• Home »
  • கதைகள் »
  • சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்)(ஐந்தாம் காட்சி பாகம்-1)

சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்)(ஐந்தாம் காட்சி பாகம்-1)

This entry is part of 40 in the series 20050630_Issue

சி. ஜெயபாரதன், கனடா


‘பாலத்தைக் கடந்து ஆர்லியன்ஸ் கோட்டை மதில் மீது ஏற ஏணியை அமைத்த முதல் படையாளி நான்தான். அதை ஏற்றும் போது ஓர் அம்பு என்னை நோக்கி ஏவப்பட்டுக் கழுத்தடியில் ஊடுறுவியது. ஆனால் புனித அணங்கு காதிரைன் ஆறுதல் அளித்து என்னைக் காப்பாற்றினாள்! அதற்குப் பிறகு குதிரைச் சவாரியை நான் நிறுத்தவும் இல்லை! போர்க்களச் சண்டையைத் தொடராமலும் இல்லை! ‘

ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (1412-1431)

‘உலகை இரண்டு விதமான பேராற்றல்கள் ஆதிக்கம் செய்து ஆளுகின்றன! ஒன்று ஆயுத சக்தி! மற்றொன்று ஆன்மீக சக்தி! நீண்ட காலம் தொட்டு வரலாற்றில் ஆன்மீக சக்தியே, ஆயுத சக்தியை

வீழ்த்தி வெற்றி பெற்றிருக்கிறது!

நெப்போலியன் (1769-1821)

கதைச் சுருக்கம்: பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை வேட்கை கொண்டு நூறாண்டுப் போரில் பிரிட்டனுடன் போரிட்டு, அடிமை நாடாக இருந்த பிரான்ஸை விடுவித்த 19 வயது ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் வீராங்கனையைச் சூனியக்காரி என்று ஆங்கில ஆணாதிக்க வர்க்கம் குற்றம் சாற்றி உயிரோடு எரித்தது. அவளது குறுகிய வாழ்வின் அதிசயக் கதை மெய்யாக நிகழ்ந்தது. பிரான்ஸ் நாட்டில் லொர்ரேன் பகுதியில் உள்ள டோம்ரெமி என்னும் கிராமத்தில் 1412 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 6 இல் ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பிறந்தவள். மன வைராக்கியம் படைத்த ஜோன் பிரான்ஸின் விடுதலையைக் கனவாகக் கண்டு, சிறுவயதிலேயே கடவுளால் ஏவப்பட்டதாகக் கருதியவள். கல்வி கற்காத கிராமத்து நங்கை ஆயினும் அவள் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கையும், தளராத மன உறுதியும், உயர்ந்த போர்த்துறைத் திறனும், மக்களை முன்னடத்திச் சென்று பிரான்ஸின் விடுதலைக்கு அடிகோலி, சார்லஸ் மன்னர் மகுடம் சூடச் செய்தது. ஆனால் பட்டம் சூடிப் பரவசம் அடைந்த சார்லஸ் மன்னன், ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் தொடர்ந்த போர் முயற்சிகளுக்கு உதவாமல், மாறாகத் தன் விருப்புத் திட்டங்களில் முனைந்தது, அவளுக்கு வினையாகி அவளது மரணப் பாதைக்கு வழி வகுத்தது!

****

இதுவரை நிகழ்ந்தது: ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் போரை முன்னடத்திச் செல்ல, பிரெஞ்ச் படையினர் கடுமையாகப் போரிட்டு ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை முதலில் கைப்பற்றினார்கள். போர்க் களத்தில் ஜோன் படுகாய முற்றாள். கோட்டையைத் தாக்கும் போது வலது நெஞ்சுக்கு மேல் கழுத்தடியில் வில்லம்பு அடித்து, இரும்புக் கவசத்தையும் ஊடுறுவிச் சென்று ஜோன் தரையில் வீழ்ந்தாள்! உடனே அன்றைய தினப்போர் நிறுத்தமாகி, ஜோன் சிகிட்சை பெற கூடாரத்துக்குத் தூக்கிச் செல்லப்பட்டாள். ஆழமாய் நுழைந்த அம்பை எடுக்கப் பிறர் அஞ்சிய போது, பற்களைக் கடித்துக் கொண்டு ஜோனே தன் கையால் அகற்றினாள்! அன்றைய பொழுதில் ஓய்வெடுத்த ஜோன், வலியைப் பொறுத்து எழுந்து கொண்டு படைகளை மீண்டும் திரட்டி ஆவேசமாகத் தாக்கிக் கோட்டையிலிருந்து ஆங்கிலேயரை விரட்டினாள். வயதான ஆங்கிலக் கார்டினல் ஜான் போயர், ஆங்கிலச் செல்வந்தக் கோமகனார் மற்றும் கிறித்துவத் திருச்சபை மேல்வர்க்கப் பாதிரியார் பீட்டர் கெளஸான் மூவரும் ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் வெற்றியைக் கேள்வியுற்று, அவமானப் பட்டு அவளைப் பழிவாங்கத் திட்டமிடுகிறார்கள்.

ஐந்தாம் காட்சி (பாகம்-1)

இடம்: ரைம்ஸ் கிறித்துவத் தேவாலயம்

நேரம்: பகல் வேளை

நாடகத்தில் பங்கு கொள்வோர்:

1. மகுடம் சூடிய சார்லஸ் மன்னர்

2. ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்

3. போர்த் தளபதி துனாய்ஸ்

4. அரசாங்கப் போர் அதிகாரி லா ஹயர்.

5. புளு பியர்டு எனப்படும் கில்லெஸ் தி ரைஸ்.

அரங்க அமைப்பு: ரைம்ஸ் தேவாலய அரங்கத்தில் மங்கல வாத்தியக் கருவிகள் முழங்கிய வண்ணம் இருக்கின்றன. ஆலய மாளிகையில் பாதிரியார்களும், அரசவை உறுப்பினர்களும் சூழ்ந்து பாராட்டுகள் தெரிவிக்க, முடி சூடிய சார்ல்ஸ் மன்னர் மகிழ்ச்சியிடன் தென்படுகிறார். பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் தனியே மண்டியிட்டு, ஜோன் மேரி அன்னையைத் தொழுத வண்ணமிருக்கிறாள். ஆண்களின் கவசப் போருடையைச் சீராக ஜோன் அணிந்திருக்கிறாள். தளபதி துனாய்ஸ் பிரார்த்தனை மண்டபத்தின் உள்ளே நுழைந்ததும், மங்கல வாத்தியம் நிறுத்தப் படுகிறது.

துனாய்ஸ்: (மண்டியிட்டு வணங்கும் ஜோனைப் பார்த்து) எழுந்திடு ஜோன், போதும் பிரார்த்தனை! எத்தனை நேரம் தனியே இப்படிக் கண்மூடிக் கொண்டு துதிப்பாய் ? ஆலயத்தில் விடுதலை மணியோசை அடிக்கிறது! மகுடம் சூடி விட்டார், மன்னர்! மங்கல வாத்தியமும் ஓய்ந்து விட்டது! எல்லாம் நீ நினைத்தபடி முடிந்து விட்டது! மேரி அன்னைக்கு நன்றி கூறியது போதும்! எழுந்து வெளியே வா! எல்லாரும் உன்னைக் காண மீண்டும் விரும்புகிறார்கள்! மன்னரும் உன்னைக் காணக் காத்திருக்கிறார்!

ஜோன்: இல்லை! நான் வர மாட்டேன்! மகுடம் ஏந்திய மன்னரே பேரும், புகழும் பெற்றுக் கொள்ளட்டும்! நான் அவரது கொண்டாட்ட நாளைத் திருடக் கூடாது! மக்கள் எல்லோரும் மன்னரைப் பார்க்காமல், என்னைத்தான் நோக்குகிறார்கள்! இன்னும் பொதுநபர் கவனத்தை என்மீது திருப்புவது தவறு! இப்போது பாராட்டப்பட வேண்டியவர் சார்ல்ஸ் மன்னர் ஒருவரே! பணிமங்கை இல்லை! எனக்குப் பேரும், புகழ்ச்சியும் தேவை இல்லை! நான் அன்னியருடன் போரிட்டது, மன்னருக்கு மகுடம் சூடியது, எனக்குப் புகழ் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்துச் செய்த தில்லை! அப்படிச் செய்யக் கடவுள் எனக்குக் கட்டளை யிட்டார்! என் முதற் கட்டளை முடிந்தது! கடமையைச் செய்வோர் கொடையை எதிர்பார்ப்பது தவறு! அடுத்த கட்டளை என்ன வென்று இப்போது கடவுளை வேண்டித் தொழுது கொண்டிருக்கிறேன்!

துனாய்ஸ்: ஜோன்! தயது செய்து பொதுமக்கள் தாகத்தைத் தீர்த்திடு! தேடும் கண்களுக்குக் காட்சி கொடு! பணிமங்கை, பணிமங்கை என்று உன்னைக் காணப் பலர் துடித்துக் கொண்டு நிற்கிறார்கள். மன்னர் எப்போதும் போல் கோமாளித்தனம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்! மகுடம் சூட்டிய மகிழ்ச்சி விழாவில், நீ மக்களுடன் இணைந்து கொண்டாட வேண்டும். காட்சி கொடுப்பது உன் முதற் கடமை! பிறகு உன் கடவுளை வேண்டு!

ஜோன்: [தலையை மறுப்புடன் ஆட்டி] இல்லை துனாய்ஸ்! கடவுளைத் தொழுவதே என் முதற் கடமை! நான் கூட்டத்தோடு கலந்து ஆரவாரம் செய்யும் பணிமங்கை இல்லை! தனியே துதித்துக் கடவுளிடம் கட்டளைகள் பெறுவதும், அவற்றைக் கண்ணும் கருத்துமாக நிறைவேற்றுவதும் பணிமங்கையின் கடமை! எனக்குத் தனிமை வேண்டும்! அப்போதுதான் புனித அணங்கு காதிரைன் என்னோடு பேச முடியும்.

துனாய்ஸ்: ஜோன்! ஜோன்! ஜோன்! சொல்வதைக் கேள்! எழுந்து வா! விடுதலை பெற்ற உன் வெளி உலகைப் பார்! மறக்க முடியாத ஆர்லியன்ஸ் போர்! உன்னதமான உன் வெற்றிகளைப் பார்! அங்கே மக்கள் உன்னைப் பாராட்டத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார். வெளியே வா!

ஜோன்: [மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து] என்னரும் துனாய்ஸ் நண்பரே! ஆர்லியன்ஸ் வெற்றிப் பாலத்தில் நான் தனியாக வாளேந்தி நடந்து சென்ற அந்தக் காட்சி! நான் மறக்க முடியாத காட்சி! மறுபடியும் ஓடிச் சென்று அந்தப் பாலத்தில் போர் நடை புரிந்து, வெற்றி முரசடிக்கத் துடிக்கிறது என் நெஞ்சு! தூங்கிக் கிடந்த பிரெஞ்ச் படையினரை வேங்கைகள் ஆக்கியது, ஆர்லியன்ஸ் போர்க்களம்!

துனாய்ஸ்: ஜோன்! உன் பிறழாத உறுதி, தளராத நம்பிக்கை, பொங்கிய விடுதலை உணர்ச்சியே எங்கள் நெஞ்சில் கனலை மூட்டியது! ஆனால் … அந்தக் கனவுகள் மெய்யாக எத்தனை உயிர்களை நாமிழக்க நேர்ந்தது! என்னால் அதை மறக்க முடியாது!

ஜோன்: துனாய்ஸ்! போருக்குப் பாய்ந்து சென்ற நான், பிறகு போரைக் கண்டு மிரண்டேன்! போரில் கொல்லப்படும் மாந்தரைக் கண்டு கண்ணீர் வடித்தேன்! பார்த்தீரா என்னை! மெய்யாக நானொரு கோழை! போர்க்களத்தில் என் கைகள் வலுவிழந்தன! கால்கள் சக்தி இழந்தன! பூரித்த நெஞ்சு வேரற்று விழுந்தது! ஆனால் … இப்போது போரில்லாத போது, என் வாழ்வு மங்கிப் போனது! அபாயம் இல்லாத போது, என் வாழ்வு மந்தமாய்ப் போனது! கூரிய என் வாள்முனை மழுங்கிப் போனது! போரிடும் வேளை சோர்ந்திடும் மனது, போரில்லாத சமயம் ஏன் மங்கிப் போகிறது ? பாரிஸ் நகரைப் பற்ற வேண்டும், அடுத்து!

துனாய்ஸ்: எனது சிறிய புனித அணங்கே! நீ விடுதலை மாது! போரிடாமல் விடுதலை நேரிடாது! போருக்குப் பசியுடன் இருந்த நீ, இப்போது போருக்கு ஏன் பின்வாங்குகிறாய்! உன் போக்கு விந்தையாக இருக்கிறது! பாரிஸைப் பற்றப் போகும் பணிமங்கை, உயிர்களைப் பலியிடாமல் எப்படிப் போரிடப் போகிறாய் ?

ஜோன்: [வெட்கமுடன் சிரித்துக் கொண்டு] போதும் புகழ்மாலை நண்பரே! நான் ஒன்றும் புனித அணங்கில்லை! வெறும் பணிமங்கை நான்! புனித அணங்கு காதிரையன் ஒருத்திதான்! ஒரு படைவீரன் அடுத்த படைவீரனை நேசிப்பது போல், என்னை நீ நேசிக்கிறாய் இல்லையா ?

துனாய்ஸ்: [ஜோனின் கன்னத்தைத் தடவி] கடவுளின் அப்பாவிப் பெண்ணே! ஒரு படைவீரன் அடுத்த படைவீரனை நண்பனாய்ப் பாவிப்பதுபையற்கை! ஆனால் உனக்கு அரசவையில் நண்பர்கள் கிடையா! மக்கள் உன்னைப் புனித மங்கையாகக் கருதுகிறார்! அதனால் கிறித்துவத் திருச்சபைக்கு நீ எதிராளி! அரசாங்க ஆதிக்க வர்க்கத்தாரும் உன்னைப் படையாளியாக நினைக்காது, பகையாளியாக நோக்குகிறார்!

ஜோன்: [நாற்காலியில் அமர்ந்து கன்னத்தில் கைவைத்து] ஏன் ? ஏன் துனாய்ஸ் ? திருச்சபை ஆலயவாதிகளும், அரசவை அதிகாரிகளும் ஏன் என்னை வெறுக்கிறார் ? நான் என்ன கெடுதிகள் செய்தேன் அவருக்கு ? நான் கேட்ட தெல்லாம் எனக்காக இல்லை! என் கிராமத்துக்குக் கேட்டேன்! என் கிராம மக்களுக்குப் போர்வரி போடக் கூடாது என்று வேண்டினேன். பாமர மக்கள் போர்வரி கொடுக்கும் நிலையில் இல்லை! நம் நாட்டை அன்னியரிடமிருந்து திசை திருப்பி நம் வசமாக்கினேன்! நமது மன்னர் சார்லஸ் மகுடம் சூட வழி வகுத்தேன்! அதனால் கிடைக்கும் பேரும், பெருமையும் ஆதிக்க வர்க்கத்துக்கே போயினும், என்னை நேசிக்காமல் இகழ்வதின் காரணம் என்ன ?

துனாய்ஸ்: ஜோன்! நீ உலகம் அறியாத மடந்தை! நீ முதிர்ச்சி அடையாத மொட்டு! ஆடவர் செய்ய முடியாத, ஆடவர் செய்ய முன்வராத, ஆடவருக்குப் பொறாமை அளிக்கும் பேராற்றல்களைச் செய்கிறாய்! நீ வயதுக்கு வந்தாலும், வாலிபம் அடையாத இளம் மங்கை! ஆண்டாண்டு காலமாய் ஆதிக்கம் செய்த ஆடவரைக் கீழே தள்ளி, அரசியல் கோட்டைக்கு அதிபதியாய் நீ அவரது சிரசின் மேல் நிற்கிறாய்! அதை அவர்களால் எப்படித் தாங்கிக் கொள்ள முடியும் ?

ஜோன்: ஆண் அதிகாரத்தைப் பெண்டிர் ஏற்றுக் கொண்டு பணி செய்வதுபோல், ஏன் பெண்ணாதிக்கத்தை ஆடவர் சகித்துக் கொள்ளக் கூடாது ? போரிட்டு நாட்டின் விடுதலைக்குப் பாடுபட்டாலும், பெண்டிர் வீட்டுப் படியாகத்தான் இருந்து ஆடவரைத் தூக்கிவிட வேண்டுமா ?

துனாய்ஸ்: அரசாங்க அதிபதிகளின் வயிற்றைக் கலக்கி விட்டவள் நீ! இராணுவத் தளபதிகளின் தலைமேல் மிதித்து ஆடுபவள் நீ! பேராசை பிடித்த அரசியல் அதிகாரிகளுக்கு உன்மீது அனுதாபம் உண்டாகாது! பேராசை இல்லாத இராணுவ அதிபதிகளுக்கும் அச்சம் அளிப்பவள் நீ! ஆராதிக்கப்படும் பாதிரிகளுக்கும் கடவுளை நேராகத் தொழுதிடும் பணிமங்கை முதல் பகையாளியே! ஏன் எனக்கும் கூட உன் மீது பொறாமை உண்டாகலாம், பேராசை எனக்குள் தலைதூக்குமாயின்!

ஜோன்: இந்தப் பட்டாளக் கூட்டத்தில் நீ ஒருவன்தான் எனக்கு நண்பன்! நீ என் நண்பனாக இருக்கும் இந்த வேளையில் போரிட்டு பாரிஸையும் கைப்பற்ற வேண்டும். பாரிஸைப் பிடித்த பின்புதான் நான் என் கிராமத்துக்கு மீள வேண்டும்!

துனாய்ஸ்: ஜோன்! … பாரிஸைப் பிடிப்பது கடினப் போராட்டம்! முதலில் … பாரிஸைப் பிடிக்க உனக்கு உத்தரவும் கிடைக்காது! உனக்குப் படையினரும் கிடைக்காது!

ஜோன்: [திடுக்கிட்டு] என்ன ? பாரிஸைப் பிடிக்க அனுமதி கிடைக்காதா ?

துனாய்ஸ்: நானே பிடித்திருக்க வேண்டும் பாரிஸை. நல்ல வாய்ப்பை நழுவ விட்டேன். என்னை நம்பி எனக்குப் போதிய படையாட்களை அரசாங்க அதிகாரிகள் தரவில்லை! உனக்கும் அதே கதிதான் கிடைக்கும். பர்கண்டியில் இருக்கும் நம்மவர் சிலர், பாரிஸ் சண்டையில் நீ தோற்றுபோய்ப் பகைவரிடம் மாட்டிக் கொள்ள சதியும் செய்யலாம்! நீ மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும் இப்போது, ஜோன்!

ஜோன்: [ஆங்காரமுடன்] துனாய்ஸ்! நாட்டில் எனது எதிரிகள் எங்கே பதுங்கி இருக்கிறார்கள் என்பதை நானறியேன்! பர்கண்டியில் இருக்கும் பகைவர்களும், ஆங்கிலேய மூர்க்கர்களும் எனக்கொரு முடிவைக் காணாவிட்டால், ஏன் இறுதியில் பிரெஞ்ச் அதிகாரிகளே என்னைத் தீர்த்துக் கட்ட முற்படலாம்! நான் என் பிரார்த்தனையில் இப்போது அசரீரி உரைகளுக்குச் செவி சாய்க்க வேண்டும். அதனால்தான் நானின்று தனியே, மன்னர் முடி சூட்டிய பிறகு அன்னை மேரியைத் தொழுது வருகிறேன். பொதுவாக ஆலயமணி அடிக்கும் போது, என் காதுகளில் அசரீரிச் சொற்கள் வந்து விழும்! இன்று அடித்த ஆலய மணியோசையில் எனக்கு எந்த வாக்குரைகளும் விழவில்லை! ஆச்சரியமாக இருக்கிறது! சில சமயம் புனித அணங்கு காதிரைன் பேசுவாள்! சில வேளை புனித அணங்கு மார்கரெட் பேசுவாள்! சில நேரம் புனிதர் மைக்கேல் பேசுவார்! ஆனால் அதைப் பற்றி நான் எதுவும் முன்பாகவே சொல்ல மாட்டேன்.

துனாய்ஸ்: [நெற்றியில் கைவைத்து] ஜோன்! ஆலயமணி அடிக்கும் போது எதை வேண்டுமானாலும், கற்பனை செய்து கடவுளின் தகவலாய் எடுத்துக் கொள்ளலாம்! அசரீரி வாக்கு, புனித அணங்கு பேச்சு என்றெல்லாம் நீ சொல்லும் போது, எனக்கு மன உலைச்சலை உண்டாகும்! மன அமைதியைக் குலைக்கும். நீ சரியான காரணம் கூறா விட்டால், புனித அணங்குடன் பேசுவது, புனித அணங்கு கட்டளையைக் கடைப்பிடிப்பது என்பதெல்லாம் உன்னைப் பைத்தியகாரியாகக் காட்டுகிறது.

ஜோன்: என் அசரீரி வாக்கிரை மீது, உனக்கு நம்பிக்கை இல்லாததால் என்ன சொல்வ தென்று தெரியவில்லை! உனக்குக் கூற காரணங்களைக் கண்டுபிடிக்கிறேன். கடவுளிட மிருந்து என் காதுக்கு முதலில் அசரீரி வாக்குகள் எட்டுகின்றன. அதற்குரிய தகுந்த காரணத்தை அடுத்த நான் யூகிக்கின்றேன்! நீ இதில் எதை நம்பினாலும் சரி, நம்பா விட்டாலும் சரி.

துனாய்ஸ்: [சற்று கெஞ்சலாக] என் மீது கோபமா, ஜோன் ?

ஜோன்: இல்லை! இல்லை! உன் மீது எனக்குக் கோபம் வராது, துனாய்ஸ்! நீ ஒருவன்தான் எனக்கு நண்பன். ஏனிப்படி குழந்தைபோல் என்னிடம் குழைகிறாய் ? நீ குழந்தையாக இருந்தால் தொட்டிலில் இட்டு உனக்குத் தாலாட்டு பாடுவேன், நான்!

துனாய்ஸ்: [ஆச்சரியமுடன்] ஜோன், பார்த்தால் உன்னிடம் சிறிது பெண்மையின் கனிவு தெரிகிறதே!

ஜோன்: [சிரித்துக் கொண்டு] இல்லை! இல்லை! நான் பெண்ணில்லை! பெண்ணாகத் தோன்றினாலும், நெஞ்சுக்குள் நான் ஆடவன்! தாலாட்டு பாடினாலும், நானொரு தாயில்லை! குழந்தையைக் கொஞ்சினாலும், நானொரு பெண்ணில்லை! தாயிக்கு நான் பெண்ணாகப் பிறந்தாலும், தாயகத்துக்கு நான் ஆணாகவே போரிடுவேன்! நானொரு போர்ப்படை வீரன்! அதைத் தவிர வேறில்லை! படைவீரர் குழந்தைகளைக் கண்டால், பாசமுடன் கொஞ்சுவார் என்று தெரிந்து கொள்வீரா ?

துனாய்ஸ்: [சிரித்துக் கொண்டு] ஆம், அது உண்மையே!

[அப்போது சார்லஸ் மன்னர் புளுபியர்டு இடது புறமும், லா ஹயர் வலது புறமும் நெருங்கி வர, ஆலயத்துக் குள்ளே நுழைகிறார். ஜோன் ஒரு தூணுக்குப் பின்புறம் மறைந்து கொள்கிறாள். துனாய்ஸ் சார்லஸ் மன்னருக்கும், லா ஹயர் போர் அதிகாரிக்கும் இடையே நிற்கிறார்]

துனாய்ஸ்: [தலைகுனிந்து வணங்கி மன்னரைப் பார்த்து] மேன்மை தங்கிய மன்னரே! உங்கள் கிரீடம் இன்று ஒளிவீசி மின்னுகிறது! மன்னராக இப்போது தாங்கள் மகுடம் சூடிப் பொறுப்பேற்ற பிறகு, எப்படி உணர்கிறீர்கள் ?

சார்லஸ் மன்னர்: [சற்று வெறுப்பைக் காட்டி] போதும்! போதும், இந்த முடி சூட்டு விழா! சலிப்படைந்து சம்பிரதாய மந்திரம் எப்போது முடியும் என்று காத்திருந்தேன். அரச அங்கியின் கனம் என்னை அமுக்கிக் கொண்டிருந்தது! சிரசில் கிரீடத்தை வைத்ததும், தலை சுற்றியது! ஆலய வாத்தியமும், மணி ஓசையும், மக்களின் ஆரவாரமும் என் மூச்சைப் பிடித்தன! ஆர்ச்சிபிஷப்பின் புனித அங்கி, என் அங்கியை விடக் கனமாக இருந்திருக்க வேண்டும்! அவர் எப்படித்தான் அதைச் சுமந்து கொண்டு, மந்திரங்களை ஓதினாரோ ?

துனாய்ஸ்: மேன்மைமிகு மன்னரே! இனிமேல் தாங்கள் அடிக்கடி இரும்புக் கவசம் அணிந்து கொள்ள வேண்டுமே. அதற்கு ஐயமின்றி கன அங்கி தங்களுக்கு தகுந்த பயிற்சியைத் தந்தது.

சார்லஸ் மன்னர்: [வெறுப்புடன்] வேண்டாம் எனக்குக் கவச உடை! அது தேவைப் படாது எனக்கு! நான் அதை அணியப் போவதில்லை! போரிடுவது எனது ஊழிய மில்லை! … போரிட்டால் என் குடும்பம் வேருடன் அழியும்! … ஆமாம் எங்கே பணிமங்கை ஜோன் ? பணிமங்கை என்று அழைப்பதை விடப் போர்மங்கை என்று விழிப்பதுதான் பொருத்தமானது! போருக்கு ஜோன் உள்ளபோது, யாருக்கும் நான் வாளேந்த வேண்டாம்! இப்போது பணிமங்கை எங்கே ?

[ஜோன் தூண் பின்புறத்திலிருந்து மெதுவாக முன்வந்து, மன்னர் முன்பு முழங்காலிட்டு வலது கரத்தைப் பிடித்து முத்தமிடுகிறாள்]

ஜோன்: மாண்புமிகு மன்னரே! தங்களை நான் மன்னராக்கி விட்டேன். என் கடமைப் பணி முடிந்தது. நான் என் தந்தையின் வயல்புறத்துக்குத் திரும்பிச் செல்வதாக இருக்கிறேன்.

சார்லஸ் மன்னர்: [ஆச்சரியமுடன் சமாளித்துக் கொண்டு] ஓ, அப்படியா ? உன் கிராமத்துக்குப் போகிறாயா ? அது சரி! அப்படியே செய்! அது உனக்கு நல்லது.

ஜோன்: [ஏமாற்றமுடன் எழுகிறாள்] நான் போய் வருகிறேன். … ஆனாலும் என் பணி இன்னும் முடியவில்லை! என் பெற்றோரைக் கண்டு பல நாட்கள் கழிந்து விட்டன. அவர்களைக் காண வேண்டும் நான்! ஆயினும் நான் ஆரம்பித்த போராட்டம் இன்னும் முடியவில்லை!

சார்லஸ் மன்னர்: நீ முதலில் கிராமத்துக்குப் போ! அது ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை, தெரியுமா ?

துனாய்ஸ்: ஆனால் மந்தமான வாழ்க்கை! ஜோன் மந்தமான வாழ்க்கையை விரும்புபவள் இல்லை!

புளு பியர்டு: பல மாதங்களுக்குப் பிறகு ஜோன், கெளன் பாவாடை உடுத்தித் தடுக்கி விழாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் [சிரிக்கிறான். மற்றவர் சிரிக்காது அவனைக் கூர்ந்து பார்க்கிறார்]. கவச உடை இனி அவளுக்குத் தேவைப் படாது!

ஜோன்: [சாந்தமுடன்] கிராமத்தில் நான் பெண்ணுடையத்தான் அணிவேன். ஆனால் கவச உடை அணிந்து போரிடும் காலம் எனக்கு இன்னும் முடிய வில்லை!

லா ஹயர்: உண்மைதான்! போர்மங்கைக்கு இரவு நேரங்களில் எப்படித் தூக்கம் வரும் ? சண்டை போட்டவள் கிராமத்தில் சமாதானமாய் வாழ முடியுமா ?

சார்லஸ் மன்னர்: [ஜோனைக் கூர்ந்து நோக்கி] நீ கிராமத்துக்குப் போக விரும்பும் போது, நாங்கள் உன்னைத் தடுத்து இங்கு தங்க வைக்கப் போவதில்லை. போய் வா!

ஜோன்: [கசப்புடன்] கிராமத்துக்கு நான் திரும்பிச் செல்வதில் உங்களில் யாருக்கும் கவலை யில்லை என்பதை நன்கறிவேன்! திரும்பி நான் வரக் கூடாது என்று எண்ணத்தில் இருப்பவரும் இங்கு இருக்கிறார்! திரும்பி வந்தாலும், போருக்கு நான் போகக் கூடாது என்னும் கருத்தைக் கொண்டவரும் உள்ளார்! போருக்குப் போனாலும் திரும்பி நான் மீளக் கூடாது என்னும் நோக்கத்தில் மிதப்பாரும் இருக்கிறார்!

(தொடரும்) (ஐந்தாம் காட்சி தொடர்ச்சி பாகம்-2 அடுத்த வாரத் திண்ணையில்)

****

தகவல்:

1. Saint Joan, A Play By: George Bernard Shaw, Penguin Plays (1971)

2. Saint Joan of Arc By: Mark Twain

3. Personal Recollections of Joan of Arc By: Mark Twain

4. The Creativity of Joan of Arc By: Christopher Russell (1997).

5. Saint Joan of Arc Encyclopaedia of Britannica (1978)

6. Saint Joan of Arc (1412-1431) Chambers Encyclopaedia (1968)

7. The New Book of Knowledge By: Grolier International (1984)

8. Britannica Concise Encyclopedia (2003)

9. English Poem, ‘Warrior Woman ‘ By: Maria Jastrzebska (Poland English Poetess)

10 The Visionary of Joan of Arc, The Story of Saint Joan (French Web Sites)

11 The Maid of Orleans A Play By: Friedrich von Schiller

****

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan June 27, 2005]

Series Navigation

சி. ஜெயபாரதன், கனடா