உதவி

This entry is part of 24 in the series 20050520_Issue

அஜய் சுந்தர்


நெய்வேலியில்தான் அந்த இலக்கிய சந்திப்பு. .அவனை யாரேனும் அதிசயமாய்தான் கூட்டத்திற்கு அழைப்பார்க்ள. அதற்கு நேரம் கிடைத்து போய் வருவது பெரிய விமூயம் . கூட்டத்திற்கு அவனை ஏன் அழைக்கிறார்க்ள. ஏன் அழைப்பது இல்லை என்கிற ஆராய்ச்சிக்குள்ளே எல்லாம் அவன் சென்று வந்ததில்லை. ஏதோ சில நாவல்கள் எழுதியிருக்கிறான் அவன், அப்படியொன்றும் கொடிக்கட்டிக்கொண்டு பறக்கவும் இல்லை. தமிழைவிட ஆங்கில இலக்கியங்களின் பரிச்சியம் அவனுக்கு மெருகு சேர்ப்பதாக சுற்றியுள்ளோர் எண்ணிக்கொண்டார்கள் அவனுக்கு அவ்வளவு தெரிகிறது என்பதும் விமூயமே இல்லை. கூப்பிட வந்தவர்களுக்கு ஆங்கில இலக்கியத்தில் பரிச்சயம் அனேகமாய் இருப்பது இல்லை. கூட்டம் ஏற்பாடு செய்பவர்களுக்கும் , மராமத்து வேலைகள் அத்துப்படி. ஆகின்ற அளவுக்கு இலக்கிய சமாசாரங்க்ள எட்டுவதில்லை. எட்டிவிட்டால் பிறகு அந்தக் காரியத்தைச் செய்ய ஆட்க்ள அம்போ ஆகிவிடும். ஈசுவரகிருபையால் இந்த ஏற்பாடுகள் இருக்கலாம். இவை போல் இன்னும் எத்தனையோ இந்த ரகத்தில் இருக்கவு[ம் கூடும்.

பஸ ஸ்டாண்டு சென்று பஸ் பிடித்திருக்கலாம் . அதற்கு இன்னும் அரைமணி நேரம் பிடிக்கும் இரண்டு ரூபாய் சின்னசெலவு வேறு. . வீட்டுக்குதெரியாமல் எத்தனை தரம் நாக்கைபிடிங்கிக்கொள்ள டிகிறது. அரை ஒன்று என்று மிச்சம் வைத்தால் கோணலமாணலாய் புத்தகம் வா ங்கலாம. ஆனால் நம்தலையில் கட்டப்படும் புத்தகங்களுக்கு காசு கொடுதது அழவேண்டும். தரமில்லாதவைகளே தலையில் கட்ட அணிவகுக்கும் நல்லதுகள் அடுப்பங்கரையைத்தாண்டுவது இல்லை. அசுரம்பலம்.

பொதுமருத்துவமனை நிறுத்தத்திலேயே பஸ்பிடித்தான். பதினேழு என்று எழுதி நகரப்பேருந்து வந்தது. பஸ்ஸில் கூட்டம் . நிற்பதுதான் சாத்தியம். அனேகமாய் வாடிக்கையும் கூட .டவுன்பஸ்ஸில் அமர்ந்து பயணிப்பதற்கென்றே சிலர் பிறந்திருப்பார்களென்று தான் தோன்றுகிறது. . சிலருக்குத்தான் அப்படி சித்திக்கும். அப்படியே ஒரு இருக்கை காலியாகி இருந்தததென்றால் கிட்டே போனால் வாந்தி ஈமூpக்கொண்டு சகிக்காது பண்ருட்டி என்று ஒரு டிக்கெட்டை வாங்கினான் பண்ருட்டிக்குச் சென்று நெய்வேலிக்கு பஸ் வேறொன்று பிடித்தாகவேண்டும் நெடுக்கு வாட்டில் கம்பியை பிடித்துக்கொண்டு நின்றான். இடைஇடையே நெய்வேலியில் என்ன பேசுவது என்று யோசித்தான் வயர் கூடைக்குள்ளாய் அமர்ந்திருந்து சதி செய்யும் சில புத்தகங்களை பர்ர்த்துக்கொண்டான். கீட்சும் பாரதியும் பற்றி பேசத்தான் அவனை நெய்வேலியில் அழைத்திருந்தார்கள். அழகான பொருள் எபபோதும் ஆனந்தம் வழங்குவது. மெய்யே அழகு, அழகென்பது மெய் என்றல்லாம் மனதில் எண்ணிப்பார்த்துக்கொணடே பயணித்தான். நெல்லிக்குப்பம் வந்தது. கருவாடு பையை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு பயணி நெல்லிக்குப்பத்தில் பேருந்துக்குள் ஏறவே . இது என்னடா தலைவலியாய்ப போனது என்று முன்பக்க வாயிலுக்குச்சென்று நின்று கொண்டான். கருவாடு வாசனையா அல்லது நாற்றமா அவரவர் பாடு. .அவனுக்கு கடுப்பாக இருந்தது. இந்த மீன்கள் குளத்தில் இருக்கின்றவரை அழகாய் இருக்கின்றதுதான் கரைவந்து தாண்டிக் கூடைக்குள் வந்துவிட்டால் துர்நாற்றம் தாங்கவே சாத்தியம் இல்லை. என்ன செய்வது. கொல்கத்தாவில் பிராமணர்கள் கூட மீன் சாப்பிடுவதாகவும் . திருமணத்திற்கு மீன் சமையல் அவசியம் என்றும் கேள்வித்தான் பட்டிருக்கிறான் இந்தப்பகுதியில் பருப்பு இல்லாம கல்யாணமா என்பார்கள் அதேபோல் வங்காளிகள் மீன் சமைக்காத திருமணமா என்று சொல்லிக்கொள்வார்களாம் தேசாரம்

யோவ் யாருய்யா நீ , நடுத்தரவயது பெண்ணின்குரல் திரும்பிப்பார்த்தான். மனம் கீட்சுன் கவிதைகளில் லயித்துக் கொண்டிருந்தது.

தன்னை இல்லை. வேறு யாரையோ என்று எண்ணினான். யோவ் உன்னைத்தான், வெளஸ்தையே கெடயாதாடூ மீண்டும் அதே பெண்ணின் குரல்தான் . இந்தமுறை தன்னைத்தான் அவள் பேசுகிறான் என்பது ஊர்ஜிதமாகிவிட்டது. பஸ்ஸில் இருந்தவர்கள் எல்லோரும் அவனையே பார்த்தார்கள் . என்னம்மா யாரு என்ன பேசுற,. வெக்கமே கெடயாதா டூ உங்களுக்கு எல்லாம் பேந்த பேந்த விழித்தான் இது என்ன விபரிதம் என்று எண்ணினான்

என்னய்யா பாக்குறா ஆஸ்பத்திரி ஸ்டாப்புல ஏறும்போதே இடிச்சிடுனு ஏறுன.

சரி போவுதுன்று உட்டன். நெல்லிக்குப்பம். வந்தப்புறம் உள் இடி கூடாதுன்னுதான் டிரைவர் பக்கம் வந்து நின்னன். இப்ப நீயும் இங்குவ்நது கிட்ட நிக்குற. இடிக்குற, இளிக்குற, என்ன.ய்யா நெளpச்சிட்டு இருக்குற. சுதிமதி இல்லாத ஆம்பளையா நீ. அக்கா தங்கச்சி யோட பொறக்கல குடும்பம் அதுஇதுன்னு எதுவும் இல்லாத தருதலயா, எருமமாடு எருமமாடு . அவனுக்குத் தலைசுற்ற ஆரம்பித்தது. இதிலிருந்து எல்லாம் எப்படி வெளிவருவது . இது எனன சோதனை. கீட்சும் பாரதியும சிரித்துக்கொண்ட மாதிரி உணர்ந்தான். கண்கள் குளமாகி இருந்தது

அம்மா.

என்ன அம்மா அமர்ந்திருந்த ஒரு பயணி ஆரம்பித்தான் பண்ருட்டி போவுற வரைக்கும் வால சுருட்டி வச்சக்க தெரிதா. ஆளா பாத்தா படிச்சமாதிரி தெரிது. நடப்பு எல்லாம் நாகரிகமா இல்லையே. கம்முனுவா, இன்னும் செத்த நேரம் . இல்லன்னு வையி, ஸ்டேஷனுல கெடக்க வேண்டியதுதான் அப்புறம் கேசுகீசுனு ரொள்ளுல மாட்டிக்கு வ.

அந்த நடுத்தர வயது பெண் மூஞ்சியை தூக்கி வைத்துக்கொண்டாள் .அவள் முகம் நரகலை மிதித்த மாதிரி தெரிந்தது. அவனுக்குஅழவேண்டும் போல் இருந்தது. அழுகையை அடக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தான்.

பேருந்தின் கண்டக்டர் அவனருகே வந்தான். இன்னும் ரவ நேரம் தாயாபுள்ளயா போவுலாம். அந்த ராகு கேது வுட்டாதானே, ஷனங்க என்னா செய்யுறது என்று நியாயம் சொன்னான்.

எதிரே இருந்த இருக்கையில் ஒரு இளம் பெண். அமர்ந்திருந்தாள். வங்கியிலோ அல்லது ஏதேனும் லொள்ளு அதிகம் இல்லாத அலுவலகம் ஒன்றிலோ பணியாற்றுபவளாய் இருக்கலாம் . டக்கென்று தன் உறாண்ட் பேக்கை திறந்து நோட்டாசு ஒன்றினைக்கையில் எடுத்துக் நேரமும் இடமும் பார்த்துக் கொண்டான்.

ஆகா, என்றுஅவனுக்கு நினைப்பு வந்து முட்டியது. அவன் பெயர் அச்சிட்ட நோட்டாசுதான் கீட்சும் பாரதியும் என்கிற தலைப்பும் தெரிந்தது. அவள் அந்த நோட்டாசை மீண்டும் பத்திரப்படுத்தினாள் அவன் போகின்ற அதே கூட்டத்திற்குத்தான் அவளும் போகின்றாள். என்பது உறுதியாகிவிட்டது. இது ஏது விபரிதம் என்றுஅவனுக்கு ரணமாகிப்போனது மனது.

பண்ருட்டி பேருந்து நிலையம் வ்நதது. அந்த நடுத்தர வயது பெண் வண்டியை விட்டு கீழிறங்கினான். அவனிடம் நேராய் வந்தாள்

புத்திய பொடறில வச்சிகாதே. யாபகம் இருக்கட்டும் இதோடு போவுட்டும். பொழச்சிபோ எச்சிக்கழுதை சொல்லி விறுவிறு என்று நடந்து போனாள். அவன் கீட்சையும் பாரதிiயுயம் தொலைத்துவிட்டு நெய்வேலி பேருந்துக்காய் நின்று கொண்டிருந்தான். கையில் நோட்டாசு வைத்திருந்த அந்த இளம் பெண் ?ம் நெய்வேலி பஸ்பிடிக்க காத்திருக்கிறாள். ஆமாம் அவளும் இலக்கிய கூட்டத் திற்கு வருகிறாள் என்பது தெரிந்து விட்டது. இத்தனை அசிங்கமும் அமர்க்களமும் அவளுக்கு தெரிந்திருககலாம் . நாம் யார் என்பது அவளுக்குத் தெரியாதிருந்ததில் பிழைத்தோம் என எண்ணினான். .

கீட்சும் பாரதியையும் நினைத்து நினைத்து பார்த்தான். எதுவுமே ஞாபகத்துக்கு வராமல் இம்சித்தது. அவமானப்பட வேண்டிய நேரம் என்று எண்ணி வருத்தப்ப்டடான் நெய்வேலி நகரம் என்று எழுதி க்கொண்டு முன்னும் பின்னும் ஒரு பேருந்து உறுமிக்கொண்டது. அந்த நோட்டாஸ் வைத்திருந்த பெண் ஏராத வண்டியாய்ப்பார்த்து ஏறி ஆகவேண்டும் என்று எண்ணினான். அவளும் அந்த வண்டியில் ஏறாமல் நின்று கொண்டிருந்தாள் நாம் ஏறிவிடுவோம் கூட்டத்திற்கு நேரமாகி பிரச்சனையாகிவிடும் . மானமே போயிற்றுதான்

என்எறன்னி நெய்வேலி பேருந்து நோக்கி அவன் நடந்தான் அந்தப்பெண் ஒன்றும் அசைவதாய் க்காணோம் அவனே பேருந்துக்குள் ஏறிக்கொண்டான். ஒரு இருக்கை காலியாக இருந்தது. நல்ல வேளையாக அமர்ந்து கொண்டான் இனி நிம்மதி என்று எண்ணினான். பஸ் கிளம்பத்தயாரானது. கொய்யாபழம் விற்பவர்களும் பலாப்பழம் பாலிதீன்பையில் அடுக்கி விற்போரும் வண்டிக்கு விடுதலை அளித்தார்கள். ஆகா போயிற்று . எனமீண்டும்எண்ணினான். அந்தப்பெண்ணே பேருந்து அருகில் வந்தாள். பஸ் உள் ஏறிக்கொண்டாள் சுற்றும் முற்றும்பார்த்து நேராக அவனிடம் வந்து நின்று கொண்டாள் .

இதுலேடிஸ் சீட் முறைத்தாள்

இங் க எல்லாமா லேடாஸ் ஷென்ஸ்ன்னு சீட்டு ஆமாம் சார் மேலே பாருங்க

அவன் மேலே பார்த்தான். பெண்கள் என்றெழதி ஒரு பெண் படத்தைகூட பஸரின் உட்புறச் சுவர் காட்டியது. எழுந்து நின்று கொண்டான். அந்தப் பெண் பட்டென்று அவன் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் இப்போது அமர்ந்து கொண்டாள் . கம்பீரம் அவளுக்குப் பார்வையில் கூடித்தெரிந்தது. அவனுக்கு வண்டியை விட்டு இறங்கி விட்டால் தேவலை என்றிருந்தது. அவள் மீண்டும் ஒரு முறை தன் பையைத்திற்நது அந்த நோட்டாசை எடுத்துப் பார்த்தாள். அவனுக்கு மீண்டும் அச்சம் வந்தது. நிச்சயம் அவள் அங்கேதான் செல்கிறாள் என்று மனம் பட்டென்று அடித்துக் கொண்டது. சிலைபோல் நின்று அவன் பஸ்ஸில் பயணம் செய்தான். வண்டி நெய்வேலி நகரத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. கீட்சும் பாரதியும் கூட்டத்திற்கு நிச்சயம் அந்தப் பெண் வருவாள் . அவளையே கேட்டுவிட்டால் நல்லது என்று அவன் நினைத்தான்

ஆனால் பண்ருட்டி பேருந்தில் நிகழ்ந்தவைகள் அவன் மனதை உலுக்கிவைத்திருந்தன. எப்படிக்கேட்பது .

நெய்வேலி பேருந்து நிறுத்தத்தில் அவன் இற்ங்கி க் கொண்டான். அவளும் இறங்கினாள் தன் சட்டைப்பையில்

உறங்கிக்கொண்டிருந்த நிகழச்சி நோட்டாஸினை எடுத்து ஏதோ பள்ளி ஆயிற்றே என்று பார்த்துக்கொண்டான். அந்தப்பெண் அவன் நோட்டாஸ் வைத்திருந்ததைப் பார்த்து விட்டாள். அவனுக்கு அவமானமாக இருந்தது. வேறுபக்கம் திரும்பினான். சார் நீங்க அரவிந்தர்பள்ளிககுத்தான் போறீங்களா,

ஆமாம், பவ்யமாய் பதில்தந்தான்.

ஒரு ஒத்தாசை செய்யுனும் சார் கூட்டம் நடத்துகிற இடம் ஒரு ஆடிட்டோரியம். அந்த சாவி இது. எங்க ஸகூல்பிரின்ஸி பால் வந்திருபபாரு. அவரு ருமில்தான் எல்லாம் அசெம்பிள் ஆகி இருப்பாங்க. இந்த சாவுpயை அவரு கிட்ட கொடுத்துடனும். நான் கூட்டத்துக்கு வரல, வருத்தமாக ச் சொன்னாள்.

அடிக்கொரு தரம் நோட்டாசை பாத்தீங்கபோல் வீரத்தை வரழைத்துக் கொண்டு கேட்டு விட்டான்.

ஆமாம் சார் எத்தினி மணிக்கு கூட்டம்னு பாத்து கிட்டு இருந்தேன், சாவி போயி சேருனுமே. நான் யாருன்னு தெரியுமாடூ

நல்லாத்தெரியும் சார். நீங்க எனக்கு சீட்டைக் காலிசெய்து எழுந்திரிச்ச்ப்பயே எனக்கு ஐயம் இவ்வளவு லேசுல ஆம்பிளைங்க நவுந்துடுவாங்களான்னு உங்க கூட இருக்கிற கூடையில தான் பாரதி புத்தகமும் கீட்சுக்கவிதை நுhலும் பார்த்தேன். ஆனாலும் குழப்பமாய் இருந்திச்சி. கையில நோட்டாசை பார்த்தவுடனே பிரச்சனை தீர்ந்து போயிடிச்சி. நீங்கதானே எஸ்ஸhர்சி ங்கறது .

வணக்கம்சார்

ஆமாம் , சாவியை வாங்கிக்கொண்டான். மனதிற்கு நிம்மதியாகக்கூட இருந்தது.

நீங்கக் கூட்டத்திற்கு வரலயா, பரிதாபமாகக் கேட்டான்.

ரேமூன் கடையில புதுக்கார்டுக்கு அப்ளிகேமூன் வாங்கி யர்கனும்சார்.

இன்னைககுவிட்டா அப்புறம் அவ்வளவு தான.

சரிதான் நீங்க சொல்லுறது ரேமூன் கடைக்குபோறதவிட முக்கியம் வேறு என்ன இருக்கு. நான் சாவிய குடுத்துடறேன். நல்ல நேரத்துக்கு உதவினீங்க.

நீங்க செய்யறதுதான் பெரிய உதவி, என்று சொல்லிவிட வாயெடுத்து சமாளித்துக்கொண்டான்.

எல்லாரும் காத்துகிட்டு இருப்பாங்க. நீங்க கெளம்புங்கசார். , என்றாள்.

பெண்களின் மன ஆழம் கடலைவிட பெரிதென எண்ணினான்.

ஸ்கூல் பக்கம்தான். எதிர்ரோடுல கொஞ்சம் நடந்தா வந்துடும் தோ. தோ. தெரியுது. பாருங்க காம்பவுண்டு சுவர்கூட என்று எதைஎதையோ காட்டினாள் அவள்.

பெரிய உதவி, கைகளை கூப்பினான்.

கீட்சும் பாரதியும் மனத்திரைக்குள் ஆன்லைனில் பளிச்சிட்டார்கள். நெஞ்சை நிமிர்த்தி நடந்தான். இண்ணைக்கு ஒரு கலக்கு கலக்கிடனும் என்று சொல்லிக்b காண்டான் . இந்தப் பெண் நிகழச்சிக்கு வந்து அந்த பண்ருட்டி வம்புதும்பு அவிழ்த்து விட்டிருந்தால் மானமே போயிருக்கு ம் . ஏதோ பெரிய ஒத்தாசை செய்தான் எனநினைத்தான் ரேமூன் கடைகளை பார்த்தாலே எரிச்சலாய் வந்ததுண்டு . அதற்கெல்லாம் காரணங்கள் சொல்லிவிடமுடியாது. இருந்தாலும் இப்போது ரேமூன் கடை மனதிற்குள். ரம்மியமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பாரதி கண்ட. உள்ளத்தில் உண்மை ஒளி . உண்மை ஒளி உண்டாவது பற்றியும் அது வாக்கில் எப்படி வரும் . என்பது பற்றியும், அந்த கீட்சின் மெய்யழகு பற்றியும் நினைவு படுத்திக்கொண்டான். விமூயம் காய்ந்து வெடித்துவிட ரெடி என்று எண்ணி நமுட்டுச்சிப்போடு நிகழ்ச்சியிடம் நோக்கி கம்பீரமாய் நடக்க ஆரம்பித்தான். அவனுக்கு நடை அழகுதான்.

ajoysundar@yahoo.co.in

Series Navigation

அஜய் சுந்தர்