• Home »
  • கதைகள் »
  • சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்) (மூன்றாம் காட்சி)

சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்ஷா நாடகத்தின் தழுவல்) (மூன்றாம் காட்சி)

This entry is part of 28 in the series 20050526_Issue

சி. ஜெயபாரதன்


கனடா

‘துணைத் தளபதி, துனாய்ஸ்! இது என் ஆணை! படைவீரன் ஃபால்ஸ்டாஃப் இப்பாதையில் கடந்து போவதை நீவீர் அறிந்த உடனே, எனக்குத் தகவல் கொடுக்க வேண்டும்! எனக்குத் தெரியாமல் அவன் என்னைத் தாண்டிச் செல்வானே ஆகில், உன் தலை துண்டிக்கப்பட உத்தரவு இடுவேன் என்பதை உறுதியாக அறிவிக்கிறேன்! ‘

‘எ,பி,சி எழுத்துக்கள் எனக்குத் தெரியா! ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதியாகத் தெரியும்! பிரிட்டாஷ் படை பிடித்திருக்கும் ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை விடுவித்து, ரைம்ஸ் மன்னராக சார்லஸை முடி சூட்டுவதற்குச் சொர்க்கபுரி வேந்தர் ஆணை இட்டு என்னை அனுப்பி யிருக்கிறார் என்பது. ‘

ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (1412-1431)

‘ஆடம்பர உடைகள் அணிந்து நானிருப்பதை நம்பாது, வேலைச் சுறுசுறுப்பில் நான் யாரென்பதைக் கண்டு கொள்ளாது உலவும் ஆடவர், என்னைப் பழித்தோ அல்லது என்னை வெறுத்தோ புரியம் ஒவ்வோர் எதிர்ப்புக்கும், (என் மீது கனிவு கொண்டு) நான் பதிலாக எதிரடி கொடுப்பேன்! ‘

மரீயா ஜாஸ்திரிஸிபிஸ்கா [Maria Jastrezebska in ‘Warrior Woman ‘ (1953)]

கதைச் சுருக்கம்: பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை வேட்கை கொண்டு நூறாண்டுப் போரில் பிரிட்டனுடன் போரிட்டு, அடிமை நாடாக இருந்த பிரான்ஸை விடுவித்த 19 வயது ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் வீராங்கனையைச் சூனியக்காரி என்று ஆங்கில ஆணாதிக்க வர்க்கம் குற்றம் சாற்றி உயிரோடு எரித்தது. அவளது குறுகிய வாழ்வின் அதிசயக் கதை மெய்யாக நிகழ்ந்தது. பிரான்ஸ் நாட்டில் லொர்ரேன் பகுதியில் உள்ள டோம்ரெமி என்னும் கிராமத்தில் 1412 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 6 இல் ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பிறந்தவள். மன வைராக்கியம் படைத்த ஜோன் பிரான்ஸின் விடுதலையைக் கனவாகக் கண்டு, சிறுவயதிலேயே கடவுளால் ஏவப்பட்டதாகக் கருதியவள். கல்வி கற்காத கிராமத்து நங்கை ஆயினும் அவள் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கையும், தளராத மன உறுதியும், உயர்ந்த போர்த்துறைச் சூழ்ச்சியும், மக்களை முன்னடத்திச் சென்று பிரான்ஸின் விடுதலைக்கு அடிகோலி, சார்லஸ் மன்னருக்கு மகுடம் சூட உதவியது. ஆயினும் பட்டம் சூடிய சார்லஸ் மன்னன், ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் போர் விதிக்கு மாறாகத் தன் விருப்புத் திட்டங்களில் முனைந்தது, அவளுக்கு வினையாகி அவளது மரணப் பாதைக்கு வழி வகுத்தது!

மூன்றாம் காட்சி

காலம்: ஏப்ரல் 29,1429

இடம்: பிரான்ஸின் ஆர்லியன்ஸ் கோட்டை.

நேரம்: மாலை வேளை.

நாடகத்தில் பங்கு கொள்வோர்:

1. துனாய்ஸ், ஆர்லியன்ஸ் கோட்டை முன்பாக ஓடும் லோயர் நதியின் தென்கரையில் இருக்கும் பிரெஞ்ச் துணைத் தளபதி.

2. துனாய்ஸின் பணியாள்.

3. ஜோன் ஆஃப் ஆர்க், பிரதம ஆணைத் தளபதி [Commander-in-chief]

4. துனாய்ஸின் கோட்டைப் பாதுகாப்பாளர்கள்.

5. பிரெஞ்ச் படைவீரர்கள்.

அரங்க அமைப்பு:

[ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையின் முன்பாக ஓடும் லோயர் நதியின் தென்கரையில் இருக்கும் ஒரு சிறு கோட்டையில் துணைத் தளபதி துனாய்ஸ் சிந்தனையுடன் அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருக்கிறார். நதியில் காற்று எப்புறமிருந்து அடிக்கிறது என்று இடையிடையே பார்த்துக் கொள்கிறார். சுமார் 26 வயதுடைய துனாய்ஸ் இராணுவ உடை அணிந்து, திடகாத்திரமாய் உடல் வலுப் பெற்று ஆறடி உயரத்தில் உள்ளார். பக்கத்தில் அவரது பணியாள் நதி ஓட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறான். ஆங்கிலப் படைகள் லோயர் நதியின் வடபுறக் கோட்டையின் மேல் நின்று கண்காணித்து வருகிறார்கள்.]

துனாய்ஸ்: (நடந்து கொண்டிருப்பதை நிறுத்தி நதியின் மேலோட்டத்தில் காற்று மேற்கு நோக்கி அடிக்கிறதா என்று வெறுப்புடன் பார்த்துவிட்டுத் தலையை அசைக்கிறார். பிறகு புலம்புகிறார்.) அட கடவுளே! மேற்குக் காற்று! எப்போது மேற்குக் காற்று அடித்து எங்களைக் கரை சேர்க்கும் ? காற்றே! உன் மூச்சை மேற்கு நோக்கி விடமாட்டாயா ? கிழக்கு நோக்கி மூச்சு விடாதே! காற்றே! உன்னை மனதாரச் சபிக்கிறேன்! ஆங்கிலத் துரோகிகளை விரட்ட வேண்டும், நாங்கள்! அடி காற்றே, அடி! மேற்கு நோக்கி அடி! நதியோட்டத்தை எதிர்க்கும் கிழக்குக் காற்றே! நீ எப்போது மூச்சு நின்று சாவாய் ? கிழக்குப் பேய்க் காற்றே! திரும்பிப் பார்! திசைமாறி அடி! மேல் நோக்கி அடி!

பணியாள்: [தாவி வந்து] அதோ! அங்கே! அதோ பாருங்கள்! அங்கே போகிறாள் அவள்!

துனாய்ஸ்: [கனவிலிருந்து விழித்துக் கொண்டு பரபரப்புடன்] எங்கே ? யார் போவது ? பணிமங்கை ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கா ? எங்கே ? எங்கே போகிறாள் ? எனக்குக் காட்டு!

பணியாள்: இல்லை ஸார்! அங்கே போவது மீன்கொத்திப் பறவை! நீலப் பறவை மின்னல் போல் நீருக்குள் பாய்கிறது!

துனாய்ஸ்: [ஏமாற்றம் அடைந்து] மீன் பிடிக்கும் பறவையா நான் எதிர்பார்ப்பது ? மடையா ? உன்னைத் தூக்கி நதியில் வீசி விடுவேன்!

பணியாள்: [பயப்படாமல்] அதோ பாருங்கள்! அடுத்து ஒரு மீன்கொத்தி! என்ன ஆனந்தமாய்ப் பறக்கிறது!

துனாய்ஸ்: [கோபத்துடன்] முட்டாள்! முதல்தரம் சொன்னது காதில் விழ வில்லையா ? பணிமங்கை ஜோன் வருகிறாளா என்று பாருடா! மேற்கு நோக்கிக் காற்றடிக்குதா என்று பாருடா! மீன்கொத்தி பின்னாலே போகாமல், காற்று மேற்கு நோக்கி அடிக்க வேண்டு மென்று மண்டியிட்டுக் கடவுளை வேண்டிக்கொள்!

பணியாள்: ஸார்! நான் மண்டி யிட்டாலும், மன்றாடினாலும் காற்றை நம் திசைக்கு மாற்ற மாட்டார், கடவுள்! காற்றுக்குக் கண்ணில்லை! அதற்குத் திக்கும் தெரியாது! திசையும் தெரியாது! திசை காட்டும் கருவியை அதன் காதில் மாட்டவும் முடியாது! சூரியன் விடும் வெப்ப மூச்சிலே கிளப்புகிறது காற்று! பூமி பம்பரமாகச் சுற்றுவதால் திசை மாறுகிறது காற்று! நீங்களும், நானும் காற்றைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது!

காவலன்: [ஏதோ குதிரைக் காலடிச் சத்தம் கேட்டு] நில்! … யார் அது ? நிறுத்து குதிரையை! [ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் குதிரையை நிறுத்திக் கீழே இறங்கி வருகிறாள்]

ஜோன்: [கூர்ந்து நோக்கி] … என்னைத் தெரியவில்லையா ? நான்தான் பணிமங்கை, ஜோன். பிரெஞ்ச் படையின் புதிய பிரதம ஆணைத் தளபதி! [காவலன் இரண்டு கால்களையும் ஒருங்கிணைத்து, வலது கையால் ஜோனுக்கு இராணுவ மரியாதை செய்கிறான்.]

துனாய்ஸ்: [காதில் கேட்டு உடனே] பணிமங்கையை உள்ளே அழைத்து வா!

[ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் முழு இராணுவக் கவச உடை அணிந்து கம்பீரமாக, ஆவேசமாக உள்ளே நுழைகிறாள். கிழக்கு நோக்கி அடிக்கும் காற்று சற்று தணிந்து நிற்கிறது. துனாய்ஸ் அதைக் கவனிக்காது, ஜோனை முதலில் வரவேற்க நோக்குகிறார்.]

ஜோன்: [அழுத்தமாக] நீங்கள்தான் ஆர்லியன்ஸ் கோட்டைக் காவல் தளபதியா ?

துனாய்ஸ்: [மெதுவாகத் தன் இராணுவச் சின்னத்தைக் காட்டி] ஆமாம்! நான்தான் துனாய்ஸ். இதோ பார், எனது இராணுவச் சின்னத்தை! … நீதான், ஜோன் பணிமங்கையா ?

ஜோன்: [அழுத்தமாக] நிச்சயமாக நான்தான் பணிமங்கை!

துனாய்ஸ்: [ஆர்வமாக] எங்கே உன் படைவீரர்கள் ? நீ மட்டும் வருகிறாயா ?

ஜோன்: தூரத்தில் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள், வீரர்கள். உங்களைத் தனியாகக் காண நான் மட்டும் முன்னால் வந்தேன். நம் படை வீரர்கள் என்னை ஏமாற்றி விட்டனர்! லோயர் நதிக்குத் தப்பான திசையில் என்னை அழைத்து வந்து விட்டார்கள்! எனக்கும் இது தெரியாமல் போனது!

துனாய்ஸ்: [அழுத்தமாக] நான்தான் அப்படி அழைத்து வரச் சொல்லி யிருந்தேன்! அவர்கள் மீது தப்பில்லை!

ஜோன்: [ஆங்காரமாக] ஏன் அப்படிச் செய்தீர் ? ஆங்கிலப் படை அந்தப் பக்கம் உள்ளது! இந்தப் பக்கம் அழைத்து வர ஏன் உத்தரவு விடுத்தீர் ?

துனாய்ஸ்: ஆங்கிலப் பட்டாளம் இரண்டு பக்கமும் உள்ளது! இங்கிருந்து தாக்குவதுதான் சரியானது!

ஜோன்: ஆனால் நதிக்கு அக்கரையில் இருக்கிறது, ஆர்லியன்ஸ்! ஆற்றுக்கு அப்புறமிருந்து நாம் போரிடுவதுதான் வெற்றி தரும். இப்போது எப்படி நாம் யாவரும் ஆற்றைக் கடப்பது ?

துனாய்ஸ்: [சற்று கடுமையாக] நதியில் ஒரு பாலம் உள்ளது. கவலைப்பட வேண்டாம்.

ஜோன்: பாலம் இருக்கிறதா ? நல்ல வசதிதான்! அப்படி என்றால் நாமெல்லாம் பாலத்தைக் கடந்து அவர் மேல் விழுந்து தாக்குவோம்.

துனாய்ஸ்: அப்படி எளிதான வழியில்லை அந்தப் பாலம்! பாலத்தின் மீது பகைவர் யாரும் பாதங்களை வைக்க முடியாது!

ஜோன்: யார் அப்படிச் சொல்வது ?

துனாய்ஸ்: நான்தான் அப்படிச் சொல்கிறேன்! என்னைவிட மூத்தவரும், மூளை உள்ளவரும் கூறுவது அப்படித்தான்!

ஜோன்: [அழுத்தமாக] அப்படியா ? உங்கள் படையில் இருக்கும் மூத்தவரும், மூளை உள்ளவரும் களிமண் தலையர்கள்! உங்களை முட்டாளாக்கி விட்டார்கள், அவர்கள்! இப்போது என்னையும் முட்டாளாக்க முயல்கிறார், நதியின் தப்பான பக்கத்தில் என்னை அழைத்து வந்து! தெரியமா உங்களுக்கு ? நான் கொண்டு வந்திருக்கும் ஆயிரக் கணக்கான படைகள்போல் இதுவரை எந்த இராணுவத் தளபதிக்கும் அளிக்கப் பட்ட தில்லை!

துனாய்ஸ்: [கேலியாக] அவர்கள் எல்லோரும் உனது படைகளா ? நீயா படை திரட்டி இங்கு கொண்டு வந்திருக்கிறாய் ?

ஜோன்: [அழுத்தமாக] இல்லை! நான் அழைத்து வரும் படைகள் அனைத்தும் கடவுள் அளித்தவை! …. அது சரி! பாலத்தை நெருங்க எப்படிப் போக வேண்டும் ?

துனாய்ஸ்: [கேலியாக] பணிமங்கையே! அவசரப்படுகிறாய் நீ! சற்று பொறுமை தேவை.

ஜோன்: [கோபத்துடன்] தளபதியாரே! பொறுத்திருக்கும் வேளையா இது ? நமது பகைவர் நம் வாசலில் நின்று கொண்டிருக்கிறார்! நாம் ஒன்றும் செய்யாமல், சும்மா நின்று கொண்டிருக்கிறோம். அந்தோ, என் கடவுளே! நாம் ஏன் இப்போதே தாக்காமல் சும்மா இருக்க வேண்டும் ? உங்கள் அச்சத்தை நீக்குகிறேன் நான்! சொல்வதைக் கேளுங்கள்.

துனாய்ஸ்: [கேலியாக கையை வீசிப் புறக்கணித்து] அடடா! இளநங்கையே! நீ எனது பயத்தை அகற்றப் போகிறாயா ? ஆச்சரியமாக இருக்கிறது! … வா, காட்டுகிறேன், உனக்குப் பாலத்தின் நிலையை! நதியைக் கடந்து செல்வதில் உள்ள சிரமத்தைச் சொல்கிறேன். …. அதோ, பார்த்தாயா ? ஆற்றுக்கு அப்புறமுள்ள இரு கோட்டைகள். அங்கே ஆங்கிலப் படைகள் நம்மைவிடப் பத்து மடங்கு சேனைகளை வைத்துக் கொண்டு பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஜோன்: அந்தக் கோட்டைகளும், சுற்றியுள்ள வயல்களும் கடவுளுக்குச் சொந்தமானவை. கோட்டை வயல்களை ஆங்கிலப் பிடாரிகள் திருடிக் கொண்டனர்! அவற்றைக் கடவுள் நமக்கு அளித்தது. நான் போரிட்டு அவற்றை எல்லாம் கைப்பற்றுவேன்.

துனாய்ஸ்: [கேலியாக] தனியாக நீயா கோட்டையைப் பிடிக்கப் போகிறாய்!

ஜோன்: நமது படைகள் கைப்பற்றும்! நான் முன்னின்று வழிநடத்துவேன்!

துனாய்ஸ்: [ஏளனமாக] பணிமங்கையே! பார்! எந்த மனிதனும் உன்னைப் பின்பற்றப் போவதில்லை!

ஜோன்: யாரும் என் பின்னால் வருகிறாரா என்று திரும்பிப் பாராமல் நான் முன்னே செல்வேன்! ஆனால் என் பின்னால் எத்தனை பேர் வருகிறார் என்று கண்டதும், நீங்கள் மயக்கமுற்று விழாமல் இருக்க வேண்டும்!

துனாய்ஸ்: [வியப்படைந்து] பணிமாதே! நீ ஒரு சிறந்த படை வீராங்கனை! பார்த்தால் உனக்குப் போரின்மேல் காதல் என்று தெரிகிறது!

ஜோன்: இல்லை தளபதியாரே! எனக்கு மதத்தின் மீது காதல்! கடவுள் மீது காதல்! கடவுள் பாசமே எனக்கு நாட்டுப் பாசத்தை உண்டாக்குகிறது! பிரெஞ்ச் மக்கள் விடுதலை பெறவும், பிரெஞ்ச் மன்னர் மகுடம் சூடவும், கடவுளே எனக்குக் கட்டளை இட்டுள்ளார்! அதனால் போரிடப் போவது என் கடமை ஆகிவிட்டது! ஆனால் மெய்யாக எனக்குப் போரின் மீது காதல் கிடையாது! மனிதரை மனிதர் கொல்வது எனக்குப் பிடிக்காதது! ஆனால் பிரெஞ்ச் விடுதலைக்கு மனிதர் உயிர் கொடுக்க வேண்டிய நிலை வந்து விட்டது!

துனாய்ஸ்: ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே! எனக்கு இரட்டை மனைவிகள்! அதுபோல் உனக்கு இரட்டைக் கணவர் மீது விருப்பம் உண்டா ?

ஜோன்: [வெறுப்புடன்] சீ! என்ன பேச்சு இது ? எனக்கு ஒற்றைக் கணவன் மீதே விருப்பம் இல்லை! நான் யாரையும் மணம் செய்து கொள்ளப் போவதில்லை! நான் ஒரு படையாளி! நான் ஒரு பெண்ணாக என்னைக் கருத வில்லை! பெண்ணைப் போல் உடை அணிய எனக்கு விருப்ப மில்லை! பெண்கள் ஏங்கும் பொருள்கள் மீது எனக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை! பெண்கள் காதல் கணவனைப் பற்றியும், மடி நிறையப் பணம் சேர்வதைப் பற்றியும் கனவு காண்பவர்கள்! எனக்குப் படைவீரரை நடத்திச் செல்ல ஆசை! பீரங்கிகளைப் பயன்படுத்திக் குறிவைத்துப் பகைவரைத் தகர்த்த ஆசை!

துனாய்ஸ்: ஆனால் அந்த பீரங்கி யானைகள் வேகமாகச் செல்ல மாட்டா! ஆமை வேகத்தில்தான் அவை நகரும். பாதி நேரம் பீரங்கிகளோடு படைகள் மாரடிக்க வேண்டும்! பிரச்சனைகள் பெருகி முடமாகி விடும்! பீரங்கி என்றால் படைகளுக்குத் தலை வேதனை!

ஜோன்: துணைத் தளபதியாரே! குதிரைப் படைகள் கோட்டை மதிலை உடைக்க மாட்டா! பீரங்கிகள் இல்லாமல் நாம் கோட்டையை நெருங்க முடியாது! உங்கள் வசம் போதிய துப்பாக்கிகளும், பீரங்கிகளும் உள்ளனவா ? பீரங்கிகள் சீராக வெடிக்குமா ? பலத்த மரக்கட்டை ஏணிகள் எத்தனை உள்ளன ?

துனாய்ஸ்: முப்பது ஏணிகள் உள்ளன! இருபது பீரங்கிகளில் பாதி செம்மையாக வேலை செய்யலாம்.

ஜோன்: கோட்டையை நெருங்கியதும், நான்தான் முதலில் ஏணியில் ஏறுவேன்! பின்னால் நீவீர் ஏறி வருவீரா ?

துனாய்ஸ்: பணிமங்கையே! நீ வழி நடத்தும் தளபதி! ஏணியில் நீ ஏறக் கூடாது! அது படை வீரரின் கடமை! ஏணியில் நீ ஏறினால், முதல் அம்பால் அடிபட்டு நீ வீழ்த்தப் படுவாய்! வேண்டாம். உனக்குப் போர்க்களத்தில் அபாயம் நேர்ந்தால், உன் பின்னால் வரும் படைவீரர் அதிர்ச்சி அடைந்து மனமுடைந்து போவார்! ஜோன்! உன்னைப் புனித அணங்காக நான் வரவேற்கிறேன்! போர் வீரனாக ஏற்க முடியாது! என் ஆணைக்கு அடி பணிய, அசுரப் படைவீரர் அநேகர் இருக்கிறார். நீ இறுதி வரை உயிருடன் இருந்து, படைகளுக்கு உறுதி அளித்து, வெற்றி மாலை சூட வேண்டும்.

ஜோன்: துணைத் தளபதியாரே! நான் புனித அணங்கில்லை! நான் ஒரு போர் நங்கை! உயிரைக் கையில் பொத்திக் கொண்டு ஒளிந்து கொள்பவள் ஜோன் என்று நினைக்காதீர்! கடவுள் என்னைக் காப்பார். புனித தேவதை காதிரைன் ஆலயப் பீடத்தில் கிடைத்த வாள் என்னிடத்தில் இருக்கிறது. குதிரையின் மீது பகைவரைத் தாக்க முன்னேறும் போது, பயன்படுத்தும் சூலாயுதம் என்வசம் உள்ளது! என்னுயிர் பெட்டிக்குள் வைக்கும் தங்கக் கட்டி இல்லை! எல்லாரது உயிரையும் போன்ற மண்ணாங் கட்டிதான் அது! என் நெஞ்சில் சிறிதளவும் அச்சமில்லை! முன்னின்று நான் படைகளை வழி நடத்துவேன்! உன் படையினர் என்னைப் பின்பற்ற வேண்டும். நிச்சயம் நான் அப்படிச் செய்வேன்! நீங்கள் அதை நிறுத்தக் கூடாது!

துனாய்ஸ்: நமது படைகளில் பாதி, படகில் நதியைக் கடந்து, ஆங்கிலேயரைப் பின்புறமாகத் தாக்க வேண்டும். நமக்கு மேற்குக் காற்றின் உதவி தேவை! இப்போது அடிக்கும் கிழக்குக் காற்று, நதியின் மேலோட்டத்தில் ஏறும் படகுகளைக் கவிழ்த்தி விடும்!

ஜோன்: [உடனே திறமையாக] அப்படியானால் கட்டுமரங்களில் பெரிய பீரங்கிகளை ஏற்றிக் கொண்டு படைவீரர் ஆற்றைக் கடக்க வேண்டும். ஆங்கிலப் படைகளைப் பின்புறம் தாக்கப் பெரிய பீரங்கிகள் எனக்குத் தேவைப்படும். குறுகிய பாலத்தின் மூலம் பெரிய பீரங்கிகளைத் தள்ளிக் கொண்டு வர முடியாது.

துனாய்ஸ்: நல்ல யோசனை! கட்டுமரங்கள் நம்மிடம் தயார். படைகளும் நம்மிடம் தயார். ஆனால் கடவுள் தயவு இப்போது தேவை! அதற்கு உன் உதவி நிச்சயம் தேவை! காற்று மேற்கு நோக்கி அடிக்க நீ கடவுளை துதிக்க வேண்டும். வா! உன்னை ஆலயத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன். பணிமங்கை வேண்டிக் கொண்டால், காற்றின் திசை மாறும். கட்டுமரத்தில் படைகள் அக்கரை சேரும்! ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று!

ஜோன்: இல்லை! ஆலயத்துக்குப் போவது என் ஆசைதான். ஆலய மாதாவைத் தொழுவது என் ஆசைதான். ஆனால் இப்போது ஆலயத்துக்கு போக எனக்கு விருப்ப மில்லை. வெறும் பிரார்த்தனை மட்டும் பிரிட்டாஷ் படைகளை பிரான்ஸிலிருந்து விரட்டப் போவதில்லை. நாம் மெய்வருந்திப் போரிட்டால்தான், நமக்குக் கடவுளின் உதவி கிட்டும்!

துனாய்ஸ்: ஜோன்! நீ பிரார்த்தனை செய்தால்தான், காற்றின் உதவி கிடைக்கும். வா, ஆலயத்துக்குச் செல்வோம்.

ஜோன்: துனாய்ஸ்! இப்போது நேரமில்லை! நான் இங்கிருந்தே மாதாவைத் துதிக்கிறேன். [தரையில் மண்டியிட்டு கைகளைச் சேர்த்து வானை நோக்கிக் கடவுளைத் தொழுகிறாள்] ….

பணியாள்: [நதியைப் பார்த்து] ஸார், பாருங்கள்! நதியைப் பாருங்கள்! … பணிமாதே! பாருங்கள்!

துனாய்ஸ்: என்னடா ? அலறுகிறாய். எதைப் பார்க்க வேண்டும் ? உன் மீன்கொத்திப் பறவையா ?

பணியாள்: இல்லை ஸார்! இல்லை! காற்றைப் பாருங்கள்! காற்றின் திக்கைப் பாருங்கள்! நாம் தவம் செய்யும் காற்று! மேற்கு நோக்கி அடிக்கிறது! காற்றுள்ள போதே, கட்டுமரங்களை ஓட்டிக் கொள்வோம்! [குதித்துப் பரவசம் அடைகிறான்] காற்றடிக்குது! காற்றடிக்குது! மேற்கு நோக்கிக் காற்றடிக்குது!

ஜோன்: துனாய்ஸ்! அதோ! பாருங்கள்! எனது படைகள் வருவதை!

[அரசர் அனுப்பிய குதிரைப் படைகள், காலாட் படைகள் அனைத்தும் வருகின்றன]

துனாய்ஸ்: கடவுள் நம் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி விட்டார்! காற்றின் திக்கு மாறிவிட்டது! … பணிமங்கையே! நீ வழி நடத்து! ஆணையிடு! உன் படைகள் பாலத்தின் மீது செல்லட்டும்! எனது படைகள் நதியைக் கடந்து ஆர்லியன்ஸ் கோட்டைக்குப் பின்புறம் வந்து உன் படைகளைச் சந்திக்கும்.

ஜோன்: [கண்ணீர் பொங்கி, தன் குதிரையில் ஏறி உரத்த குரலில் படைவீரர் முன்பாக] என்னருமை பிரெஞ்ச் படை வீரர்களே! நமது விடுதலைப் போர் தொடங்கி விட்டது! கடவுள் கட்டளையை நிறைவேற்றுவோம்! புறப்படுங்கள்! நமது அரிய தருணம் வந்துவிட்டது! புறப்படுங்கள், ஆர்லியன்ஸ் நோக்கி! ஆங்கிலப் பிசாசுகளை நாட்டை விட்டு விரட்டுவோம்! …. புறப்படுங்கள்!

படைவீரர்கள்: [எல்லாரும் இணைந்து] பணிமங்கை ஜோனை பின்பற்றுவோம்! வெற்றி நமக்கே! வெற்றி நமக்கே! வெற்றி நமக்கே! [ஜோனைப் பின்பற்றி படைவீரர் செல்கிறார்கள்]

(மூன்றாம் காட்சி முற்றும். நான்காம் காட்சி அடுத்த வாரத் திண்ணையில்)

****

தகவல்:

1. Saint Joan, A Play By: George Bernard Shaw, Penguin Plays (1971)

2. Saint Joan of Arc By: Mark Twain

3. Personal Recollections of Joan of Arc By: Mark Twain

4. The Creativity of Joan of Arc By: Christopher Russell (1997).

5. Saint Joan of Arc Encyclopaedia of Britannica (1978)

6. Saint Joan of Arc (1412-1431) Chambers Encyclopaedia (1968)

7. The New Book of Knowledge By: Grolier International (1984)

8. Britannica Concise Encyclopedia (2003)

9. English Poem, ‘Warrior Woman ‘ By: Maria Jastrzebska (Poland English Poetess)

****

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan May 23, 2005]

Series Navigation