மதத்துரோகி என்று ஆங்கில ஆதிக்க வர்க்கம் குற்றம் சுமத்தி உயிரோடு எரித்தது. அவளது குறுகிய வாழ்வின் அதிசயக் கதை மெய்யாக நிகழ்ந்தது. பிரான்ஸ் நாட்டில் லொர்ரேன் பகுதியில் உள்ள டோம்ரெமி என்னும் கிராமத்தில் 1412 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 6 இல் ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பிறந்தவள். மன வைராக்கியம் படைத்த ஜோன், சிறு வயதிலேயே பிரான்ஸின் விடுதலையைக் கனவாகக் கண்டு கடவுளால் ஏவப் பட்டதாகக் கருதிப் போராடியவள். கல்வி கற்காத பட்டி நங்கை ஆயினும் அவள் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கையும், தளராத மன உறுதியும், உயர்ந்த போர்த் திறனும், படைகளை முன்னடத்திச் சென்று பிரான்ஸின் விடுதலைக்கு அடிகோலிப் பிரெஞ்ச் மன்னர் ஏழாம் சார்லஸ் மகுடம் சூடச் செய்தது. ஆனால் பட்டம் சூடிய சார்லஸ் மன்னன், ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் தொடர்ந்த போர் முயற்சிகளுக்குப் போதிய படையினரை உதவாமல், மாறாகத் தன் விருப்புத் திட்டங்களில் முனைந்தது, அவளுக்கு வினையாகி அவளது மரணப் பாதைக்கு வழி வகுத்தது!

****

இதுவரை நிகழ்ந்தது: ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் போரை முன்னடத்திச் செல்ல, பிரெஞ்ச் படையினர் கடுமையாகப் போரிட்டு ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை முதலில் கைப்பற்றினார்கள். போர்க் களத்தில் ஜோன் படுகாய முற்றாள். ஆவேசமாக ஜோன் ஆணையில் போரிட்ட பிரெஞ்ச் படையினர், ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை மீட்டனர்! ரைம்ஸ் தேவாலய அரங்கத்தில் மங்கல வாத்தியக் கருவிகள் முழங்க, பணிமங்கை ஜோன் முன்னிற்க, பாதிரியார்களும், அரசவை உறுப்பினர்களும் சூழ சார்ல்ஸ் மன்னர் முடி சூடினார். ஆங்கிலக் கார்டினல் ஜான் போயர், ஆங்கிலச் செல்வந்தக் கோமகனார் மற்றும் கிறித்துவத் திருச்சபை மேல்வர்க்கப் பாதிரியார் பீட்டர் கெளஸான் மூவரும் ஆங்கிலப் படையின் முதல் தோல்வியையும், பிரெஞ்ச் மன்னர் சார்லஸ் முடி சூட்டு விழாவையும் கேள்வியுற்று அவமானப்பட்டு, ஜோனைப் பழிவாங்கத் திட்டமிடுகிறார்கள். ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை ஆக்கிரமித்த பிறகு மற்ற சில இடங்களையும் கைப்பற்றி, ஜோன் பாரிஸைப் பிடிக்கத் திட்டமிடுகிறாள்.

ஆனால் அடுத்து வரப்போகும் போர்களில் சார்லஸ் மன்னருக்குச் சிறிதுகூட விருப்பம் இல்லை. தொடர்ந்து ஜோனுக்குப் படை அனுப்பவும் மன்னர் உடன்படவில்லை. அவளைப் பின்பற்றும் சிறு படையுடன் ஜோன் தனியாகச் சென்றால், பகைவர் கையில் சிக்கிக் கொள்வாள் என்று பலர் அவளைத் தடுக்கின்றனர். ஆயினும் ஜோன் தன்னைச் சூழ்ந்த சிறு படையுடன் போரிட்டு காம்பைன் மற்றும் சில தளங்களைப் பிடித்தாள். பாரிஸைத் தாக்கச் சென்ற ஜோனின் படை தோல்வியுற்றுப் பின்வாங்கியது! வசந்த காலத்தில் காம்பைன் பகுதியை நோக்கி ஜோன் மீளும் போது, அது பர்கண்டி டியூக் (பிரெஞ்ச்) கைவசம் இருந்தது. அப்போது சிறு படையுடன் நெருங்கிய ஜோனைத் தனிப்படுத்திப் பர்கண்டி பகைவர் (பிரெஞ்ச்) பிடித்துப் பியூரிவாயர் [Beaurevoir] சிறையில் இட்டனர்! பணமுடிப்பைப் பெற்று பர்கண்டி அதிகாரிகள் ஜோனை ஆங்கில நண்பர்களுக்கு விற்கிறார்கள். ஜோன் விலங்கிடப் பட்டு ரோவன் [Rouen] சிறையில் ஆங்கில மூர்க்கரிடம் சித்திரவதை செய்யப் படுகிறாள். விசாரணை நடத்திய வழக்கு மன்றம் கடைசியில் தண்டனை வழங்கி, ஆங்கிலக் காவலர் எரிப்புப் பீடத்துக்கு ஜோனை இழுத்துச் செல்கிறார்கள். ஆணாதிக்க உலகம் 19 வயது (மே மாதம் 30, 1431) அபலைப் பெண்ணை உயிரோடு எரித்து வேடிக்கை பார்க்கிறது!

ஏழாம் காட்சி (பாகம்-5)

[ஜோன் எரிக்கப்பட்டு 25 ஆண்டுகள் கழித்து]

காலம்: ஜோன் எரிந்து 25 ஆண்டுகள் (1456 ஜூன் மாதக் வேனிற் காலம்)

இடம்: அரண்மனையில் அரசரின் படுக்கை அறை.

நேரம்: பகல் வேளை

நாடகத்தில் பங்கு கொள்வோர்:

1. பிரெஞ்ச் மன்னன் சார்லஸ் [வயது: 51]

2. சகோதரர் மார்டின் லாட்வெனு

3. ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் [அசரீரிக் குரலில்]

4. பிரெஞ்ச் மேல்நிலைப் பாதிரி கெளஸான் [அசரீரிக் குரலில்]

5. பிரெஞ்ச் போர்த் தளபதி ஜாக் துனாய்ஸ் [அசரீரிக் குரலில்]

அரங்க அமைப்பு: சார்லஸ் மன்னன் படுக்கையில் தூக்கம் வராது ஏக்கமுடன் தலையைச் சொரிந்து கொண்டு மிரள மிரள விழித்துக் கொண்டு கையில் புத்தகம் ஒன்றை ஏந்திப் படித்தும், படிக்காமலும் பரபரப்புடன் காணப்படுகிறார். அலங்காரம் செய்யப்பட்ட அறையில் கவர்ச்சியான ஓவியங்கள் காண்போர் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. படுக்கை அருகில் இருக்கும் கன்னி மேரியின் படத்திற்கு முன் மெழுகுவர்த்தி ஒன்று எரிந்து கொண்டுள்ளது. வயதான சகோதரர் மார்டின் லாட்வெனு, 25 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஜோன் ரோவென் நகரில் எரியும் போது காட்டிய சிலுவைக் கம்பை ஏந்திக் கொண்டு உள்ளே நுழைகிறார். சார்லஸ் மன்னன் அவர் வருகையை எதிர்பார்க்க வில்லை. படுக்கையில் அமர்ந்திருக்கும் சார்லஸ் பயந்துபோய்ப் புத்தகத்தை விட்டெறிந்து, சட்டெனக் குதித்தெழுகிறார். யாரென்று அறிந்த பின் சார்லஸ் லாட்வெனுவுடன் உரையாடுகிறார். அப்போது ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் அசரீரிக் குரல் கேட்டு, சார்லஸ் மன்னர் திகைப்படைகிறார். அவளுடன் உரையாடிக் கொண்டியுள்ள போது, காலம் சென்ற கெளஸான் பாதிரியின் குரலும் பிறகு கேட்கிறது. அடுத்து பிரெஞ்ச் போர்த் தளபதி துனாய்ஸ் குரலும் காதில் படுகிறது.

அவர்கள் உரையாடல் நடக்கையில், படைவீரன் ஒருவன் உள்ளே நுழைகிறான்.

கெளஸான் குரல்: என்ன ? ஆலயப் பாதிரிகளின் மீதா பழியைப் போடுகிறாய் ? நான் சொல்கிறேன், கேள். கெளஸான் வரட்டுப் புகழ்ச்சிக்கும், மிரட்டு இகழ்ச்சிக்கும் நெளிபவன் அல்லன்! உலகத்தைக் காப்பவர் உன்னைப் போன்ற படைவீரர் அல்லர்! என்னைப் போன்ற பாதிரிகளும் அல்லர்! உலகைப் பாதுகாப்பவர் கடவுளும், அவரது புனித சீடருமாவர்! ஜோனைப் பிடித்துப் பணமுடிப்புக்கு வாயைப் பிளந்து, ஆங்கில முரடருக்கு விற்றவர், உமது பர்கண்டிப் படைவீரர்! ஆங்கில அதிகார வர்க்கம் வேண்டியபடி விசாரணை நடத்தி, ஜோனைக் தீக்கம்பத்தில் எரித்தது, ஆலயப் பட்டாளிகள் [Church Militants]! கனிவு பொழியும் ஆலயப் பாதிரிகள் அல்லர்!

[அப்போது வேடிக்கையாகப் பாடிக் கொண்டே, ஆடிக் கொண்டே ஒரு படைவீரன் உள்ளே நுழைகிறான்.]

துனாய்ஸ் குரல்: யார் நீ ? ஏன் பாடுகிறாய் ? ஏன் ஆனந்தமாய் ஆடுகிறாய் ? நீ என்ன கோமாளியா ?

படைவீரன்: நான் கோமாளி அல்லன்! நானொரு படையாளி! என் மனதில் ஆனந்தம் தாண்டவம் ஆடுகிறது. பாட்டு எனக்கு நாக்கில் தானாய் வருகிறது! ஆட்டம் எனக்குக் கால்களில் தானாய் வருகிறது! நான் நரகத்திலிருந்து வருகிறேன். நானொரு புனித மனிதன்! நரகத்திலிருந்து வரும் புனித நரன்!

ஜோன்: என்ன ? நீ ஒரு புனித மனிதனா ? புனித தேவனில்லையா ? புனித நரன் என்று நான் கேள்விப் பட்டதில்லை. மனிதன் மகத்துவப் பணிகள் புரிந்து புனித தேவன் ஆகிறான்! நீ எப்படி புனித மனிதனாய்ப் பூமியில் உலவிக் கொண்டிருக்கிறாய் ? என்ன புனிதப் பணி நீ புரிந்திருக்கிறாய் ?

படைவீரன்: ஆம் நானொரு மனிதனே! தேவனில்லை! ஒருநாள் மட்டும் புனிதம் செய்து மனிதனாக உலவி வருபவன்! நரகத்திலிருந்து ஒருநாள் விடுமுறையில் பூமிக்கு வந்தவன். நரகத்தில் புகுந்த புனித நபரில் நான் ஒருவன்! நான் செய்ததை மகத்துவப் பணியென்று சொல்லமாட்டேன்.

ஜோன்: என்ன ? நரகத்திலிருந்து வருகின்ற புனிதன் என்றால் எனக்குப் புரியவில்லை!

படைவீரன்: ஆம் இளம் நங்கையே! நான் நரகத்தில் நிரந்தரமாய் அடைக்கப்பட்ட நரன்!

துனாய்ஸ்: புனித நரன் என்றால் என்ன பொருள் ? அதை எங்களுக்கு விளக்கமாய்ச் சொல்.

படைவீரன்: நான் செய்த ஒரே ஒரு நற்பணிக்கு நரகத்தில் வெகுமதி கிடைத்தது! ஓராண்டுக்கு ஒருநாள் விடுமுறை எனக்கு! அதனால்தான் எனக்கு ஆட்டமும், பாட்டும் இப்போது!

கெளஸான்: கொலை புரிவதே தொழிலாகக் கொண்ட நீ, நற்பணி கூடச் செய்திருக்காயா ?

படைவீரன்: நானதைப் பெரிய பணியாய் நினைக்கவு மில்லை! நினைத்துச் செய்யவு மில்லை! ஆனால் நரகத்தின் மேலாளர் அதை ஒரு பெரும் பணியாக எடுத்து என்னைக் கெளரவித்தார்.

சார்லஸ்: அப்படி என்னதான் நீ செய்தாய் ? சுற்றி வளைக்காமல் நேராகப் பேசு.

படைவீரன்: ஒரு சாதாரணப் பணி! யாரும் பெரிதாக மதிக்காத பணி! இதைச் சொல்லத்தான் வேண்டுமா ? கேட்ட பிறகு என்னைக் கேலி செய்யக் கூடாது.

சார்லஸ்: சொல்! நாங்களும் தெரிந்து கொள்கிறோம். உன் பணியைக் கேட்ட பிறகுதான், நகைப்புக் கிடமானதா இல்லையா என்பது தெரியும்!

ஜோன்: [சற்று சிந்தித்து] ஓ! படைவீரன் யாரென்று எனக்கு நினைவு வருகிறது. தரையில் கிடந்த இரண்டு மரக் குச்சிகளைச் சிலுவைபோல் கயிற்றில் கட்டியவன். எரிந்து கரிந்து போகும் ஓர் அபலைப் பெண்ணின் கண்களுக்கு முன் காட்டியவன்! அவள் தணலில் தகிக்கும் போது சிலுவையைக் காண வேண்டுமென அலறினாள்!

படைவீரன்: [தலைத் தொப்பியை எடுத்துத் தணிவாக வணங்கி] முற்றிலும் சரியான விளக்கம். நான் சொல்ல வந்ததைத் தெளிவாகக் கூறிய உனக்கு எனது வணக்கம். ஆமாம் பெண்ணே! யாருனக்கு அதைச் சொன்னது ? ஆச்சரிய மாயிருக்கிறது!

ஜோன்: தோண்டி எதுவும் என்னிடம் கேட்காதே! முதலில் நான் கேட்கும் கேள்விக்குப் பதில் சொல்! அந்த அபலைப் பெண்ணை மீண்டும் நேராகப் பார்த்தால், நீ அடையாளம் தெரிந்து கொள்வாயா ?

படைவீரன்: என்னால் முடியாது! இருபத்தியைந்து வருடத்துக்கு முந்தி நடந்த பழைய கதை அது! எத்தனையோ பெண்களைப் பார்க்கிறேன்! எத்தனையோ பெண்களுடன் பழகுகிறேன்! எத்தனையோ பெண்களுடன் உறவு வைத்துக் கொள்கிறேன்! அவரது பெயரை நான் குறித்து வைப்பதில்லை! அவரது முகத்தை நான் மனத்தில் பதித்து வைத்துக் கொள்வதில்லை! ஆனால் நான் சிலுவை செய்து கண்முன் காட்டிய பெண்ணின் முகம் மறந்து போனாலும், அந்தப் பெண்ணின் நிமிர்ந்த பார்வையும், நேர்மையான பேச்சும், மிடுக்கான தோற்றமும் பச்சை மரத்து ஆணியாய் என் நினைவில் உள்ளன. ஆனால் தீக்கனல் மறைத்த அவள் முகத்தை நான் அருகில் சென்று காண முடியவில்லை! தீக்கனல் நாக்குகள் தீண்டிய போது, அந்த அபலைப் பெண் அலறிய கூக்குரல் என் நெஞ்சைப் பிளந்து விட்டது! என் செவிப் பறையில் இப்போதும் அது அலை அலையாய் அறைந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது! ஆலயப் பாதிரியார் சிலர் என்கையைப் பிடித்திழுத்து, நான் சிலுவை காட்டுவதைத் தடுத்தார்! கடுஞ்சினமுற்ற என் ஆங்கில அதிகாரிகள் என்னைக் கண்டித்துத் தடியால் அடித்தார்! என்னைப் படைக் குழுவிலிருத்து உடனே வெளியில் தள்ளினார்! ஆயினும் கரிந்து சாம்பலான புனிதக் கன்னிக்குக் கடைசியில், ஏசுவின் சிலுவைச் சின்னத்தை அஞ்சாமல் காட்டியது எனக்கு ஆனந்தம் அளிக்கிறது! அதனால்தான் நான் நரகத்திலும் ஆடுகிறேன், பாடுகிறேன், ஆனந்தப் படுகிறேன்!

ஜோன்: நன்றி வீரனே! நன்றி. நீதான் மெய்யான வீரன். அஞ்சாத நெஞ்சம் கொண்ட அசல் வீரன்! செந்தீயில் வெந்த மங்கைக்குச் சிலுவை காட்டிய தீரன்! அந்த மங்கைக்காக நானுனக்கு நன்றி கூறுவேன். நீ சொர்க்க புரியில் இருக்கத் தகுதி உள்ளவன். நரக புரியில் அக்கொடும் பாதிரிகளைத் தள்ள வேண்டும்.

படைவீரன்: எனக்கு நரகம் போதும் பெண்ணே. போரிலே பலரைக் கொன்ற எனக்கு வெகுமதியாக எப்படி சொர்க்கபுரி கிடைக்கும் ? அந்தப் பெண் வாய் தடுமாரக் கேட்டாள்! அபலைப் பெண் கண்ணீர் சொரிய எல்லாரையும் கேட்டாள்! சாகும் போது கண்களுக்குச் சிலுவையைக் காட்டுங்கள் என்று கதறினாள்! எவருக்கும் மனமிரங்க வில்லை. தீவட்டித் தடியன் ஒருவன் தீவைத்து எரிக்கத் தயாராக நின்று கொண்டிருந்தான்! அவளுக்கு உரிமை உள்ளது, சிலுவையைக் காண! என்னால் சும்மா யிருக்க முடியவில்லை! யார் தடுத்தாலும், நான் சிலுவையைக் காட்டத் துணிந்தேன்!

கெளஸான்: [கோபத்துடன்] அது சிலுவையே ஆகாது! ஆலயத் தேவர்கள் நாங்கள் அருகில் உள்ள போது, நீ எப்படி அவளுக்குச் சுள்ளிக் குச்சிகளை எடுத்து சிலுவையாக அமைத்துக் காட்டுவாய்! ஆலயத்தில் உள்ளதுதான் சிலுவை! தப்பான சிலுவையைக் காட்டியதால்தான் நரகத்தில் நீ தள்ளப்பட்டாய்!

ஜோன்: ஆலயத் திருவாளர் கெளஸான் அவர்களே! சிலுவை என்பது ஏசுநாதரின் சின்னம்! ஆலயத்தில் உள்ளதுதான் சிலுவை என்பது உங்கள் நியதி! நான் அப்படி நினைக்கவில்லை! சுள்ளிக் குச்சிகளைச் சிலுவையாகக் கட்டினாலும், அதுவும் சிலுவைதான். இடுகாடுகளில் ஏழை எளியவர் புதைக்கப் பட்டால், இரண்டு குச்சிகளைக் கட்டித்தான் சிலுவையாக ஊன்றுகிறார். ஆலயச் சிலுவைக்கு எழை எளியவர் எங்கே போவார் ? எது சிலுவை, எது சிலுவையன்று என்பது மாந்தர் மன உணர்வைச் சார்ந்தது!

(தொடரும்) [ஏழாம் காட்சி பாகம்-6 அடுத்த வாரத் திண்ணையில்]

****

தகவல்:

1. Saint Joan, A Play By: George Bernard Shaw, Penguin Plays (1971)

2. Saint Joan of Arc By: Mark Twain

3. Personal Recollections of Joan of Arc By: Mark Twain

4. The Creativity of Joan of Arc By: Christopher Russell (1997).

5. Saint Joan of Arc Encyclopaedia of Britannica (1978)

6. Saint Joan of Arc (1412-1431) Chambers Encyclopaedia (1968)

7. The New Book of Knowledge By: Grolier International (1984)

8. Britannica Concise Encyclopedia (2003)

9. English Poem, ‘Warrior Woman ‘ By: Maria Jastrzebska (Poland English Poetess)

10 The Visionary of Joan of Arc, The Story of Saint Joan (French Web Sites)

11 The Maid of Orleans A Play By: Friedrich von Schiller

****

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan November 23, 2005]

Series Navigation