• Home »
  • கதைகள் »
  • ஒரு விபத்தும் அரை ஏக்கர் நஞ்சையும் – இறுதிப்பாகம் சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி

ஒரு விபத்தும் அரை ஏக்கர் நஞ்சையும் – இறுதிப்பாகம் சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி

This entry is part of 48 in the series 20031010_Issue

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா


1994ம் ஆண்டு நவம்பர்மாதம் ஆறம் தேதி

வடகிழக்குப் பருவக்காற்று கோபமுற்றிருந்தது. ஐப்பசிமாதத்தில் அந்தத் தேதியில் பூமியெங்கும் சுபிட்ஷமழை பெய்யும் என்று ஆற்காடு கா.வெ. சீதாராமய்யர் பஞ்சாங்கத்தில் கண்டிருந்தது..அந்தச் சுபிட்ஷத்தின் அளவினைச் சொல்ல மறந்ததால் ஆண்கள் நனைந்த கோவணத்துட.ணும், பெண்கள் திறந்த மார்புடனும் மழைக்கு ஒதுங்குவதற்கு மரத்தடிகளையும் ? சுமாரான வீடுகளையும் தேடவேண்டியிருந்தது. வற்றல் மாடுகளும், சினையாடுகளும் மெதுவாய் நடக்க ? முடிந்த கால்நடைகள் பாய்ச்சலில் ஓடின. அடை மழை. சோவென்று – அப்போதைகப்போது வயதாகிப்போன, பலவீனமான மரங்களை வேருடன் பறித்தோ, கிளைகளை உடைத்தோ வீழ்த்தும் பேய்காற்றுடன் கூடிய ஐப்பசி மாதத்து மழை; வயல்வேலைக்குச் சென்றால்தான் பிழைப்பு என வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் மக்களை வயிற்றுப்பசியோடு காத்திருக்கவைக்கும் மழை. கிராமமே மழையின் சீற்றத்திற்கு வருந்திக் கொண்டிருக்க பார்வதியின் துயரவிருட்டில் தீக்குச்சிக் கனலாயொரு சந்தோஷம். அவளது அரை ஏக்கர் நஞ்சை, மீண்டும் அவளுக்குப் பாத்தியதையாகவிருந்தது. ராமசாமியின் விபத்தும், அதனைத் தொஇடர்ந்த ஆறுமாதப் போராட்டவாழ்விற்கும் ஆறுதலாக ஒரு சுமைதாங்கி. இராமசாமியின் இவிபத்து வழக்கை ஏற்றிருந்த வக்கீல் ஏகாம்பரம், திண்டிவனம் வரச் சொல்லியிருந்தார். ‘இந்த மழையிலா ? ‘ எனத் தலையைச் சொறிந்தத் தணிகாசலம், ஜெயம் வற்புறுத்தவே, வர இணங்கியிருந்தான். மழையின் போக்கைப்பார்த்து போக்கியப் பத்திரத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க சித்தமாயிருந்ததால் காசாம்பு முதலியும் உடன் வந்திருந்தான். மூவரும் வக்கீல் ஏகாம்பரம் வீட்டை அடைந்தபோது காலை மணி ஒன்பது. இவர்களுக்காகவே வக்கீலும் காத்திருந்தார்.

‘வாம்மா. பார்வதி! எப்படி இருக்கறீங்க ? இவர் யாரு, தணிகாசலமா ? முதல்நாள் கண்டது. அதுக்கப்புறம் காணலெயே ? பக்கத்துல யாரு ? ‘

‘நம்ம ஊரு காசாம்பு முதலிங்க. அவசரம் ஆபத்துண்ணா, இவருகிட்டதான் நாங்க போய் நிற்கணும். ஏதோ இல்லைன்னு சொல்லாம முடைக்கு உதவுவாரு. நம்ம பார்வதி நிலத்தை இவர்கிட்டதான் போக்கியம் போட்டிருக்குது ‘ – தணிகாசலம்.

‘அப்படியா! உட்காருங்க .. ‘ சொல்லிவிட்டுப் போன ஏகாம்பரம் போனவர்தான். பார்வதி தரையில் கால்கள் மடித்து உட்கார்ந்தாள். மற்றவர்கள் அங்கிருந்த பெஞ்சில் உட்கார்ந்தார்கள் – .காத்திருந்தார்கள். அவர்கள் காத்திருந்த நேரத்தில் – வேலைக்காரியாகவிருக்கவேண்டும் – கூட்டிப் பெருக்கியவள், அலட்சியமாகத் துடைப்பத்தை மிகத் தாராளமாக செலுத்தி, அவர்களையும் சேர்த்துப் பெருக்கினாள். காத்திருந்தார்கள். பள்ளிக்குச் செல்வதற்காக, வீட்டு வாசலில் நிற்கும் ரிக்ஷாவைப் பார்த்துவிட்டு ஓடிவந்த வக்கீல் வாரிசுகள், பார்வதியைப் பார்த்துப் பயந்து பின்வாங்கின. .கை நீட்டி அழைத்தாள். அவை பின்வாங்கி ஒதுங்கி வாசலுக்கு ஓடின. இவர்கள் காத்திருந்தார்கள். ‘வக்கீலம்மா!.. ‘ என்றழைத்துக்கொண்டே உள்ளேவந்த காய்கறிக் கூடைகாரிகூட வியாபாரம் முடித்துப் போய்விட்டாள். காத்திருந்தார்கள். கரிமூட்டை லாரியொன்றில் இலவசமாகப் பயணித்துத் திண்டிவனம் வந்திருந்தார்கள். காலையில் பார்வதி புறப்படுவதற்குமுன் கொஞ்சம் ‘நீராகாரம் ‘ குடித்திருந்தாள். மற்றவர்கள் எப்படியோ ? பசிகுடலை புரட்டியது. மூன்றுநாளாக தீட்டில்வேறு இருக்கிறாள். அடி வயிற்றிலிருந்து, குடலனைத்தும் மேமெழுந்து ஊர்ந்தன.

‘ஹேவ் ‘ என்று ஏப்பமிட்டவாறு சுவர்க்கடிகாரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே வக்கீல் ஏகாம்பரம் வந்து அமர்ந்தார்.

‘நம்ம ஆப்பிரம்பட்டு ராமசாமி லாரியில அடிபட்டுச் செத்தாரே, அந்தக் கேசைகூட நாந்தான் பார்க்குறேன். அந்தம்மா நேற்று வரும்போது நாலு தேங்காய் கொண்டுவந்து கொடுத்தாங்க. அதைப் பார்த்துட்டு, வீட்டுல ஆப்பம் போட்டுட்டாங்க. தேங்காய்ப் பாலாச்சா.. கொஞ்சம் மதமதன்னு நிக்குது. ஆமா அங்கெல்லாம் மழை எப்படி ? இங்கே ஒருவாரமா விடாமழை. பார்த்திருப்பீங்களே திண்டிவனமே தண்ணியிலே மிதக்குது. எப்படி வந்து சேர்ந்தீங்க ? ‘

‘அதையேன் கேக்கறீங்க. இவ்வளவு நாளா காஞ்சி கெடுத்த வானம், இப்போ பேஞ்சி கெடுக்குது. ஏரியெல்லாம் நெரம்பி தத்தளிக்குது. எங்க ஊர்ல ஏரியைத் தலையில வச்சுக்கிட்டுப் பயந்து சாகிறோம். இரண்டு பக்கமும் கலிங்கல் வழிஞ்சு, ஓடைகள்ல இடுப்பளவு தண்ணீர். ரோடெல்லாம் உடைஞ்சு கிடக்குது. நாலுகல்லு நடந்து லாரி புடிச்சு வந்தோம். ‘

‘காபி சாப்பிடறீங்களா ? ‘

‘வேண்டாமுங்க. உங்களுக்கு ஏங்க தொந்திரவு. வரக்குள்ள டாக்டைக்குப் போயிட்டுத்தான் வரோமுங்க. ‘

‘எனக்கு மிச்சம் பிடிக்கறீங்க. சரி விஷயத்துக்கு வறேன். எதிரிங்க எமகாதகப் பசங்க. கொஞ்சத்துலப் பிடி கொடுக்கலை. நாம கேசைத் தொடர்ந்து நடத்தியிருந்தா பெருசா ஒண்ணும் செஞ்சிருக்க முடியாது. ஒரு வழியா அப்படி இப்படின்னு மிரட்டி, ஒரு தொகையை அவனுங்கக் கிட்டயிருந்து வாங்கிட்டேன் ‘. தனது மேசை டிராயரைத் திறந்து ஒரு கவரொன்றைத் தூக்கி மேசையின் மீது போட்டார்.

தணிகாசலம்தான் பேசினான்.

‘தம்பி ஏகாமரம்..! நீங்க நம்ம பக்கத்து ஊர் பிள்ளைன்னு கேசை ஒங்கிட்டக் கொடுத்தோம். பார்வதியும் இந்தக் கேசைப் பெருசா நம்பியிருந்தாள். கரீம்பாய்கூட நல்ல தொகை வரும்ணு சொல்லியிருந்தாரே ? ‘

‘ஒழுங்காத்தான் முடிச்சிருக்கணும். அவனுங்கக்கிட்ட ஆர்சிபுக்கோ, இன்சூரன்ஸோ, லைசென்ஸோ ஒர் எழவும் இல்லை. போலீஸ் எஃப்..ஐ.ஆர்.ம் சரியில்லை. அப்புறம் எதைவச்சு அவனுங்கமேலக் கேசைப் போடறது ? இந்த மட்டும் அவனுங்க இறங்கி வந்ததே ஆச்சரியம். ஏதோ வந்தவரைக்கும் லாபம். இதுல இருபதாயிரம் இருக்குது. எனக்கு ஐந்தாயிரம் போக, பாக்கியை எடுத்துக்கிட்டு நடையைக் கட்டுங்க.. ‘

‘தம்பி இப்படிக் கோவப்பட்டா எப்படி ? பார்வதி தலையெழுத்து அப்படியிருந்தா யாரை நொந்துக்க முடியும். ? பார்வதி …ஏகாம்பரம் தம்பிகிட்ட அவர் சொன்ன ஐய்யாயிரத்தை, அவர் முகம் கோணாதவாறுக் கொடுத்திடு. ‘

‘ அண்ணே! நீங்களே எல்லாத்தையும் பாருங்க. அப்புறம் முதலியாரும் இருக்காரு. ஒரேயடியா அவர் பணத்தையும் பைசல்பண்ணிட்டுப் கையோடகையா பத்திரத்தை வாங்கிக் கொடுத்திடுங்க. ‘

தணிகாசலம் ஐந்தாயிரத்தை எண்ணிப் பிரித்து வக்கீல் ஏகாம்பரத்திடம் நீட்டியபோது, அவர் அலட்சியமாக வாங்கி மேசை டிராயரில்போட்டுப் பூட்டிக் கொண்டு நிமிர்ந்தார்.

‘நான் இதுவரைக்கும் இவ்வளவு கீழே எங்கேயும் இறங்கிப் போனதில்லை. ஏதோ நம்ம பக்கமாயிருக்கீங்க. மனசுக் கேக்கலை. ‘

‘ஏதோ தம்பி.. மாரியாத்தா புண்ணியத்துல நீங்க நல்லாயிருக்கணும். செத்த ராமசாமியும் சரி, நம்ம பார்வதியும் சரி சூதுவாது தெரியாதவங்க. ஆனாலும் கடவுள் இப்படிச் சோதிக்கக்கூடாது. ஏதோ கொறை நாளையும் சோர்ந்துடாம தள்ளணும். அந்தக் கவலைதான் எங்களுக்கு ‘ என்ற தணிகாசலம், வலதுபுறம் திரும்பி காசாம்பு முதலியாரைப் பார்த்தான். ‘முதலியாரே.. ஒங்கிட்டவிருக்கிற போக்கியப் பத்திரத்தை எடு. வக்கீல் தம்பியைவச்சே பைசல் பண்ணிக்குவோம். பத்திரத்தை கையில் வாங்கினாத்தான் பார்வதிக்கும் தெம்பு வரும். ‘

அன்று மாலை…

காசாம்பு முதலி, தணிகாசலத்துடன் பார்வதி, திண்டிவனத்திலிருந்து கிராமத்திற்குத் திரும்பிகொண்டிருந்தாள். போக்கியப் பத்திரத்தை வாங்கியதுமே பார்வதிக்கு மறுபடியும் விபத்துகுள்ளான ராமசாமி மீண்டதாகவே நினைத்தாள். வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு ஆடி மழையாய் ஒரு சந்தோஷம். போக்கியத்திற்க்காக காசாம்பு முதலி ஒரு போகம் பயிரிட்டிருந்தான். இனி மழை நின்றவுடன் வழக்கம்போல ராமசாமியின் கனவுகளுடன் ‘சேடை கூட்டணும், அடியுரம் போடணும், விதை நாத்துண்ணு ‘ வரிசையா செலவுகள் நிற்கின்றன. இருக்கின்ற கொஞ்சம் பணமும் தொடர் தேவைகளுக்கே பற்றாது. பிறகு வரிசையாய் வாழ்க்கையை அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் கற்களைப் புரட்டியாகவேண்டும். அப்படிப் புரட்டும்போது கற்களுக்கடியில் சிக்காமலும் இருக்க பழக வேண்டும் . இதைத்தான் ராமசாமியின் பாட்டன் செய்தான், தகப்பன் செய்தான், ராமசாமி செய்தான் இனி அவனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டுத் தாலியறுத்திருந்த பார்வதியும் செய்தாக வேண்டும்.

ஒழிந்தியாபட்டில் மூவரும் இறங்கி நாலு கல் நடந்து கிராமத்தை அடைந்தபோது, ஊரே அலோகலப்பட்டிருந்தது. ஏரியுடைந்து வெள்ளக்காடாயிருக்க, ஏரிக்குக் கீழேவிருந்த நிலங்களை மண் மூடியிருந்தது. பார்வதி காசாம்புமுதலியிடமிருந்து மீட்ட அரை ஏக்கர் நஞ்சையும் அதிலடக்கம்..

………

பி.கு.:2001ம் ஆண்டின் அறிக்கையின்படி* இந்தியாவின் மொத்தச் சாலைவிபத்துக்களின் எண்ணிக்கை 392000. இதில் உயிரிழந்தவர்கள்களின் எண்ணிக்கை 78900, படுகாயமடைந்தவர்கள் 399300. நன்கு கவனியுங்கள் இக்கணக்கு சாலைவிபத்துகளுக்கு மட்டுமே. இரயில், விமானம், மற்றும் படகு விபத்துகள் இதிலடங்கா. இது தவிர எமனுக்கு ஒத்துழைக்க சாதி, மதம், அரசியல், தீவிரவாதம், ஆஸ்பிட்டல், அலட்சியமென.. பிரத்தியேக இலாக்காக்கள் உள்ளன. ஜெய்ஹிந்த்

முற்றும்

*Road Safety Cell M/O Road Transport and Highways

***

Na.Krishna@wanadoo.fr

Series Navigation

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா