• Home »
  • கதைகள் »
  • சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பெர்னாட்ஷா எழுதிய செயின்ட் ஜோன் நாடகத்தின் தழுவல் (முதல் காட்சியின் தொடர்ச்சி -2)

சூனியக்காரி ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பெர்னாட்ஷா எழுதிய செயின்ட் ஜோன் நாடகத்தின் தழுவல் (முதல் காட்சியின் தொடர்ச்சி -2)

This entry is part of 25 in the series 20050429_Issue

சி. ஜெயபாரதன், கனடா


‘கடவுள் பெயரில், நாம் பகைவரை விரட்டப் போரிட வேண்டும். ஆங்கிலேயர் மேகத்திலிருந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தாலும், நாம் அவரைப் பிடித்து விடுவோம். அவரைத் தண்டிக்கவே கடவுள் நம்மை அனுப்புகிறார். கனிவுள்ள நம் தெளஃபின் மன்னருக்கு நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு மாபெரும் வெற்றி கிடைக்கப் போகிறது. பகவரை விரட்டி விடுவோம் என்று அசரீரிக் குரல் எனக்குச் சொல்லியிருக்கிறது! ‘

ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (1412-1431)

கதைச்சுருக்கம்: பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை வேட்கை கொண்டு நூறாண்டுப் போரில் பிரிட்டனுடன் போரிட்டு, அடிமை நாடாக இருந்த பிரான்ஸை விடுவித்த 19 வயது ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் வீராங்கனையைச் சூனியக்காரி என்று ஆங்கில அதிகார வர்க்கம் குற்றம் சாற்றி உயிரோடு எரித்தது. அவளது குறுகிய வாழ்வின் தீவிரக் கதை மெய்யாக நிகழ்ந்த ஒன்று. பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த லொர்ரேன் ஷாம்பெயின் எல்லைப் பகுதியில் உள்ள டோம்ரெமி கிராமத்தில் 1412 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 6 இல் ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் பிறந்தவள். வைர நெஞ்சமும், மன வைராக்கியமும் படைத்த ஜோன் பிரான்ஸின் விடுதலையைக் கனவாகக் கண்டு, சிறுவயதிலேயே கடவுளால் ஏவப் பட்டவள். கல்வி கற்காத கிராமத்து எளிய நங்கை ஆயினும் அவள் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கையும், கூரிய சிந்தனா சக்தியும், தளராத மன உறுதியும் மக்களை முன்னடத்திச் சென்று, அவளது குறிக்கோளான பிரான்ஸின் விடுதலைக்கு அடிகோலி, தெளஃபின் சார்லஸ் மன்னனாக மகுடம் சூட உதவியது. ஆயினும் பட்டம் சூடிய சார்லஸ் மன்னன், ஜோன் ஆஃப் ஆர்க்கின் போர்ச் சூழ்ச்சிக்கு மாறாகத் தன் விருப்புத் திட்டங்களில் முனைந்தது, அவளுக்கு வினையாகி அவளது மரணப் பாதைக்கு வழி வகுத்தது! சூனியக்காரி என்றும், கிறித்துவ திருச்சபைக் குருவை எதிர்த்தவள் என்றும் பிரிட்டாஷ் அதிகார வர்க்கம் பழிசுமத்தி 1430 மே மாதம் 30 ஆம் தேதி கம்பத்தில் கட்டி, ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டாள். 500 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இருபதாம் நூற்றாண்டில் ரோமானிய கிறித்துவத் திருச்சபை 1920 இல் ஜோனைப் புனித அணங்கு என்று மதிப்பூட்டி கெளரவம் அளித்தது.

முதல் காட்சியின் தொடர்ச்சி

காலம்: கி.பி.1429

இடம்: வெளகோலர் கோட்டை (Castle of Vaucouleurs)

நேரம்: காலை

நாடகத்தில் பங்கு கொள்வோர்:

1. ராபர்ட் ஆஃப் பெளட்ரிகோர்ட் (Robert De Baudricourt) இராணுவக் காப்டன்

2. ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பதினெட்டு வயது கிராம இள நங்கை)

3. பெர்டிராண்டு ஆஃப் பெளலஞ்சி [(Bertrand De Poulengey) Polly] 36 வயது பிரென்ச் இராணுவ அதிகாரி

4. ராபர்டின் பணியாள் 20-25 வயது.

அரங்க அமைப்பு: கோட்டை அறையில் இராணுவக் காப்டன் ராபர்ட் காலை உணவு அருந்திட நாற்காலியில் அமர்ந்துள்ளான். பணிமாது ஜோன் ராபர்ட் முன்பாக நின்று கொண்டிருக்கிறாள்.

ராபர்ட்: (கோபத்துடன்) என்ன கேட்கிறாய் ? இது நடக்கவே நடக்காது. காட்சேவ், ஹோனிகோர்ட், ஜுலியன் இவர்கள் எல்லாரும் உன் பின்னால் வருவார் என்று கனவு காணாதே, பெண்ணே! அவர்கள் யாரும் இதற்கு ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்.

ஜோன்: (உறுதியாக) கவலைப் படாதீர்கள், காப்டன் ஸார்! கடவுள் கருணை யுள்ளவர். அவர்கள் எல்லோரும் என்னுடன் வரக் கனிவோடு ஒப்புக் கொண்டு விட்டார்கள்! நீங்கள் எதுவும் சிரமப்பட வேண்டியதில்லை! தினமும் என்னுடன் பேசும் புனித அணங்கு மார்கரெட்டும், புனித அணங்கு காதிரைனும் எனக்காக உங்களிடம் கேட்பார்கள். உங்களுக்குச் சொர்க்க புரி திறந்திருக்கும்! எனக்கு முதன் முதலாக உதவி புரிந்தவர் நீங்கள் என்று உங்கள் பெயர் நினைக்கப்படும்!

ராபர்ட்: (பணியாளைப் பார்த்து) திருவாளர் பெளலிஞ்சியைப் பற்றி இவள் கூறுவது உண்மையா ?

பணியாள்: (ஆர்வமாக) முற்றிலும் உண்மை ஸார்! திருவாளர் மெட்ஸைப் பற்றி ஜோன் சொன்னதும் உண்மையே! அவர்கள் இருவரும் ஜோன் கூடப் போவதற்கு இசைந்துள்ளார்கள்.

ஜோன்: (சிரித்துக் கொண்டு) ஜோன் பணிமாது என்றும் பொய் பேசமாட்டாள்! [பணியாளைப் பார்த்து] உண்மையை உண்மையாகச் சொன்ன உங்களுக்கு நன்றி! மிக்க நன்றி!!

ராபர்ட்: (பணியாளைப் பார்த்து அதட்டலுடன்) வெளியே போய் பெளலஞ்சியை உடனே வரச் சொல்! விரைவாகப் போ! (பணியாள் வெளியேறுகிறான்). (ஜோனைப் பார்த்து) நீ சற்று வெளி காத்திரு. நான் பெளலஞ்சிடம் தனியாகப் பேச வேண்டும்.

ஜோன்: (சிரித்துக் கொண்டு) உத்தரவின்படி வெளியே காத்திருக்கிறேன் ஸார். [ஜோன் வெளியேறுகிறாள்]

[பெளலஞ்சியும், பணியாளும் உள்ளே நுழைகிறார்கள். 36 வயது இராணுவ அதிகாரி ஒருவர் ராபர்ட்டுக்கு வந்தனம் செய்கிறார்.]

ராபர்ட்: [எதிர் நாற்காலியைக் காட்டி] பாலி உட்கார்! போரைப் பற்றி நான் பேசப் போவதில்லை. நட்பு முறையில் சும்மா சில கேள்விகள். …. இதை முதலில் கேட்க வேண்டும். நீங்கள் கண்டு பேசிய அந்த பணிப்பாவையைப் பற்றிதான்! நானும் பார்த்துப் பேசினேன். அசல் பைத்தியம்! பட்டிக் காட்டுப் பாவை! நடுத்தரக் குடும்ப நங்கை! எனக்குத் தெரியும், அவள் அப்பன் ஒரு குடியானவன்! நல்ல பணம் சேமித்து வைத்திருக்கிறான். ஆனாலும் சமூகத்தில் தரமற்ற கீழ்நிலை மனிதன்! முரசடிக்கும் அவள் புளுகு மூட்டையை நம்பி, மன்னரைப் பேட்டி காண நீங்களும் அவளுடன் போவதாய்க் கேள்விப் பட்டேன்! உங்கள் திட்டம் வெற்றி பெற்றால், மன்னருக்கு ஆபத்து! திட்டம் சீர்கேடாகிப் போனால், என் வேலைக்கு ஆபத்து! அவளுக்கும் ஆபத்து! .. நான் சொல்கிறேன் பாலி! அவள் திட்டத்தில் மண்ணைப் போடு! அவளைப் புறக்கணித்து உன் வேலையைப் பார்!

பெளலிஞ்சி: [அழுத்தமுடன்] காப்டன்! அவளா பைத்தியகாரி ? அவளைப் பைத்தியம் என்றால், புனித மேரியைப் பைத்தியம் என்று சொல்வதுக்குச் சமமானது. அவள் ஓர் ஆழ்ந்த அறிவாளி! சந்தேகமில்லை.

ராபர்ட்: நீ, ஜாக், ரிச்சர்டு மூவரும் அவளுடன் சார்லஸ் மன்னரைப் பார்க்க ஒப்புக் கொண்டதாக அவள் கூறுவது உண்மைதானா ? அவளது மடத்தனமான திட்டப்படி நீங்களும், மன்னரைக் காணப் போவீர்களா ?

பெளலிஞ்சி: [உறுதியுடன்] ராபர்ட்! அவள் பேச்சில் ஒரு மகிமை உள்ளது! அவள் பெண்ணென்றோ, பட்டிக்காடென்றோ, குடியானவன் மகள் என்றோ நாங்கள் யாரும் நினைக்கவில்லை! அசிங்கமாகப் பேசுபவர் கூட அவள் முன்பு வாயைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொண்டு, அவள் சொல்வதைக் கூர்ந்து கேட்கிறார்கள்! அவள் பேச்சில் ஒரு மகத்துவம் தெரிகிறது! பிரான்ஸின் விடுதலையைப் பற்றி தெளிவாகப் பேசுகிறாள். அவள் ஓர் அசாதாரண மங்கை! அதிசய ஞானமுள்ள நங்கை அவள்! அவள் சொற்படி முயல்வது சரியென்று எனக்குத் தோன்றுகிறது! பிரான்ஸின் விடுதலைப் பற்றி மன்னர் கூடப் பேசியதில்லை!

ராபர்ட்: ஞானத்தோடுதான் நீ பேசுகிறாயா ? பொது அறிவு உனக்கு என்றைக்கும் இருந்ததில்லை!

பெளலிஞ்சி: பொது அறிவு எனக்கு இல்லைதான்! பிரென்ச் இராணுவரான நமக்குப் பொது அறிவு இருந்தால், பர்கண்டியின் தளபதியுடன் இணைந்து, பிரிட்டாஷ் மன்னருக்குப் பணி செய்வோமா ? ஆங்கிலேயர் பாதி பிரான்ஸ் நாட்டைக் கைபற்றி ஆண்டு வருகிறார்! பாரிஸ் அவரது கையில்! ஏன், நீங்கள் இருக்கும் இந்தக் கோட்டை அவரது கையில்! அடுத்து நாம் இழக்கப் போவது ஆர்லியன்ஸ்! நமது மன்னர் தெளஃபின், சினான் நகரின் மூலையில், ஓர் எலியைப் போல் அடைபட்டுக் கிடக்கிறார்! அவருக்கு ஆங்கிலேயரை எதிர்த்துப் போரிட ஆர்வம் இல்லை! ஆற்றல் இல்லை! ஆத்ம தாகமும் இல்லை! அவர் தெளஃபின் அரசர் தானா என்று நமக்கும் தெரியாது! மகாராணி அன்னையாரே மகனைத் தெளஃபின் இல்லை என்று சொல்கிறார்! விந்தையாக உள்ளதல்லவா! தாயிக்குத் தெரிய வேண்டாமா ? சொந்த மகனின் பிறப்புரிமையைக் கூட மகாராணி மறுக்கிறார்!

ராபர்ட்: நன்றாகத்தான் உள்ளது! மகாராணி சொந்த மகளை ஆங்கில மன்னனுக்கு மண முடித்து வைத்திருக்கிறார்! வேறென்ன செய்வார், மகாராணி ? அவரைப் பழிப்பதில் அர்த்தமில்லை!

பெளலிஞ்சி: யாரையும் நான் பழிக்கவில்லை! உண்மையை ஒத்துக் கொள்வோம்! மகாராணியின் மூடச் செயலால், தெளஃபின் மன்னர் கீழே விழுந்து மண்ணைக் கவ்வினார்! ஒருநாள் அரண்மனையை விட்டு வெளியே ஓடப் போகிறார்! நாசமாகும் நமது எதிர்காலத்தை ஏற்றுக் கொள்வோம்! அடுத்து ஆங்கிலேயர் பிடுங்கப் போவது, ஆர்லியன்ஸ்! தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் மன்னர் அதை நிறுத்தப் போவதில்லை! வேங்கை போன்ற அவரது காலாட் படைகள், வாலாட்ட முடியாது செம்மறி ஆடுகளாய் மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன! அற்புத நிகழ்ச்சியோ அல்லது தெய்வீக நிகழ்ச்சியோ ஏற்பட்டால்தான் ஆர்லியன்ஸைக் காப்பாற்ற முடியும்!

ராபர்ட்: அற்புதங்களா, அவற்றை விட்டுத்தள்ளு பாலி! கனவில் கூட அவை காணப்படாதவை. அற்புதங்களின் உண்மை என்ன, தெரியுமா ? இந்தக் காலத்தில் அற்புதம் நிகழ்வதில்லை! அதுதான் உண்மை!

பெளலிஞ்சி: நானும் அப்படித்தான் நினைத்திருந்தேன்! அதுதான் சரியென்று சொல்ல மாட்டேன். இந்தச் சமயத்தில், எந்த வழியையும் நிராகரிப்பது முறை யில்லை! அந்த இளநங்கையிடம் ஏதோ ஓர் அற்புத சக்தி உள்ளது! தீர்க்க தெரிசிபோல் அவளுக்கு எதிர்காலம் தெளிவாகத் தெரிகிறது! அந்த அற்புத சக்தியைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ராபர்ட்: (கேலியாக) பாலி! அற்புத மாயங்கள் செய்வாள் அந்த மாது என்று நம்புகிறாயா நீ ?

பெளலிஞ்சி: (உறுதியாக) ஆம் அதை நம்புகிறேன் நான்! அந்த நங்கையே ஓர் அற்புதப் பிறவியாக எனக்குத் தோன்றுகிறது! அற்புதப் பிறவிகள் எல்லோரும் அற்புதங்கள் செய்வார் என்று என் கற்பனையில் உதிக்கவில்லை! இந்த இளநங்கை அற்புதம் செய்வாள் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். இவளுக்கு ஒரு வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். அதைத் தவிர இப்போது நம் கைவசம் வேறு ஆயுதம் இல்லை! அந்த ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தாமல், தூக்கி எறிவது அறிவுடைமை ஆகாது!

ராபர்ட்: [ஆத்திரமோடு] பாலி! என் பதவியில் நீ இருந்தால் என்ன செய்வாய் சொல் ?

பெளலிஞ்சி: [அழுத்தமாக] குதிரை வாங்க அவளுக்கு பதினைந்து பிராங்க் பணம் கொடுப்பேன். அவளது கட்டளைக்குக் காது கொடுப்பேன். ஆணைகளைப் பின்பற்றுவேன். என் நெஞ்சில் கனலை எழுப்புகின்றனஅவளது இராணுவப் போர் தீர்க்கமும், கடவுள் மீதுள்ள உறுதியும்!

ராபர்ட்: [கேலியாக] பாலி! அந்தப் பட்டிக்காட்டுப் பாவைபோல் நீயும் பைத்தியமாய் இருக்கிறாய்!

பெளலிஞ்சி: [கோபமாக] காப்டன்! இப்போது நமக்குச் சில பைத்தியகாரர் தேவை! பிரான்ஸில் அறிவுள்ளவர் நம்மை எக்கேடான அடிமை நிலைக்குக் கொண்டு வந்திருக்கிறார், பார்த்தீர்களா ?

ராபர்ட்: நம் எல்லோரையும் அந்த பைத்தியக்காரி முட்டாள் ஆக்குவதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது!

பெளலிஞ்சி: [அழுத்தமாக] சின்னான் நகருக்கு மன்னரிடம் அவளை அழைத்து செல்ல நான் முடிவு செய்து விட்டேன், நீங்கள் என்னைத் தடுத்து நிறுத்தா விட்டால்!

ராபர்ட்: [கோழைத்தனமாக] இந்த புத்தி கெட்ட பெண் சொல் கேட்டு பின்னால் போவது எனக்கு அவமானம்! உங்களுக்கும் அவமானம்! … சரி …சரி [பணியாளியைப் பார்த்து] அந்த நங்கையை உள்ளே வரச் சொல்.

[பணியாளி வெளியேறி ஜோனை அழைத்து வருகிறான்]

ஜோன்: [ஆர்வமோடு பணியாளியிடம்] காப்டன் ஸார் சம்மதித்து விட்டாரா ? .. ஜாக் பாதி விலைக்குக் குதிரையை விற்பதாகக் கூறுகிறார்!

பெளலிஞ்சி: [கனிவோடு] இங்கே உட்கார் ஜோன்.

ஜோன்: [ஆச்சரியம் அடைந்து, தயக்கமுடன்] பணிமாது நான் இங்கே உட்காரலாமா ?

ராபர்ட்: [சற்று சினத்துடன்] .. சொன்னபடி செய்! [ஜோன் ஒரு நாற்காலியில் அமர்கிறாள்] உன் பெயர் என்ன ? .. உன் குடும்பப் பெயர் என்ன ? .. நீ எந்த ஊர்க்காரி ?

ஜோன்: லொர்ரேன் கிராமத்தில் என்னை ஜென்னி என்று கூப்பிடுவார். பிரான்ஸில் என்னை ஜோன் என்று அழைப்பார். படை வீரர் என்னைப் பணிமாது ஜோன் என்று விளிப்பார். குடும்பப் பேரா ? அது என்ன ? எனக்குத் தெரியாது. என் தந்தை தன்னை தி ‘ ஆர்க் என்று சொல்லிக் கொள்வார். அதைப் பற்றி எதுவும் எனக்குத் தெரியாது. காப்டன் ஸார்! நீங்கள் என் தந்தையைச் சந்தித்தது உண்டு.

ராபர்ட்: ஆமாம், உன் தந்தையைச் சந்தித்திருக்கிறேன். இப்போது நினைவுக்கு வருகிறது.. நீ லொர்ரேனில் உள்ள டோம்ரெமி கிராமத்தைச் சேர்ந்தவள் அல்லவா ?

ஜோன்: ஆம், அதில் என்ன இருக்கிறது ? நாமெல்லாரும் பிரென்ச் மொழியில் பேசுவோர்தானே!

ராபர்ட்: [சினத்துடன்] எங்களை நீ கேள்வி கேட்காதே! பதில் மட்டும் சொல்! … ஆமாம், உன் வயதென்ன ?

ஜோன்: பதினேழு வயது! அப்படி என்று சொல்லக் கேள்விப் பட்டேன்! பதினெட்டு, பத்தொன்பது கூட இருக்கலாம்! எனக்கு சரியாகத் தெரியாது.

ராபர்ட்: ஜோன்! புனித அணங்கு மார்கரெட்டும், புனித அணங்கு காதிரைனும் உன்னிடம் தினமும் பேசுவதாகச் சொல்கிறாயே, அதை விளக்கமாகச் சொல்வாயா ? எனக்குப் புரியவில்லை.

ஜோன்: அவர்கள் இருவரும் தினமும் என்னுடன் பேசுவது உண்மையே! …. ஆனால் அதைப் பற்றி நான் எதுவும் உங்களிடம் சொல்லப் போவதில்லை! அதைப் பற்றிப் பேச எனக்கு அனுமதி தரவில்லை, அவர்கள்.

ராபர்ட்: உண்மையாக நீ அவர்களை நேரில் காண்கிறாயா ? நான் இப்போது உன்னுடன் பேசுவது போல், அவர்களும் உன்னுடன் உரையாடுகிறார்களா ?

ஜோன்: இல்லை! அது முற்றிலும் வேறானது! நான் சொல்ல மாட்டேன்! எனக்கு மட்டும் கேட்கும் அந்த அசரீரிக் குரலைப் பற்றி, நீங்கள் பேசக் கூடாது!

ராபர்ட்: எப்படி அதை அசரீரிக் குரல் என்று சொல்கிறாய் ?

ஜோன்: என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அசரீரிக் குரல் எனக்கு ஆணை யிடுகிறது! அது கடவுள் இடும் கட்டளை!

ராபர்ட்: அது உன் கற்பனையில் தெரிகிறது அல்லவா ?

ஜோன்: உண்மைதான்! அவ்விதமே கடவுளின் கட்டளை எல்லாம் நமக்கு வருகிறது!

ராபர்ட்: [சற்று ஏளனமாய்] … அதாவது கடவுள் உன் காதில் சொல்கிறார்! … நீ போய் ஆங்கிலேயர் பிடித்திருக்கும் ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை முற்றுகை இட்டுப் போரிடு என்று..!

ஜோன்: [ஆர்வமுடன்] …. அதற்குப் பிறகு நமது அரசர் தெளஃபின் அவர்களுக்கு ரெய்ம்ஸ் கிறித்துவ ஆலயத்தில் மகுடம் சூடு வென்றும் சொல்கிறார்.

ராபர்ட்: [மூச்சுத் திணறி, நாற்காலியில் சாய்ந்து போய்] .. என்ன ? .. என்ன சொன்னாய் ? தெளஃபின் மன்னருக்கு மகுடம் சூடவா ? … அட கடவுளே!

ஜோன்: அது மட்டுமில்லை! பிரான்ஸை விட்டு ஆங்கிலேயரைத் துரத்து என்றும் கட்டளை இடுகிறார்.

ராபர்ட்: பைத்தியகாரப் பெண்ணே! … கோட்டை முற்றுகை இட்டுப் பகவரை விரட்டுவது, பசு மாட்டைப் புல்வெளியிலிருந்து ஓட்டுவதைப் போலென்றா நினைத்தாய் ? படை திரட்டிப் போரிடுவது, யாரும் செய்யலாம் என்பது உன் நினைப்பா ?

ஜோன்: போரிடுவது ஒன்றும் சிரமமில்லை, கடவுள் உன் பக்கம் இருந்தால்! போரிடுவது ஒன்றும் கடினமில்லை, உயிரைக் கடவுளிடம் ஒப்படைக்க விருப்பம் இருந்தால்! முழு மனமோடு மெய்வருந்திப் போர் புரிவோருக்குக் கடவுள் உதவி கிடைக்கும். அரை மனதில் போரிட்டால் கடவுள் அவரைத் தண்டிக்கிறார்! படையில் உள்ள மாந்தர் பலர் சாதாரண மனிதர்தான்!

ராபர்ட்: [ஆச்சரியமுடன்] என்ன சொன்னாய் ? படையில் உள்ளவர் சாதாரண மனிதரா ? ஆங்கிலப் படை வீரர்கள் போரிடுவதை எங்காவது பார்த்திருக்கிறாயா ?

ஜோன்: ஆங்கிலேயரும் மனிதரே! நம்மைப் போலவே கடவுள் அவரையும் படைத்திருக்கிறார். கடவுள் அவருக்கு அவரது நாட்டையும், அவரது மொழியையும் அளித்திருக்கிறார். ஆனால் அவர்கள் நம் நாட்டுக்குள் புகுந்து, நமது மொழியைப் பேசுவது கடவுளுக்குச் சற்றும் விருப்பமில்லை!

ராபர்ட்: இந்த மூடத்தனத்தை உன் மூளையில் திணித்தது யார் ? ஆட்சி செய்யும் நாட்டு மன்னருக்கு இங்குள்ள படைவீரர் அடிமைகள்! பிரிட்டாஷ் மன்னர், பிரான்ஸ் மன்னர் யார் ஆண்டால் என்ன ? அவரது மொழிக்கும் ஆட்சிக்கும் என்ன சம்பந்தம் ?

ஜோன்: [ஆத்திரமுடன்] நீங்கள் சொல்வது எனக்குப் புரியவில்லை! ஆங்கில மன்னரை நாம் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது! நாம் யாவரும் கடவுளின் குடிமக்கள்! கடவுள் நமது நாட்டையும் நமது மொழியையும் நமக்கு அளித்து, அவற்றை நாம் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கருதுகிறார். அப்படி இல்லை என்றால், ஓர் ஆங்கிலேயனைப் போரில் கொல்வது கொலை செய்வது போலாகும்! காப்டன் ஸார்! உங்கள் பேச்சும், போக்கும் பிரென்ச் மக்களுக்குக் கேடு விளைவிக்கும்! பிரிட்டாஷ் மன்னரா உங்கள் பிரபு ? ஆங்கில மொழியா உங்கள் மொழி ? பிரிட்டாஷ் மன்னர் ஆண்டால் என்ன ? பிரென்ச் மன்னர் ஆண்டால் என்ன ? இப்படி நீங்கள் சொன்னது தப்பு! என் நெஞ்சம் கொதிக்கிறது! நீங்கள் பிரிட்டாஷ் மன்னருக்குக் கடமைப் பட்டவரா ? இல்லை! பேராற்றல் உடைய கடவுளுக்குக் கடமைப் பட்டவர்!

பெளலிஞ்சி: [கடுமையுடன்] ராபர்ட்! அவளுடன் நீங்கள் வாதாடிப் பயனில்லை! அவளை எதிர்த்து நீங்கள் எது சொன்னாலும், ஒவ்வொரு முறையும் மடக்கி உங்கள் கழுத்தை நெரித்திடுவாள்!

ராபர்ட்: பெண்ணே! நாமிங்கே கடவுளைப் பற்றி கதை பேசவில்லை! வெறிபிடித்த போர் வீரர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறோம்! கொடூரமான ஆங்கிலப் படை போரிடுவதைப் பார்த்திருக்கிறாயா ? அவர்கள் வீடுகளைத் தீயிட்டுக் கொளுத்துவதைப் பார்த்திருக்கிறாயா ? அவர்கள் கொள்ளை அடிப்பதைக் கண்டிருக்கிறாயா ? ஊர்களை நாசமாக்கி பாலை வனமாக்கும் ஆங்கிலப் பிசாசுகளைப் பார்த்திருக்கிறாயா ? பிளாக் பிரின்ஸ் என்னும் இளவரசுக் கருப்பனைப் பற்றிக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறாயா ? அந்தக் கருப்பன் அடுப்புக் கரிப் பிசாசை விடக் கருமை நிறம்! அவன்தான் ஆங்கில மன்னரின் அப்பன்!

ஜோன்: காப்டன் ஸார்! அஞ்சாதீர்கள் ஆங்கிலப் பிசாசுகளுக்கு! எங்கள் கிராமத்தைத் தீயிட்டு ஆங்கிலப் படையினர் அழித்த போது, நாங்கள் எல்லோரும் அடுத்த ஊருக்கு ஓடினோம்! காயப்பட்ட மூன்று ஆங்கில பராக்கிரம வீரர்களை எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்! அந்தக் கயவர்களுக்கு என் பலத்தில் பாதி கூட இல்லை! காப்டன் ஸார்! நீங்கள் கூறும் பிளாக் பிரின்ஸ், இளவரசுக் கருப்பனைப் பற்றிப் பல கதைகளை நான் கேட்டிருக்கிறேன். நம் நாட்டு எல்லையில் அவன் கால் வைத்த உடனே, பிசாசு அவன் உடம்பில் ஏறி விட்டது! ஆனால் கடவுள் அளித்து, ஆண்டு வந்த அவனது ஊரில் அவன் யோக்கியனாக வாழ்ந்தான். அது அப்படித்தான் நடக்கிறது! கடவுள் விருப்புக்கு எதிராக நான் இங்கிலாந்து சென்று, அதைக் கைப்பற்றிக் குடியேறி, அவரது மொழியைப் பேச ஆரம்பித்தால், நிச்சயம் பிசாசு என் உடம்பிலும் புகுந்துவிடும்! வாலிபம் போய் கிழமாகிய பிறகு, நானிழைத்த கேடுகளை நினைத்துச் சாகாமல் சாவேன்!

ராபர்ட்: பெண்ணே! பிசாசுகள் உடலில் சேர்ந்திருப்பது நல்லது! எத்தனை பிசாசுகள் உடம்பில் ஏறுகின்றனவோ, அத்தனை பேராற்றல் சேர்ந்து நீ ஆங்காரமாய்ப் போரிட முடியும்! ஆகவே பிசாசுகள் பிடித்த பிரிட்டாஷ் படை ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையை அப்படி எளிதாக உனக்கு விட்டுவிடாது! உன்னைப் போல் பத்தாயிரம் படை வீரர் தாக்கினாலும், கோட்டை உன் வசப்படாது!

ஜோன்: [ஆங்காரமாய் எழுந்து நின்று] காப்டன் ஸார்! என்னைப் போல் ஆயிரம் பேரே போதும்! ஆர்லியன்ஸ் கோட்டையைக் கைப்பற்றி விடலாம். உங்களுக்கு இது தெரியவில்லை ஸார்! ஒவ்வொரு சமயத்திலும் நமது படையினர் வீழ்த்தப்பட்டு தோற்றுப் போவதற்குக் காரணம் என்ன ? அவர்கள் எப்போதும் தமது உடம்பைக் காத்துக் கொள்ள மட்டுமே போரிடுகிறார்! அதற்குக் குறுக்குவழி போர்க்களத்தை விட்டுப் புறமுதுகு காட்டி ஓடுவது! நமது படைத் தளபதிகள் பலர் பணமுடிப்புக்குத் தவமிருப்பவர்! போர்க் களத்தில் கொல் அல்லது கொல்லப்படு என்பது அவரது கொள்கை யில்லை! கையேந்திப் பணமுடிப்பைப் பெறு! அல்லது கைநீட்டிப் பணமுடிப்பைக் கொடு! இதுதான் நம்மவர் போரிடும் விதிமுறை! பிரான்ஸில் கடவுளின் கட்டளைப்படி நிறைவேற, எப்படிப் போரிடுவ தென்று எனக்குத் தெரியும். அந்த முறையில் நான் பயிற்சி அளிப்பேன் அவருக்கு! நமது அதே பிரென்ச் படையினர் கொதித்தெழுந்து, ஆங்கில வேங்கைகளை ஆட்டுக்குட்டி போல் விரட்டுவதைக் காணப் போகிறீர்! ஆங்கில ஆதிக்கம் அறவே ஒழிந்து, ஓர் ஆங்கில நாட்டான்கூட பிரென்ச் மண்ணில் நடமாடாத ஒருநாளை நீங்களும் பாலியும் காணப் போகிறீர்கள்! கடவுள் நமக்களித்த நமது பிரென்ச் மன்னர் நாடாள்வாரே தவிர, குடியேறிய அன்னிய தேச அரசர் அல்லர். காப்டன் ஸார்! உடனே அனுமதி கொடுங்கள் எங்களுக்கு. கடவுளின் கட்டளை நிச்சயம் நிறைவேறும்.

பெளலிஞ்சி: ராபர்ட்! ஜோன் சொல்வதை முயன்று பார்ப்பதில் தவறில்லை. நமக்கு அதனால் எந்த இழப்புமில்லை!

ராபர்ட்: சரி! என் முடிவைக் கேளுங்கள் இருவரும். [ஜோனைப் பார்த்து] கொஞ்ச நேரம் குறுக்கே எதுவும் பேசாதே! [பெளலிஞ்சியை நோக்கி] உங்களுக்கு நானிடும் கட்டளை இதுதான்! ஜோனுக்குத் துணையாக நீங்களும், உங்கள் மூன்று நண்பரும் கவசமணிந்து ஆயுதங்களுடன் குதிரையில் செல்ல வேண்டும். நீங்கள் நேராகச் சின்னான் நகரை அடைந்து நான் அனுப்பியதாகக் கூறி, தெளஃபின் மன்னரைக் காண்பீர். ஜோன் மன்னரிடம் தன் திட்டத்தை விளக்கட்டும். முடிவில் என்ன நடந்தது என்பதைப் பின்னால் எனக்கு அறிவிக்க வேண்டும் நீங்கள்.

ஜோன்: (வெற்றி பெற்ற முக மலர்ச்சியுடன்) நன்றி! காப்டன் ஸார் நன்றி! உங்கள் தலைக்கு மேல் ஓர் ஒளிவளையம் புனிதர்களுக்கு எழுவதுபோல் உண்டாகட்டும்! கடவுள் கட்டளையை வரவேற்கும் நீங்கள் உன்னத மனிதர்.

பெளலிஞ்சி: ராபர்ட்! ஜோன் சின்னான் அரண்மனையில் எப்படி மன்னரைக் காண அணுக வேண்டும் ?

ராபர்ட்: என்னைக் காண எப்படி இங்கு நுழைந்தாள் ஜோன் ? அப்படித்தான்! ஆனால் மன்னர் சினமுற்று அவளை வெளியே தள்ளினால், அவரை அறிவு உள்ளவர் என்று போற்றுவேன். … ஆயினும் ஜோனை நான் அனுப்பியதாக மன்னரிடம் சொல்! …. என்ன விளைந்தாலும் சரி! அந்தப் பொறுப்பை என்மீது விட்டுவிடு.

ஜோன்: (கெஞ்சி) காப்டன் ஸார்! எனக்குத் தேவைப்படும் இராணுவக் கவச உடையைத் தருவீர்களா ?

ராபர்ட்: பெண்ணே! உனக்கு வேண்டிய எல்லாவற்றையும் கோட்டையில் எடுத்துக் கொள்! …. (பாலியை நோக்கி) நான் செய்வது சரியா, தவறா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை! நடப்பது நடக்கட்டும் பாலி! நானொரு அபாய முயற்சியில் என் தலையை விடுகிறேன்! சிங்கம் எனது தலையை விட்டுவிடுமா அல்லது துண்டிக்குமா என்பது எனக்குத் தெரியாது! என்னைப்போல் எந்த இராணுவ அதிகாரியும் துணிந்து இதைச் செய்ய மாட்டான். … ஆயினும் பாலி! நீ சொல்வதுபோல் ஏதோ ஒரு மாயசக்தி இவளிடம் உள்ளது! நீ அவளது கவர்ச்சிக் கட்டளையில் இழுக்கப் பட்டதுபோல், நானும் இப்போது இழுக்கப் படுகிறேன்.

பெளலிஞ்சி: சந்தேக மில்லாமல் ஒரு கவர்ச்சி ஒளி ஜோனிடம் உள்ளது. அந்த ஒளி உங்கள் மீதும் பட்டது அறிந்து மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். … சரி, போய் வருகிறேன் ராபர்ட்! [வெளியேறுகிறான்]

ஜோன்: வெற்றியோடு வருவேன் காப்டன் ஸார்! கடவுள் உங்கள் மூலம் எனக்கு உதவி செய்கிறார்! நன்றி போய் வருகிறேன். [மகிழ்ச்சியுடன் வெளியே போகிறாள்]

[ராபர்ட் கதவு வரை சென்று வழி அனுப்பியபின், தலையைச் சொரிந்து கொண்டு மீண்டும் நாற்காலியில் பெருமூச்சு விட்டுச் சாய்கிறார். …. அப்போது பெருங்கூடை ஒன்றை ஏந்திக் கொண்டு பணியாள் ஓடி வருகிறான்]

ராபர்ட்: என்னடா, தலை தெறிக்க ஓடி வருகிறாய்! சமையல் புரி அடுப்பில் மீண்டும் தீப்பற்றி விட்டதா ?

பணியாள்: [பல்லெல்லாம் தெரிய இளித்துக் கொண்டு] ஸார்! … ஸார்! .. வேலை நிறுத்தம் முடிந்தது! கோழிகள் முட்டைகளை இடுகின்றன! … இதோ பாருங்கள்! [கூடையைக் காட்டுகிறான்]

ராபர்ட்: [ஆச்சரியமோடு] அட கடவுளே! .. ஆமாம்! … அடி! சூனியக்காரி ..! ஜோன்! நீ உண்மையாக கடவுளின் தூதாக இந்தக் கோட்டைக்கு வந்தவளா ? … போ! முட்டையைச் சமைத்துக் கொண்டு வா! பச்சை முட்டையை ஏன் கொண்டு வந்தாய் ? … போ! [பணியாள் சமையல் அறைக்கு ஓடுகிறான்]

(முதல் காட்சி முடிவு. இரண்டாம் காட்சி அடுத்த வாரத் திண்ணையில்)

தகவல்:

1. Saint Joan, A Play By: George Bernard Shaw, Penguin Plays (1971)

2. Saint Joan of Arc By: Mark Twain

3. Saint Joan of Arc Encyclopaedia of Britannica (1978)

4. Saint Joan of Arc (1412-1431) Chambers Encyclopaedia (1968)

5. Britannica Concise Encyclopedia (2003)

****

jayabarat@tnt21.com [S. Jayabarathan April 25, 2005]

Series Navigation